Jump to content

SnoesPoes

Leden
  • Content Count

    0
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About SnoesPoes

  • Rank
    Kom net kijken :-)
  • Birthday 07/06/1984
  1. Hoi Suzy. Nog van harte gefeliciteerd met Thijs zijn 1e verjaardag!!!! :feest3: Hele fijne dag!!! Liefs SnoesPoes
  2. Hallo! Ik doe graag mee met afvallen!!! Heb alleen net wel een mars icecream achter mijn kiezen dus ik begin dan morgen wel, haha! Ben tijdens mijn zwangerschap 20 kilo aangekomen en moet nu nog 15 kilo afvallen!!! Helaas heb ik wel bekkeninstabiliteit waardoor ik dus niet kan sporten. Voor mijn zwangerschap sporten ik altijd dus het is erg frustrerend dat dat nu niet kan... Waarschijnlijk is dat ook de reden dat ik niet tot bijna niet afval. Natuurlijk mag ik ook wel wat beter op mijn voeding letten maar volgens mij kan ik hier niet zo heel veel meer aan doen. Zou het wel fijn vinden om te weten wat jullie of jij, Lief, zoal op een dag eet. Soms weet ik namelijk echt niet meer wat ik nog ter variatie kan eten Mag ik vragen hoeveel jij wil afvallen, Lief? Liefs SnoesPoes
  3. Hallo dames. Weer even een berichtje van mij. Hier gaat alles redelijk goed. 2 weken geleden hadden we een weekje vakantie met zijn 3 tjes. Stef begon het weekend daarvoor al weer te snotteren en hij had duidelijk iets onder de leden. Op een gegeven moment had hij 40 graden koorts, 3 dagen lang! De 4e dag had hij zelfs 40,6. Hij was echt zo lamlendig dat we toch naar de HAP zijn gegaan waar we vervolgens weer vrolijk werden weggestuurd en we moesten ons niet laten leiden door de koorts... Helaas was hij op zijn verjaardag (vrijdag 27 juli) doodziek We zouden naar de dierentuin gaan maar het was ook nog eens 30 graden (buiten ;-) Daar doe je zelfs een kind die niet ziek is waarschijnlijk geen plezier mee, haha. We hebben dus heerlijk in de tuin vertoefd De volgende dag hebben we Stef zijn verjaardag gevierd. Gelukkig was hij al een stuk beter en had godzijdank geen koorts meer. JEMIG, wat was het een super drukke maar wel erg leuke dag en wat is hij ontzettend verwend!!! Zondag bleek ineens waarom hij zolang hoge koorts had. Hij zat op zijn rug en buik helemaal onder de rode vlekjes... Ja hoor, hij had de 6e ziekte 3 Weken daarvoor had hij al de 5e ziekte gehad en alsof het allemaal nog niet genoeg is, heeft hij ook nog eens sinds afgelopen vrijdag de waterpokken!!! Pffffffff, om moedeloos van te worden. Gelukkig heeft hij van je pokjes niet zo'n last, alleen wat jeuk op zijn hoofdje maar we smeren hem goed in. Wouw! Wat een geweldig nieuws over al de brusjes!!! Ook hier met gemengde gevoelens Als ik geen last had gehad van mijn bekken dan hadden we ook al lang willen starten met een volgende terugplaatsing. Krijg dus echt kriebels in mijn buik als ik lees dat Missd en Suzy voor een brusje willen gaan! Kriebels van geluk voor jullie en stiekem ook wel jaloezie... Wij weten zeker dat we ooit nog voor een brusje willen gaan maar eerst moet mijn lijf dat toelaten en helaas is de vraag of mijn lijf dat ooit zal doen Toch blijf ik maar denken dat mijn/onze tijd nog mag komen. Qua leeftijd hoef ik me niet zo heel druk te maken gelukkig. Ben zelf net 28 geworden en Ralph, mijn man, word dit jaar 33. Suzy: Wat leuk voor je vriendin. Wat kun je dan ook ontzettend blij zijn voor een ander he Ik voel me dan (soms) net zo als toen ik zelf een positieve test in handen had. Jeetje Marleen. Wat sneu van al die lieve katjes...! Hoe is dat ene katje overleden dan joh? Zat klem en raakte in paniek? Getsie, ik krijg er een heel vervelend beeld bij. Arme beestje!!! Wel ontzettend fijn dat jullie nu een ander katje, Step? of Stef? haha ;-) hebben en dat het ook zo enorm scheelt in de kosten. En o zo lief van oma. (jou moeder?) Ik ga Stef nu uit bed halen want hij word wakker Tot gauw dames! Liefs SnoesPoes
  4. O die midweekjes weg zijn ook heeeeeeerlijk! Gewoon ff lekker ertussen uit. Stef vind autorijden gelukkig ook geen probleem. We weten alleen niet zo goed wat het beste tijdstip voor hem is om te vertrekken. Dus als jullie nog tips hebben... ze zijn van harte welkom Geniet lekker van je boek en het zonnetje! Liefs
  5. SnoesPoes

    Ben verliefd

    Van harte gefeliciteerd!!!! Heeeeeeeeeeeeerlijk he en idd O zo bijzonder!!! Lekker de hele dag over praten meid! Geniet ervan!!!
  6. Hallo dames! Allereerst Missd: Van Harte Gefeliciteerd met je kleine/grote mannetje Massimo!!! 1 Jaar!!!!!! :feest3: :feest3: Wat is het een heeeeeeerlijk weer, EINDELIJK! Hopelijk genieten jullie er ook zo van?! Jeetje, wat sneu voor die arme Romy Gelukkig dat de verkoelende gel werkt en hopelijk is ze er snel helemaal vanaf! Beterschap! Wat super fijn dat het met Tygo ook eindelijk ietsjes beter gaat!!! Ongelooflijk he, die huisartsen... En wat leuk dat je een nieuw katertje krijgt!!! :love2: Gaat hij Guus heten? Of heb ik dat verkeerd gelezen en heet je man zo...? Zo ja, sorry hoor : Die knappe Thijs!!! Zo groot en stoer al! Hier gaat alles goed! We gaan morgen lekker 2 daagjes weg naar een hotel in Arnhem. Als het goed is hebben we mazzel met het weer ;D Ben wel heel benieuwd hoe het zal gaan in een hotel met Stef... Gelukkig hebben we voor weinig geld een suite kunnen boeken dus er is een gedeelte wat we af kunnen sluiten met een glazen schuifdeur En anders waren wij ook gewoon lekker om half 8/ 8 uur naar bed gegaan, haha! Volgende week vrijdag is Stef jarig!!! Kijk erg uit naar zijn 1e verjaardagsfeestje. Op zijn verjaardag zelf gaan we lekker naar de dierentuin want hij vind leeuwen, giraffen, olifanten ed. ontzettend leuk! ;D Hopelijk hebben we ook dan mooi weer! Nog meer goed nieuws... ook wij hebben een zomervakantie geboekt!!! We zouden eerst niet gaan ivm. mijn bekken maar we zijn al 3 jaar niet geweest en iedereen gaat en het is hier steeds zulk vreselijk weer dat we toch de gok gaan wagen! Het is misschien niet heel slim van me maar we gaan naar Italie met de AUTO... Het is 12 uur rijden en we zullen niet voor Stef maar voor mij echt elk uur moeten stoppen. Maar... ik heb er ontzettend veel zin in en dat vind ik het belangrijkst!!! We doen het sowieso in 2 dagen maar we hebben tijd zat dus als het in 3 dagen moet dan doen we dat. Lekker op zijn gemakkie. We gaan 16 dagen in zo'n kant en klare 6 persoons tent met alles erop en eraan voor maar €265,-!!! Dat is nog eens leuk op vakantie gaan ;D Gaan jullie ook nog op vakantie allemaal? Ik las wel dat Suzy lekker naar Spanje gaat en ook voor weinig. Ook naar een camping toch, Suzy? Nou meiden, geniet lekker van deze heerlijke dag en komende dagen en ik spreek jullie weer als we terug zijn uit Arnhem! Liefs SnoesPoes
  7. Sorry, maar moest toch nog even een foto van Stef erop zetten, haha! ;D
  8. Nou, die datum en afzender is dan wel het laatste wat je ziet als je eerst zoiets leest!!! Stef slaapt ook nog maar 1x en dan meestal 2 á 3 uur. Ook hij was gister en ook vandaag weer na 1 uur wakker... Zou het door het weer komen, haha?! Stef ligt dan wel vroeg erin want anders trekt hij het niet. Gister was het heel vroeg, 18.45 en vandaag 19.15. Gelukkig slaapt hij ook goed door en wordt soms pas om 7.45 uur wakker!!! Doet Romy dat ook? En houd zij het zo lang vol 'savonds, of wordt ze dan humeurig? Nu dus lekker languit op de bank zou ik zeggen, of ga je nu eerst al die broeken passen? ;-)
  9. Hallo dames. Bedankt voor al jullie lieve berichtjes! Dat doet me goed Er zijn natuurlijk veel ergere dingen in de wereld maar ik heb idd wel vaak gedacht, waarom moet ik nou ook nog bekkeninstabiliteit krijgen??? Was het niet al erg genoeg dat ik zoveel moeite heb moeten doen om een prachtig kindje te mogen krijgen?!!! Tot op heden heb ik ook een rolstoel gehad, maar als ik in dat ding zat dan werd ik daar zo depressief van. Vond het verschrikkelijk dat ik in dat rot ding zat en dat een ANDER mijn kind in de kinderwagen moest duwen... Dan had ik nog liever pijn met lopen ed. als ik maar zelf achter de kinderwagen kon lopen. Al was het maar 100 meter!!! Gelukkig heb ik de rolstoel niet meer nodig en is hij allang de deur uit! Ben er wel erg dankbaar voor dat ik nog de mogelijkheid heb gehad om die rolstoel de deur uit te gooien. Dat is bij jou helaas wel anders he Tanja Nu heb ik alleen nog een toiletstoel boven staan want wij hebben helaas geen wc boven... Daar ben ik erg blij mee want zo kan ik zoveel mogelijk de trappen vermijden. Een bekkenband heb ik ook en die heb ik ook heel veel gebruikt maar nu gebruik ik die helemaal niet meer. Een bekkenband is voor mij juist niet zo goed omdat ik dan minder mijn spieren gebruik en eigenlijk de band het meeste werk laat doen. Het is juist de bedoeling dat ik zoveel mogelijk alles zelf doe zodat mijn spieren kunnen aansterken en weer beetje bij beetje belastbaar kunnen worden. Ik dacht altijd dat bekkeninstabiliteit bij iedereen hetzelfde was maar dat is absoluut niet waar. Het kan bij iedereen erg verschillen. Een vriend van mij werkt op de ambulance en denkt altijd heel veel te weten. Hij bedoelt het lief hoor, maar ik werd echt doodziek van zijn bemoeienis. Hij kwam elke keer aan met, misschien moet je deze medicatie eens proberen of deze therapie of dit of dat... ARRRRGGGG! Helemaal gek werd ik ervan en heb hem ook vriendelijk gevraagd of hij ermee wilde stoppen. Waar ik nu zit, zit ik op de goede plek want er is eindelijk eens vooruitgang te merken. Het is alleen een kwestie van tijd, tijd en nog er eens tijd en accepteren dat ik ook met pijn moet leven. Ik heb ook een hele tijd contact met de buitenwereld vermeden want het ging altijd maar over mijn bekken. Vond het soms heerlijk om even uit huis te zijn en dan niet tegen mijn problemen aan te lopen maar uiteindelijk zat ik altijd maar aan iedereen juist mijn problemen uit te leggen en naar hun "goede" adviezen te luisteren. Heb nu geleerd dat als ik weer in zo'n situatie terecht kom, ik alleen maar zeg dat er vooruitgang in zit maar dat het heel veel tijd kost en dat ik het er verder liever niet over wil hebben. En dan gaat de avond weer vrolijk verder en ben ik opgelucht dat ik het er niet steeds over hoef te hebben. Hoop dat ik nog even verder mag klagen... Maar ik heb er ook heel veel moeite mee als mensen continu gaan zeuren of ik ooit nog wel een 2e kindje kan krijgen vanwege mijn bekken. Mensen lijken wel ineens te zijn vergeten dat het voor ons en helaas vele met ons niet vanzelfsprekend is om "zomaar" een kindje te kunnen krijgen, terwijl mensen wel weten van onze situatie. Laatst was er zelfs iemand die zij, je weet nu toch dat je kinderen kunt krijgen dus waarom zou een 2e dan niet lukken. Ik kan zulke mensen wel hun nek omdraaien!!! Ik zeg nu maar elke keer als mensen erover beginnen dat ik helemaal nog niet over een 2e kindje nadenk. Laat ik eerst maar eens herstellen roep ik dan! Helaas doe ik niks anders dan nadenken over een 2e wondertje... Mijn grootste angst is dat ik nu geen eens meer mag proberen om een 2e kindje te krijgen vanwege mijn bekken. Men zegt dat er veel consequenties aan een 2e zwangerschap zitten als je bekkeninstabiliteit hebt. Als ik 9 maanden plat zou moeten liggen om een kindje te mogen krijgen dan zou ik dat zo doen, maar ik heb nu Stef en het moet niet ten kosten gaan van hem. Mijn man heeft het er ook erg zwaar mee. Toen Stef 2 dagen oud was, krijg mijn man te horen dat hij een hernia had. Ik had hem nog nooit zien huilen maar hij was zo bang dat hij dan niet meer voor mij en Stef kon zorgen. Dat was dus ook erg stressvol, maar gelukkig gaat het met hem erg goed alleen moet hij met bepaalde dingen rekening houden. Omdat ik dus niet zoveel kan komt er dus bij hem veel last op zijn schouders. Boodschappen doen, de was, dweilen, stofzuigen ed. We hebben gekeken voor hulp in de huishouding, maar omdat we teveel verdienen samen moesten we er echt grof geld voor betalen. Helaas konden we ook niemand vinden die het zwart wilde doen. Gelukkig kan ik nu steeds een beetje meer dus kan ik zelf kleine stukjes stofzuigen. Ik moet alleen bij alles wat ik doe, alles in etapes doen. De woonkamer doe ik dus in 4x met rustpauzes tussendoor. Ik moet dan echt een kwartier op de bank liggen om bij de komen. Gelukkig is het wel de bedoeling dat ik "ooit" weer in 1x kan gaan stofzuigen maar dat kan jaren duren, maar ik ga daar zeker voor!!! Zo, genoeg geklaagd Ik heb vanmiddag voor het eerst zelf een heel klein stukje met Stef voorop gefietst!!!!!!!!! De tranen stonden in mijn ogen van geluk!!! Ik moet er helaas wel de hele dag van bijkomen maar als het morgen droog is ga ik weer O, wat is het toch heerlijk om dit alles van me af te schrijven en dat er ook mensen zijn die mij (helaas) begrijpen of gewoon luisteren! Dank jullie wel daarvoor! Voor nu een heel fijn weekend!!! Liefs SnoesPoes
  10. Hey hallo dames. Hahaha, zo te horen krijgt Stef straks geen aandacht te kort van zowel de dames als de heren ;D Waar hij straks mee thuis komt laat ik aan hem over, haha, maar ik zal jullie foto's bewaren Wat een ontzettende leuke foto's van de andere kids! Die van Sepp en Lieke, haha GE-WEL-DIG Kar!!! Die van Koen zijn ook zoooooo schattig :love2: Vooral die in zijn stoere brandweerman pak en die met dat speldje Thijs heeft ook van die mooie bruine ogen. Wat een heerlijk ventje om te zien zeg! Stef lijkt helemaal niet op mij (helaas) :-\ Sommige mensen vroegen zelfs of ik niet begon te twijfelen of alles wel goed is gegaan in het ZH. Daar heb ik nooit aan getwijfeld en gelukkig zie ik toch ook wel een paar dingentjes die hij van mij heeft dus dat komt vast wel goed ;D Hij lijkt nog het meeste op zijn opa (de vader van mijn man) die is namelijk half indonesische Voor de rest is Stef een heeeeeerlijk mannetje maar wel echt een dondersteen. Bij het woord "NEE" kruipt hij er 10x sneller op af. De radio ed. is momenteel echt een drama... Verder verplaatst hij zich prima langs banken, tafels, muren en deuren door het hele huis. Zo schattig om mijn kleine "krabje" al zijwaards door het hele huis te zien gaan :love2:" Sinds vorige week zijn na zijn 2 ondertanden nu ook eindelijk zijn 2 boventanden door Hij heeft gelijk een heel ander koppie, haha. Over nog geen 2 weekjes wordt hij alweer 1 jaar... De tijd gaat zo ontzettend hard :-\ maar ondanks alle ongemakken en beperkingen geniet ik zo intens van mijn mooie kereltje :love2: Ik heb nog heel vaak dat ik naar hem kijk en dat ik het nog steeds onwerkelijk vind dat hij MIJN eigen kindje is Het is en blijft een schitterend WONDER! Ohhh Suzy wat heeeeeeeeeeeerlijk!!! Lekker op vakantie! Echt een super vooruitzicht en iets leuks om naar uit te kijken. Geniet vast van het er naar toe leven ;D Zo, Kinderwens, dat is idd schrikken zeg! Wat een stelletje gekken daar bij de FNV!!! Gelukkig is er niets van waar toch? Hopelijk mogen wij ook eens gauw gaan genieten van de zomer want dit is echt bagger Fijn weekend allemaal. Liefs SnoesPoes
  11. SnoesPoes

    dag 6

    Hoi Han. Ik had ook last van krampen en dacht ook elke keer dat ik ongesteld moest worden. Eigenlijk voelde de krampen wel anders aan maar ja er was ook zoveel gebeurd van binnen dat ik dacht dat het daardoor kwam... Maar nee hoor, ik was gewoon zwanger! Met 8 wkn heb ik bloedverlies gehad gepaard met krampen. Men dacht toen ook dat ik een miskraam zou krijgen maar er was gelukkig niks aan de hand! Hopelijk zijn het idd innestelingskrampen. Ik ga voor je duimen en heel veel sterkte nog deze lange dagen... Liefs SnoesPoes
  12. Hopelijk is het gelukt maar dit is dus Stef! :love2:
  13. Ik was zo ontzettend blij dat ik eindelijk zwanger was! Mijn geluk kon niet meer op! Helaas kreeg ik met 13 weken zwangerschap al erg last van mijn onderrug. Ik ben gelijk doorgestuurd naar een bekkenfysio en die constateerde dat het geen rugklachten waren maar toch mijn bekken. Ik dacht dat alles wel goed zou komen omdat ik nu de juiste hulp kreeg. 1x in de week ging ik naar haar toe. Ze liet me wat oefeningen doen die ik thuis moest gaan doen en voor de rest masseerde ze steeds de plekken waar ik pijn had. Elke keer ging ik met nog meer pijn naar huis maar ik dacht dat dat erbij hoorde. Op een gegeven moment had ik zoveel pijn dat ik bijna niet meer de oefeningen kon uitvoeren die ze mij gegeven had. De fysio zijn toen tegen mij dat ik ze dan maar NIET meer moest doen... Ook kon ik bijna geen trap meer lopen en gaf dit ook aan. Tip van haar was dat ik 1 tree tegelijk moest nemen en dan mijn andere been erbij moest zetten. (zoals een klein kind de trap oploopt zeg maar) Dus dat deed ik braaf... Al met al ging het eigenlijk steeds slechter. De fysio vroeg wel elke keer hoe het ging en als ik dan aangaf wat mijn problemen waren, deed ze er vervolgens niks mee. Ik kreeg bijv. ook geen tips in het huishouden, hoe ik moest bukken, tillen ed. Omdat ik vanwege het vele ziek zijn van de behandelingen van IVF en ICSI mijn baan ben kwijt geraakt, bewoog ik ook al een stuk minder dan voorheen. Met 33 weken zwangerschap liet de fysio mee op een fiets fietsen en roeien op het roeiaparaat. Dat deed verschrikkelijk pijn maar ik ging maar door omdat ik dacht dat zij wel wist wat goed voor me was... Met 38 weken zwangerschap ben ik gestopt omdat ik echt niet meer kon. Ik hoor de fysio nog zeggen... "als je ná je bevalling nog hulp nodig hebt dan hoor ik het wel hé" Ondertussen was ik wel zover dat ik dacht, zak jij maar lekker door het putje! Als ik bevallen ben ga ik naar een ander! Zo gezegd zo gedaan en weer dacht ik dat ik op de goede plek zat... Helaas bleek dit weer niet het geval te zijn. Deze fysio zat alleen maar te zeuren dat ik geen bekkeninstabiliteit mocht zeggen omdat dat vele malen erger was dan de "bekkenklachten" die IK had. En zo gaf ik medischie een verkeerde indruk... Pfff! Na weer enkele maanden aangeklooit te hebben, ging ik na veel informatie gezocht te hebben, verhalen en tips eens naar een chiropractor. Hij bekeek me van top tot teen en wist mij na 1 afspraak te vertellen dat ik 0,0 spierkracht meer had! Spieren zijn het korset van je lijf en als die helemaal slap en verzwakt zijn dan heb je dus gewoon geen stevigheid meer in je lijf. Hij heeft al mijn verhalen aangehoord en raade mij aan om naar een sport fysio te gaan waar ik aan mijn spierkracht kon gaan werken. In januari 2012 ben ik daar begonnen. Omdat er heel veel gebeurd is in mijn leven ben ik een OCA traject gaan volgen. Dat houd in "leren omgaan met je pijnklachten" Daarbij kreeg ik hulp van een psygoloog waar ik 1x in de week naar toe ging een arbeidstherapeut aan huis en 3x in de week naar de fysio om te trainen. Voor mij echt een mega zwaar traject maar zeker de moeite waard! Helaas ging het tijdens dat traject echt in pieken en dalen. Ik werd echt met mijn neus op de feite gedrukt. Ik moest bijv. op handen en knieen op de grond gaan zitten en dan mijn arm optillen. Dat leek mij een makkie maar ik mocht blij zijn dat ik misschien een cm van de grond kwam... BAM! Dat sloeg in als een BOM! Zo bleek het dus met mijn hele lijf te gaan en moest ik dus een lang en zwaar traject in. Bij de psygoloog hadden we het ook over mijn angsten ed. Zo kwam ik bijna niet meer op straat en al helemaal niet ergens waar veel mensen waren omdat ik bang was dat iemand tegen me aan zou lopen en ik dan op de grond zou vallen. Ik had namelijk niet de kracht in mijn lijf om mezelf staande te houden. Ook had ik mijn vraagtekens bij (hopelijk) een eventuele 2e zwangerschap. Men had namelijk tegen mij gezegt dat ik waarschijnlijk nooit meer helemaal van mijn klachten af zou komen en dat ik mezelf moest afvragen of ik bij een eventuele 2e zwangerschap het er voor over zou hebben om 9 maanden plat te moeten liggen. Pfff, er kwam zoveel tegelijk op me af en ik begon me echt af te vragen of ik uberhaupt nog wel een plezierige toekomst zou kunnen hebben. Het klinkt allemaal heel dramatisch maar zo voelde ik het wel en eigenlijk nog wel een beetje. Omdat ik niet kon accepteren dan ik moest leren leven met de pijn wilde ik eerst dat er nog verder gekeken werd of het niet evt. iets anders kon zijn. Heb toen een MRI scan laten maken en daar kwam niks uit. Aan de ene kant vond ik dat heel jammer. Ik had gehoopt dat ze zouden zeggen, o we hoeven alleen maar dit te doen en je bent er vanaf. Dat zou wel heel makkelijk zijn maar helaas moet ik het toch echt zelf doen... Al die tijd heb ik bijna niks zelf met mijn zoon Stef kunnen doen. Niet tillen, niet in bad doen, niet naar bed brengen, niet kilometers met hem kunnen wandelen. Als ik dit nu zo weer schrijf rollen de tranen weer over mijn wangen... :'( Echt een verschrikkelijke tijd om aan terug te denken. Ook wilde ik niet klagen want ik dankte god op mijn blote knieen dat ik zo'n prachtig wondertje heb gekregen en ik kreeg ook een enorm schuld gevoel tegenover Stef. Ik kan nog steeds oprecht zeggen dat dit alles absoluut de moeite waard is geweest maar ik had mijn leven met een kindje heel anders voorgesteld. Helaas ben ik tijdens mijn zwangerschap 20 kilo aangekomen en omdat ik zo weinig beweeg moet er zeker nog 20 kilo vanaf. Als ik mijn broeken (maatje 34/36) zie kan ik wel janken! Kan me niet voorstellen dat ik die ooit nog ga passen! Helaas maak ik me daar nu ook erg druk over en walg echt als ik mezelf in de spiegel zie. Ik wil ook op geen enkele foto want het enige wat ik zie is een dikke kop. BLEHHH!!! Zo, pfff. Ik ga er een eind aan breien anders is het ook niet meer te lezen en te begrijpen allemaal. Wel wil ik nog even zeggen dat ik echt ziels veel van mijn kind hou en dat hij het mooiste is wat mij in mijn leven overkomen is!!! :love2: Ik wil ook graag aan mensen vragen dat als ze op dit topic reageren niet al te negatief willen zijn want daar ben ik ERUG gevoelig voor... :-[ Liefs SnoesPoes
  14. @ Suzy: Zo, lekker gedanst, haha Wat ontzettend vervelend dat Thijs zo slecht slaapt/sliep. Kan me heel goed voorstellen dat je op een gegeven moment gewoon niet meer kan... Las dat je bij iemand terecht was gekomen die een beetje zweverige dingen deed? Maar als dat bij Thijs helpt maakt het niet uit wat zo'n iemand doet! Hopelijk gaat het slapen steeds beter en kunnen jullie weer een beetje een normaal ritme gaan draaien. @Lmarleen: Ahhh! wat vreselijk van je lieve kat! Kan heel goed begrijpen hoe verdrietig je bent. Ben zelf een enorme katten liefhebster Idd wel een beetje eng wat Tygo deed bij de kat maar ook wel heel bijzonder. Kan me herinneren dat Tygo aardig wat opstart problemen had en dat hij niet wilde slapen ed. Je had toen toch iemand laten komen die vertelde dat er een overleden iemand in jullie huis was en dat dat wel eens 1 van de redenen kon zijn van Tygo zijn slaapprobleem? Hoe is dat eigenlijk verder afgelopen? Ja ja, wat zo'n soepstengeltje wel niet kan aanrichten! Om je dood te schrikken! Gelukkig heb je goed gehandeld en is het goed gekomen Heel veel sterkte in ieder geval met het verlies van Motertje (toch?) En beterschap voor je kleine mannetje! Ik ga over mijn bekkenproblemen even een apart topic openen. Lijkt me wel wat handiger dan alles in dit topic te plaatsen Liefs SnoesPoes
  15. Hoi Pitbull. Dank je wel voor je reactie op mijn topic! Kan me nog goed herinneren dat jullie zoveel onderzoeken, operatie's ed moesten ondergaan... Hopelijk heeft de operatie bij manlief goed genoeg geholpen!!! Heel erg veel succes maandag en ik duim weer voor jullie! Liefs SnoesPoes
×
×
  • Create New...

Important Information