Jump to content

Ditte

Leden
  • Content Count

    0
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Ditte

  1. Hoi lievie, Allereerst: wat ongelofelijk k... dat je zwangerschap is misgelopen! Ik had voor je gehoopt dat in al deze onzekerheid dit je gegund was. Ik sluit me eigenlijk wel bij Pitbull en Conny aan! Je leven staat op dit moment volledig op zijn kop; je hebt veel te verwerken en daarbij moet je een heel nieuw leven op gaan bouwen. Dan is het nu echt te vroeg om een besluit te nemen over je kinderwens! Al kan ik me echt voorstellen dat je op dit moment heel erg twijfelt! Ik wens je alle kracht en wijsheid om door deze moeilijke periode te komen!! Dikke knuffel Ditte
  2. Hoi Lievie, Jeetje wat een hoop ellende en GELUK tegelijkertijd! Ik kan me voorstellen dat je wereld op het moment volledig op zijn kop staat!!! Ik hoop ontzettend hard voor je dat het kleintje blijft zitten!! Ik snap dat de omstandigheden op dit moment heel veel onzekerheid geven dat en dat het je veel stress geeft. Ik hoop dat het je lukt om de stress het hoofd te bieden, want dat is nu echt het beste! Heel veel sterkte! Hopelijk kun je je verhaal kwijt op het forum, maar ook bij mensen in je omgeving! Liefs, Ditte
  3. Hoi Marlein, Tijdens onze eerste ICSI-poging is bij mij ook een cyste aangeprikt. Daarna heb ik er nooit meer last van gehad. Ik kreeg toen voor 3 dagen een antibioticakuurtje mee, voor alle zekerheid. Ik heb nadien niet meer pijn gehad dan bij latere pogingen. Maar ik had bij de 1e punctie ook minder follikels dan bij latere pogingen, dus mogelijk heeft dat er ook mee te maken. Hopelijk heb je een mooi aantal bevruchtingen en straks ook goede embryo's! Groetjes, Ditte
  4. Hoi Susan (en de rest), Tja, heel erg herkenbaar: iedereen om je heen wordt (schijnbaar) moeiteloos zwanger en jij moet/mag elke keer op komen draven op kraamvisite. Voor mij geld dat ik de meeste moeite heb met het moment dat iemand vertelt dat zij zwanger is. Als het kindje er dan eenmaal is, vind ik het persoonlijk weer makkelijker. Al hangt dat er ook vanaf wie het is. In onze omgeving zijn best veel mensen die weten dat wij in een traject zitten en dat het voor ons niet vanzelfsprekend is om kinderen te krijgen. De meesten houden er ook wel rekening mee; al vind ik dat soms nog vervelender dan dat ze er "normaal" over doen. Mij is vaak gevraagd hoe het voor ons is als iemand de komst van een kindje aankondigt; ik zeg dan altijd: "Ik misgun een ander niet dat ze een kind krijgen; maar het is voor mij een confrontatie met het feit dat het bij ons (nog) niet lukt". Veel mensen begrijpen het dan wel... Liefs Ditte
  5. Lieve allemaal, Weer even een update! De afgelopen week gaat het steeds beter. Uiteindelijk bleek de kweek van mijn urine schoon te zijn, dus hoefde ik niet aan de antibiotica. Ik bleef nog wel een beetje last van mijn buik houden; dus uiteindelijk maar via de huisarts. Daar bleek uit bloedonderzoek dat de ontstekingswaarden nog wel wat aan de hoge kant waren en dat mijn HB (ook in het ziekenhuis al) iets te laag was. Ik hoefde gelukkig verder geen pillen, maar probeer nu maar met enige regelmaat spinazie, pompoen en andere ijzerrijke voeding te eten! Ik merk nu wel dat mijn emoties soms opspelen. Kennen jullie die nieuwe reclame van Bol.com? Nou, ik zat te janken als een malloot : Dus maar even niet teveel emo-tv voor mij. Ik sla de "All you need is love" special maar over haha. Oke, nu maak ik er een grapje van. In principe gaat het hier de goede kant op. We kijken positief terug op 2014, zijn blij dat het gelukt is om zwanger te raken. En hopen zó dat het in 2015 nog een keer mag gebeuren en dat dan alles wel goed gaat. Al ben ik wel bang dat ik nooit meer onbezorgd zwanger ben... Hoe is dat voor meiden die dit ook ooit hebben meegemaakt? Liefs Ditte
  6. Ditte

    Jonna's IVF traject

    Jonna, wat geweldig!!!!! Van harte gefeliciteerd! Ik snap je terughoudendheid, het blijft een spannende periode! Maar de kans dat het goed gaat blijft groter! Hou je daaraan vast... Liefs Ditte
  7. Lieve meiden, Bedankt voor jullie lieve reacties! Uiteraard nemen we ook echt wel de tijd om de gebeurtenissen in emotioneel opzicht te verwerken. De afgelopen week heeft vooral in het teken gestaan van lichamelijk er weer bovenop komen. Ik heb bij vlagen nu ook echt wel mijn emotionele momenten en ook aan mijn man merk ik dat hij ook wat stiller is dan normaal. In principe gaat het goed en zijn we positief ingesteld, maar lijf en leden vragen ook om een beetje rust! Tegen de omgeving (mensen die het weten dan) zeggen we steeds: naar omstandigheden gaat het goed, maar de omstandigheden zijn gewoon heel erg rot. Liefs Ditte
  8. Lieve allemaal, Ik heb maar even een nieuw topic aangemaakt; aangezien ik niet goed weet waar ik anders mijn verhaal kwijt moet... De afgelopen weken zijn voor ons heel vreemd geweest. Ik zal beginnen bij het begin: op de laatste echo bij de verloskundige (de 3e in totaal) was geen kloppend hartje meer te zien. Op dat moment kregen we de keuze van de verloskundige voorgelegd om na te denken over hoe nu verder. Afwachten tot het spontaan komt, of door naar de gynaecoloog. Uiteindelijk hebben we voor het laatste gekozen. Vorige week stond de curettage ingepland. Waar ik me op verkeken heb is dat een curettage toch echt wel iets anders is dan een punctie... Ik dacht echt dat het ongeveer hetzelfde zou zijn, maar een curettage lijkt meer op een operatie en vergt ook echt wel wat meer hersteltijd... Althans in mijn geval. Op zich moet ik zeggen dat ik de ingreep minder pijnlijk vond dan een punctie. Dan heb ik op de dag zelf altijd nog behoorlijk wat pijn en dat viel me bij de curettage nog wel mee. Dinsdag en woensdag had ik wel een beetje last, maar vooral wat een zeurderige pijn. Niet heel heftig. Donderdag knapte ik op, maar donderdagavond kwam de pijn opeens in alle hevigheid op. Niet te houden... Paracetamol hielp niks en ook ibuprofen erbij maakte weinig verschil. Vrijdagmorgen het ziekenhuis gebeld, maar die scheepten me in eerste instantie af. De pijn zou normaal zijn en ik moest maar vooral doorgaan met pijnstillers slikken. Zaterdagmorgen: nog steeds heel veel pijn en ik verlies opeens bloed. Dat terwijl ik van de curettage niet vloeide. Dus direct het ziekenhuis gebeld en ik kon per direct komen op de Spoedeisende Hulp. Wat bleek: een (beginnende?) urineweginfectie en het bloedverlies blijkt mijn menstruatie te zijn. Althans dat denken ze in het ziekenhuis. Na 2 dagen bloedverlies, is het bloeden nu echter al weer bijna gestopt. Dus ik vraag me af of het echt mijn menstruatie al is geweest. In elk geval hebben ze in het ziekenhuis nog een controle-echo gemaakt en was in mijn baarmoeder alles rustig. Helaas kan ik niet gelijk aan de antibiotica; aangezien de bloed- en urinewaarden weliswaar afwijkend waren maar niet alle waarden waren schreeuwend afwijkend. De urine staat nu op kweek en donderdag hoor ik of ik aan de antibiotica moet. Door alle lichamelijke dingen van de afgelopen week, merk ik dat ik nog maar nauwelijks bezig ben met het verwerken van de miskraam op zich. Het feit dat ons kleine Frummeltje niet meer leeft en mijn buik nu leeg is... Bij vlagen ben ik daar nu wel verdrietig over. Vooral omdat ik me inmiddels iets beter begin te voelen; lichamelijk dan. Nu is het afwachten tot mijn volgende cyclus, mijn lijf even rust geven en dan beginnen we toch maar weer met een nieuwe poging. Gevoelsmatig gaat het dan gewoon wel lukken!!! Liefs. Ditte
  9. Ditte

    Zwanger 2014

    Hoi Sannie, Van harte gefeliciteerd met jullie zoon! Wat heerlijk dat de bevalling zo snel is gegaan (althans dat lijkt me zo). Liefs Ditte
  10. Ditte

    Jonna's IVF traject

    Hoi Jonna, Wat fijn dat de punctie meeviel! En wat een mooie score! Dat zit vast wel snor! De terugplaatsing is pijnloos! Dus een peuleschil vergeleken met de punctie! Het enige vervelende vind ik altijd dat je met een volle blaas moet komen... Vooral als je dan ook nog een half uur moet wachten Maar als dat het ergste is... Succes alvast voor donderdag!! Liefs Ditte
  11. Ditte

    7 weken, geen hartslag

    Hoi Jupper, Ik heb onlangs mijn verhaal op t wachtbankje van november-december gedaan. Bij ons was er bij 6 weken een kloppend hartje te zien, bij week 7 ook maar was er een groei-achterstand en in week 8 was er ook geen kloppend hartje meer. Het schijnt dat in week 7 niet altijd een kloppend hartje te zien is, dus geef de hoop niet op! Maar spannend is het natuurlijk wel! Ik hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt! Veel succes in elk geval! Groeten Ditte
  12. Marietje: wat gaaf!!! Van harte gefeliciteerd! Op naar een goede echo! Jonna: het is ook heel ingewikkeld met wanneer je wat moet spuiten!! Volgens mij kan het dagje zonder medicatie geen kwaad hoor. Veel sterkte met de punctie morgen. Wij hebben het weekend gebruikt om een beetje tot onszelf te komen en 'afscheid' te nemen van onze Emmy. Ondertussen zit het nog steeds op zijn plekkie en daar heb ik steeds meer moeite mee. Enerzijds ben ik blij dat mijn lijf deze zwangerschap kennelijk zo graag vast wil houden dat het zelfs dit overleden embryootje niet los wil laten. Tegelijkertijd vind ik het ook moeilijk dat er iets niet levends in mijn buik zit! Dus morgenmiddag hebben we een afspraak in het ziekenhuis om het te gaan hebben over het opwekken van de miskraam. Ik weet nog niet of ik voor curretage of voor de tabletjes ga. Liefs Ditte
  13. Lieve allemaal, Ik weet even niet waar ik mijn verhaal neer moet zetten. Dus maar even hier... Vanmorgen hebben we opnieuw een echo gehad. Helaas is de uitslag niet goed. Er was geen hartje meer zichtbaar op de echo. Het embryo is dus niet meer in leven. We hebben nu de keuze om af te wachten op een spontane miskraam of we worden verwezen naar de gynaecoloog om het op te wekken. Dit kan met medicatie of door curettage. Het is zo onwerkelijk! Ik ben gewoon nog zwanger, voel me ook zo en toch weten we dat het snel weer anders zal zijn! Liefs Ditte
  14. Hoi Susan, Ik duim voor je! Wanneer mag je testen? Liefs Ditte
  15. Ditte

    Zwanger 2014

    Hoi Ger, Dat is echt heel akelig zoveel jeuk!! Ik hoop dat je snel een huis-tuin-en-keukenmiddeltje vindt dat niet schadelijk is / kan zijn voor de kleine! En dat je eindelijk verlost bent van die jeuk!! Ik heb inmiddels contact gehad met Dusseldorf en met mensen in mijn omgeving. En iedereen stelt me gerust, er zijn zelfs veel meer mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt bij de verloskundige! Vandaag was is bij een vriendin en bij haar hebben ze de hele zwangerschap volgehouden dat ze een klein kindje zou krijgen; ze kreeg een 8-ponder van meer dan 50cm!! Verder voel ik me onwijs zwanger, met al die zwangerschapskwaaltjes enzo. Dus ik heb er wel weer wat vertrouwen in! Al blijft het natuurlijk nog een beetje onzeker omdat mijn geval altijd weer anders kan zijn. Dusseldorf zei overigens wel dat bij hun op de echo alles er prima uitzag en dat echo's bij de verloskundige minder nauwkeurig zijn! Dus wie weet... Liefs Ditte
  16. Ditte

    Jonna's IVF traject

    Hoi Jonna, Mooie score hoor! Hopelijk blijven ze goed groeien en heb je inderdaad 17 november de punctie! Dapper dat je overweegt te gaan werken na de punctie. Ik zou het je niet aanraden... De punctie is toch een ingreep(je), waar je lijf even van moet herstellen, dus een dagje (of 2...) rustig aan doen is geen overbodige luxe. Bovendien zul je hoogstwaarschijnlijk ook pijnstilling krijgen, waardoor je op de dag zelf niet mag auto rijden, machines bedienen of belangrijke beslissingen mag nemen. In Duitsland ga je zelfs even onder volledige narcose! Bij mij vielen de puncties over het algemeen mee qua pijn, maar ik had daarna altijd nog wel een paar dagen last van spierpijn. Nog een paar daagjes! Succes alvast, Liefs Ditte
  17. Goed bericht Susan! Nu maar hopen op een terugplaatsing morgen! Jonna hoe is het met jou? Liefs Ditte
  18. Ditte

    Zwanger 2014

    Hoi Ger, Helemaal geen probleem hoor! Het topic is ook om zwangerschapservaringen te delen! Jeuk is wel een bekend verschijnsel kom ik regelmatig op internet tegen! Je kunt het stillen door talkpoeder met menthol! Sterkte met de jeuk! Hier gaat alles zo zijn gangetje. Het blijft onwerkelijk, maar ik hou me maar vast aan dat het ook allemaal goed kan komen. We hebben het weekend geprobeerd om onze zinnen te verzetten en dat was eigenlijk best prettig. De eerste spannende dagen zijn voorbij nog een dag of 4 en dan weten we hopelijk meer! Liefs, Ditte
  19. Ditte

    Zwanger 2014

    Hoi meiden, Wij kregen helaas vanmorgen een enorme domper te verwerken. Wat begon als gezellig even spieken naar ons frutsel, eindigde in het begin van weer een enorme onzekere tijd. Op de echo was wel ons embryo te zien, met kloppend hartje. Maar het embryo valt nog niet (goed) te meten, wat niet klopt met mijn zwangerschapsduur (7 weken). Dit is geen gunstig teken en ze heeft ons erop voorbereid dat er een aanzienlijke kans is dat ik een miskraam krijg. Natuurlijk is het allemaal afwachten en kan het ook nog bijtrekken, maar dit was zo niet wat we verwacht hadden! We proberen, als altijd, positief te blijven. Vooralsnog gaat alles zoals t moet gaan. Maar tegelijkertijd ben ik enorm verward en verdrietig. Alsof het ons nooit gegund zal zijn... Liefs Ditte
  20. Ditte

    Zwanger 2014

    Hoi allemaal, @Mak: wat geweldig een tweeling!! Ik kan me voorstellen dat je even aan het idee moest wennen, maar volgens mij is het (naast heel druk) ook erg leuk om twee kleintjes te hebben! Het is niet voor niks dat ze het consultatiebureau soms consternatiebureau noemen... Ze hebben natuurlijk een preventieve functie. Tegelijkertijd kan ik me ook niet voorstellen dat je daar gaat vertellen dat je je kind maar lastig vindt en niet blij bent dat hij/zij er is; dan kom je waarschijnlijk meteen op t lijstje 'moeten we in de gaten houden'! Maar wie weet denk ik daar straks wel heel anders over, haha. Hier gaat alles nog altijd goed, vandaag al 7 weken zwanger. Vandaag zo nu en dan wat een vervelend gevoel in mijn buik, geen krampen meer een drukkend gevoel ter hoogte van mijn liezen. Voor de rest nog pijnlijke borsten en een beetje draaierig soms. Maar ik begin me weer een beetje fitter te voelen! Donderdag voor het eerst naar de verloskundige. Ik denk dat ik maar eerlijk zeg dat ik vorige week ook een echo heb gehad... Je weet maar nooit, misschien is het dan wel beter om niet nu een tweede echo te maken... Of zou dat niet uitmaken? Liefs Ditte
  21. Hoi Susan, Het vroege wakker worden herken ik wel van de Gonal, het onrustige gevoel niet. Je kunt van de combinatie van deca en Gonal wel opvliegers krijgen, dan voel je je ook een beetje onrustig schijnt. Ik heb er zelf nooit last van gehad, dus kan niet zeggen of dit erbij past. Beste tip is om inderdaad even naar het ziekenhuis te bellen als je het niet vertrouwd! Alle meiden: heel veel succes deze ronde!! Ik blijf meelezen en meeschrijven! Liefs Ditte
  22. Hoi Conny, Meid wat ongelofelijk balen zeg!!! Het was misschien al een beetje verwacht, maar ik had toch echt nog een beetje hoop omdat je wat eerder had getest dan eigenlijk mocht. Het is inderdaad heel akelig dat je daarmee weer het hele traject in moet! Ook ik ben van baan gewisseld terwijl we met het traject bezig waren. Voor mij was het een verademing. In mijn vorige baan was er nauwelijks begrip voor mijn situatie. Werd gewoon gezegd: "Je doet dit met je gezonde lijf, dus als je een punctie hebt dan neem je maar vakantiedagen op, want je bent niet ziek". In mijn huidige baan hebben ze overal heel veel begrip voor; ik hoef nooit vakantie-uren op te nemen voor het hele traject. En dit keer in de wachtweken kreeg ik ook alle ruimte om zo nu en dan wat eerder naar huis te gaan als ik last van mijn buik had. Wat waarschijnlijk scheelt is dat mijn leidinggevende uit eigen ervaring weet wat het is om in een dergelijk traject te zitten! Ik duim enorm voor je dat jij straks ook zo'n baas treft! En natuurlijk ook dat jullie nog een keer het ongelofelijke geluk van zo'n lief wondertje mogen meemaken. Maar voor nu: alle sterkte om deze slag / teleurstelling te boven te komen!! Liefs, Ditte
  23. Ditte

    Zwanger 2014

    Hoi, @Sannie: wij hebben vergelijkbare ervaringen in Zwolle! Ook wij hadden een redelijk goed gesprek totdat we ter sprake brachten dat we overwogen om naar Dusseldorf te gaan. Toen sloeg de toon van het gesprek om en kregen we een (ijs-)koude douche. Alsof je inderdaad hun het brood uit de mond stoot. Uiteindelijk doen ze daarmee zichzelf wel een beetje de das om. Wij hebben gisteren met 6 weken en 1 dag een echo in Düsseldorf gehad! Alles zag er goed uit, we hebben zelfs een kloppend hartje gezien!!!!! Dus nu helemaal opgelucht en met nog weer wat meer vertrouwen in een goede afloop! Volgende week hebben we een eerste afspraak met de verloskundige, dus mogen we waarschijnlijk weer even spieken. Waarschijnlijk komen we er nooit achter waarom het nou zo lastig is om me door te verwijzen naar een gynaecoloog. In mijn directe omgeving bevinden zich meer mensen die via ICSI/IVF of KI zwanger zijn geraakt en bij iedereen was de huisarts heel coöperatief. En anders konden ze via de fertiliteitspoli terecht bij een gynaecoloog (of had je die keuze). Ons nadeel is natuurlijk dat onze fertiliteitskliniek in Duitsland zit en dat dr. Scholtes mij niet op eigen houtje aan kan melden bij een gynaecoloog in Nederland. Ik moet zeggen dat nu ik weet dat ik gewoon 1 kindje verwacht, ook wel vertrouwen heb om begeleid te worden door een verloskundige. Een gynaecoloog is natuurlijk vooral ook heel medisch en wat minder gericht op "een leuke, normale" zwangerschap. En als ik onderhand ergens behoefte aan heb dan is het wel een leuke en normale zwangerschap! Liefs Ditte
  24. Ik ben het helemaal met Pitbull eens: NOOIT DE HOOP OPGEVEN!!!! Soms is het t enigste dat je hebt en dan is het goed dat he vertrouwen hebt in de kans die je hebt! Zo, t orakel heeft gesproken
  25. Ditte

    Zwanger 2014

    @Conny: volgens mijn huisarts moest ik zelf maar bellen met fertipoli in het plaatselijke ziekenhuis. Maar daar kan ik helemaal niet meer terecht omdat ik er al 1,5 jaar niet ben geweest. Dus heb ik een nieuwe verwijzing nodig zucht, zucht! @Pitbull: ik hoop inderdaad dat Scholtes iets kan betekenen en anders hoop ik gewoon dat de verloskundige meer hart heeft dan de huisarts! Ik hoorde van een collega dat al een aantal van haar kennissen weg zijn gegaan bij deze huisarts. Ik moet zeggen: dat begrijp ik wel. Dan heb je inderdaad zo'n lang en pijnlijk traject gehad en dan krijg je dit! Nou ja, het kan alleen maar beter worden! Wat fijn dat het bij jullie allemaal de goede kant op gaat! Heerlijk dat paps straks dichterbij werkt en vaker thuis is!!! Maar pas wel goed op jezelf ook he? Want jij hebt ook nog wat hersteltijd nodig!! Hier heb ik de gedroogde pruimen tevoorschijn gehaald... Kan erg moeilijk maar de wc. Ik heb t idee dat mijn buik nu al begint te groeien. Zelfs mijn spijkerbroek (maat te groot!) zit niet lekker meer. Hoe ver waren jullie toen je voor t eerst positiekleding droeg?? Liefs Ditte
×
×
  • Create New...

Important Information