Jump to content

Tien16

Leden
  • Content Count

    0
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0 Neutral

About Tien16

  • Rank
    Kom net kijken :-)
  1. Hallo Cinthia, Welkom bij dit forum. Wat een verhaal zeg. Het is niet niks zeg wat jij schrijft. Het is nog al wat. Goed van jou dat je het van je af hebt geschreven. Dat kan inderdaad nog wel eens helpen. Je hoeft je er ook niet voor te schamen dat je in het traject zit. Toch kan het voor jou wel zo voelen. Ik hoop echt dat je heel snel met de behandeling kunt beginnen. Leef met jullie mee. Sommige mensen weten niet wat voor gevoel het is om heel graag nog een kindje te willen ontvangen, en als het dan niet wil lukken hoe hier op te reageren. Natuurlijk is het mooi dat jullie al een zoontje hebben. Maar daarom is jullie verdriet nu niet minder. Luister en handel naar jou eigen gevoel. Lieve groeten Tineke.
  2. Hallo allen, Nee het washelaas geen innestelings bloeding. De behandeling is afgelopen dinsdag echt mislukt. Het is moeilijk. EN we hebben heel veel verdriet. Vandaag is ook weer echt zo'n jank dag. Moet kunnen. Bedankt voor jullie lieve woorden en berichtjes. Voor hen die wachten of met behandeling bezig zijn; heel veel succes. Lieve groeten Tineke.
  3. Hallo allemaal, Even terug komend op mijn vriendinnen. Ik heb inmiddels 8 behandelingen gehad. Vanaf behandeling 1 heb ik hen op de hoogte gebracht. Steeds weer heb ik er mijn best voor gedaan om hen op de hoogte te houden. Ik had ook altijd de hoop dat mijn vriendinnen mij zouden steunen in moeilijke tijden zoals dit. Ze lieten via een mail weten dat ze aan mij denken. Dat was het. Op de dag van de punctie geen bericht, op de dag dat we zouden horen of er een terug plaatsing zou vinden; geen bericht. Op de dag van de terug plaatsing; geen bericht. Met IVF ben je 6 weken onder weg. Met de laatste IUI behandeling hadden wij het heel zwaar. Dat wisten ze, en dan nog zo weinig reactie. Hoe zouden jullie je dan voelen als jullie mij waren? In april is een vriendin van mij bevallen. Ik ben daar een paar keer geweest, hoeveel moeite mij dit ook koste. Maar ik had zoiets; het is een vriendin dus ik ga er naar toe. Van de 6 vriendinnen hebben er 5 kinderen. Waarom dan niet mee leven met ons? Wil hen niet kwijt, maar vind het wel jammer dat er zo weinig wordt mee geleefd. Ik hoop dat jullie dat kunnen begrijpen. Nu is ook echter behandeling 8 helaas mislukt. De zwanger schaps test die gepland stond voor de zaterdag hoeven wij niet meer te doen. Wat rest is veel verdriet, en een enorme teleurstelling. We gingen er zo vanuit dat het nu goed zou komen. In de hele behandeling voelde ik mij prima, embryo was van A kwaliteit, en dan weer geen zwangerschap. Helaas. Nu op 3 juli naar het ziekenhuis. Dit eerst verwerken, we zien wel. Gaan we nog voor de laatste IVF of niet? Eerst maar flink de tranen laten lopen en er over praten. Ik heb de vriendinnen een mail gestuurd, en ze reageren wel. Met de woorden; we denken aan jullie en sterkte. Ik hoop dat anderen meer geluk hebben die met een behandeling bezig zijn. Vele lieve groeten van Tineke
  4. Hallo Conny, Wil je veel succes toewensen met je behandeling. Is dit je 1e behandeling? Ja dan is alles nog vreemd en spannend he. Ik was er in het begin niet heel open in dat we met behandelen bezig zijn. Vooral eerst niet naar collega's. Dat is nu 8 behandelingen geleden ( 6 IUI en 2 IVF ) De laatste tijd was ik er ook open in naar hen toe. Heel plezierig. Ze leven echt mee. Mijn ouders ook. 12 Goede vriendinnen ook. Helaas wil mijn schoon familie er niks over weten. Nu met de laatste behandeling hebben wij hen ook niks gezegd. Erg prettig voelde dat niet. Want je moest soms wel eens een leugentje om best wil vertellen. Helaas heb ik ook vriendinnen die mij niet steunen. EN daar heb ik best verdriet om gehad. Oke het is zo. Ik ga verder, en of ik hen er verder wel weer in betrek??? Ik weet het niet. Jij moet gewoon doen waar jij je prettig bij voeld. Wel of niet vertellen. Mijn man denkt er ook anders over als ik. Hij praat er niet over. Komt ook door zijn familie. Ik wel. En ik voel mij er prettig bij. Heel veel succes met alles. Een hartelijke groet van Tineke.
  5. Tien16

    2 De ivf behandeling..

    Hallo Han, O wat spannend allemaal zeg. Ik hoop zo voor jullie dat alles deze ronde goed mag gaan. Wat verdrietig allemaal zeg. Ik duim voor je. Groeten Tineke.
  6. Hallo allemaal, Ja jullie hebben gelijk wat de vriendinnen betreft. Ik had ook altijd zoiets vriendschap is samen de leuke dingen van elkaar mee maken, maar ook de minder leuke dingen. Helaas denkt niet iedereen hier aan. En mag ik dankbaar zijn dat er toch mensen met ons mee leven. En dit forum. Iedereen weet hier wel wat de ander bedoeld. Hoe heerlijk is dat. Het is natuurlijk wel zo, als je niet weet wat dit hele gebeuren inhoud dan weet je niet wat voor impact dit heeft. Voor jezelf, maar ook binnen je relatie. Het gaat nu heel goed met ons. Maar toen met de laatste IUI behandeling, verschrikkelijk zoals wij met elkaar om gingen. Echt niet leuk meer. Nu wel. En doen we ook meer leuke dingen. Dat is ook wel nodig, want die behandelingen en de spanningen om alles zijn niet niks. Dank jullie wel voor jullie luisterend oor. Lieve groeten Tineke.
  7. Beste Pitbull, Ik zit hier nog niet zolang. Ik las net je verhaal. Wat heftig allemaal zeg. Ik hoop dat het de goede kant op mag gaan met je moeder. Zo krijg je alles in 1 keer he. Vooral in zo'n situatie is het fijn om mensen om je heen te hebben waar je veel aan hebt. Wens jullie sterkte toe. En hopelijk komen de goede tijden er voor jullie aan! Groeten Tineke.
  8. Wat een mooie tekst is dit zeg. Het is zoals jij het hebt beschreven. De tranen kwamen bij het lezen van deze tekst. Dank je wel!
  9. Hallo allemaal, Ik zit nu in de laatste wacht week. En o wat is het moeilijk. De spanning of de 2e IVF behandeling nu wel of niet gelukt is, wordt met de dag zwaarder. Als ik altijd ga menstrueren dan heb ik altijd een paar dagen van te voren een enorme hoofdpijn. Dat heb ik nu ook weer. DUs jullie begrijpen vast wel dat ik enorm gespannen ben. Komt de hoofdpijn door de utrogestan capsulles of komt het inderdaad door dat ik weer ga menstrueren? Ik hoop het eerste. Deze 2e IVF behandeling verliep zo goed. IK was de hele tijd heel rustig, heb het goed door staan, en zou het dan toch mis gaan? Het is zomoeilijk, was het maar alvast zaterdag. Dan mogen we de test doen. Of het zover komt? Ik hou een slag om de arm. En prent mij zelf in; je hoofdpijn komt door de medicatie. De behandeling is goed gegaan, dus het komt deze ronde na 6 mislukte IUI behandelingen en al 1 mislukte IVF behandeling nu goed! Maar hopen op een goede afloop. Iedereen die in die vreselijke wacht weken zit; heel veel sterkte! Lieve groeten Tineke.
  10. Hallo allemaal, Bedankt voor jullie stukjes. Ik denk dat ik net als jullie heel veel kan hebben aan deze forum. Gisteren had ik een vriendinnendag. En heb ik ook met hen gesproken over mijn gevoel dat ze niet reageren op wat ons nu zo bezig houd. Ja ze kennen het niet. En ze gaven aan er dan niet aan te denken. Ik heb er een goed gevoel over dat ik het heb gezegd. Ik moet mij denk ik meer richten op dit forum, waar ik het kan delen met mede genoten. Ik heb een goede vriendin, ze is wel ouder maar ze heeft het zelf mee gemaakt. Met haar kan ik er wel over praten. Dat doet gewoon goed. Groeten Tineke.
  11. Hallo, Ik ben hier terecht gekomen via een collega die heel veel steun heeft gehad in haar tijd toen ze bezig was met behandelen. Ik hoop deze ervaring straks met haar te delen. Een hartelijke groet. Tineke.
  12. Hallo allemaal, Ik zal mij even voorstellen. Ik ben Tineke, getrouwd en ik ben 37 jaar. Toen we in de MMM terecht kwamen allerlei onderzoeken moeten doen. Er kwam ( gelukkig ) nooit iets uit. Alles was zowel bij mijn man als bij mij goed. Wij zijn nu al vele behandelingen verder. Inmiddels al 6 IUI behandelingen gehad. Ik moest toen al hormonen spuiten. Puregon en Pregnyl. Ik reageerde hier best heftig op. Zowel lichamelijk als geestelijk. Vooral de laatste IUI behandeling was voor mijn man en mij echt verschrikkelijk. Inplaats dat we elkaar tot steun waren, maakten we ruzie, en deden bepaald niet vriendelijk tegen elkaar. Vaak ruzies. Weinig begrip was er voor mijn hormonale gevoelens. Dat was ook heel pijnlijk. Helaas zijn alle 6 de behandelingen op helemaal niets uitgelopen. Wat een verdriet. We besloten uit eindelijk om toch IVF te proberen. Mijn man en ik hadden nu afspraken met elkaar gemaakt. Om onze gevoelens naar elkaar te uiten - elkaar te respecteren - tijd nemen voor elkaar en dat we allebei komen met onze gevoelens, positief en / of negatief. Inmiddels zitten we in de wacht weken van onze 2e IVF behandeling. De 1e was dus weer op niks uitgelopen. Ook al ging het tussen mij en mijn man heel goed, en hielden we ons aan de afspraken. Dat gaf voor beiden een goed gevoel. Ik zag er erg tegen op om hier mee van start te gaan. Ook omdat ik nu meer moet spuiten, en ook nog Decapeptyl erbij. Wonder boven wonder ging de 1e behandeling best goed. Weinig tot geen klachten. Alleen een kindje mochten we nog niet ontvangen. Naar een paar maanden rust zijn we dus toch weer begonnen aan de 2e IVF behandeling. Omdat mijn schoonouders er op tegen zijn weet de schoonfamilie niet dat we bezig waren met behandelen. Leuk vind ik het niet. Alleen is er nu geen trammeland en gedoe. EN dat is ook heel wat waard. Er is nu rust. Mijn man en ik spraken goed met elkaar. Wel was het best lastig om te bedenken wat we moesten zeggen waar we naar toe gingen. ( Mijn zwager woond namelijk bij ons in, en die mocht ook van niets weten ) Maar we hebben het gered. Afgelopen vrijdag was de terug plaatsing. Alle 2 hebben we het volste vertrouwen dat het nu goed komt met onze Uk. De terug plaatsing was van A kwaliteit. Ben heel rustig. Dus wat willen we nog meer? Wat ik erg jammer vind is dat mijn vriendinnen heel winig van zich laten horen. Ik had een mail gestuurd wanneer de punctie - wanneer we zouden horen of de terug plaatsing plaats kan vinden en wanneer dan de terug plaatsing is. Van 8 vriendinnen heeft er 1 gereageerd na die tijd. En de rest een heel kort berichtje toen ik de mail had gestuurd. DIt doet heel veel met mij. En ik vraag mij af.... zijn dit wel vriendinnen? Vriendschap is toch lief en leed delen? Of vraag ik teveel van mijn vriendinnen? Van mensen die minder om mij heen staan krijg ik wel mee levende berichtjes, dat doet mij dan zo goed. Kan ik hier wat mee? Is dit bij jullie herkenbaar? Een hartelijke groet van Tineke.
×
×
  • Create New...

Important Information