Jump to content

sannie

Leden
  • Content Count

    0
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by sannie

  1. Grietje, bah wat balen. Veel sterkte om deze tegenslag te verwerken. Esther, spannend hoor, ik blijf voor je duimen tot de definitieve uitslag. Alle anderen, kom op, er is nog heel veel ruimte op het zwangerbankje! Hier nog geen nieuws, de 30e november heb ik een afspraak in het ziekenhuis. Liefs, Sannie
  2. @zusjecar, voorzichtig gefeliciteerd. Hopelijk binnenkort de mooiste echo van je leven! @jolanda, waarom zouden ze de poging al na 7 dagen afbreken dan? Het duurt bij mij meestal ook veel langer voor er iets te zien is aan groei. Althans met het normale schema van pil,lucrin, gonal-f duurde het minimaal twee weken voor er een begin van ei- en baarmoederslijmvliesgroei te zien was. De poging die uiteindelijk tot onze Kris heeft geleid had ik wel een ander schema waarbij ik op dag 15 al de punctie had (voor mijn doen razendsnel dus)... Wat betreft het 'ding' in m'n buik, ik vermoed dat het wel een vleesboom is aan de buitenkant, maar ja, ik snap ook wel dat de arts het zekere voor het onzekere wil nemen. Hij wist het niet zeker wat het is. Liever een paar maanden extra wachten dan er later achter komen dat een eventuele zwangerschap niet mogelijk is of nooit uitgedragen zou kunnen worden. Dus ja, het is even balen, maar ik moet zeggen dat we er vrij ontspannen in staan. Tuurlijk waren we wel teleurgesteld, maar dat was binnen een half uur weer gerelativeerd, we beseffen ons maar al te goed dat we onze handen heel stijf mogen dichtknijpen met onze zoon. De andere meiden, broedze en wachtze! Hopen op meer goed nieuws net als bij zusjecar! Liefs, Sannie
  3. He Patricia, Balen dat het niet is gelukt. Hopelijk mag je toch nog in december weer door. Zitten jullie met een kerststop, of gaat jullie ziekenhuis gewoon door tijdens de kerstvakanties?
  4. Marielle, bah wat weer vervelend nieuws. Heel veel sterkte. Dikke knuffel. Esther, 'k moest een paar traantjes wegvegen toen ik je bericht las. Wat een lief broertje heb jij! Ik hoop dat je lijf je voor de gek houdt en dat je toch in plaats van een ongesteldheidsgevoel een gevoel van een zich vastklampend ukje voelt nu. Ik weet dat het kan, ik was er vorig jaar juli van overtuigd dat ik ongesteld aan het worden was vanwege diezelfde buikpijn, en heb toen 's ochtends een test gedaan in de badkamer en ben zonder te kijken half huilend weer in bed gekropen. Toen ik 10 minuten later toch maar ging kijken was die test positief... Ik hoop zóóó verschrikkelijk hard dat jou dit nu ook overkomt. Gisteren ben ik bij de huisarts geweest, ik heb een doorverwijzing naar de gyn hier in de buurt gekregen voor onderzoek naar 'het vreemde ding' in m'n buik. Huisarts dacht dat het een vleesboom was, dat zou op zich niet belemmerend moeten zijn voor een eventuele zwangerschap, maar goed, eind november dus naar het ziekenhuis voor verder onderzoek... Liefs, Sannie
  5. He meiden, bedankt voor jullie lieve berichtjes hoor. Vanmorgen heb ik gelijk de huisarts gebeld. Morgenochtend kan ik daar terecht. Laat wel even weten als er nieuws is.
  6. He meiden, bedankt voor jullie lieve berichtjes. Morgen mag ik naar de huisarts. Ben benieuwd. Han, heel veel succes deze keer. Hopen op een mooi resultaat van je cryootje!
  7. He dames, Hier vandaag wat minder goed nieuws. Vanmorgen naar DD geweest voor een echo. Het begon met het baarmoederslijmvlies, nou dat was heel mooi, 9 mm. Toen probeerde de arts het eitje te vinden, nou, dat was wat lastiger en net toen ik vroeg of we dan de eisprong toch gemist hadden vond 'ie hem. Op zich een heel mooi eitje, al bijna 14 mm groot (dat is voor mijn doen al heel groot op dag 15). Dus dat klonk wel goed, maar toen.... Hij zag iets wat hij niet kon thuisbrengen wat tegen m'n baarmoeder aanligt, met een 'vreemde' structuur... Dat moet eerst onderzocht worden, voordat we een terugplaatsing mogen krijgen. Pfff, dat had ik niet verwacht. De eerste echo was prima, er was nog niks te zien aan groei, maar er waren ook geen gekke dingen. Nu moet ik morgenochtend eerst de huisarts bellen voor een afspraak en volgens de arts moest ik vragen om een mri... Op zich is de teleurstelling dat de behandeling nu eerst stopt nog wel goed te behappen, maar dat er 'iets' in mijn buik zit vind ik toch wel wat minder. Niet dat het persé iets ergs is, want het kan net zo goed niks zijn, maar toch, ik ben wel zo'n typje wat dan een beetje gaat malen... Kortom, voorlopig zal ik toch niet op het wachtbankje komen te zitten helaas. Eerst dit maar eens uit laten zoeken. Ik blijf jullie wel volgen hoor en houd jullie ook wel op de hoogte als er nieuws van onze kant is. Liefs, Sannie
  8. he peetje en esther, lekker bij je houden die kleine frummeltjes. Hier vandaag wat minder goed nieuws. Vanmorgen naar DD geweest voor een echo. Het begon met het baarmoederslijmvlies, nou dat was heel mooi, 9 mm. Toen probeerde de arts het eitje te vinden, nou, dat was wat lastiger en net toen ik vroeg of we dan de eisprong toch gemist hadden vond 'ie hem. Op zich een heel mooi eitje, al bijna 14 mm groot (dat is voor mijn doen al heel groot op dag 15). Dus dat klonk wel goed, maar toen.... Hij zag iets wat hij niet kon thuisbrengen wat tegen m'n baarmoeder aanligt, met een 'vreemde' structuur... Dat moet eerst onderzocht worden, voordat we een terugplaatsing mogen krijgen. Pfff, dat had ik niet verwacht. De eerste echo was prima, er was nog niks te zien aan groei, maar er waren ook geen gekke dingen. Nu moet ik morgenochtend eerst de huisarts bellen voor een afspraak en volgens de arts moest ik vragen om een mri... Op zich is de teleurstelling dat de behandeling nu eerst stopt nog wel goed te behappen, maar dat er 'iets' in mijn buik zit vind ik toch wel wat minder. Niet dat het persé iets ergs is, want het kan net zo goed niks zijn, maar toch, ik ben wel zo'n typje wat dan een beetje gaat malen... Kortom, voorlopig zal ik toch niet op het wachtbankje komen te zitten helaas. Eerst dit maar eens uit laten zoeken. Ik blijf jullie wel volgen hoor en houd jullie ook wel op de hoogte als er nieuws van onze kant is. Liefs, Sannie
  9. Grietje en Marielle, duimen voor mooi resultaat! Marielle wanneer mag jij testen? Groetjes, Sannie
  10. He SuzyQ, spannend weer he als je bijna weer mag beginnen... Nee, ik ga er niet vanuit dat we volgende week al een tp hebben. Woensdag heb ik weer een echo omdat afgelopen vrijdag er nog niks te zien was. We doen het in de natuurlijke cyclus, en aangezien de laatste keren m'n cyclus zo tussen de 5 en 6 weken ligt, zal het nog wel een weekje langer duren denk ik. Maar goed, het zou natuurlijk best kunnen dat volgende week m'n bms even flink gaat groeien zodat het woensdag al aardig op weg is. Nou ja, we zien het wel. En moeten jullie helemaal van voren af aan beginnen met een behandeling, of hebben jullie nog cryoos in de vriezer? Groetjes, Sannie
  11. He Roos, Welkom hier op dit forum, en heel veel succes de komende tijd. Groetjes, Sannie
  12. He Maaike, Sorry voor m'n late reactie... Natuurlijk mag je me mailen als je vragen hebt. Volgens mij moet dat via een pb-tje wel kunnen. Groetjes, Sannie
  13. Sjonge Esther, nou, je hebt vast alle rottigheid al gehad, zodat je zondag een tp hebt van een mooi (goed plakkend) embryootje! Mama4, fijn dat je in ieder geval een kloppend hartje al hebt gezien, ben benieuwd of jullie bij de volgende echo nog een tweede hartje zien. Toch nog weer spannend dus... Wij hebben vandaag onze eerste uitgangsecho gehad voor onze cryo-tp. Maar er was nog niks aan groei te zien, dus woensdag mogen we weer. Tanja heeft al het wachtbankje voor november geopend, dus daar heb ik me alvast maar bij aangemeld. Groetjes, Sannie
  14. Broedkipjes sannie 7-11 echo voor cryo tp Wachtbankje Helaas Zwanger He Tanja, bedankt dat je 'em weer hebt geopend. Wij zijn vandaag voor een uitgangsecho geweest. Nog niks te zien (had ik ook niet verwacht op dag 10 van de cyclus), dus woensdag nog een keer komen. Groetjes, Sannie
  15. Nou bah, wat een rotnieuws weer vandaag hier. Het gaat niet echt lekker zo. Conny, sterkte. Lekker op de bank hangen en uithuilen in de armen van je man. Esther, dat klinkt als een hele heftige punctie met zo op het eerste gezicht niet echt een superresultaat. Snap dat je wel even moest slikken toen ze dat kwamen vertellen. Hopelijk groeien de paar eitjes die ze hebben gevonden tot een mooie kindje uit (of 2 of 3...). M'n duimen gaan voor je aan het draaien... Morgen hebben wij de uitgangsecho in Dusseldorf. Vandaag alvast een stapel ovulatietesten gekocht, want we mochten proberen om zonder medicatie deze poging (cryo) te doen. We hebben nog niemand verteld dat we weer gaan beginnen met onze cryo's. Wat werk betreft kan dat op zich ook nog als ik toch geen medicatie en heel vaak echo's moet maken. Tijdens de ivf wisten de collega's het wel en dat was toen ook wel prettig, maar goed, maar even afwachten of dat zo blijft. Mocht het niks worden met de cryo's dan weten we nog niet of we nog een nieuwe ivf zouden willen doen. Maar dat zien we dan wel weer, eerst maar afwachten of er een embryootje goed uit de ontdooiing komt. Liefs, Sannie
  16. Lieve Rakker, Weet niet wat ik moet zeggen, behalve dat ik het zo erg voor jullie vind. Knuffel, Sannie
  17. He Marjolein, Bah wat een rotnieuws. Heel veel sterkte om dit weer te verwerken. Liefs, Sannie
  18. He Han, Bah, wat verdrietig. Sterkte meid, hopen dat je snel weer verder mag/kunt. Ik mag ook weer plaatsnemen op het broedkipjesbankje. We gaan 2 november weer naar DD voor een uitgangsecho voor een cryootje. We gaan dus voor een broertje/zusje voor onze zoon. Ben heel benieuwd, we hebben tot nu toe niet zulke beste ervaringen met het ontdooien van de cryos, maar ze zijn nu veel eerder ingevroren waardoor volgens de arts de kans groter is dat ze niet beschadigd raken tijdens de ontdooiing. Het schijnt dat ze het nu óf overleven, óf niet overleven. Dus dan zouden we niet een terugplaatsing meer krijgen van een embryootje wat niet zo best was, maar dat op zich nog wel leeft. Dan heb ik altijd een slecht gevoel na de tp, want het wordt toch niks, maar goed tijdens de wachtweken verandert het dan toch altijd weer in hoop terwijl je eigenlijk al wel weet dat het bijna zeker toch niks kan worden. Nu is dat dus als het goed is niet het geval meer. Als het niks wordt met die cryo's weten we nog niet of we weer het hele traject van voren af aan in willen gaan. Ik wil voorkomen dat ons leven daar weer door beheerst wordt zoals voor dat we onze zoon hadden, want ik zou het mezelf heel kwalijk nemen als ik na al die jaren wachten op een kindje niet voor 100% van ons ventje zou gaan genieten. Maar goed, eerst dit maar eens afwachten. We gaan het dit keer zonder medicatie doen, ondanks dat ik een vrij lange cyclus heb. Ik wilde het graag zo proberen en dat was prima, hoewel standaard ze met een cyclus van 5-6 weken wel met progynova werken. Dus we mogen straks met ovulatietesten aan de gang. Hebben jullie ervaring met bepaalde merken? Ik heb die dingen nog nooit gebruikt, dus ik wil wel goede testen gebruiken, zou jammer zijn om de ovulatie te missen... Groetjes, Sannie
  19. He hoi, Het is inderdaad wel slim om mocht je naar het buitenland willen vooraf een akkoord van je zorgverzekering te hebben (als je tenminste nog een poging tegoed hebt). Mijn ervaring was dat het bij de verzekering erg lastig was om de juiste informatie over vergoedingen te krijgen. Vraag in zo'n geval dus vooral om schriftelijke reacties van de zorgverzekeraar. Wat die kosten betreft hoor ik hele verschillende verhalen. Wij hebben op de assisted hatching na en op een gedeelte van de narcose (voor de punctie) na echt alles, maar dan ook alles vergoed gekregen. Ook de rekening voor het intakegesprek en inderdaad de rekening voor telefonisch consult (wij moesten er trouwens wel lachen dat je een rekening van een paar euro kreeg hiervoor), alle onderzoeken die vooraf daar nog gedaan zijn, echt alles is vergoed. De echo's hebben we in NL gedaan, ook daar hebben we nooit een rekening voor gehad en wat mij trouwens wel verbaasde is dat de medicijnen blijkbaar weer niet onder de behandeling zelf vallen, want ook die hebben we vergoed gekregen (op de kleine eigen bijdrage voor die utrogestanbolletjes na). Wij hadden verwacht veel meer zelf te moeten betalen omdat we alleen maar de basisverzekering hebben, waarbij de verzekering tot het nederlandse standaardtarief vergoed, maar in ons geval was dat dus een mooie meevaller. Nu is het wel zo dat wij ivf hebben gedaan. Volgens mij is icsi een stuk duurder en zou het kunnen zijn dat je daardoor automatisch wel veel meer moet bijbetalen.
  20. Hoi Maaike, Tjonge wat een snelle conclusie en wat inderdaad ontzettend lomp om jullie zo te overdonderen met zulk nieuws. Ik zou inderdaad een naar Dusseldorf/belgië gaan. Wij zijn destijds voor onze laatste poging naar DD gegaan en daar kregen we een heel ander hormonenschema dan in NL. Ik moest namelijk altijd erg lang stimuleren om de eitjes te laten groeien (soms wel meer dan drie weken stimuleren met gonal-f). Ik moest ook altijd beginnen met de pil en met lucrin. Toen we naar DD gingen vond dr S dat ik te lang gestimuleerd moest worden met het schema wat ik tot dan toe had gehad en hoefde ik niet eerst aan de pil en aan de lucrin, maar kon ik gelijk beginnen met menopur en gonal-f (allebei stimulerend voor de eigroei). Dat was de eerste keer dat ik al op dag 15 m'n punctie had. Ik zou dus zeker navraag doen bij andere ziekenhuizen. Mijn ervaring in NL is dat het vrijwel onmogelijk is om af te wijken van standaarden en protocollen, maatwerk is er dus vaak niet echt bij. Voor de 'gemiddelde' patient zal dat ongetwijfeld heel goed werken, maar bij ons werkte dat in ieder geval niet. Wellicht hebben jullie ook wat meer maatwerk nodig... Heel veel succes om verder te gaan naar zo'n raar bericht. Hopelijk wordt jullie wens voor een broertje/zusje voor jullie kindje werkelijkheid. Liefs, Sannie
  21. Jeetje, ik zit hier te snotteren achter m'n laptop.Wat ontzettend herkenbaar als je in dezelfde situatie zit, of hebt gezeten zoals ik. Dankjewel dat je dit nummer met ons deelt. Ik las dat het haar uiteindelijk na heel wat pogingen toch gelukt is, ik hoop dat het voor jullie ook mag lukken. Liefs, Sannie
  22. Hoi Staneva, Ook wij hebben er veel over nagedacht en hoe verder we in het medische traject kwamen, hoe anders we over adoptie zijn gaan denken. In het begin hadden wij (vooral mijn man) er geen goed gevoel bij, maar hoe meer het punt in zicht kwam dat we toch een keer moesten stoppen met die hele medische molen, zonder dat het ook maar enig resultaat heeft gehad, hoe meer we er over zijn gaan praten en op een gegeven moment waren we er wel uit. We hadden ons ingeschreven en we zouden op de cursus gaan. Wij mochten het bijzondere geluk beleven dat een paar weken voordat de cursus begon ik een positieve test in handen had. Dit hadden we nooit meer verwacht. Maar de cursus moesten (en wilden) we wel afzeggen en de hele procedure is voorlopig gestopt. Nu is onze zoon 5 maanden en beginnen we na te denken over of we de adoptie wel/niet moeten doorzetten. Ik durf er niet vanuit te gaan dat eventuele behandelingen voor een broertje of zusje zouden lukken, maar aan de andere kant beginnen bij mij nu wel de vraagtekens te komen over de adoptieprocedure. Misschien gaan we het wel stopzetten. Als we onze zoon niet hadden gekregen waren we er volledig voor gegaan (tenzij in de loop van het proces we zouden beginnen te twijfelen natuurlijk), maar nu. Ik weet het niet. Ik ben zo bang dat ik voor de een andere gevoelens zou hebben dan voor de ander. Dat zou ik niet eerlijk vinden en daarnaast is het adoptietraject zo verschrikkelijk lang en er zijn zo weinig kindjes en zoveel wensouders, dat ik het de wensouders die nooit een biologisch kindje hebben gekregen het zoveel meer gun.... Tja, we waren er dus uit, maar nu helemaal niet meer. We laten het nu even zo, maar ik denk dat we wel op een punt komen dat we de procedure definitief stoppen... Overigens denk ik wel dat je over adoptie vooral de negatieve verhalen hoort, wat betreft de problemen die de kinderen en de gezinnen krijgen. Natuurlijk is het heel erg moeilijk en hebben kinderen en de ouders vaker hulp nodig, maar het gaat echt heel vaak wel heel erg goed. Ik ken verschillende gezinnen, met kinderen van dreumes tot geadopteerde kinderen van mijn eigen leeftijd, en in geen enkele van die gezinnen zijn grote problemen geweest wat hechting/gedrag betreft. Waarmee ik de problemen absoluut niet wil ontkennen. Bovendien ken ik uiteraard de cijfers niet. Het is alleen maar mijn gevoel. En uiteraard kan dat gevoel helemaal verkeerd zijn... Staneva, ik hoop dat jullie dit traject kunnen volhouden en een prachtig, misschien zelfs wel exotisch mooi kindje mogen krijgen! Liefs, Sannie
  23. He Han, Beetje late reactie, maar ik wilde je toch nog graag heel veel sterkte wensen. Wat naar, ben je eindelijk in verwachting en dan dit. Nogmaals, heel heel heel veel sterkte! Liefs, Sannie
×
×
  • Create New...

Important Information