Jump to content
stefanie

ik gun het hen,maar wrm nu!!??

Recommended Posts

vrijdag was het trouwfeest van mijn zus haar dochter(23)heel de dag was al goed verlopen,xenne was bruidskindje en heeft heel de dag zeer flink geweest,we hadden ons al goed geammuseerd

tot s avonds ze nog een speciale verrassing had voor de oma's en opa's

onder hun stoel ging een enveloppe,ze deden hem open en wat zat erin

een foto van een echo,ze is zwanger, "en van den eerste keer he",uitgerekend rond de periode dat wij dat moesten zijn

ik kon het natuurlijk niet droog houden en ben dan maar efkes op t wc gaan zitten om mijn tranen de vrije loop te laten

ik gun het hen echt wel,iedereen heeft recht op dat geluk,maar wrm konden ze me dat niet eventjes op voorhand zeggen zodat ik er een beetje op voorbereid was

toen we naar huisgingen heb ik hen bedankt voor het feest en hen een fijne huwelijksreis toegewenst maar hen feliciteren met hun zwangerschap kon ik niet,nog niet,...ik hoop dat ze mij ook een beetje kunnen begrijpen...

 

heb dan maar alles op tafel gegooid van onze mislukte pogingen,mijn omgeving reageerde gewoonweg weer met de woorden,waarom ik het nog steeds wil proberen wrm ik niet gelukkig ben met ons zoontje,wil je echt nog doorgaan na alles wat je al meegemaakt hebt,ja dat willen we  en JA WE ZIJN HEEEEL GELUKKIG MET ONS ZOONTJE MAAR..ik kan mijn hart niet op slot doen,ik kan mijn gevoelens niet veranderen,ik kan het niet...

 

STEFANIE

 

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey!

 

Ik had net je verhaal gelezen. Jammer dat zo'n leuke dag zo vol vreugde voor de een moet eindigen en voor de ander zo confronterend en verdrietig. Begrijp dat het om je nichtje ging die onlangs getrouwd is en zwanger is?

Het is hun idd erg gegund, alleen voor jou zo pijnlijk omdat je ook dat nieuws had willen kunnen vertellen, maar helaas nit kan.

 

Heb je al veel behandelingen achter de rug na de geboorte van je zoontje?

 

Ik merk idd dat als je via vruchtbaarheidsbehandelingen al eens het geluk heb mogen ervaren van een zwangerschap en je eerste kind, of tweeling enz, dat je daarna niet meer "mag" hopen om het nog een keer mee te maken. Dat vind ik ook altijd zo'n vreemde reactie van mensen, dat wordt namelijk nooit gezegt tegen mensen die "hupsakee"en zwanger zijn, dat mag het wel ineens allemaal.

Dat is net zoals als je zwanger bent, dat mag je daar de hele dag over praten, maar vertel jij bijv over je ivf behandelingen, dan krijg je de reactie; misschien moet je er niet zo mee bezig zijn..... alsof het "tussen je oren"zit!???

 

Als ik die reacties hoor, dan ga ik ook weleens zwaar aan mezelf twijfelen, van: ben ik echt zo verwend nest die graag nog een beebje zou willen, ben ik niet tevreden genoeg met mijn kids, Maar............. het is natuurlijk niet zo, meer mensen hebben dat verlangen voor nog een beebje, gezinsuitbreiding en daarbij staat het niet ter discussie omdat die niet een heel medisch traject hebben moeten afleggen ervoor..... dat maakt het wel extra zwaar om zo aan je zwangerschap te beginnen. Mensen die dit van dichtbij hebben meegemaakt, bedoelen dat misschien, of we het nog niet zwaar genoeg hebben gehad de afgelopen tijd? Zo van is het niet tijd om tot rust te komen ofzo?

 

Denk dat je nichtje het echt niet zo kwaad bedoeld heeft, maar er gewoon niet bij nagedacht heeft wat dit bij jou oproept qua emoties. Die meid zat gewoon helemaal op een "roze"wolk en het natuurlijk ook heel mooi om zoiets bij je trouwen als mooi cadeau voor je ouders bekent te maken, maar helaas beetje onnadekend naar jullie toe.

 

Had je onlangs een miskraam gehad? Heel veel sterkte meid en geef de moed niet op, volgende keer ben jij degene die dit mooie nieuws bekent kan maken!!! Ga voor je duimen hoor en schrijf hier verder maar een beetje van je af.

 

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hè Stefanie,

 

Heel herkenbaar...

Ook wat Lief zegt......

 

Ik denk òòk dat je nichtje daar verder niet echt bij nagedacht heeft....

Ze zal je wel niet expres willen kwetsen.....

 

Ik snap òòk wel dat ze het èèrst aan de grootouders willen vertellen......

 

Ze hadden dat ook voor of na het feest kunnen doen, maar goed dat is dus niet gebeurd....

Op zich is het wel een leuk idee om het zo te doen....

 

Maar voor jou / jullie ........  :sm27

 

Hèèl vèèl sterkte en ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt.....

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Stefanie,

 

Ik snap heel goed dat jij het ze gunt maar wat je zegt, als zij al van jou behandelingen afweten, zou ik het ook graag eerder willen weten. Denk dat ze er niet bij na hebben gedacht.

 

Heb zelf een keer via via moeten horen dat mijn vriend zijn stiefzusje zwanger was van de 2e terwijl haar 1e net 5 maanden was. Toen ik het haar ging vragen zei ze dat ze het nietbdurfde te vertellen tegen ons.

 

Misschien dat zij het ook moeilijk vond om het tegen je te vertellen?

 

Hoop dat je je snel wat beter voelt. Want zoals jij zegt, je hart doe je niet op slot en je gevoelens kan je niet weg stoppen!

 

Dikke knuffel.

Share this post


Link to post
Share on other sites

oh oh wat een domper op een dag die zo leuk was..snap dat zij blij is, en het is een leuke manier om het aan de opa en oma's te vertellen, maar echt tactvol is het niet..

Gaat het nu weer een beetje?

Share this post


Link to post
Share on other sites

ben al blij om te lezen dat ik niet de enige ben met zulke gevoelens

het gaat dag per dag wel een stukje beter

maar teleks als mijn moeder,de oma van het meisje dat zwanger is hier op bezoek komt komt er maar een ding aan bod en dat is de zwangerschap van haar

ik probeer gewoon rustig mee te babbelen en doe alsof ik erover ben,maar over onze situatie durft er niemand iets vragen of zeggen,dacht dat ze het wel snapten na mijn huilbui maar blijkbaar doet het hen niet veel of zouden ze gewoon schrik hebben om er over te beginnen??

 

grtjs stefanie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ook ik herken alles wat hier is geschreven. Wij als ivf-ers moeten ons inderdaad steeds maar weer verdedigen waarom we steeds maar doorgaan. Terwijl het wel heel normaal is als iemand een gezonde zoon en dochter heeft en zwanger word van een derde kindje of iemand die na 2 jongens nu wel een meid wil. Dat kan iedereen zich wel voorstellen maar als wij er iets over zeggen dan moeten we maar genieten van wat we wel hebben en niet verdrietig zijn om wat we wel hebben.

 

Wij moeten nu ook echt accepteren dat onze zoon alleen blijft maar het is verdomd moeilijk. En ook al zeg ik dat ik er nu ook klaar mee ben en zowel geestelijk als lichamelijk er een punt achter wil zetten. Als iemand me nu geld bied voor nog een poging bel ik morgen meteen om me in te laten plannen.

Het is misschien vooral moeilijk om je erbij neer te leggen omdat het al wel een keer is gelukt.

 

Ik kan me trouwens ook heel goed voorstellen dat deze mooie dag voor jou eindigde met een zwart randje dat je nichtje het grote nieuws zo bekend maakte. Ik zou ook heel erg verdrietig zijn maar aan de andere kant bedenk ik me dan altijd dat het voor hun ook moeilijk is om het je te moeten vertellen en het op deze manier doen kwam dan misschien wel heel goed uit. En daar komt bij dat niet iedereen rekenschap met ons kan houden. Misschien vertel jij wel eens aan iemand dat je heel iets leuks met je vader/ moeder/ broer of zus hebt gedaan en heeft die persoon deze dierbaren niet en doet hem/ haar dat pijn. Snap je wat ik bedoel?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Linda,

 

Ik las je stukje over je erbij neerleggen dat Julian allèèn blijft......

Da's iid moeilijk lijkt me, en iid helemaal omdat het al wel eens gelukt is.......

 

Bij ons heeft het ook lang geduurd, maar gelukkig voor ons is het nu anders.....

 

Ik kan me òòk voorstellen dat dit geluk van ons voor jou niet leuk is, als je erover leest als ik wat schrijf.....

 

Dat had ik ook altijd wel een beetje.....

 

Helemaal toen we steeds verder kwamen, en er weer een jaar om was, en er wèèr een poging voorbij was......

 

Wààrom iemand anders wèl na tig pogingen....en wij nìet !

 

Ik weet nog dat een paar jaar geleden iemand op het oude forum na 16 pogingen ofzo alsnog zwanger raakte......

Daar heb ik altijd aan gedacht........

En dacht.....misschien wij òòk wel nà zoveel pogingen.....

Nou waren wij ook al aardig op weg met onze 14 pogingen.....

 

Ik weet niet of ik me erbij neer had kunnen leggen, dit zou onze lààtste poging worden.....

 

Of iig tot we mischien volgend jaar wat gespaard hadden, of een lening hadden genomen......

 

Linda...hèèl vèèl sterkte........

 

Liefs Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou ja ik gun het jou echt wel hoor. Het is niet niks wat jullie allemaal hebben meegemaakt. Maar het is meer dat iemand dan door het behandelen zwanger is geworden en het kindje dan 2 jaar is en dan na een 2e poging weer zwanger zijn.

Wij hebben dan Julian al wel maar op beide fora waar ik schrijf ben ik  wel het langst onder de pannen. Wij zijn al 8 jaar bezig terwijl een ander incl alle behandelingen toch nog binnen 3 jaar zwanger is. Dan denk ik wel waarom ik niet?

Nogmaals ik gun het iedereen van harte hoor maar ik mag toch ook weleens jarloers zijn?

 

Hoe reageerde jullie dochter? Die is helemaal in de wolken zeker?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hè Linda,

 

Geeft niet, ik begrijp je wel hoor.

 

Jij bent iid lang bezig, volgens mij volgden wij jou al aardig op.

Maar goed.

 

Onze dochter, ja vind het wel leuk zegt ze.

 

Maar ik moet het nog wel zien.

 

Ze is al 6,5 als de baby komt, dus ze zal wel moeten wennen.

het is nu de prinses op de erwt, verwende dame !

Hahahahahaha

 

Ze zal toch wat aandacht moeten delen straks.

 

We zien wel hoe het gaat.

 

Het leeftijdsverschil, ja is wel jammer.

 

Wij hadden ook liever wat minder ertussen.

 

Is misschien wel wat mooier qua spelen samen.

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Op zich zag ik de voordelen van een groot leeftijd verschil juist in. Jullie dochter maakt alles een stuk bewuster mee. En inderdaad qua delen met speelgoed zal het ook eenvoudiger zijn.

 

Dat had me ook geweldig geleken. Ik zag het al helemaal voor me Julian mee naar de gynaecoloog het hartje horen en de echo zien. En leuk mee babyshoppen. Hij had zelfs al een naam bedacht voor zijn broertje.... ja hij wist zeker dat hij een broertje kreeg.

 

Jullie weten niet wat het word toch? Ben je wel weer aan het werk trouwens? Ik las ergens dat je vanwege de eerdere bloedingen gestopt was?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Linda,

 

Jazeker zijn er ook voordelen dat onze dochter ouder is.

En het is niet anders, dus zie ik ook maar de voordelen iid.

 

Je hebt gèèn 2 in de luiers tegelijk.

Scheelt geld èn tijd !

Ze kan zichzelf aankleden, kan zelf naar de w.c. etc.

 

En ze wil graag meehelpen iid.

 

Ze heeft het al wel goed bekeken, ze wil wèl een schone luier om doen, maar ìk moet èèrst de vieze eraf halen en het kontje schoonmaken.

Dàn doet zij de nieuwe luier wel om.

 

Zij heeft òòk al naampjes bedacht, allèèn zijn dat vaak nieuwe...hahahahahahaha

 

Tuurlijk is dit leuk, hè ! We zijn blij dat het eindelijk gelukt is......

 

Maar als de 2e 6,5 is, is onze dochter al 13 !

Da's wel ff wennen, maar ach......

 

Het voordeel is, als onze dochter naar school is, heb ik alle tijd voor de baby, net als met onze dochter toendertijd.

 

Wij weten al wel wat het wordt.

 

Maar onze dochter niet, anders weet iedereen het.

 

Ik werk niet meer nee.

 

Ik heb gebloed tot 15 week, toen heb ik minimaal gewerkt, 1 dag p/w ofzo.

 

Na die 15 week ben ik weer wat meer gaan werken.

 

En met 24 week ben ik de zietewet in gegaan.

Ik had veel harde buiken en gewoon buikpijn....

Ik wilde geen risico lopen, vandaar.

 

 

Groetjes Raffie

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Groot gelijk dat je niet meer werkt. Heeft je baas er wel begrip voor?

 

Haha je dochter heeft het slim bekeken.

 

Het is een groot verschil maar je moet er inderdaad het positieve van in zien.

Nee ik had het haar ook niet verteld hoor wat het wordt. Daarom zou ik het ook niet willen weten omdat ik me dan tdgen niemand stil zou kunnen houden en ik vind het niet leuk als iedereen het weet.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Linda,

 

Ja mijn baas stond er helemaal achter.

Toen ik zei dat ik niet meer kon / wou  zei ze ik had je al eerder hier verwacht......

 

Ik heb ook wel veel gesprekken met haar gehad over mijn zwangerschap en toen over de icsi's.

 

Omdat ik steeds bloedverloor, werkte ik niet zo veel.

En toen hoorden we met 11 week over de trisomie 18.....

 

Dat moest ik ook allemaal ff kwijt.....

 

Zij zei toen meteen al, wil je niet lekker thuis blijven ?

 

Maar ik vond het juist wat afleiding werken.

Ik was al veel thuis, want ik kwam maar 1 of 2 dagen / dag delen werken, dat was al weinig.

 

Duss gelukkig eindelijk werk die wèl meeleven.

 

Heb ik nog niet gehad.

 

Sinds we icsi's doen, heb ik al meerdere banen gehad, en nergens hadden ze eigenlijk begrip.

Want ik moest vrij enz....

 

Ja, onze dochter weet wel wat ze wil.

Knuffelen en optillen en de kinderwagen drukken en de baby wassen in het grote bad.

Als de baby gaar huilen of poepen oid mogen wij komen....

Hahahahahaha

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, wat herkenbaar. De verdrietige en jaloerse gevoelens naar anderen die wel zwanger zijn.

Hoe irritant de opmerkingen wel niet zijn dat je(wij dan) er al eentje hebt. Daar moet je dus eigenlijk genoegen meenemen en dat diegene die het zegt er zelf 2 of 3 heeft word even vergeten. Die nam ook geen genoegen met 1 ;-) En ook herkenbaar dat je dan de positieve punten dan maar opnoemt omdat er nu veel meer leeftijdsverschil komt tussen de eerste en de tweede (als de 2e bij mij gaat lukken tenmisnte) Maar ik houd hoop!!

En Raffie wat onwijs fijn dat je baas er achter staat zeg en niet moeilijk doet!! Mijn baas weet nog van nix dus ik ben benieuwd. Mn collega's doen iig niet moeilijk. Ik moet voor mijn werk welleens langs een klant met de MRSA bacterie en de kans op besmetting is zeer klein maar ik wil die kans niet wagen en mn collega's begrijpen dat gelukkig en gaan er dan heen!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Raffie: Fijn dat ze op je werk zo begrip vol zijn. Dat scheelt een hoop gestress.

 

Ik heb gelukkig ook geen last. Ze laten mij ook voorlopig met rust. Wel deed de assistent leidinggevende lullig toen ik me ziek melde toen ik die bloeding had gehad. Het was afwachen of het een miskraam zou worden of dat het toch goed zou komen. Ik durfde niks te doen en had mijn hoofd er ook niet naar staan. Ze de assistent ok dan neem je vandaag een vrije dag en ga je morgen weer heen. Nou ik dacht het toch niet. Bovendien was het mijn vrije dag sowieso al. Later belden mijn eigen leidinggevende en die was heel erg begripvol. Maar die weet ook van de hele voorgeschiedenis.

 

@Patricia: ik begrijp dat jullie ook aan het behandelen zijn voor een brusje? Hoe oud is jullie zoon/dochter?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi lindamvjulian,

wij willen iid graag een brusje voor onze Koen die in februari 2 is geworden. Zit nog te wachten op mijn infodag(zie mijn blogje frustratie onder topic icsi) Daarna kunnen we pas de medische molen en en aangezen we aweerl 15mnd bezig zijn kan ik niet wachten..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik las het net je andere berichtje. Balen is dat ze dat je zo lang moet wachten. Het leven van een ivf-er bestaat vooral uit wachten en geduld.

Ben je ook zwanger geworden van Koen door IVF?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee, Koen was gelukkig een spontane zwangerschap. Duurde wel bijna een jaar voordat ik zwanger was maar dat hoor je wel meer. (al had ik toen ook stress dat het noet zou lukken  ;))We zeggen ook maar dat Koen een lucky shot was. De gyneacologe kon ook niet vertellen waarom het toen wel lukte. Nu blaakt het zaad van mijn vriend gewoon zo slecht te zijn dat spontaan er niet inzit en zelfs een "gewone"ivf niet.

Dit wachten zal vast een goed voorproef zijn op het wachten wat nog komen gaat :P /ik las ook al eerder hier op het forum dat iemand 3mnd hormonen moest spuiten en ik ging ervanuit(terwijl ik natuurlijk wel wist dat dit niet kon) Hup open dag, daarna naar zk om te leren injevteren en glijk de spullen mee naar huis, spuiten en de maand erop eerste poging. Hoe simpel kan het zij!! Hahahaha, ik denk dat de artsen gewoon te lastig denken ;)hihih

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maar nu valt pas het kwartje, ik had ook bij jou gereageert dat je na 8jaar(meen ik te hebben onthouden) eindelijk zwanger was, en ik weet ook nog dat een medeblogger reageerde dat het niet goed was maar dat je zelf je verhaal wel zou doen. Ik wist niet  meer welk onder welk kopje het nu was geschreven en nu ik wat lamger de tijd heb om achter de computer te zitten het dus kunnen vinden en jij was het. (snap je mn verhaal nog.. ;)) Meid nogmaals wat onzettend erg, je verhaal heeft veel indruk bij me achtergelaten!! Vreselijk gewoon....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja hoor ik snap je verhaal wel haha. Ik was het dus. Ik zei de gek...

 

Ja het is wachten wachten en nog eens wachten. Ik ging het avontuur ook vrij nuchter aan hoor. Wij deden eerst IUI en dat liep ook op niks uit en toen dacht ik gelukkig hebben we nog IVF te goed want met IVF lukt het altijd. Hoe naief kun je zijn...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Linda, nou ik dacht ook hoor, kom maar op met die ICSI dat redden wij wel met 1poging(het kan nog ;) ) totdat ik me wat meer in de cijfertjes ging verdiepen en tot de conclusie kwam dat je per poging maar 20%kans hebt dat het lukt en na 3pogingen maar 40% kans. En als ik hier dan sommige verhalen lees... Dus ik ben niet meer zo positief als in het begin al geef ik de moet natuurlijk niet op. En valt me op dat eigenlijk iedereen om mij heen (familie, vrienden, kennissen etc)  ook zoiets heeft van, ohh maar dat gaat lukken en als ik dan wat minder positief ben en het uitleg wat de kansen zijn dan word het ook een beetje weggeschoven zegmaar. Natuurlijk ook om mij positief te houden maar ik denk dat er heel veel mensen zijn die denken dat je wel zwanegr word binnen die keren dat het vergoed word.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Klopt zo hoog zijn de percentage's niet maar bedenk dat het percentage op de natuurlijke manier net zo hoog liegt. En dat lukt mensen ook dagelijks.

IK ben van 5 verse tp's niet zwanger geraakt en geloofde dus al helemaal niet in een cryo omdat die kans van slagen maar 10% is en tot onze grote verbazing lukte dat dus wel. Helaas met een mindere afloop maar ik ben er wel door zwanger geworden. Dus probeer het toch een beetje positief te zien.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Herkenbaar het stukje over dat anderen vinden dat je positief moet blijven.. Daar had ik echt grote moeite mee! Ze gaan er vanuit dat als je onder behandeling bent je toch wel zwanger raakt. In het begin hield ik mijn mond met zo'n opmerking, maar later gaf ik duidelijk aan dat ik best positief ben, maar vooral realistisch wilde blijven. Feit is dat de kans groter is dat het niet lukt, dan wel...hoe triest dit ook is! Dus tuurlijk moet je proberen positief te blijven, maar helaas hebben wij dus ook met die harde realiteit te maken.. Dat maakte de meeste mensen wel even stil.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Klopt, omgeving denkt dat IVF een of ander wondermiddel is waardoor je gegarandeerd zwanger raakt. En als je dan zegt, nou..de kans over drie pogingen verdeeld is zo'n vijftig procent..dan krijg je te horen dat je toch vooral positief moet blijven, anders lukt het nooit..nou DUH!!!!!!!

Bij mij in het ziekenhuis doen ze zo'n zes puncties per dag, en uit die zes puncties komen 1 a 2 doorgaande zwangerschappen..nou da's ook geen fijn vooruitzicht. Wij hebben twee keer onwijze mazzel gehad, maar dat had net zo goed heel anders kunnen zijn.

Linda, zijn de kansen met een cryo echt maar tien procent? Ik dacht dat dat percentage hoger lag! Da's echt weinig. Heb je al gesprek gehad met je arts?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information