Jump to content
Nic

Zullen de teleurstellingen ooit wennen??

Recommended Posts

 

Gisteren ben ik helaas ongesteld geworden. Dat betekent dat ook de 3e IUI-poging is mislukt  :(

We hadden er dit keer op de een of andere manier een goed gevoel bij. In het ziekenhuis zeiden ze bij de inseminatie dat de timing niet beter kon en dat de conditie van het zaad meer dan uitstekend was, dus dan ga je al wat hoopvoller naar huis.... Je wilt op zich voorzichtig zijn, rationeel ermee bezig proberen te zijn, maar zodra er een sprankje hoop is, grijp je je daar gelijk aan vast. Best raar hoe dat werkt eigenlijk...

 

Maar helaas dus weer een poging voorbij zonder positief resultaat. Ik ben wel veel erger ongesteld als anders (met flinke proppen, maar voor de rest zal ik jullie de details besparen ;)), dus we hebben het idee dat er misschien wel iets is geweest, maar dat dit uiteindelijk toch niet goed is gegaan.

Donderdag weer naar het ziekenhuis om (als alles goed is) te starten met de 4e en laatste IUI-poging...

 

Hoe gaan jullie met telkens weer een teleurstelling om? We proberen ondanks alles positief te blijven en te blijven hopen dat het ons ooit gegund is om papa en mama te worden, maar af en toe is dit moeilijk op te brengen. Dan denk ik wel eens bij mezelf "ik moet het allemaal nog wel eens zien"  als iemand me wil troosten met het standaard "het komt allemaal wel goed, je moet er gewoon vertrouwen in hebben".

 

Alvast bedankt voor jullie reacties  :)

 

Liefs, Nic

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey,

Wat ontzettend balen dat het nog niet gelukt is.. Of het ooit went die teleurstelling? voor mij is het antwoord daarop NEE! Ik heb er wel mee leren omgaan in de loop van de jaren. Ik merkte dat vooral de eerste 6 IUI pogingen zonder hormonen heel moeilijk waren, elke keer weer was ik zo verdrietig... de 6 keer IUI met hormonen kon ik al iets beter handelen. Was dan wel erg verdrietig, maar ik probeerde zo snel mogelijk weer door te gaan, vooruit te kijken.

De IVF vond ik zelf weer zwaarder, vooral de eerste TP..dan heb je die punctioe net een par dagen ervoor achter de rug, vol met hormonen..die vond ik echt slecht te verwerken, helaas ging het daarna nog 7 keer mis.. Heel moeilijk, even goed huilen en weer doorgaan...tja die opmerkingen zijn heel moeilijk. Ik zei ook altijd, tuurlijk hebben we hoop en houden we vetrouwen, maar we willen ook realistisch blijven en de keiharde waarheid is gewoon dat je meer kans hebt om kindloos uit dit proces te komen dan dat het slaagd..

Af en toe greep het me wel heel erg aan, dan vliegt het naar je keel, blijf je je afvragen waarom???? We hebben elke keer weer gekeken nar wat we samen hadden en hebben en daar geprobeerd tevreden mee te zijn, daar ligt toch de basis. Wij hebben het geluk gehad een zoontje te mogen krijgen en ik hoop dat het er voor jullie ook in zit.

 

Meid, heel veel sterkte!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ook hier, ben ik bang dat het antwoord NEE is.

 

Iedere ronde ga je weer vol vertrouwen en goede moed ertegen aan. Deze keer is het anders, deze keer voelt het  goed, je doet weer alles wat je kunt doen. Hoe langer de ongi uitblijft, hoe meer je ook hoop krijgt, maar dan blijkt dat het WEER voor niets is geweest, je WEER moet wachten op gunstige condities en WEER moed bij elkaar moet schrapen voor de volgende poging en om het allemaal positief te blijven zien.

Vooral de opmerkingen van mensen zoals "misschien moet je er niet zoveel mee bezig zijn"of "neem eens pauze, misschien gebeurt het dan "spontaan" " ..dan denk ik..het is allemaal goed bedoeld, maar de meesten van deze mensen weten helemaal niet waar ze het over hebben.  "Gelukkig" zijn er dan toch een heleboel lotgenoten die weten wat je voelt / bedoelt en waar je steun bij kunt halen.

 

Wij hebben een pauze gehad van 3 jaar na 4 mislukte tp's omdat het gewoon zoveel belasting vormt (wat ik van tevoren nooit had gedacht) en effe rust wilden, maar proberen nu weer met frisse moed, veel positiveit en heel veel hoop het traject weer in te gaan. We zijn nu al 4 dagen bezig met spuiten en de bijwerkingen zijn er ook weer bij, maar toch, blijft die droom HET MIDDEL om positief te blijven; je gaat er gewoon voor.

 

Ik wens je heel veel suc6 met je volgende poging en hopelijk kun je op termijn zeggen... de teleurstellingen en ellende ben ik allemaal vergeten, want het is het waard als je zo een hummeltje in je armen mag sluiten...

 

En veel met je lotgenoten delen/schrijven, dat lucht ook heel erg op, zodat het weer te verdragen is.

 

Liefs en groetjes,

Jolanda

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

Ik ben van mening dat we er allemaal zo over denken!!! Het is alleen het moment dat verschilt.....ene keer voel je je sterk, heb je positief gevoel. Andere keer hebben de emoties de overhand.

En ik heb het nu "pas" 1x meegemaakt. Gezien mijn leeftijd (bijna 39) heb ik innerlijk ook een ietwat onrustig gevoel dat ik weinig tijd heb voor jaaaaaaaaaaaaaren mmm. Ook beetje angst of ik ooit mama mag worden. Mn vriend heeft al 2 kids, maar willen samen zo graag nog en voor mij nog stukje moeilijker, daar ik nog helemaal geen mama ben.

 

Net telefonische afspraak gehad met ZH na mislukte 1e poging. Mogen gelukkig meteen door voor hopelijk een cryo tp! Merkte ik toch dat ik hier even heel emotioneel onder was. Belde mn vriend om dit (beetje blije?) nieuws te vertellen en kan ik wel janken.  :o

Dus ja.....gelukkig hebben we hier aanspraak, mogelijkheid om je gal te spuwen enz enz! Hihi.

 

Heel veel sterkte Nic na dit slechte nieuws. Zit voor jullie IVF er ook nog in, of blijft het bij IUI??

 

Liefs, Merel

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Dank jullie wel allemaal voor jullie woorden !! :love2:

Dit heeft me ook over de streep getrokken om me aan te sluiten bij dit forum, al die warme mensen  :)

 

Doet echt enorm goed om eens reacties te krijgen van mensen die weten waar ze het over hebben. Veel mensen in onze omgeving weten gewoon niet wat we emotioneel doormaken tijdens zo'n proces. Gelukkig is het dan voor veel mensen toch nog vanzelfsprekend dat het allemaal lukt en goed gaat. Alleen des te confronterend als het bij jou niet zo gaat  :(

 

Het is net zoals jullie ook al aangeven, het ene moment kun je de hele wereld aan en denk je kom maar op, ik heb er alles voor over ! Maar het andere moment ben je niet zo sterk en voel je vooral het verdriet en gemis.

 

@Marleen, jeetje, ook een al een hele poos bezig, dus... Hebben jullie jullie zoontje wel gekregen als gevolg van alle behandelingen? Dat is dan inderdaad een bekroning op jullie doorzettingsvermogen ! Respect hoor. Ik weet niet of ik het aan zou kunnen zo lang door te gaan. Maar van de andere kant merk ik ook dat ik steeds meer mijn grenzen verleg. Het ene volgt het andere op en is dan een logisch gevolg, maar eigenlijk zijn het allemaal best grote stappen, daar ga je wel eens aan voorbij of onderschat je wel eens.  IVF lijkt me ook wel een heel stuk belastender als IUI en nu heb ik telkens al heel veel buikpijn van de hormonen, terwijl dit nog vrij lichte hormoonstimulatie is tov IVF.

 

@Jolanda, ik herken je verhaal volkomen !! Die hoop en het jezelf telkens opladen om vol goede moed weer van start te gaan, pffff...  En ja, natuurlijk houdt het beeld van een klein hummeltje in je armen je op de been en maakt dat je er toch telkens weer voor gaat, ook al gaat het soms ten koste van jezelf.

Goh, dan hebben jullie ook al een heel traject achter de rug, he... Heel veel succes met deze nieuwe poging !!

 

@ Merel, ik zit nog niet zo in alle terminologie, maar ik begrijp dat jullie een volgende ronde in gaan. Heeeeeeeeel veel succes ermee !! Ik ben zelf 37,5 en voel die druk ook, dus ik begrijp wat je bedoelt.

 

Na 4 keer IUI zouden we door kunnen gaan naar IVF. Maar mocht het deze keer niet lukken, denk ik dat ik ff een rustpauze inlas. Weer even tot mezelf komen en weer ff stilstaan bij de andere dingen die belangrijk zijn in ons leventje. Ook weer ff van ons tweetjes genieten, want dat schiet er af en toe bij in als je met zo'n traject bezig bent.

 

Maar dat is ook weer zo tegenstrijdig, aan de ene kant wil je niets liever dan doorgaan om je kinderwens te vervullen, maar van de andere kant moet je ook voor jezelf blijven zorgen. Dat vind ik soms echt een onmogelijke keuze, dan voelt het alsof ik mijn toekomstig kindje al in de steek laat (ja, ik weet 't, klinkt een beetje overdreven misschien...). Wat een muts, he ;)

 

Heel erg bedankt voor jullie berichtjes, zo wordt het inderdaad een verslavend forum !!  ;)

:-* Nic

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ons zoontje is inderdaad het resultaat van de 9de IVF terugplaatsing, hij heeft heel toepasselijk ook 9 maanden in de vriezer gelegen... En het klopt hoor, je verlegt je grenzen telkens weer, tenminste dat merkte ik.. Vroeger heb ik zelfs wel eens gezegd (toen was ik 12 ofzo..) als je geen kinderen kunt krijgen is dat zo bedoelt.... Nou, daar heb ik dus wel voor geboet om zulke domme dingen te zeggen. Eerst dacht ik doen alleen IUI zonder hormenen, maar ja toen was de stap na 6 mislukte pogingen toch zo genomen, nog 6 keer maar dan elke dag prikken, terwijl ik echt panisch ben voor naalden! Nee, IVF zou ik nooit doen...en toch hebben we dus 9 tp's gehad.... Je weet [pas hoe je reageert of denkt als je in de situatie staat, dat is me wel duidelijk geworden. Als je me 7 jaar geleden had verteld dat we dit allemaal zouden doen had ik jeniet gelooft, het is zo gegroeid en de wens was te groot om naast ons neer te kunnen leggen zonder te strijden. Kijk bij elke stap die je neemt hoe je je voelt e4n neem dan een beslissing, dat werkt volgens mij het best!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het went echt nooit ben ik bang. Hier ook niet.

 

Ik weet nog na de 1e poging IVF er waren er toen 2 teruggeplaatst, ik had toen echt het idee yes ik ben zwanger. Wat een ellende als je dan na 2 weken gewoon ongesteld wordt. Pffff echt helemaal niet leuk en dat is dan heel zachtjes uitgedrukt.

 

Dus ik kan jou ook volledig begrijpen meid. Maar probeer positief te blijven ook al kost dat veel moeite misschien, maar het scheelt wel heel veel.

 

Wij gaan nu voor een brusje en ik laat het net als de eerste keer allemaal over me heen komen en heb geen verwachtingen dat het iets oplevert. Dan kan het alleen maar meevallen. Dit zeg ik nu he? Over een week of 2 3 als het niet gelukt is denk ik er vast ook weer heel anders over.

 

Ik wens jullie heel veel sterkte toe met het verwerken van deze teleurstelling. Hopelijk heeft de volgende poging wel het gewenste resultaat. Ik ga voor jullie duimen.

 

Liefs,

Hoepie

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tanja1969

hey nic,

 

kan me bij iedereen hier aansluiten, het went nooit, maar heeft wel een plekje gekregen (bij mij)

helaas staan wij na 8 puncties, tig tp's, waarvan 3x zwanger geweest met lege handen

had Koen zo graag een kleintje van ons samen gegeven maar helaas mocht het niet zo zijn.

ik heb het wel een plekje gegeven maar merk aan Koen dat hij het wel moeilijk mee heeft

zeker als ik zeg dat meiden van het forum bevallen zijn.

als ze ons nog een beetje hoop en kans op slagen hadden gegeven zouden we nog verder

gaan maar de kans was maar 2% nu en om daar €6000 uit te geven vonden we het niet waard

 

maar hou moet wie weet zit bij de volgende poging wel een kleintje van jullie samen

blijf positief en ga er voor zou ik zeggen als je het aan kunt!

 

succes liefs Tanja

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Nic,

 

Alles is hier al zo'n beetje gezegd denk ik.

Je gaat je grenzen verleggen en iid het went nooit als je een teleurstelling hebt te verwerken.

 

Ik vond het vooral heel moeilijk als ik na een mislukte poging of een miskraam zwangere dames zag.

Of ik hoorde dat er iemand in de familie of vrienden kring / kennisen kring zwanger was.

En ik zag dan ook overal op straat zwangeren.

Net of er een baby boom aan zat te komen ofzo.

Maar dat was dan helemaal niet zo natuurlijk, maar je ziet dat dan zo.

Vreselijk.

 

En helemaal als mensen nog maar net samen waren, of als ze hun 2e of 3e of zelfs 4e kindje kregen.

En dan ook nog als ze tegelijk gestopt waren met de pil ofzo, en jij staat nog met niks.....

 

Ik weet niet hoe het is om eerst iui pogingen te doen.

Wij gingen gelijk door voor icsi, ook geen ivf, daar was het zaad van mijn man te slecht voor.

 

Het lijkt mij ook wel zwaar om eerst ook nog eens een aantal iui pogingen te ondergaan, en om daarna nog eens aan ivf te beginnen.

 

Toen wij nèt begonnen met de 1e icsi was er nog een wachtlijst.

We hebben tussen het 1e gesprek en de 1 echte icsi bijna 2 jaar moeten wachten.

Toen had ik wel zoiets van kunnen we niet deze maanden een aantal iui pogingen doen ?

Dan doen we toch iets.......

Maar zo werkt dat natuurlijk niet.

 

Ik ben de 1e icsi de 1e poging zwanger geraakt van een terugplaatsing van 2 embryo's.

Toen was dat nog wat normaler dan nu, 2 terug plaatsen.

Ik was zwanger van een tweeling.

Helaas zijn ze te vroeg geboren en overleden met 22 en 24 weken.

Daarna een cryo tp gehad, niet gelukt.

 

Daarna weer een verse icsi, wèèr de 1e x zwanger.

Hieruit is onze dochter geboren.

 

Daarna wilden we voor een broertje of zusje gaan.

Toen onze dochter 10 maand was hebben we weer een cryo tp gehad..( dat was een cryo van haar poging, zou leuk geweest zijn als dat was gelukt )...daarna weer verse pogingen.

 

Uiteindelijk ben ik nu zwanger na de 14e icsi poging.......

Helaas waren bij die 14 pogingen ook 4 miskramen......

 

Maar uiteindelijk is het gelukkig gelukt !

 

Het zou onze laatste poging worden, aangezien we laatste pogingen zelf moesten betalen, zat er eerst geen nieuwe poging weer in......

 

Dus houd moed !!!!!!

 

Het kàn !

 

Hèèl vèèl succes met je verdere poging(en) !

 

En iid, schrijf hier lekker van je af, iedereen weet hier wat je doormaakt......

Anders dan mensen in je omgeving vaak iid, die denken dat het wel even lukt als je op vakantie gaat ofzo.

Het zou natuurlijk kunnen, de wonderen zijn de wereld niet uit.......maar toch...

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Hallo allemaal !!

 

Bedankt weer voor jullie reacties en oh zo herkenbare verhalen !  :)

En wat mogen jullie trots op jezelf zijn met zoveel doorzettingsvermogen, daar heb ik echt respect voor! Helaas niet altijd met een goede uitkomst, maar gelukkig in veel gevallen wel. Maar dat weet je niet als je het ziekenhuis traject instapt en je door al die moeilijke fases gaat, dus des te moeilijker, dus een extra chapeau voor jullie !! ;)

 

Vanmiddag hebben we de inseminatie weer gehad, dus nu weer een periode van heel hard duimen, hopen en heel veel kaarsjes branden voor de boeg ;) Blijft spannend...

 

Volgende week hebben we een afspraak met de professor om na te denken over een eventueel vervolgtraject, dus dat is ook wel spannend. Zullen we wel te horen krijgen hoe een en ander in zijn werk gaat bij IVF. Lijkt me behoorlijk zwaar, daar komen nog meer hormonen enz bij kijken, toch? Moet je dan tijdens de gehele cyclus spuiten of ook alleen maar tijdens de periode dat de eifollikels moeten groeien? Lijkt me dat je bij de terugplaatsing ook hormonen moet nemen om het vruchtje te laten hechten, niet? Nou ja, we zullen het dinsdag wel allemaal horen.

Wie weet, hopelijk is het niet nodig... duim, duim.. ;)

 

Klopt Raffie, het is idd moeilijk als iemand in je naaste omgeving zwanger is of bevallen is. De meesten van mijn vriendinnen hebben zelfs al een 2e kindje, dus dan heb je helemaal het gevoel dat je de boot mist, je hebt dan niet alleen de 1e ronde gemist, maar inmiddels ook al de 2e..  :( Op zich kan ik er meestal wel goed mee omgaan, ik gun het de lieve mensen in mijn kennissenkring van harte, maar soms is het wel moeilijk en kun je er niet zo nuchter naar kijken. Zoals nu: deze week is mijn jongere nichtje bevallen en de naam die zij hun kindje hebben gegeven is een naam die wij ook heel hoog op ons lijstje hadden staan, dat is dan wel ff slikken.. :S En dat ik dan weer moet gaan shoppen voor een kraamkadootje voor het baby'tje van een ander in winkels als de Prenatal, etc  terwijl ik niets liever wil dan daar rondlopen voor ons eigen kleintje, zoooo confronterend... maar ja, het hoort er nou eenmaal bij, he. En nogmaals, ik gun het de anderen ook enorm ! Maar het is gewoon ff slikken op zulke momenten.

 

Heel veel succes Hoepie ! Ik hoop dat we over een paar weekjes allebei positief bericht hebben !

 

Ik hou me in elk geval vast aan jullie verhalen, aan jullie moed en doorzettingsvermogen, you are my heros :)

 

Heel veel liefs,

Nic

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

Hoi Nic,

Blij dat je door de verhalen te delen zelf misschien ook weer wat positiviteit krijgt! Tenminste.....je verhaal klinkt ook wat blijer. En ook zelf heb je weer doorzettingsvermogen, de vlg ronde is weer ingegaan begrijp ik!

 

IVF moet je hormonen spuiten tot het moment van de eicel rijping en dat ze de follikels m.b.v. de punctie weg kunnen halen. Daarna heb ik nog 2 weken Utrogestan bolletjes moeten inbrengen, (vaginaal) ter ondersteuning van het baarmoederslijmvlies, maar daar heb ik niet zo'n last van. Behalve dat het wat minder fijn is wat afscheiding betreft.

Ziekenhuizen verschillen ook wel wat in wat je krijgt.

 

Tja.....zeer herkenbaar als je geconfronteerd wordt met zwangere of net bevallen omstanders in familie of vriendenkring.

Wij hebben gisteren gesprek gehad over doorgaan met terug plaatsing van cryo. (ingevroren embryo) Maar mijn baarmoederslijmvlies blijkt vrij dun. (iets van 5 of 5.3mm) Nu willen ze eerst een onderzoek in de baarmoeder doen. Konden we voor kiezen hoor, maar ja als we nu doorgaan en dit embryo blijft ook niet "plakken" dan is dat toch ook zonde!

En dan.... 's avonds komt een zeer goede vriendin langs....ik voelde het al aan mn water......zij kwam vertellen dat ze zwanger is! Slik.

Enorm gegund en blij voor haar, maar na zo'n dag doet het zo zeer. We konden gelukkig blij zijn voor haar, maar eerlijk gezegd heb ik in mn bed wel een potje liggen janken. Meer uit wanhoop of het ons wel ooit gaat lukken hoor.

Want ik ben echt super blij voor haar en dr vriend!

Maar moeilijk is het zeker!!!!!!!!!!!!!!!!

 

In Parijs hebben wij een kaarsje gebrand....wie weet.....voor ons toekomstige kindje?

Ik ga voor je duimen en zo gaan we weer door meid!!

 

Liefs, Merel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Nic,

 

Dus volgende week een gesprek over een volgend traject...ivf.

Kun je ff voorgelicht worden.....

Is niet verkeerd denk ik.

Weet je ook wat dat inhoud, mocht het zover komen.

Anders heb je het toch wel in je achterhoofd denk ik.....nu weet je way het is en evt. wanneer je dat gaat doen.

Weer een beetje meer rust denk ik ?

 

Ja, dat in je omgeving ontkom je helaas niet aan.

Maar het is precies zols je al zegt.

Het is niet zo dat je het anderen niet gunt, je gunt het jezelf òòk zo.

En iid anderen krijgen al de 2e of hebben de 2e, en jij vraagt je af of het ooit zover zal zijn bij jullie.

Ben ik ook heel lang onzeker over geweest.....

 

Volhouden en vol goede moed ertegenaan.....

 

Daar doe je het voor.

 

Het nadeel vooe ons is, ook al zijn we er druk mee bezig, tussen pogingen zit dan weer zo lang.

Andere mensen hebben elke maand, en ja, dan is er weer iemand zwanger ja......

 

Maar denk aan jezelf.......

Rust, niet te veel stresss......

 

Ga je poging in en doe rustig aan....

 

Ik duim voor je....... :sm5: :sm16:

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

      Hoi Nic,

 

    Ik zal voor je duimen dat het goed, gaat Maar het is misschien ook wel goed om je te laten

    voorlichten over de volgende stap  IVF.

    ik heb zelf nu net de eerste poging achter de rug die helaas niet is gelukt dat is erg jammer.

 

    En dat gevoel van al die zwangeren om je heen herken ik ook heel goed heb net vorige week

    van collega gehoord dat ze zwanger is dat is bij mij op m'n werk nu al nr 3 dat is erg confronterend.

    ik gun hetze van harte maar zou het zelf ook graag willen.

   

    gr Marjolein

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee, teleurstellingen wennen nooit. Elke keer voel je je toch al een beetje zwanger en ga je dromen, hopen, wanhopen, weer hopen, vooral in de laatste twee wachtweken, dat is moeilijk om dan nuchter te blijven.

Klap komt dan hard aan!!

 

GElukkig nu kids, maar die weg van steeds maar die klappen opvangen herken ik wel.  Zo verdrietig en wanhopig wordt je dan, zo ongrijpbaar is je toekomst dan....

 

Alle meiden die zo hard bezig zijn ook hun droom te verwezelijken: heel veel succes!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Lieve Raffie, Marjolein en Lief,

 

Bedankt voor jullie reacties weer !  :-*

"Fijn"  om mijn gevoelens en belevingen eens door anderen bevestigd te krijgen in plaats van dat mensen ze (goedbedoeld) weg wuiven met het komt uiteindelijk allemaal wel goed, als je er maar niet zo mee bezig bent..

 

Het ziet er voor de 4e poging IUI helaas niet goed uit, heb al een beetje bloedverlies, dus ik zal een dezer dagen de menstruatie wel kunnen verwachten :( Balen weer.. ook al had ik er al niet zo'n heel erg goed gevoel over toen we met deze poging begonnen, gaandeweg ga je toch stiekem weer een beetje hoop krijgen.

 

Het gesprek met de professor over het vervolgtraject was inderdaad fijn (misschien extra geruststellend omdat hij de vader is van mijn beste schoolvriendinnetje van vroeger, dan is het geen vreemde die tegenover je zit). Als ik nu toch weer ongesteld wordt (wat er dus wel in zit), dan gaan we het IVF traject opstarten; extra bloedtesten, aanvraag richting verzekering etc. Waarschijnlijk voor de eigenlijke IVF-poging wel ff een paar maandjes rust, want ik vond dit traject best al zwaar, maar tegenover IVF was dit natuurlijk peanuts.

Hoe doen/deden jullie dat eigenlijk in de praktijk? Hebben jullie veel last (gehad) van de hormonen? Kunnen/Konden jullie dan toch gewoon doorgaan met jullie leventje of werd je daarin wel beperkt en kon je daardoor bijv. minder werken ofzo? Het IVF-traject wordt natuurlijk wel uitgelegd op papier, hoe alles in zn werk gaat en welke stappen er worden gezet, maar hoe werkt dat nou echt in de praktijk? Ik had al behoorlijk last van de hormonen bij de IUI, voornamelijk veel buikpijn (maar wellicht dat mijn buik ook overgevoelig is geworden na de operatie) en dan is dit nog maar lichte hormoonstimulatie, dus ik hou mn hart al vast als ze 10 eitjes ofzo willen gaan kweken, volgens mij kan ik na een paar dagen niet meer functioneren  :( Of ben ik gewoon een heel erg watje??  ;)

 

Hoe heb jij de 1e keer ervaren Marjolein?

Heh, wat balen nou dat het mislukt is :( Dat zal wel weer een flinke teleurstelling zijn, sterkte meid ! Hebben ze wel nog vruchtjes kunnen invriezen die ze kunnen gebruiken om terug te plaatsen?

Heel veel sterkte, ik leef met je meel !!

 

Dikke knuffel voor iedereen,

Liefs, Nic  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Helaas, ook de laatste (4e in ons geval) IUI-poging heeft niet mogen baten, vandaag ongesteld geworden :-(

Weer ff pas op de plaats dus... snif...

 

Maandag naar het ziekenhuis om bloed te laten afnemen ter voorbereiding van de IVF aanvraag...

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

    Hoi Nic,

    Sorry voor deze late reactie op jou vorige bericht ben zelf even niet meer zo hel actief op dit forum.

    Maar wat vervelen shit balen enz enz voor je dat deze iui poging ook niet is gelukt ik leef en voel met je mee :'(

    Het is idd erg balen dat de 1e poging mislukt is dat was idd een flinke teleurstelling, er was helaas ook niks over-

    gebleven om in te vriezen :( dus bij de volgende poging moeten we weer opnieuw beginnen. :(

    Ik heb de 1e keer gelukkig niet als heel zwaar ervaren ik heb weinig last gehad van de bijwerkingen van de hormonen

    dat scheelt een heleboel de punctie op zich viel mij ook mee het het was niet echt pijnlijk maar wel gevoelig dankzij de

    medicijnen die ik kreeg waar ik later wel even beroerd van ben geweest, het bleef de rest van de dag ook nog wel gevoelig

    in de buik maar pcm en een warme kruik doen wonderen.

  de terug plaatsing viel mij ook erg mee ze hadden wel even moeite om de goede plek te vinden dat was ook wel weer even

  gevoelig maar het wel heel apart dat je ziet waar ze het terug plaatsen.

  en dan breken de spanende wachtweken aan waar in het dus helaas mis is gegaan

  ik  heb na de terug plaatsing een paar dagen rustig aan gedaan maar kon daarna mijn gewone leventje weer oppakken.

  maar goed iedereen beleeft het op zij/haar eigen manier.

Als je nog vragen hebt stel ze maar gerust hoor.

 

  ik wens jou ook heel veel sterke en heel veel succes met de ivf maar hopen op een mooi wondertje.

 

  groetjes Marjolein :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Ow Nic wat jammer nou....BALEN!!!! Zo ongelofelijk rot is dat, 2 lange wachtweken waarin je elke dag hiermee bezig bent en hoopt dat je niet ongesteld wordt!

Nu voor jullie de volgende stap, IVF. Fijn dat jullie meteen door kunnen met die onderzoeken. Zal je dan ook gelijk de aankomende maand de behandeling krijgen? Ik hoop het maar voor jullie.

 

Veel sterkte hoor meid. Leef met je mee.

 

Liefs, Merel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Nic, even de verhalen gelezen. Balen voor jullie dat je toch ongesteld bent geworden. Ookal zag je het aankomen, je hoopt het stiekum toch. Ik kan gelukkig nog niet meepraten of het ooit went al die keren dat het niet lukt. Ik begin net met icsi en heb al een wondertje mogen krijgen op de natuurlijke manier! Ook hier is een heuze babyboom, zoals Raffie al eerder schreef. Alleen maa zwangeren en ik ben vooral gefixeerd op meiden die ik ken en die van de 2e zwanger zijn of net bevallen.

Fijn dat je gelijk door kan gaan met verdere onderzoeken voor ivf. Heb je dat maar gehad en kan je hopelijk gelijk beginnen als je eraan toe bent.

Veel sterkte met dit zenuwslopende traject.

 

Groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Bedankt weer voor jullie reacties en hart onder de riem  :-*

 

Gisteren bloed laten prikken, over 3 weken terug naar de professor en dan zal als alles goed is de officiële aanvraag voor het IVF-traject worden gedaan... spannend allemaal :-S

Dus nee, Merel, komende maand dus nog geen behandeling, zal wel ff duren. Maar eerlijk gezegd vind ik het ook wel lekker om ff een rust pauze in te lasten. Even pas op de plaats en lichamelijk weer wat sterker worden. En vooral ook weer leuke dingen doen en genieten van ons tweetjes en de mensen en dingen om ons heen. Dat vergeet je wel eens te waarderen als je bezig bent met zo'n traject.

 

Fijn dat jij niet zo veel last hebt gehad van de hormonen en behandelingen Marjolein. Je hoort er zoveel verschillende verhalen over. Maar zul je idd toch zelf moeten ervaren. Wanneer kun/wil je de volgende poging gaan wagen? Alvast heel veel succes ermee !! Ik duim voor je !

 

Groetjes, Nic

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

    Hoi Nic,

  Ik moet volgende week maandag de 25e naar het ziekenhuis voor een evaluatie gesprek en dan,

  zullen ze ook vast wel vragen wat ik wil maar ik denk dat ik ook even een rust pauze inlas en dat ik

  na de vakantie dan weer voor een nieuwe poging ga.

  Dat wordt weer een spannende tijd weer wachten op de uitslagen en of je mag beginnen met IVF,

  Ik wens jou heel veel sterkte met wachten en ik zal ook voor jou duimen dat je mag gaan beginnen.

 

  groetjes Marjolein

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Hi Marjolein,

 

Dan wens ik je alvast veel succes voor maandag! Wel goed dat ze zo'n evaluatie gesprek doen.

Inderdaad goed om naar jezelf en je lichaam te luisteren. Een rust periode kan soms echt ff nodig zijn om bij te tanken.

Ga maar eerst lekker genieten van je vakantie! :D En dan daarna weer voor de volgende ronde...

 

Dankjewel  :) Ja, ben benieuwd...

 

Greets, Nic

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information