Jump to content
suikerhartje

Even voorstellen, Miranda en Tony

Recommended Posts

Hallo Allemaal,

 

wij zijn hier nieuw en hebben afgelopen maandag te horen gekregen dat we begin juli gaan starten met IUI.

Het is voor ons natuurlijk super spannend, maar ook nog wat onduidelijk wat er allemaal op ons af komt.

Daarom hebben we ons zelf hier aangemeld, in de hoop wat meer duidelijkheid te krijgen en onze ervaringen te kunnen delen.

We zijn nu 1,5 jaar bezig met zwanger worden, ik Miranda ben Diabetes patiënt en ben goed ingesteld, verder wat overgewicht waar we hard mee aan het werk zijn. Bij mij en mijn vriend Tony is alles verder in orde, zaad actief genoeg en volgend gynaecoloog bij mij ook alles in orde. Het is mij onduidelijk of we een samenleving test hebben gehad. Maar we gaan nu de volgende fase tegemoet!

 

Er is vast nog veel meer te vertellen over ons, en dat zal vast wel te spraken komen.

 

Groet,

Miranda en Tony

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey miranda en Tony,

 

Welkom hier op de site.

 

Wat vervelend dat jullie al een tijdje bezig zijn, maar ik hoop voor jullie ook dat er een mooo wondertje bij zal komen.

Ik duim met jullie mee.

 

En op deze site kan je alles delen, we staan immers in dezelfde schoenen, en schaam je nergens voor

 

Veel liefs marielle

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tanja1969

hey Miranda en Tony,

 

hartelijk welkom op dit verslavende forum

zoals Marielle al schreef, stel alle vragen niets is dom of stom

enne er is altijd wel iemand die een antwoord weet.

 

heel veel succes met jullie komende behandelingen

 

liefs Tanja

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Miranda en Tony,

 

 

Welkom op dit zeer verslavende en uitdagende forum.

 

Ik heb net als jou diabetes en ben ook goed ingesteld.

Spuiten doe ik vanaf het moment van ontdekking, ivm onze zwangerschapswens.

Spuit jij ook?

 

Diabetes zou overigens normaal gesproken geen reden tot het uitblijven van zw behoren te zijn.

 

Benieuwd naar jullie verdere verhaal,

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Fijn om al snel reacties te lezen, dat doet me goed.

Diabetes is inderdaad geen reden tot geen ZW, maar wat het dan wel is, dat is tot nu toe een groot raadsel.

Ik spuit inderdaad, op het moment 4 keer per dag, drie keer snel werkende en een keer lang werkende.

Vandaag weer naar diabetes verpleegkundige geweest, en alles is nog altijd netjes. Natuurlijk heb ik wel eens een uitschieter, komende twee weken weer extra Curvers maken zodat we goed ingesteld zijn voordat de IUI van start gaat, ik heb begrepen dat mijn waardes daar door kunnen gaan schommelen, en mocht dat zo zijn dan kunnen we snel en goed inspringen, we moeten tenslotte wel goed zitten mocht er een bevruchting plaats vinden.

Ik heb al een lijstje gekregen voor mocht hij ineens omhoog schieten wat ik extra kan bij spuiten, en dat is dan toch wel prettig.

 

Hebben jullie allemaal ervaring met IUI?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi,

 

Welkom op het forum! Je kunt hier terecht met al je vragen, genoeg ervaringsdeskundigen voorhanden..:(

 

Wij hebben ook IUI gehad, maar slechts drie keer. Wat wil je erover weten?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wat wij graag willen weten wat ons te wachten staat eigenlijk,

het is tot nu toe zo onduidelijk.

Er staan op internet ook veel verschillende verhalen.

 

Maar ik moet na 7 dagen hormonen dus dag 10 terug komen, om te kijken of ik voldoende eiblaasjes heb.

Maar waarom bij meer dan 2 gaat het niet door?

En doet het pijn?

Word ik op dezelfde dag geïnsemineerd als dat mijn vriend zijn zaad moet inleveren?

Moet ik na het inspuiten blijven liggen, of is het dan klaar?

 

Sorry voor al mijn vragen,

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb maar vijf dagen clomid hoeven slikken, toen had ik de inseminatie. Mijn man moest 's ochtends zaad inleveren, en 's middags op een vast tijdstip moest ik komen voor de inseminatie.

 

Je kan na het inbrengen meteen opstaan, en nee, er loopt niets uit :)

 

Volgens mij gaat het bij meer dan 2 niet door omdat je dan grotere kans hebt op een meerling. Ze zitten hier niet te wachten op de Nederlandse Octomum :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bedankt, dit geeft al weer wat meer duidelijkheid.

Ja snap ook wel dat als er teveel zijn dat het niet kan. Maar als het er nu drie zijn,

of twee grote en een kleine, ik zou dan zelf denk ik het risico wel willen nemen.

Dit omdat je zo graag wilt, en al zo lang zit te wachten. Maar denk dat het ook schrikken is inderdaad,

als ze allemaal bevrucht zouden zijn haha.

 

Wat me ook nog onduidelijk is, als je nu die hormonen slikt mag je dan wel gemeenschap hebben of moet je die dagen dan een condoom gebruiken? En wat als er dus teveel blaasjes zijn, en ze niet insemineren en je vrijt wel dan is het risico er toch ook?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat risico is er wel, maar kennelijk werkt het voor jullie op die manier niet, dus is de kans zeer klein. Je hoeft niet te stoppen met vrijen hoor ;)

 

Dus nu al 4x daags spuiten?

Ik spuit alleen de lange.

De eerst volgende keer ga ik vragen of ik over kan op andere insuline, er schijnt nu namelijk een mening te bestaan sinds kort tussen de lang en kort werkende, dan hoef je nog maar 1 soort insuline te spuiten ipv 2.

Ook zou je daar iets van af kunnen vallen, voor mij heel belangrijk, daar ik door onze 2 ICSI pogingen aardig ben aangekomen en moeite heb om het gewicht er weer af te krijgen.

 

Heb jij ook overgewicht?

Dat kan ook problemen geven he?

Zijn jullie ook getest op viramines en bloed waardes etc?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik gebruik 1x lange insuline voor de nacht en 3x kort voor de maaltijd.

Dit omdat mijn arts heeft aangegeven dat je deze makkelijker kunt aanpassen en direct op de hoogwaardes kan inspelen. Ik heb nu dan ook een lijstje, dat als ik de hormonen ga gebruiken en de waardes stijgen in de avond of weekend, dat ik zelf mijn insuline al kan aanpassen. Dat is met een mix of de langwerkende lastiger!

 

Ja ik heb overgewicht ongeveer 10 kilo, ik ben daar nu hard mee aan de slag.

Volgens mijn gynaecoloog kan overgewicht inderdaad mee wegen, maar als ik om me heen kijk hoeveel vrouwen er in verwachting zijn met meer gewicht zal dit echt niet de hoofd oorzaak zijn, maar ik ben er wel mee aan de slag. Samen met mijn vriend want die wil ook wel iets kwijt. Dus nog gezonder eten en meer bewegen. 

Mijn gewicht heeft geen invloed op mijn cyclus want die is regelmatig en voldoende.

 

Ja daar word ik regelmatig op getest door mijn internist en ook bij de Gyn is dit gecontroleerd!.

 

Wat is de reden dat jullie tot november moeten wachten?

Wat is nu je HbiaC? Die van mij was de laatste keer 5,8.  :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo,

 

Mijn HbiaC waarde was de 1na laatste keer 4.3 en de laatste keer 4.8, ik spuit 32 eenheden.

Ben in afbouwend stadium, alsi k geen zw wens zou hebben kreeg ik alleen pillen.

Ik hoef alleen 44x daags te spuiten als ik boven de 7.5 na mn maaltijden scoor of als ik bezig ben met spuiten.

 

Ik hoef niet tot november te wachten hoor, in augustus mogen we verder.

Maar ivm vakantie zal het waarschijnlijk september worden. wel moeten we in juli terugkomen bij ons bemiddelingszh.

 

lieve groetjes Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat zijn ook nette waarde, helaas ben ik wel insluline gebonden.

En pillen mogen inderdaad niet bij zw wens.

 

Spannend hoor! Hier was het ook geluk, want wij gaan week 30 met vakantie.

En die week ervoor zoals het er nu uit ziet heb ik mijn eerste IUI, dus spannend!

Ze zeggen dat vakantie vaak heel goed is, nou ik duim hard haha

 

Bemiddelingszh, daar heb ik niet eerder van gehoord!

Wat houd dat in?

Share this post


Link to post
Share on other sites

In mijn geval houd dat in dat ik een prive kliniek gevonden heb vlakbij huis, waardoor ik minder vaak op en neer hoef naar Brabant, woon namelijk in Friesland. ;)

 

Vervelend dat je afhankelijk bent van insuline, maar ik denk dat als je goed bent ingesteld je geen zorgen behoeft te hebben. Hoeveel lange insuline spuit jij als ik zo vrij mag zijn?

 

Lieve Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Moet je helemaal naar Brabant anders voor IUI of IVF?

 

Ik woon in Gelderland en er zijn verschillende ziekenhuizen in de buurt waar ik terecht kan.

 

Natuurlijk mag je dat vragen, op het moment gebruik ik voor de nacht insulataard 36 eenheden, en de rest van de dag novorapid en dan 7-12-13. In het begin drie jaar geleden was het heel moeilijk en wennen, maar nu weet ik niet beter.

 

heb alleen wel regelmatig last van blauwe plekken op mijn buik.

Heb jij dat ook?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee, ik heb dat eigenlijk nooit blauwe plekken, grappig je hebt het ongeveer tegelijk met mij dan, bij mij was het in februari net 2 jaar. Maar ze hebben het het jaar er voor ontdekt.

 

Wat je eens zou kunnen proberen is om in je bovenbeen te spuiten, dan heb je daar misschien minder last van en daar werkt je insuline ook beter in!

 

Liefs Pitbull_Lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik wissel inderdaad wel eens af inderdaad met mijn boven been, vind dat alleen gevoeliger.

Niet dat het pijn doet, maar ander gevoel.

Volgens mijn arts maakt het niet uit waar je spuit, mag zelfs in mijn bil spuiten, of nou ja mijn vriend want zelf is dat lastig.

 

Het is bij mij per ongeluk ontdekt, ik was voor een andere lichamelijke klacht voor onderzoek.

Ik heb mijn urine in moeten leven en hup daar begon het balletje te rollen, eerst een lange tijd tabletten geslikt, maar dat was niet effectief genoeg!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik moest voor bloedonderzoek voor de ferti arts en toen vonden ze een lichte verhoging...

Dus ook per ongeluk aan het licht gekomen, direct insuline want ik stond klaar voor een nieuwe poging, de poging werd ingetrokken maar de insuline moest ik blijven gebruiken, nu ben ik daar helemaal aan gewend.

Ik vind prikken in mijn bovenbeen wel pijnlijk.

Mijn buik heeft meer vet en is daardoor minder gevoelig.

Maar mijn verpleegkundige gaf aan dat prikken in je been er voor zorgt dat de insuline langer in je lichaam zit waardoor je minder snel insuline afgeeft als dat je in je buik prikt.

Ik heb in tijd onderweg zijn ook wel eens in mijn boven arm gespoten dat mag namelijk ook ;)

 

Ik houd alle updates bij en ben erg geïnteresseerd in vooruitgang en onderzoek. Hoe meer nieuwe mogelijkheden hoe meer vragen en hoe meer vragen omtrent mogelijkheden.

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je hebt helemaal gelijk, je moet alle mogelijkheden proberen.

In het begin dat wij begonnen met zwanger worden, hebben we dat natuurlijk besproken met beide ouders.

Mijn schoonmoeder vertelde dat het bij haar 4 jaar heeft geduurd voordat ze van de eerste zwanger was( ze heeft 2 zoons) Maar dat ze nooit in de medische wereld zou stappen, omdat als het niet lukt houd het op. Ik ben hier niet op in gegaan, omdat ik vind dat het een keus voor ieder is en er ook niet vanuit ging dat het zo zou gaan lopen.

Maar nu we hier mee aan de slag zijn, is ze helemaal omgeslagen. Ze wil alles weten, en als het even kan gaat ze met me mee mocht mijn vriend niet kunnen.

 

Ik probeer zelf ook zo veel mogelijk te lezen over zwangerschap, IUI, IVF.. maar overal is het weer anders.

Geen info is niet goed, maar te veel ook niet denk ik.

Pak nu een boek of tijdschrift als ik op de hometrainer ga zitten, ik merk dat ik het daardoor beter vol houd en dat ik de tijd beter kan opbouwen.

Op moment zit ik er 2 x per dag op a 20 min.. en wil het uitbreiden naar 3x 30 min. Verder heb ik een hondje die graag naar buiten wil, en wat ik tot minimum heb gebracht de laatste maanden en dat ga ik ook weer vol goede moed uit bereiden.

Ik weet niet hoe het komt dat ik zo "lui"ben geworden, maar ik denk zelf dat het komt omdat het uitblijven van zwangerschap me down maakt en dat ik daardoor gewoon minder interesse heb in dingen te doen. Maar juist wel in eten en dan natuurlijk liefst zoet en ongezond! Maar we zijn nu een andere weg in geslagen, gisteren een minder goede dag en dat was aan mijn waarde vanmorgen ook te zien.

Maar vandaag gaat het weer heel goed! Ik neem iedere dag als een nieuwe en begin ook opnieuw!

 

We blijven positief, en zou het leuk vinden als we elkaar op de hoogte kunnen houden.

 

Natuurlijk wil ik nog veel meer verhalen horen!

 

Ik heb gezien dat morgen avond weer een aantal programma's komen van Babyboom, dat vind ik erg leuk om te volgen. Ook omdat je daar kan zien dat het niet voor iedereen zo gemakkelijk is. Ik dacht steeds dat ik de enige was, omdat je natuurlijk om je heen alleen maar zwangere vrouwen ziet!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je hebt helemaal gelijk, je moet alle mogelijkheden proberen.

In het begin dat wij begonnen met zwanger worden, hebben we dat natuurlijk besproken met beide ouders.

Mijn schoonmoeder vertelde dat het bij haar 4 jaar heeft geduurd voordat ze van de eerste zwanger was( ze heeft 2 zoons) Maar dat ze nooit in de medische wereld zou stappen, omdat als het niet lukt houd het op. Ik ben hier niet op in gegaan, omdat ik vind dat het een keus voor ieder is en er ook niet vanuit ging dat het zo zou gaan lopen.

Maar nu we hier mee aan de slag zijn, is ze helemaal omgeslagen. Ze wil alles weten, en als het even kan gaat ze met me mee mocht mijn vriend niet kunnen.

 

Kennelijk heeft ze het zelf gewoon nooit aangedurfd en vind ze jou een topper, zie je wel vaker ;)

 

Ik probeer zelf ook zo veel mogelijk te lezen over zwangerschap, IUI, IVF.. maar overal is het weer anders.

Geen info is niet goed, maar te veel ook niet denk ik.

 

Het is een feit dat het overal anders is, wij zijn na te horen te hebben gekregen dat ze niets meer voor ons konden doen overgestapt naar Düsseldorf, dat zou de top off zijn. Behalve dat ze erg duur waren leverde het ons niet ons gewenste gevoel om te starten, dus heb ik er 5 maanden over nagedacht. toen iemand zei dat er net zoiets in NL was, ben ik me daar in gaan verdiepen en heb ik gekeken wat het daar allemaal inhield. De mogelijkheden bij St. Geertgen zijn zoveel anders en meer als in een doorsnee zh, dat de keuze niet zo heel moeilijk was. Dankzij hun ben ik nu geopereerd aan een vreselijk ontstoken eileider die mij jaren lang heeft gekweld. Bij hun is het ook zo dat als het met je eigen materiaal echt niet lukt ze eventueel ook een zaadje of eicel voor je hebben. via wederkerigheid, kun je op die manier aan een kindje komen. Best bijzonder. ook met wat extra gewicht hebben ze hier geen probleem om je zwanger te laten worden....

 

Pak nu een boek of tijdschrift als ik op de hometrainer ga zitten, ik merk dat ik het daardoor beter vol houd en dat ik de tijd beter kan opbouwen.

Op moment zit ik er 2 x per dag op a 20 min.. en wil het uitbreiden naar 3x 30 min.

 

Ik heb een spinningbike, normaal vind ik het wel fijn om daar iets mee te doen, maar dat is me na de operatie nog niet zo gegund, komt wel weer ;-o).

 

Verder heb ik een hondje die graag naar buiten wil, en wat ik tot minimum heb gebracht de laatste maanden en dat ga ik ook weer vol goede moed uit bereiden.

 

Hahahah zo herkenbaar, ik heb speciaal een drukke pup genomen, maar tot dusver heb ik haar alleen geleerd om zich goed te gedragen in het verkeer en netjes naast te lopen en te gaan zitten bij het oversteken. ook uitlaten zit er voor mij nog even niet in, misschien met een week of wat weer ;)

 

Ik weet niet hoe het komt dat ik zo "lui"ben geworden, maar ik denk zelf dat het komt omdat het uitblijven van zwangerschap me down maakt en dat ik daardoor gewoon minder interesse heb in dingen te doen. Maar juist wel in eten en dan natuurlijk liefst zoet en ongezond!

 

Tja, soms zit het gewoon even allemaal tegen en dan ga je vaak idd eten, ik heb er weinig last van in die zin dat ik me beperk tot gezonde dingen, maar we aten nogal eens later op de avond en na 9 uur moet je gewoon niets meer eten ;)

 

Maar we zijn nu een andere weg in geslagen, gisteren een minder goede dag en dat was aan mijn waarde vanmorgen ook te zien.

Maar vandaag gaat het weer heel goed! Ik neem iedere dag als een nieuwe en begin ook opnieuw!

 

We blijven positief, en zou het leuk vinden als we elkaar op de hoogte kunnen houden.

 

Ja, natuurlijk geen enkel probleem :D Ik zit zelf ook nog steeds te hoog, elke dag tussen de 7 en de 8, maar goed inwendig kan het nog wel helemaal niet genezen zijn allemaal...navel gaat gelukkig beter (was zwaar ontstoken)

 

Natuurlijk wil ik nog veel meer verhalen horen!

 

Ik heb gezien dat morgen avond weer een aantal programma's komen van Babyboom, dat vind ik erg leuk om te volgen. Ook omdat je daar kan zien dat het niet voor iedereen zo gemakkelijk is. Ik dacht steeds dat ik de enige was, omdat je natuurlijk om je heen alleen maar zwangere vrouwen ziet!

 

voor je gevoel is iedereen om je heen zwanger maar in werkelijkheid weet je eigenlijk ook wel dat het anders is, maar daar wil je niet aan. Door dat soort programma's zie je bevestigd dat er wel degelijk heel veel andere zijn.

 

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jeetje, jullie hebben ook al veel mee gemaakt zeg om een kindje te krijgen.

En dan hoor je wel eens om je heen, laat het los, maar als je die behoefte hebt kun je dat toch niet.

Ja vaak zijn ze in het buitenland veel verder dan wij hier, ik ben in 2009 geopereerd aan een zenuwbeklemming in belgie. Dit omdat ze me in nederland gewoon voor gek verklaarde, er was niks aan de hand. Ik heb via de zorgverzekeraar een second opinion gevraagd, moest er wel 2 uur voor rijden, maar geweldig geholpen. Onderzoeken met overnachting en gelui uitslag, week later al voor behandeling. Dat snap je soms niet, waarom dat hier niet kan.

 

Maar ik heb net Babyboom gekeken, wij mogen denk ik niet klagen als je dat ziet.

dat doet me pijn aan mijn hart, je wil dan het liefst in het vliegtuig stappen, en gewoon een van de kinderen halen!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tja wij zijn in 2004 begonnen in ons zh hier in onze woonplaats, toen dat na een half jaar op niets uitliep zijn we overgestapt naar het UMCG. Daar hebben we ruim 2.5 jaar gelopen, helaas zonder daadwerkelijke uitspraak wat ze nu wilde gaan doen. Toen naar Meppel overgestapt, daar hebben we 1 ICSI poging gedaan en prikte de arts ook mijn cystes aan als zijnde ei blaasjes. ( Nu dus met de wetenschap dat mijn eileider niet goed was en mijn rechter eierstok verstopt en afgekneld was.) Overgestapt naar Isala, weer een ICSI poging gedaan en daarna werd ik opgegeven, ik zou in de overgang zijn en binnenkort niet meer menstrueren etc etc. Dus overgestapt naar DD, dat verhaal ken je nu en dus uiteindelijk naar Brabant St. Geertgen, voor ons 3.5 uur rijden als alles meezit ;)

 

Afstand zegt mij weinig, ik heb liever dat we er resultaat voor terug zien.

En tot dusver ben ik ze echt dankbaar, na mijn laatste mk in december ontdekte ze dus dat mijn eileider niet goed was en mocht ik in mijn eigen buurt naar het zh voor operatie. Ik koos voor het MCl en zou eerst in maart geopereerd worden, maar ze hadden mijn diabetes over het hoofd gezien en kregen een spoed gevalletje tussendoor, dus was ik pas 's middags om half 5 aan de beurt, ik heb daar toen mijn aller eerste hypo gehad.

Nu dus 5 juni geopereerd en vrijdag terug komen voor controle.

Daarna begin juli weer naar prive kliniek Ny Barrahûs, met hun ga ik samen werken tijdens mijn behandelingen, zij zitten 15km van ons af, dat scheelt erg veel reistijd, maar mijn behandelende kliniek blijft Geertgen.

 

Uiteindelijk kom je er achter dat je eigen wijsheid tot het steeds opnieuw gaan kijken waar je je het beste thuis voelt erg belangrijk is. Een zh is leuk, maar erg onpersoonlijk, deze klinieken zijn veel meer mens gericht. Je voelt je ook veel minder een nummertje :D

 

Dus Babyboom was heftig?

Zal morgen eens de herhaling kijken, op welke zender komt dat eigenlijk?

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Ps wij zijn bijna 8 jaar bezig, maar mijn kinderwens bestaat al sinds mijn 6de en vanaf mijn 18de al bezig om zwanger te raken....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wat een verhaal zeg, en ik vind 1,5 jaar en nog niet zwanger al erg!

Ik duim voor jullie, dat het nu snel raak mag zijn na al die ellende!

 

Ik kijk wel eens in de spiegel en dan zeg ik, houd er mee op , leg het naast je neer. Maar dat kan ik niet, dus wil gewoon alles proberen. Nu dan IUI en als dat niet werkt krijgen we na 6 x IVF.

 

Babyboom komt op Nederland 1, vanaf deze week op woensdag om 21:15 uur,

het was zeker heftig. Helemaal omdat jezelf zo graag een kindje wil, en dat het niet lukt en dan ziet dat ze het daar in Afrika zo slecht hebben. Maar Adoptie is gewoon veel werk en kost heel wat geld, dat kan ik helaas niet betalen.

Mocht ik echt geen kinderen kunnen krijgen, dan zal ik me misschien verdiepen in pleegzorg.

Maar zolang is het nog niet, we gaan nu eerst dit doen...

 

Maar jullie hebben nu al heel wat gedaan, doet de zorgverzekeraar niet moeilijk?

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey hey,

 

Nee de zorgverzekeraar doet "nog" niet moeilijk, we hebben immers pas 2x ICSI gedaan, we kregen ook zonder probleem akkoord papieren voor DD.

 

Afwachten of we nu nog hulp nodig hebben, we hebben in elk geval groen licht gekregen en hij verwacht dat ik zo zwanger kan raken en blijven, dus we zijn benieuwd...volgende week zit ik op dag 9/10/11 na 1ste dag ongi dus dan moet het gebeuren, vind ik ook wel weer moeilijk want dan ga je weer wachten en hopen etc.

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

 

Ps ik heb nooit adoptie overwogen, als ik zelf gene kids kan krijgen ook niet met een eiceldonatie, dan houd het voor mij op. Pleegzorg is bij mij en ons niet van toepassing, mijn man heeft 1 zoon uit zijn vorige huwelijk en die was 5 toen ik hem leerde kennen en wordt dit jaar alweer 14.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat word dus weer een spannende tijd, maar hoe lang moeten jullie het nu eerst proberen voordat er eventueel weer een stap word gezet?

Dus de vruchtbare week zit er weer aan te komen, wij hebben die er net op zitten. Ondanks dat je weet dat het zo toch niet lukt blijf je hoop houden.

 

Volgende maand dan de eerste IUI, en een week na inseminatie gaan we een weekje op vakantie dus misschien dat het een positief effect heeft!

 

Ik duim heel hard voor jullie!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information