Jump to content
can83

Net nieuw op het forum en meteen even voorstellen

Recommended Posts

Hello everybody,

 

Ook ik ben net nieuw op dit forum en zal me even netjes voorstellen..

Mijn vriend en ik, beide 29 jaar, hebben kort geleden te horen gekregen dat we een ivf behandeling krijgen.

Het is allemaal vrij snel gegaan en totaal onverwacht.

Wij zijn niet al jaren bezig om zwanger te raken maar kregen in korte tijd allemaal slecht nieuws te horen..

Eerst bleek mijn vriend verminderd vruchtbaar en daarna kreeg ik te horen dat mijn lichaam geen oestrogeen meer aanmaakt waardoor ik vervroegd in de overgang kom. Hierdoor is de kans op een natuurlijke zwangerschap meteen uitgesloten.

Wij waren nog niet eens echt van plan om meteen al aan kinderen te beginnen, aangezien wij elkaar nauwelijks 2 jaar kennen en net samenwonen in ons nieuwe huis en allebei net een nieuwe baan hebben.

En dan krijg je opeens te horen dat als je kinderen wil je zo snel mogelijk met ivf moet beginnen.

We starten er dan ook meteen mee, het 'versnelde programma'.

Zodra mijn cyclus begint moet ik mezelf spuiten. Ik heb geen regelmatige cyclus dus het is nu even afwachten maar het kan dus zijn dat we over een paar dagen al starten met de behandeling.

Ik besef het allemaal nog niet zo goed en heb nog niet echt een idee van wat me allemaal te wachten staat.

Vandaar ook mijn aanmelding op dit forum.

 

Groetjes can83

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Welkom op het forum!

 

Kan me goed voorstellen dat er dan ineens veel op je afkomt. Heb je nog een informatiebijeenkomst van je ziekenhuis?

 

Succes!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dankjewel!

 

We hebben alleen een intake gesprek gehad.

Toen kregen we veel informatie in korte tijd, allemaal over de behandeling zelf.

En we kregen een schema mee naar huis.

Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik de helft al weer vergeten ben.

Er komt inderdaad zoveel op me af ineens.

Ik heb al een afspraak gemaakt bij de maatschappelijk werker van de fertiliteitsafdeling.

Kan wel wat hulp gebruiken om het slechte nieuws allemaal te verwerken en wat ondersteuning tijdens de behandeling.

En verder kan ik het ziekenhuis natuurlijk wel bellen met vragen.

Maar ik vind het allemaal ontzettend spannend en vind het erg fijn om verhalen van 'lotgenoten' te lezen.

 

Liefs

Share this post


Link to post
Share on other sites

Welkom hier!

Jeetje zeg, das wel veel slecht nieuws ineens! Woon je net lekker samen, ben je vol aan het opbouwen, krijg je dit op je bord! Kan me voorstellen dat het wel even schikken is, helemaal omdat jullie hier nog niet zo mee bezig waren! Waarom zijn die onderzoeken dan gedaan eigenlijk, of ontdekte ze dit per toeval?

 

Heel veel succes met de behandeling! Al je vragen, verhalen, emoties kun je hier kwijt, er is altijd wel iemand om je "op te vangen", antwoord te geven etc.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Can, welkom op het forum. Jeetje dat is niet niks als je ineens te horen krijgt dat als je kindjes wil je moet opschieten terwijl je er nog niet zo heel erg mee bezig bent!

Succes met alles wat komen gaat en voor vragen kom je maar op het forum!!

 

Groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Wat een naar nieuws zeg en dat zo vroeg al!!! Dan komt er ineens veel op je af ja!

Welkom hier en je kan altijd al je vragen kwijt.

Ik denk dat ik voor heel veel spreek dat je in begin niet alles onthoud als er zoveel nieuwe dingen op je af komen. Wij zijn 1e IVF ook behoorlijk blue in gegaan hoor.

En nog zitten we vaak met veel vragen.

 

Ik hoop voor jullie dat jullie snel kunnen starten meid.

 

Liefs, Merel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bedankt voor alle reacties!  :)

Wij zijn er niet echt bij toeval achter gekomen..

En ik heb wel altijd al een kinderwens gehad.

Ik heb altijd geroepen dat ik rond mijn 25e graag moeder wilde worden.

Maar mijn vriend en ik zijn net 2 jaar samen en zijn kinderwens was in het begin nog niet zo groot.

Mijn vriend heeft met straling gewerkt en een aantal collega´s van hem hadden moeite met het krijgen van kinderen.

Hij heeft er vervolgens jaren niks meer mee gedaan, totdat hij mij ontmoette en ik vertelde van mijn kinderwens.

Toen is hij er weer over gaan nadenken en heeft uiteindelijk onderzoek laten doen.

Hier kwam dus uit dat hij verminderd vruchtbaar is. Na het eerste onderzoek kreeg hij te horen dat zijn vriendin (ik dus) net zo goed met de pil kon stoppen omdat de kans op een natuurlijke zwangerschap erg klein was.

Dat was al erg schrikken voor ons..

Een paar maanden later ben ik naar mijn huisarts gegaan met dit verhaal en werden we uiteindelijk doorverwezen naar het ziekenhuis. Daarna begonnen mijn onderzoeken.

Ik was ervan overtuigd dat met mij alles goed was en dat ik net als mijn moeder heel vruchtbaar zou zijn.

Maar toen kreeg ik dus opeens te horen dat ik vervroegd in de overgang kom en er niet veel tijd meer is.

De arts zei: 'denk er maar even rustig over na en overleg maar met je vriend of jullie wel ivf willen'.

Maar ik heb meteen gezegd dat we er zo snel mogelijk mee willen beginnen.

Ik werk in de kinderopvang en als ik dan zo'n kleintje de fles geef heb ik echt het gevoel van 'dit wil ik ook'.

Het is alleen allemaal nog zo onwerkelijk.. Zo onverwacht en moeilijk allemaal.

Maar ik heb er ook wel 'zin' in.

En ik vind het erg fijn om hier op het forum zoveel herkenbare dingen te lezen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pfff niet makkelijk om in de kinderopvang te werken als je op het punt staat de mmm in te stappen.

Jullie hebben nogal wat voor je kiezen gekregen in korte tijd, hoop dat jullie er samen goed over kunnen praten!

 

Lekkere baan trouwens die je vriend heeft gehad..leuk cadeautje achteraf! :(

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

We zijn begonnen..!!

Maandagochtend 1e cyclusdag en meteen de 1e prik gezet, decapeptyl (0,5 mg/ml).

Ik vond het erg spannend om mezelf voor het eerst te prikken en zag er een beetje tegenop.

Vanmorgen de 2e prik gedaan en dat ging al beter. Daarna heb ik een echo gehad in het ziekenhuis.

Hier kregen we te horen dat we verder kunnen gaan met de behandeling.

En toen moest ik de 3e prik gaan zetten, de gonal-f (300 ie).

Erg spannend allemaal!

 

Nu is het afwachten...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Can, wat spannend allemaal! Ja de eerste keer prikken is mega eng(yenminste zo ervoer ik het) en daarna gaat het gelukkig steeds makkerlijker. Wat fijn dat je ook zo snel al met de Gonal f mag starten. Ik pas na een dag of 5 volgens mij. al is dat ook snel ;) Voor mijn gevoel duurde het een dag of 10!!

Hopen dat de follikels maar goed groeien en het er een mooi aantal word met flink wat cryos in de vriezer voor een brusje ;D Hoezo op de zaken vooruit lopen!! Hihi.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dankje Patricia!

Ik ben inmiddels al 4 dagen aan het prikken en ervaar het iedere dag weer anders.

Gisteren deed het echt even pijn. Zou het kunnen dat je dan ergens in prikt, een adertje ofzo?

Het is voor mij allemaal nog erg nieuw dus ik moet eerlijk toegeven dat die woorden in je berichtje me niet allemaal zoveel zeggen..  :-[ Zoals brusje.. Ik zal het zo meteen even googlen  ;)

Volgende week weer naar het ziekenhuis voor een echo. Kan mij niet snel genoeg gaan. Zo spannend!

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Can, ik had dat ook hoor dat het op het ene plekje wat gevoeliger was als de ander.

Een brusje is een broertje of zusje ;) met follikels bedoel ik de eitjes die moeten groeien voor de punctie.

Heb je ondertussen de echo al gehad?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Can,

 

Herkenbaar hoor dat het ene plekje gevoeliger is dan het andere. Je kunt ook best in haarvaatjes ofzo spuiten, dat doet dan meestal ook iets meer pijn. En het is ook pijnlijker als je op dezelfde plek prikt (zelfs als dat twee dagen eerder was, heb ik gemerkt).

 

Toen ik zowel de deca als de Gonal spoot deed ik altijd de deca links (minder gevoelige kant) en de Gonal rechts. Ik vond de naaldjes van de Gonal namelijk dunner en dus prettiger dan die van de deca. De deca kon nog wel eens pijnlijk zijn, vooral naarmate ik langer spuitte.

 

Overigens doe ik nu voorkomen alsof ik zelf spoot, maar dat deed mijn vriend bij mij  ;D

Had ik zelf toch te weinig lef voor...

Weet je al wanneer je een punctie hebt?

 

Groetjes, Ditte

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Can,

 

ik vond het spuiten in het begin ook maar niets. De eerste keer was ik alleen thuis en heb mijn moeder op de Skype gezet als ondersteuning. Ben bij de tweede spuit op de eerste dag bijna onderuit gegaan (vanwege mijn hoge concentratie en dat ik bang was het verkeerd te doen). Ik heb daarom altijd een stoel achter mij staan als ik prik. Na de eerste keer heb ik daarmee geen problemen meer gehad hoor! Gewoon effe wennen!

 

Succes!

 

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Conny,

 

Waarom ga je staan als je prikt?

Je bent veel ontspanner als je zittend zou prikken.

Ook is het tig keer makkelijker om een huidplooi te pakken als je zit, dan wanneer je staat meid.

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er is heel veel gebeurd de afgelopen 2 weken..

We hebben vorige week maandag de terugplaatsing al gehad.

Het is allemaal heel snel gegaan.

Na 1 week spuiten had ik de punctie al.

Er waren 15 eitjes weggehaald.

Later kregen we te horen dat er 8 goeie tussen zaten waarvan er 6 bevrucht waren.

Erg goed nieuws dus.

Uiteindelijk was er 1 eitje echt goed en die hebben ze maandag teruggeplaatst en er is er 1 ingevroren.

We hebben uiteindelijk trouwens ICSI gehad ipv IVF vanwege de kwaliteit van het zaad.

 

Maar.. ik heb vandaag een bloeding.. lijkt er op dat ik ongesteld wordt.

We hebben het ziekenhuis al gebeld en kregen te horen dat dit inderdaad niet goed is.

Als de ongesteldheid doorzet is onze eerste poging dus mislukt.

Ik ben ontzettend verdrietig en teleurgesteld.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Can, meid wat een ontzettende telleurstelling. Ik snap hoe je je voelt. Ik dacht altijd dat ik het een dag goed balen zou vinden en dat het dan weer over was, maar helaas duurde het bij mij wat langer.. Het is niet voor te stellen als jet het niet hebt meegemaakt. we zijn ondertussen een paar dagen verder en ik hoop zo voor je dat in niet is door gaan zetten.

 

Groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ach meissie, wat verschrikkelijk balen zeg...hoe is het nu met je?

Heeft het doorgezet?

 

Heel veel sterkte, en succes met jullie volgende poging!

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bedankt voor jullie lieve reacties!

 

Het heeft helaas wel doorgezet.

Ik had het ziekenhuis weer gebeld en ze zeiden al dat het niet goed is.

Omdat ik geen oestrogeen meer aanmaak denken de artsen dat ik al in de overgang kom.

Vandaar dat er haast bij is en we in het versnelde traject terecht kwamen.

De arts noemt dit een ´proef ivf´. Omdat hij niet weet of het aanslaat.

We kunnen over 1,5 week terecht in het ziekenhuis voor een evaluatie gesprek.

Ik maak me onwijs veel zorgen.

Ik slaap ontzettend slecht, heb iedere nacht nare dromen.

En ik ben ook zo boos op alles.. Hebben jullie dat ook?

Het is zo oneerlijk allemaal.

Ik werk in de kinderopvang en zie dus ook weleens kinderen die niet zo goed verzorgd worden thuis.

Daar kan ik me heel boos over maken.. Ik wil het zo graag en heb een kindje veel te bieden, en dan zie je allemaal van die ouders die helemaal niet voor een kind kunnen zorgen en zomaar zwanger raken. Of van die 16 jarige meisjes die per ongeluk zwanger raken en zonder er over na te denken het kind willen opvoeden.

Ik heb er alles voor over en toch lukt het niet  :(

Nu is het dus weer afwachten.. op het gesprek.

Ben zo bang dat we weer slecht nieuws te horen krijgen.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Can,

 

Wat vreselijk vervelend dat de eerste poging mislukt is!

Heb je nog wel cryo's? Of moet je voor een hele nieuwe poging?

 

Helaas zijn er hier heel veel mensen bij wie  het niet direct lukt. Ook bij ons is de eerste mislukt. Neem vooral de tijd die je nodig hebt om deze teleurstelling te verwerken. Dat kunnen alleen julliezelf goed aan voelen!

 

Sterkte en ik hoop dat jullie volgende week toch een goed bericht krijgen!

 

Groetjes Ditte

Share this post


Link to post
Share on other sites

Even weer een update..

 

Afgelopen vrijdagmiddag kreeg ik telefoon van het ziekenhuis.

De arts zei dat ze vergeten waren dat ik nog 1 ingevroren cryo heb en dat die teruggeplaatst mag worden.

Het evaluatie gesprek van aanstaande dinsdag gaat niet door omdat de behandeling dus nog niet klaar is.

Ik heb dus voor niks 3 weken zitten wachten op een gesprek. En had die cryo al teruggeplaatst kunnen hebben.

Nu moet ik weer wachten tot ik ongesteld wordt. Dan het ziekenhuis bellen. Dan weer echo´s maken.

En maar hopen dat de cryo goed ontdooit.  Wat een onzekerheid weer.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Can, jeetje wat een nieuws, misschien al in de overgang.. Daar zit je echt op te wachten. Gaan ze dit nog verder onderzoeken.

En jeetje, wat een flater van het ziekenhuis. Vergeten dat je een cryo had. Idd weggeooide tijd. Heb je ze later nog terug gebeld en heel boos geworden!!

Ik heb laatst wel gebeld (de arts was vergeten te zeggen wat de uitslag van het zaad was en bij een kennis bleek het zo achteruit te zijn gegaan dat ze niet eens een cyclus hoefde over te slaan.) Ik had daar stress van dus denk ik ga bellen voor de uitslag, al heb ik de cyclus al overgeslagen en was er toch niks meer aan te doen. Nou dan moest ik weer een telefonisch concult betalen en dan zou qwispel me wel even bellen. Was ik het niet mee eens. En moet ik een consult betalen door hun nalatigheid en dan ook nog qwispel die ik niet meer wilde door de fouten die hij maakte. En toen nog maar even gezegt dat ik snap dat ik gewoon een nummer voor ze ben, maar dat icsi een heel zwaar belangrijk trafect is waar veel vanaf hangt en dat ze daar wel wat meer rekening mee mogen houden ;) Jaja, ik was op dreef. Hihi.

 

Wanneer word je ws ongesteld?

 

Groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Patricia,

 

Ik ben niet eens boos geworden aan de telefoon, ik was gewoon te verbaasd om te reageren.

Dat kwam later pas. Ik was in eerste instantie blij om te horen dat de 1e behandeling nog niet klaar is.

Ik voel mij inderdaad ook heel erg een 'nummer' in het ziekenhuis.

Er wordt even verteld dat je waarschijnlijk in de overgang komt en je staat weer buiten.

Ze hebben nauwelijks tijd voor je. Het is altijd zo gehaast.

Echt belachelijk dat jij moest betalen voor een consult!

Fouten maken is menselijk maar tijdens een zwaar icsi traject mogen ze toch wel extra hun best doen om geen fouten te maken hoor.

Ik heb geen idee wanneer ik weer ongesteld wordt.. Ik heb bijna dagelijks bloedverlies omdat mijn baarmoederwand zo dun is. Meestal voel ik het wel als het een echte ongesteldheid is omdat ik dan last krijg van mijn rug en pijnlijke borsten enzo.

 

Ik vraag mij ook nog even af hoe jullie man/vriend er in staat, in het hele proces en de behandelingen?

Worden jullie goed gesteund? Hebben jullie mannen er alles voor over en willen zij er alles aan doen?

 

Ik ga volgende week trouwens acupunctuur uitproberen. Bij een vrouw die gespecialiseerd is in het begeleiden en behandelen van stellen met een kinderwens en tijdens IVF/ICSI/Cryo terugplaatsing traject. Ben benieuwd!

 

Liefs

Share this post


Link to post
Share on other sites

hey,

ik had al net in een ander topic van jou gereageerd, maar kwam deze nu tegen, dus een gedeelte van mijn vragen, zijn nu beantwoord. Klinkt niet echt als een fijn ziekenhuis waar je zit, waar ze je goed begeleiden, want dat is echt wel nodig bij een ivf traject. Hebben jullie geen optie om evt. uit te wijken naar een ander ziekenhuis in de buurt, of voel je je toch begrepen/fijn in dat ziekenhuis waar je nu zit ? Ik vindt het inderdaad een flater van het ziekenhuis, dat behoren ze wel een beetje te monitoren, vooral om je ongesteldheid ervoor zorgt dat je altijd weer een poos moet wachten en alles dan nog langer duurt. Hormonen kunnen ook ervoor zorgen dat je ongi later komt, wat het niet beter maakt voor je motivatie / humeur. Ik hoop dat je cryo goed gaat ontdooien en dat je een TP gaat krijgen in oktober.

Suc6!

Jolanda

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information