Jump to content
Sign in to follow this  
Deesje

vreugde en verdriet....

Recommended Posts

Afgelopen april kregen wij te horen dat een natuurlijke zwangerschap zo goed als uitgesloten is voor ons.

We komen alleen nog in aanmerking voor ICSI. Dit nieuws kwam behoorlijk hard aan.

Het voelde alsof een stukje hoop werd afgepakt.

 

Eind juli zouden wij starten met onze eerste poging. Op de dag dat ik ongesteld zou moeten worden, en dus met de pil zou starten, bleek ik echter zwanger te zijn!

We konden dit maar moeilijk geloven en hadden er in het begin ook wel moeite mee om er echt blij mee te zijn.

Uiteindelijk waren we uiteraard dol gelukkig. Maar aan dat geluk kwam snel een eind...

Met 7 weken en 5 dagen kreeg ik mijn eerste echo. Daaruit bleek dat het vruchtje met 6 weken en 1 dag gestopt was met groeien. Er was ook geen hartslag. Het zou een miskraam worden....

Dan ga je dus van dolgelukkig naar intens verdrietig.

Vreugde en verdriet blijkt dus toch wel heel dicht bij elkaar te zitten.

 

Een week later moest ik terug voor een extra controle. Het vruchtje zat er nog steeds en het werd opnieuw bevestigd.

In het ziekenhuis werd ons geadviseerd om af te wachten tot dat het spontaan zou afkomen. Dus dat advies hebben wij opgevolgd. Dit heeft nog eens ruim twee weken geduurd voordat dat gebeurde. Aangezien het de eerste keer was dat ik een miskraam zou krijgen, had ik ook geen idee wat mij te wachten stond.

Het wachten was slopend. Bij ieder pijntje of raar gevoel denk je dat het gaat gebeuren.

 

Het is nu een maand geleden dat het gebeurd is. Hoewel we proberen om uit dit alles toch ook iets positiefs te halen, is dat toch wel lastig. Begin november hebben we en evaluatiegesprek in het ziekenhuis. Ook om te kijken hoe we nu verder gaan.

Eind juli was ik er voor mijn gevoel helemaal klaar voor om met het traject te starten. Nu zie ik er als een berg tegenop!

Share this post


Link to post
Share on other sites

He Deesje,

 

Welkom op het forum! Veel lotgenoten en ervaringsdeskundigen hier :(

 

Pff stel je je in op ICSI, da's al een heel proces, dan toch spontaan zwanger, miskraam en nu alsnog ICSI..da's even een flinke wervelwind aan emoties die je te verwerken hebt gekregen.

Kan me goed voorstellen dat het nog niet goed voelt.Je gesprek is in november, wie weet voelt het dan anders, en zo niet, eerlijk zeggen in het ziekenhuis. Misschien kun je extra begeleiding krijgen, met iemand praten etc Aan ICSI beginnen terwijl je er nog niet klaar voor bent maakt het er in ieder geval niet makkelijker op.

 

Succes meid!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information