Jump to content
Sign in to follow this  
Pitbull_lady

HEFTIG

Recommended Posts

Hallo Allemaal,

 

Het is inmiddels alweer een aardige tijd geleden dat ik hier geschreven heb.

Er is dan ook weer heel veel gebeurd.

 

Mijn surrogaat broertje die vorig jaar te horen had gekregen dat hij longkanker had, is inmiddels overleden, 6.5 mnd na de uitslag.

Nog geen 1.5 wk erna overleed mijn oma.

 

Vandaag heeft mijn moeder te horen gekregen dat ze kwaadaardige borstkanker heeft en alsof dat nog niet genoeg is...is het 5 mei alweer 20 jaar geleden dat mijn vader overleden is.

 

Maakte ik mij eerst zorgen of ik zwanger raakte, maak ik mij nu zorgen of mijn moeder het ooit nog mee gaat maken.

 

Af en toe heb je van die momenten dat je het niet meer weet in het leven, dit is nu mijn moment waarop ik het niet meer weet...

 

Ik heb alleen mijn moeder nog en wat neven en nichten met wie ik geen tot amper contact heb.

Vind het gewoon eng om alleen over te blijven  :'(

 

pffffffffffff

Sorry moest het even van mij afschrijven...2mei beginnen de bestralingen, ze is 72jaar...

 

Liefs Pitbull_lady :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tanja1969

lieve pittbull

 

het blijft je ook niet bespaart he...

tis allemaal heel heftig ja, je hebt het behoorlijk te verduren gehad deze afgelopen paar jaar

kan alleen maar zeggen meid ik denk aan je, zorg goed voor jezelf enne je weet me te vinden he....

(nu via skype want mijn msn werkt niet meer)

 

liefs Tanja

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pfff Pitbull, jeetje. Het zit jou ook niet mee zeg... sterkte maar weer met de moeilijke onzekere tijden die jullie te wachten staan..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Pitbull,

 

Toevallig zag ik afgelopen week ergens jouw naam staan en toe vroeg ik me al af hoe het met je zou zijn omdat je al een poosje niet meeschreef op het forum.

Maar wat heb jij ontzettend veel vervelende dingen meegemaakt de laatste tijd!

 

Ik wens jou, je partner en je familie alle sterkte toe in deze moeilijke tijd! En ik hoop uiteraard dat jullie snel mogen genieten van een klein wondertje!!!

En het helpt echt om je gevoelens, angsten en onzekerheden van je af te schrijven, en gebruik daar gerust het forum voor!!!

 

Dikke knuffel Ditte

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo meiden,

 

Ik sta er momenteel alleen voor, ik ben alleen en zal als het mis gaat ook alleen zijn.

Manlief boeit het weinig, ik heb niet zo'n hele goede verstandhouding met mijn moeder en daarom heeft hij zoiets van, nou mooi toch?

Zelf zie ik dat wat anders, het is en blijft mijn moeder wat voor rare fratsen ze ook uithaalt.

En helemaal in je eentje overblijven is ook niet niks.

Tuurlijk heb ik vrienden en mensen bij wie ik gelukkig mijn ei kwijt kan, maar dat je partner naast je staat is toch minstens zo belangrijk, maar helaas...

Gisteravond voelde hij zich niet zo fit, dus ging hij heel vroeg op bed, prima...

Ik zat alleen op de bank en mijn emoties kwamen los en ik heb even een stevig potje gehuild...ik mis Daan mijn surrogaat broer ook vreselijk...hij kwam vroeger altijd bij mijn ouders thuis en daarna heeft mijn moeder mij altijd helaas met hem vergeleken, hierdoor heb ik mij altijd erg betrokken bij en met hem gevoeld.

Het feit dat hij na 6.5mnd overleed op 57 jarige leeftijd is er bij mij stevig ingehakt.

Ik kan oprecht zeggen dat ik hem mis en het vervelend vond om zijn broers en ouders, vrouw en kids zoveel verdriet te zien hebben. Het heeft mijn hart doen breken.

Dat nu mijn eigen moeder er ook nog zo voor komt te zitten, had ik absoluut nooit verwacht.

Niet geheel onbelangrijk is het hoe en wat als het misgaat.

Ik blijf alleen over, zonder verdere directe familie, alleen wat neven en nichten waar ik NOOIT iets van hoor, ook omdat ze tig jaar ouder zijn dan mij...

Als je dan zoveel jaar bezig bent om zwanger te worden en je eerst bang bent dat je moederloos blijft is het een nog zuurdere en bittere pil als je je bedenkt dat je moeder misschien nooit meer oma kan worden...

Zwart wit is het momenteel, eind mei weer een behandeling...ik zit nu nog meer te denken om eiceldonatie nu te laten doen dan voorheen, ipv eerst nog een IUI.

Ik weet het even niet meer, wat zouden jullie in mijn situatie doen?

IUI kan aanslaan maar de kans is stukken kleiner dan met eiceldonatie...

 

liefs mij :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Pitbull, jeetje, de arts heeft mij vandaag aangeraden om eiceldonatie te gaan doen in Barcelona. Aangezien ondanks de icsi de eitjes gewoon niet bevrucht worden en het hoogstwaarschijnlijk aan de eicel ligt omdat de zaadcel er al in zit zeg maar gaf de arts aan dat het ws weggegooid geld is om er een zelf betaalde poging tegenaan te gooien.

Ik denk toch dat ik het nogmaals van mezelf 1keer ga proberen als P&O deze nog wil vergoeden tenminste. Pfff, maar wat een keuze he. Ik maar denken dat het aan het zaad lag en ik moet je eerlijk zeggen een zaaddonor had ik totaal geen probleem gevonden, maar een eiceldonor...

 

Kan je niet nog 1 keer IUI proberen (of kunnen ze je niet iets anders aanbieden met hogere slagingskans? Ik bedoel je komt niet net kijken) en als dat niet gelukt is alsnog voor een eiceldonor gaan?

Nou laat eerst alles even bezinken zpu ik zeggen, je zit nu al in zon moeilijke situatie en dan ook nog hierover....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jeetje meid,

 

Ik ben een hele tijd niet meer online geweest op dit forum, maar ik ken je nog van het oude forum.

 

Ik vondt je vroeger al een dapper iemand (en vindt dat nog steeds), dat je zoveel op je bordje had en er toch iedere keer weer een manier in vondt, om er toch maar weer de schouders onder te zetten en toch maar positief te blijven.

Nu lees ik dat je een nog meer heftige periode voor je kiezen hebt gehad en weer krijgt.

Als dan ook nog eens dierbaren zo bij je weg worden gerukt, dan wordt het wel heel erg zwaar.

Welke woorden geven troost en wat kun je nog meer zeggen in een situatie als dit ?

 

Ik vindt het onvoorstelbaar dat je je eigen verdriet zo opzij zet, om toch je moeder maar oma te kunnen maken (tenminste, ik begrijp dat je wens daar heel erg naar uit gaat, momenteel ? ).

Ik begrijp je argument wel, maar meid, wat moet jij een boel emoties in je lijf hebben gieren.

 

Ik weet niet hoeveel en welke soort pogingen je nog gedaan hebt de laatste jaren, maar heb je al een voortraject in ECD gedaan ? Als IUI ook een kleine kans nog biedt, is het misschien emotioneler beter om dit te doen als ECD, omdat je toch in een zeer zware heftige periode terecht gaat komen ? ivf behandelingen zijn zwaar om te ondergaan, maar het lijkt me dat IUI minder zwaar te ondergaan is als ECD ?

 

Ik heb zelf al 8 mislukte icsi's achter de rug, nog steeds geen resultaat. Wij gaan volgende week onze 1e ECD poging doen, dus weet wel wat af van ECD.

 

Ik wil je heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd.

Blijf praten en schrijven, want als je partner je hierin niet kan / wil steunen, heb je toch een uitlaapklep nodig...

xxxxx

Jolanda

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Jolanda, misschien moet het op n apart topic of via de mail FB of iets anders, maar ik zou graag meer info van jou willen betreft eiceldonatie. Tenminste als je dat met mij wil delen dan natuurlijk!

 

Groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

@pittbulllady, heel veel sterkte meid!

 

Heb je wel steun aan je man, vrienden en kennissen? Ook al heb je geen toppie contact met andere familie, goede vrienden kunnen deze rol ook vervullen en hopelijk jou leegte een beetje wegnemen.

 

Hoe gaat t verder met je behandelingen, is het een beetje te doen met de combi van alle verdriet?

 

liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Jolanda en alle andere dames,

 

Wij hebben vorig jaar al de gehele voorlichting en alle psychologische tests omtrent ECD gehad, wij kunnen hiervoor gewoon in NL terecht, m.b.v. wederkerigheid, onder de voorwaarde dat ik eerst zwanger wordt voordat het zaad van manlief gebruikt mag worden.

 

De reden dat ik nog 6x IUI mocht proberen komt voort uit de operatie, die manlief in 2011 heeft ondergaan.

Hij heeft toen een GBP laten doen (maagverkleining) hierdoor was zijn hoeveelheid toegenomen en in de kliniek zeggen ze dat we geen 2mil. goeie zaadjes nodig hebben voor de IUI zoals ze dat in het normale zh's wel zeggen.

Hierdoor mogen wij met een half mil. ook een IUI laten doen.

 

Ik wilde het zelf nog heel graag proberen, maar vond het ook wel eng.

Vorig jaar juni is mijn rechter eileider verwijderd, die bleek namelijk al jaren heel zwaar ontstoken waardoor mogelijk mijn zwangerschappen werden afgebroken.

Nu zou dit geen rol meer spelen, dus in december de 1st IUI gedaan, resultaat, ik voelde me mega zwanger en wat bleek? Ik was schijnzwanger...weer een ervaring rijker...geen 10de mk maar weer eens iets nieuws in die zin.

 

Ik heb zelf besloten mijn laatste ICSI behandeling te bewaren voor onze ECD.

Zodat ook deze poging door Menzis vergoed wordt.

Heb speciaal mijn polis om laten zetten naar restitutie.

 

Wat ik nu moet doen weet ik nog niet zo goed, ik wil eigenlijk nog een IUI poging doen, eer dat ik besluit om ECD te gaan doen!

Dus we zullen in mei nog een nieuwe IUI poging doen en dan zien we het wel.

Het is allang mooi dat het kan, ECD.

 

 

Lieve groetjes Pitbull_lady :love2:

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey meid,

 

Wat is de uitslag geworden ? hoe gaat het met jou en je moeder ?

Ik hoop dat je veel steun kunt vinden in deze moeilijke periode.

 

Liefs,

Jolanda

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

De uitslag was, dat ze binnen nu en 1.5 wk gaan opereren.

Maar ook moet ze naar het MCl want daar zal ze na de operatie bestraald worden.

25x maar liefst.

Daarna gaan ze kijken hoe het er uit ziet en bepalen of ze nog een keer moet worden geopereerd, of nog chemo of hormonen etc moet hebben..

Dus spannende tijden.

Woensdag moet ze ruim 4.5 uur lang voor onderzoeken en gesprekken in het zh zijn.

dus ik heb haar aangeboden om mee te gaan.

Afwachten maar weer hoe of wat.

 

Deze twee dagen zijn killing voor mij, want mijn vader is 20 jaar geleden op 5 mei overleden.

 

Vandaar dat ik even niet geschreven heb.

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Helaas wel, maar we zijn ze weer doorgekomen.

Morgen met moeders naar het zh.

 

Vrijdag gestopt met de pil, na 2wkn, nog steeds niet ongi...

Vreemd, ik kan niet zwanger zijn...

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat komt gewoon door die rottige hormonen in die pil. Is je lichaam daar weer van slag van. Ik wil ook aan de pil om mijn cyclus om te gooien. Nu heb ik vaak n eisprong als jasper op zee zit, maar dit wat jij hebt is de reden dat ik het steeds uitstel. Aangezien het mij natuurlijk ook overkomt dat ik niet op het juiste tijdstip ongesteld ga worden :P

Succes morgen in het ziekenhuis!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Precies de reden waarom ik hem ook gebruikt heb, moest het precies worden toen ik mijn overwinningstocht ging lopen, de 15km.

Die ik overigens vorig jaar aankondigde en dit jaar heb uitgelopen!

Maar goed, precies die dag ongi worden zag ik niet zo zittten :P

 

Maar goed, gisteren ongi geworden in het zh, terwijl ik daar met mijn moeder rond liep om te horen wanneer ze geopereerd ging worden en of het ook doorging. Langs de apotheek, zuster, verpleegster, anesthesist etc.

Ja hoor goed gekeurd, 16 mei operatie, week erna bestraling 25x 5wkn lang 1.5minuut per keer. Ik was vooral daar heel verbaasd over, het is 3 kwartier heen en 3 kwartier terug en dan wordt je maar 1.5 minuut bestraald pfffff.

Gelukkig wordt het vergoed door middel van een taxi.

 

Afwachten maar weer allemaal, mijn ongi is alweer bijna over...hoe gek wil je het hebben???

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Pitbull, even een heel ander vraagje. Ik ga Geertgen een mail sturen om te vragen als zij iets voor mij kunnen betekenen. Zij doen ook aan PICSI behandelingen vandaar. Nu dacht Tanja dat jij ervaringen had daar. Is dat zo? En hoe vond je het daar?

Groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik ben alhier nog steeds patiënt, het bevalt mij daar prima...ik was al ruim 7.5 jaar onder behandeling, toen zij ontdekten dat mijn eileider niet goed was.

Heb alle mogelijke onderzoeken gehad, nergens werd iets aangetoond, maar hun zagen toen ze mij gingen controleren na mijn mk direct dat het aldaar niet goed was.

De artsen zijn zeer kundig en willen je altijd helpen, mooie kliniek, geen zh gevoel.

Ik en wij zijn super tevreden!

 

Voor vragen stel ze gerust, ps je kunt beter bellen als mailen ;)

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb ze gisteren een mail gestuurd en vandaag al bericht terug. helaas moet ik langskomen voor mijn vragen. Had in het kort mijn verhaal gedaan en erbij gezet of ze iets voor me konden betekenen of duidelijk niks anders konden aanbieden. Had er al bij gezet dat ik nu zelf moet betalen en dat als ik langs alle ziekenhuizen ga voor info het een dure word. ( wel even anders beschreven dan natuurlijk) Ik zal mn eigen gyn. even bellen maandag als die niet even kan contacten met ze.

Klinkt positief iig wat je schrijft!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jij zult samen met je mannetje er zelf heen moeten, dat is hun gang van zaken. Alleen maar goed, dan weet jij met wie jij te dealen hebt en hun met wie hun te maken hebben. Het zal je echt bevallen. En zh is duurder dan hun, ivm zh's die hun eigen woeker rekeningen schrijven, helaas gebeurd dit maar als te vaak.

 

Gewoon afspraak maken, samen er heen ze nemen de tijd voor je en je kunt al je vragen ter plekke stellen. Niks is raar of vreemd en ze denken samen met jou, over de manier hoe ze te werk zullen gaan. Werkt echt anders dan in het zh.

 

Persoonlijk vonden wij het veel beter.

Als je een restitutiepolis hebt kun je nog wel je medicatie vergoed krijgen ;)

 

En stel mij ook gerust je vragen omtrent hun natuurlijk ;)

 

Liefs Pitbull_lady  :love2:

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dankje, Jasper zei ookal dat we anders wel n afspraak maakten om die kant op te gaan. Eerst dinsdag "even" naar Duitsland voor informatie. Blijkt die picsi dan wel wat voor ons te zijn dan idd nog even langs Geertgen. Spannend spannend.

Hoe is het verder met je?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Moeders is vandaag geopereerd, mag har straks ophalen.

 

Wij zijn ook in Duitsland geweest, mij te kostbaar.

Vandaar uit naar Geergtgen gegaan. Stukken beter, alleen moet je wel een restitutiepolis hebben ;)

 

Grtz  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information