Jump to content
Sign in to follow this  
christel

het begin van de hormoon spuiten

Recommended Posts

hoi mijn naam is christel

ben  al 1 week bezig met spuiten. dinsdag naar het ziekenhuis :)

kijken hoe het er van binnen uit ziet  :P of de eitjes hun werk doen

je krijg zo veel info  en het word wel goed uit gelegd maar het onthouden dat is het tweede .

maar gelukkig krijg je bij elk bezoek weer wat uit leg en zo  dat is wel fijn .

 

hoe door lopen jullie nou zo iets ?en hoe ga je er mee om ?en hebben jullie  het er over met vrienden of fam ?

 

gr christel

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi christel,

 

Wij schrijven hier op het forum om ervaringen uit te wisselen, frustraties weg te werken, medeleven en meer informatie te krijgen of gewoon voor de gezelligheid!

 

Mijn familie weet het vanaf en begin en ook tegenover vrienden hebben we er nooit een geheim over gemaakt. Onze omgeving vind ons duidelijk opener wat dit betreft dan ze gewend zijn. Wij hebben deze keuze gemaakt, omdat ik na ons trouwen een jaar lang , hier in Duitsland, continue gevraagd werd of ik al zwanger was en ik wel klaar met die vraag was. Dus heb ik vertelt dat dat soms niet zo eenvoudig is.

 

In het begin heb ik ook van mijn familie ontactische opmerkingen gehoord over de behandeling:

ach je moet het gewoon vaak proberen, onze buurvrouw is zwanger geworden na 21 transfers...

Na de transfer / tp: dus je bent nu zwanger? ( icsi nr 1) gefeliciteerd!....

 

Hierbij helpt allen veel uitleg, want ze hebben er de ballen verstand van. Dus ik heb ze regelmatig tot in detail verteld hoe het werkt, de kansen, mogelijkheden en zelfs de kosten...mijn moeder heeft via de Skype toegekeken terwijl ik in mijn eentje mijn eerste spuiten gezet hebt. Die afleiding was wel fijn, want mijn man was op zakenreis..

 

Iedereen gaat er anders mee om: belangrijk is dat wat je doet dat je er zelf achter staat en als je het even niet meer trekt een pauze inbouwt. Verder vooral ook zoveel mogelijk normaal blijven leven en van het leven blijven genieten. Hoe hard het ook klinkt: er is ook een mooi leven mogelijk zonde kinderen, hoe gewenst die ook zijn. ( dit laatste gaat meestal pas in latere behandelingen een rol spelen).

 

Ik hoop dat je hier wat mee kan!

 

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi conny

wij hebben het tegen me schoonmoeder gezegd dat we er mee bezig zijn .

zei is nog echt van de oude stam  als het niet gaat gaat het niet  >:(

maar nu kijk ze er een beetje anders tegen gelukkig .

meschoon broer en zijn vrouw die weten het . en gisteren hebben we het ook aan vrienden verteld

en die gunnen het  ons ook  ;D dus dat is wel fijn  ;D

en op het werk heb ik het tegen de voor werker gezegd want het kan wel eens zijn dat ik onder werk tijd wel eens naar het ziekenhuis moet  . maar we proberen het altijd na werk tijd te regelen .

 

 

christel 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Conny,

Wil je veel succes toewensen met je behandeling. Is dit je 1e behandeling? Ja dan is alles nog vreemd en spannend he.

Ik was er in het begin niet heel open in dat we met behandelen bezig zijn. Vooral eerst niet naar collega's. Dat is nu 8 behandelingen geleden ( 6 IUI en 2 IVF ) De laatste tijd was ik er ook open in naar hen toe. Heel plezierig. Ze leven echt mee. Mijn ouders ook. 12 Goede vriendinnen ook. Helaas wil mijn schoon familie er niks over weten. Nu met de laatste behandeling hebben wij hen ook niks gezegd. Erg prettig voelde dat niet. Want je moest soms wel eens een leugentje om best wil vertellen. Helaas heb ik ook vriendinnen die mij niet steunen. EN daar heb ik best verdriet om gehad. Oke het is zo. Ik ga verder, en of ik hen er verder wel weer in betrek??? Ik weet het niet.

Jij moet gewoon doen waar jij je prettig bij voeld. Wel of niet vertellen. Mijn man denkt er ook anders over als ik. Hij praat er niet over. Komt ook door zijn familie. Ik wel. En ik voel mij er prettig bij.

Heel veel succes met alles.

 

Een hartelijke groet van Tineke.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Tineke,

 

Ik heb vier behandelingen gehad en ben nu zwanger! Dus bedoelde je misschien christel?

 

Op mijn werk heb ik het voordat ik zwanger was nooit mijn directe collega's verteld, omdat ik niet wilde dat mijn werk daardoor beïnvloed werd. Collega's met wie ik het goed kon vinden van andere afdelingen heb ik het wel verteld. Dat was prettig en heb ook veel begrip gehad. Heb ook andere collega's gehad, die in dezelfde soort trajecten liepen waar ik erover gesproken heb. Twee daarvan zijn nu ook zwanger of hebben een kindje. Een collega is nog steeds bezig, na vele jaren proberen. Twee andere beginnen nu net. Ik heb gelukkig flexibele werktijden.

 

In ons privéleven zijn we er wel altijd heel open geweest. Dus de vraag was niet meer: zijn jullie al zwanger? Willen jullie nog kinderen? Maar eerder: hoe gaat het? Zijn jullie nog verder dingen aan het onderzoeken? Het komt wel goed! Als jullie levenssituatie veranderd (minder stress en reizen) dan gaat het zeker lukken! Maar meestal daarin een tik afwachtend en als wij erover begonnen, grote oprechte interesse. Dat van het veranderde leven heeft trouwens gewerkt!

 

Succes nog met de wachtweken, Tineke!

 

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jeetje Conny, werk jij in een heel groot bedrijf met heeeel veeeel medewerkers?? Je hebt aardig wat collega's waarbij het niet spontaan lukt.

Wat ik dan wel weer bijzonder vind is dat je van enkele mensen (in mijn situatie 1 persoon die eigenlijk wat verder van mij af staat zeg maar) waar je het totaal niet van verwacht dat die dan wel weer de juiste vragen stellen. Erg leuk en dat waardeer ik ook des te meer.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Patricia,

 

Ja, ik werk voor een groot internationaal bedrijf en dat zijn mensen uit verschillende onderdelen van het bedrijf waar ik de laatste jaren gewerkt heb. Ik heb, moet ik zeggen, er ook een beetje een neus voor gekregen, wie er in het zelfde schuitje zitten. Ik denk ook dat duitsers er in het algemeen minder open over zijn. van sommig heb ik gehoord dat hun man (in eerste instantie in ieder geval) geen onderzoek wilde laten doen naar zijn sperma. dat schaadde zijn mannelijkheid... ::)

 

Een enkele collega kom ik ook bij de arts tegen...dat is wel apart! Maar ja, deze kliniek werd mij ook weer door een andere collega aanbevolen. Ik denk dat ik de afgelopen jaren wel zo'n elf collega's tegengekomen ben , die ook problemen hadden om zwanger te worden. Daarvan zijn de zes zwanger of hebben een of meer kinderen nu. Drie daarvan verwacht ik blijven kinderloos. Twee staan er aan het begin van een vruchtbaarheidsbehandeling. Niet iedereen hiervan was ook bereid om een vruchtbaarheidsbehandelbfen te doen (soms vanuit geloofsovertuiging).

 

Daarom het is een veel voorkomende situatie, alleen weet je het vaak niet van anderen....

 

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jeetje Conny, dat zij er echt veel!! Hahaha, die arme mannen.. Wat zullen ze zich minderwaardig hebben gevoelt dat het probleempje bij hun lag. Maar gelukkig voor hun vrouwen, voor diegene die uiteindelijk doorgegaan zijn dan, dat ze hun man toch konden overhalen en er nog een kan sis/was op een kindje.

Wat raar dat de Duitsers er geslotener over zijn terwijl de technieken verder zijn als hier in Nederland...

Gelukkig maar voor de artsen daar dat die Nederlanders zo gek zijn om heeel veeel geld te betalen en naar hun kliniek komen ::)

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi meiden

 

ik ben terug van het ziekenhuis .

de eitjes zagen er goed uit  zeeker 20 stuks dus dat was goed

van af morgen mag ik er nog een spuit bij pakken dus dat is goed nieuws

volgende week woensdag moet ik weer terug .

zou er dan toch nog een sprankeltje hoop zijn voor mij ?

ik ga niet te vroeg in de lucht springen  maar het voelt wel goed  :sm1:

 

groetjes christel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi meiden,

 

@ christel: dat ziet er goed uit! Maar helaas weten wij ook uit ervaring dat de hoeveelheid niet altijd alles zegt! En een sprankje hoop is er bijna altijd wel hoor! Hoe groot was de grootste of hoe groot waren ze! (Meestal  zo tot en met 2 mm.)

 

@ Patricia: ja, dat zijn er aardig wat! Maar het is hier conservatiever en er heerst heer meer een machocultuur in vergelijking tot de feministische cultuur in Nederland. In het algemeen zijn de Duitsers meer gesloten...wij Nederlanders zijn gewoon erg open!

 

Groetjes

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goede morgen iedereen

Vandaag ga ik weer naar het azm toe om toekijken hoe de eitjes er uit zien .

Hopen dat het er goed uit ziet . En kijken wat ze gaan zeggen wat de volgende stap is .

Of nog door blijven spuiten dat zal ik toch moeten blijven doen .  Het is wel even werk s morgens de twee spuiten zetten maar we doen het voor een goed doel !!!

Hoop dat ik krijg toehoren dat ze de volgende stap gaan zetten .

Maar het is even afwachten  . Tot van middag

Hou jullie op de hoogte

Fijne dag iedereen  :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information