Jump to content
Cinthia

Even mijn hart luchten!

Recommended Posts

Hallo,

 

Ik zal me even aan jullie voorstellen. Ik ben Cindy en ik ben 29 jaar.

Ik en mijn man hebben een zoontje van 3 jaar. We hebben een moeilijke tijd gehad na de geboorte van ons zoontje en besloten toch dat wij graag nog een kindje wilde en zijn nu al 2,5 jaar bezig zwanger te worden maar het wil maar niet lukken. Begin van dit jaar begon mijn cyclus ook heel raar te doen. Was steeds overtijd en mijn menstruatie was geen 6 dagen meer maar ineens 14 dagen! Ik vloei ook heel erg! Voor het vloeien was ik vorig jaar al bij de huisarts geweest maar hij zei dat het wel vaker voor kwam bij vrouwen en hij kon hier weinig aan doen. Wat betreft ons kinderwens zei hij dat ik snel zwanger zou zijn. Nou 6 maanden later was ik het zat en ben ik weer naar de huisarts gegaan. Eindelijk stuurde hij mij door naar een fertiliteitsarts. We hebben begin mei een intake gesprek gehad met een fertiliteitsverpleegkundige. Dit was voor ons niet nieuw want dat hebben wij begin 2009 ook gehad. Zwanger worden van ons zoontje heeft ook 2 jaar geduurd.

Ze ging een aantal onderzoeken laten doen. Zaad van mijn man werd gecontroleerd en ik moest bloed laten prikken.

Afgelopen dinsdag moesten we bij de fertiliteitsarts komen voor de uitslagen. De zaad van mijn man was goed maar bij mij was niet alles goed. Ik kreeg te horen dat ik verouderde eierstokken had. Ze deed ook een inwendige echo en daar was ook op te zien dat er niet veel eiblaasjes zaten. Ze bracht alles erg rustig en stelde ons IVF voor. Ze wil er ook niet lang mee wachten. We hebben alles rustig aangehoord en toen we de afdeling af liepen barste ik in huilen uit!Alles kwam toen pas bij me door. Ik had al een voorgevoel dat het aan mij zou liggen maar dit had ik echt niet verwacht! 29 jaar oud en verouderde eierstokken! De grond zakte onder m'n voeten weg!

 

We hebben ons nu al een beetje ingelezen op internet wat het inhoud en vind het erg spannend allemaal!

Volgende week moet ik ongesteld worden (als het een keer op tijd begint) en dan moet ik gelijk het ziekenhuis bellen om voor dag 5 of 6 een afspraak te maken met de fertiliteitsarts. Ze gaat dan nogmaals een echo maken en nog wat onderzoeken. Dan wil ze ook gaan bespreken met ons of we voor IVF willen gaan. We hebben het er al goed over gehad en gaan ervoor! Dit is ons enige kans op een tweede kindje. We hebben eigenlijk geen andere keus! Vind het wel erg eng en spannend!

 

We hebben een heel klein groepje die we dit verteld hebben. Vind het wel erg moeilijk want ik schaam me zo! Ze zeggen allemaal dat dat niet nodig is maar toch voel ik me zo. Twee van mijn familieleden zeiden ook dat we gelukkig al een gezond kindje hebben. We zijn ontzettend gelukkig met ons kereltje maar de hoop naar een 2e kindje is zo groot! Ik zou het echt verschrikkelijk vinden als dat nooit zou gebeuren.

 

Dit is de eerste keer dat ik op een forum ben. Ik doe dit in de hoop het even van me af te kunnen schrijven. Ik ben er zo mee bezig en ook zo verdrietig! Ik kan het er wel met mijn man en familie over hebben maar ze begrijpen me natuurlijk niet echt goed. Misschien dat dit mij een beetje helpt!

 

Liefs Cindy

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tanja1969

hey Cindy,

 

welkom op dit verslavende forum

vraag gerust alles want niets is dom of stom en er is altijd wel iemand die een antwoord weet.

ook mag je alles kwijt wat je kwijt wilt, lucht je hartje gewoon, we weten allemaal wat je meemaakt

en we steken je graag een hart onder je riem.

 

er breken spannende tijden voor jullie uit, laat het allemaal over je heen komen, maar als je niet zeker

weet gewoon vragen aan je arts, want beter 10x te veel vragen dan 1x te weinig.

 

liefs Tanja

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Cindy,

 

Welkom op dit forum! Voor vruchtbaarheidsbehandelingen hoef je je absoluut niet te schamen. Je denkt misschien dat het weinig voorkomt, omdat mensen er niet zo open over zijn, maar er zijn heel veel mensen, die dit soort problemen hebben. Wij zijn 4 jaar bezig geweest en nu eindelijk zwanger. Totaal heb ik vier icsi behandelingen gehad, dat is zeg maar nog een stap verder dan ivf.

 

Ik wens je succes!

 

Groetjes,

 

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Cindy, welkom hier!

Ik denk en hoop voor je dat je hier veel steun, herkenning en antwoord op vragen kunt krijgen. Want helaas, jullie zitten niet alleen in dit vervelende schuitje.

Zo herkenbaar die opmerkingen dat je zoooo blij moet zijn met het kindje dat je al hebt. Ook ik ben de gelukkigste moeder van een prachtige zoon, maar wil ook heel graag een brusje voor mijn kind.. Het maakt het verdriet totaal niet minder omdat "je er al een hebt". Mensen die dit zeggen hebben echt totaal geen idee.

Veel succes met alles wat komen gaat en stel gerust je vragen of uit je gevoelens! Dat lucht vaak heerlijk op.

 

Groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Patricia, Conny en Tanja,

 

Bedankt voor jullie lieve berichtjes!

Had niet verwacht dat er iemand zou reageren. Echt heel erg lief!

 

Heb nu nog niet zo veel vragen. Er spookt wel een hele hoop door mijn hoofd. Ik ben erg bang! Bang dat voor de uitslagen van de onderzoeken. Zit nog te wachten op de uitslag van het uitstrijkje en krijg nog een onderzoek van mijn baarmoeder. Mijn hoofd zit echt vol!

Vind het ook zo sneu voor mijn zoontje. Mama zit steeds te huilen en dan komt hij mij een zakdoekje brengen en zegt zo lief "mama, niet verdrietig zijn". Voor hem wordt het straks ook moeilijk allemaal. Hij is nog te klein om het allemaal te begrijpen.

 

Liefs Cindy

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wanneer krijg je de uitslag van het uitstrijkje? En is dat onderzoek ook eerdaags of doen ze dat gelijk op dag  vd menstruatie zegmaar?

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Cinthia,

 

Welkom bij dit forum. Wat een verhaal zeg. Het is niet niks zeg wat jij schrijft. Het is nog al wat. Goed van jou dat je het van je af hebt geschreven. Dat kan inderdaad nog wel eens helpen.

Je hoeft je er ook niet voor te schamen dat je in het traject zit. Toch kan het voor jou wel zo voelen.

Ik hoop echt dat je heel snel met de behandeling kunt beginnen. Leef met jullie mee.

Sommige mensen weten niet wat voor gevoel het is om heel graag nog een kindje te willen ontvangen, en als het dan niet wil lukken hoe hier op te reageren. Natuurlijk is het mooi dat jullie al een zoontje hebben. Maar daarom is jullie verdriet nu niet minder. Luister en handel naar jou eigen gevoel.

 

Lieve groeten Tineke.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Patricia,

 

Volgende week vrijdag 28 juni krijgen we de uitslag van het uitstrijkje en op de 1e dag van mijn volgende menstruatie (dat kan elk moment zijn) moest ik gelijk bellen om een afspraak te maken voor dag 5 of 6. Dan hebben we weer een gesprek en krijg ik dat andere onderzoek + gesprek over het IVF.

 

Hallo Tineke,

 

Jij ook bedankt voor je berichtje!

Wij hopen ook snel met de behandeling te beginnen. Heb ook geen idee hoelang het gaat duren voordat de behandeling echt gaat starten.

Bedankt voor je medeleven!

 

Iedereen trouwens bedankt! Doet me echt goed om erover te praten. We praten er hier veel over maar dat is toch anders.

 

Liefs Cindy

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo allemaal,

 

Ik moet weer even mijn verhaal kwijt aan mensen die misschien in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten.

 

Zoals ik al eerder vertelde zit ik te wachten op mijn menstruatie zodat ik een afspraak kan maken met de fertiliteitsarts. Ze wil namelijk nog een onderzoek doen op dag 5 of 6 en ze wil dan gelijk bespreken of we voor IVF gaan en alles in gang gaan zetten.

Nu zul je natuurlijk zien dat ik weer ver overtijd ben!!! Al die tijd zit je te hopen dat je menstruatie weg blijft en nu zit ik er gewoon op te wachten! Dit is gewoon niet leuk meer!

 

Liefs Cindy

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Cindy

Ik ben tegenwoordig bijna nooit meer op het forum, maar voorheen heb ik er heel wat uurtjes doorgebracht.

Toen ik in sept. 2006 te horen kreeg dat ik via IVF zwanger zou moeten gaan horen, spatte mijn wereld uit elkaar. En het stomme was, ik wist dat de dokter het zou gaan zeggen. Er waren al verschillende onderzoeken geweest, en ik zou die dag nog een laatste samenlevingstest krijgen (voor de 3de keer die cyclus). Mocht die wederom niet goed zijn, zou het advies zijn om IVF te gaan doen. De kans dat deze wel goed zou zijn was nihil, dus ik wist het advies van de gyn al.

Mijn man moest een paar dagen naar het buitenland, en zou die ochtend vroeg vertrekken, ik had gezegd dat dat goed was, want ik wist toch wel wat de dokter zou zeggen. Ik was er op voorbereid, maar toen de gyn ook daadwerkelijk zei dat mijn kans om zwanger te worden het grootste met IVF was, kwam dat heel hard aan, en ik ben echt een paar dagen van de kaart geweest. Tegen mijn man zei ik dat het goed ging, maar ondertussen...

 

Maar na een paar dagen had ik de eerste klap verwerkt, en natuurlijk was ik er toen nog niet helemaal, maar toen heb ik me wel bedacht dat ik er niets aan kan doen dat ik niet op de natuurlijke manier zwanger kan worden. Ik heb er niet omgevraagd om onvruchtbaar te zijn. Ik ga me er dan ook niet om schamen. Ik schaam me toch ook niet voor mijn blonde haren of voor mijn IQ? Het zijn allemaal dingen die bij mij horen, en samen maken ze wie ik ben. Natuurlijk had ik ook graag op de natuurlijke manier zwanger kunnen worden, maar ja, dat is nu eenmaal niet zo. Jammer maar helaas.

 

Het klinkt zo misschien wel heel onverschillig, maar dat ben ik echt niet. Ik vind het alleen jammer dat zoveel mensen er zich voor schamen en er niet openlijk over durven praten. Ik ben heel blij dat er een techniek als IVF bestaat, en ben er altijd heel open in geweest dat ik via IVF zwanger ben geworden. Ook mijn kinderen groeien op met de wetenschap dat ze bijzonder zijn (meestal gaan een papa en mama knuffelen en dan komt er een baby in de buik van de mama, maar soms lukt dat niet, en moet de dokter een beetje helpen).

Alleen op de vraag wanneer ik weer een behandeling zou gaan krijgen, deed ik wel geheimzinnig. Toen een collega van mij niet snapte waarom ik niet wilde zeggen wanneer ik een behandeling zou krijgen gaf ik haar als antwoord:

'Jij hebt toch ook niet verteld wanneer jij ging sexen, toen je zwanger wilde worden. Waarom zou ik dat dan wel moeten zeggen?' In eerste instantie snapte ze het nog niet, maar uiteindelijk wel. Het is gewoon een andere manier van zwanger worden, eentje waar je minder van geniet.

 

Hopelijk kun je je verhaal hier op het forum kwijt, en zul je er net zo veel steun en lol aan hebben als ik destijds.

Heel veel succes.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Cindy,

 

Welkom en ik hoop dat het schrijven en delen op dit forum je net zo goed doet als mij!

Herken grotendeels je verhaal. Ook ik heb een zoontje van bijna 3 welke (gelukkig!) via een natuurlijke zwangerschap is gekomen en zonder vreemde zaken of lange tijd van proberen. Des te harder kwam de klap nu bijna een jaar geleden aan toen wij te horen kregen dat alleen IVF-Icsi een een mogelijkheid tot een zwangerschap hebben. Heb eerst een paar dagen flink gehuild en ook hebben wij even de tijd genomen om er goed overna te denken of wij dit traject wel in wilden gaan, maar ook voor ons was de wens voor een tweede kindje te groot om zomaar te laten varen....

Zelf heb ik aardig wat mensen om me heen die van de situatie af weten en die erg meeleven, maar toch begrijpt niemand je zo goed als deze lieve mensen van het forum! Ook ik had nog nooit eerder op een forum meegeschreven, maar ben zo blij dat ik dat nu wel gedaan heb! Zo fijn!

 

Nou, wens je heel veel succes met alles en blijf gewoon vragen, mee lezen, frustraties uiten en geluk delen hier!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Kristel,

 

Bedankt voor je reactie en eerlijkheid. Je hebt zeker gelijk dat je je er niet voor moet schamen maar toch voelt het zo. Dat gevoel wordt al iets minder omdat wij het nu een aantal mensen hebben verteld en de reactie's zijn super! Alleen de reactie van mijn schoonmoeder was iets minder. Heb haar gisteren gevraagd wat ze er nou eigenlijk van vond omdat ze eerder niet echt een reactie had gegeven. Nou ze was niet echt positief! Ze vond het goed dat we ervoor gingen maar echt positief was ze niet. Gelukkig ken ik haar wel goed dus trek ik me er niet veel van aan!

 

Moest erg lachen om je laatste stukje! Dat collega's vroegen wanneer je de behandeling had en dan je antwoord! GEWELDIG!

 

Liefs Cindy

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Neelke,

 

Jij ook bedankt voor je bericht!

 

Het schrijven op dit forum lucht echt op! Ben zo blij met jullie allemaal!!!

 

Je hebt het bijna een jaar geleden te horen gekregen dat het niet meer op de natuurlijke manier kan. Heb je al veel behandelingen gehad?

 

Liefs Cindy

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi cindy

me schoonmoeder is ook zo dus ik weet wat het is .

het liefste  heb je  dat ze gewoon mee leef en dat ze blij moet zijn dat ze in de toekomst weer oma ga worden .

die menssen zijn nog van de oude stepel zeg maar

vroeg bestond dat nog niet dus het zal voor haar ook wel wennen zijn denk ik .

me schoonmoeder zegt als het niet lukt dan lukt het niet nou daar heb ik wat aan of ze het me niet gunt .

vrijdag heb ik de trug plaatsing van de vier eitjes is er maar 1 bevrucht  :-[ :-[

dus het was wel een tegen valler toen ik dat hoorde

hopen dat het een sterk eijtje is en dat het goed mag gaan

 

gr christel 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ohh, Christel, dat is balen dat het ermaar 1 is. Eerst de domper met maar 4eitjes en dan maar 1 bevruchting. Nou laten we hopen dat je aan deze genoeg hebt.. Het is tenminste een terugplaatsing dus een kans op een kindje.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Christel,

 

Ze is inderdaad van de oude stempel maar een beetje medeleven van schoonmoeders zou fijn zijn.

 

Oh dat wordt een spannende dag voor jullie!! Is een domper dat er maar 1 bevucht is maar positief blijven!

Ik ga heel hard voor je duimen! Hoeveelste poging is dit voor jullie?

 

Ik ben vanmiddag ongesteld geworden en heb gelijk het ziekenhuis gebeld. Maandag moeten we komen en dan gaan we alles bespreken. Vind het zo spannend!

 

Liefs Cindy

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi cindy

 

het is  voor ons de eerste keer

en dan zijn er zo veel vragen waarom maar 1 eitje bevruucht

door wat kom dat en ga maar zo door .

er spook van alles door me hoofd

wat heb ik fout gedaan

maar inderdaat  positief  blijven  al is het niet maklijk

dat is ook spannend voor jullie 

hou me op de hoogte en heel veel sterkte maandag

en ik zal vrijdag ook wat laten weten hoe het gegaan is

 

liefs christel 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Cinthia

Welkom! Hou op om je te schamen! Schrijf het van je af! Maakt niet uit waarover. We zijn op dit forum wel iets gewend!

Laat het op je afkomen meid. Ga ervoor.

Bij ons is het ook gelukt na 3 puncties, 9 terugplaatsingen en 3 miskramen. Nu zwanger na bijna 4 jaar van een dochter!

Eind november zal onze kleine Ukkepuk in mijn armen liggen!

Sterkte!

:love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wij hebben in augustus vorig jaar te horen gekregen dat IVF-ICSI eigenlijk de enige mogelijkheid is. Vanaf dat moment hebben we even tijd genomen om na te denken en in september hebben we ons laten doorverwijzen naar het AZM. Daar dus eerst weer op een wachtlijst en uiteindelijk konden wij in februari starten met hormonen. Zoals je bij mijn onderschrift kunt lezen zit ik nu midden in de derde poging van de eerste poging (als je nog begrijpt wat ik bedoel :D) Wij hebben het geluk gehad dat er in totaal 5 goed bevruchte eicellen waren waarvan er dus 4 ingevroren zijn. Nu dus de tweede cryo.....spannend, dinsdag mag ik testen  ;D

Hoe gaat het nu met jou?? Wanneer heb je de punctie?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Jill,

 

Bedankt voor je bericht!

Het gevoel van schamen wordt gelukkig al minder. Begin schrik je gewoon enorm maar heb zo ontzettende veel aan dit forum! Echt geweldig!

 

Wat fijn dat je zwanger bent geworden op deze manier!!! Echt super!

 

Wat me opvalt op het forum is dat er veel zwangerschappen zijn mis gegaan in een vroeg stadium.

 

Liefs Cindy

 

 

 

Hoi Neelke,

 

Jij ook bedankt voor je berichtje!

Jeetje wat spannend!! Heb je een goed gevoel? Dat wachten lijkt me vreselijk!

 

Wij hebben maandag een gesprek in het ziekenhuis. Wij hadden ook even bedenktijd maar gaan er natuurlijk voor. Is onze enige kans op nog een kindje. Fertiliteitsarts belde vandaag nog voor de uitslag van het uitstrijkje maar die moet helaas over 6 weken opnieuw. Heel vaag allemaal! Apparataat kon het niet lezen! Te weinig cellen of te veel bloed! Ze haddden ons ook in het team besproken en maandag kregen we alle uitleg. Spannend!

 

Liefs Cindy

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi cindy

Als je normaal zwanger probeert te worden dan heb je waarschijnlijk ookwel een of meerdere keren een miskraam. Maar je merkt het niet. Je wordt gewoon ongesteld... net een paar dagen  later dan normaal.

Bij ivf of andere behandeling weet je dat er een embryo is teruggeplaatst. Behalfe dan als je dan inderdaad pas na een of twee  maanden ongesteld wordt. Dan heb je een echte miskraam...

Het komt gewoon heel veel voor!

Veel mensen denken dat als ze eenmaal een positieve test in handen hebben dat dan alles een roze wolk is.. dat dacht ik ook.

Maar ik had gewoon pech dat er vanaf het begin al zo onzeker was.  Deels zat het tussen mijn oren. Ik kon het echt niet geloven en was heel bang dat er toch iets fout was. Toen een slechte combitest (nekplooimeting/bloedtest).

2 weken gewacht voor een vlokkentest. Die kon niet doorgaan omdat kindje in de weg lag. Weer 2 weken wachten en toen vruchtwaterpunctie.. wat bleek? Geen afwijkingen, zwanger van een meisje. Wel circa 6 weken in onzekerheid geleefd. Ik had kans van 1 op 12 op een kindje metafwijking....

Ivf en andere behandelingen hebben een behoorlijke inpact! Het is heel belangrijk dat je echt goed in je relatie zit. Daar krijg je maarweinig info over. Ik durf bijna te zeggen dat als je relatie niet sterk genoeg is dat het niet goed is op langere termijn dat je voor een ivf of andere behandeling gaat. Bij ons is hetgelukkig wel goed gegaan. Maar veel stellen houden dit niet vol.

Ik moest dit gewoon even kwijt. Praat er heel veel over met je partner. Je bent echt een heel ander persoon tijdens de behandeling.

Zorg voorafleiding voor jullie beiden. Een nieuwe hobby, of iets waar je je even kunt afzonderen.

Ik denk dat er misschien meer vrouwen hier op het forum dit herkennen. Maar misschien ook niet. En ik ben van mening dat als jeeen ivf behandeling begaan hebt datjerelatie bijna alles aan kan... :-)

Sorry, genoeg wijze woorden. Zullen mijn hormonen wel zijn..... hihihi

Zit met tranen in mijn ogen....  8)

X

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Jill,

 

Het is natuurlijk ook zo dat de meiden op dit forum hier open over praten. Dat maak je normaal niet mee.

 

Heb al veel gelezen over de IVF behandeling en dat het inderdaad erg zwaar is.

Onze relatie heeft tijdens de zwangerschap en na de bevalling van ons zoontje al een behoorlijke klap gehad en dat hebben we ook overwonnen en ik hoop dat we dit ook aankunnen! Heb alleen een sterk gevoel van WAAROM! Waarom is het bij ons zoontje zo zwaar geweest en nu weer?!?! Het is zo oneerlijk! Ik en mijn man houden zo veel van elkaar en van ons kereltje waarom moeten wij nu weer zo'n strijd aangaan?! Ik hoop ook zo dat ons zoontje hier niet veel van gaat merken.

Ik probeer er met mijn man over te praten maar hij kropt het allemaal op. Hij voelt hetzelfde maar kan zich moeilijk uiten. Hij wil dolgraag een 2e kindje maar wil niet dat het weer zo moeilijk wordt voor mij. Is wel erg lief natuurlijk!

 

Liefs Cindy

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

He wat jammer Jill, dat je stopt met je wijze woorden ;) Hihi. Herkenbaar hoor al denk ik dat je niet alleen tijdens je behandelingen een ander mens bent, maar door alles wat je in dit circuit meemaakt je een ander mens wordt. Tja en tijdens de behandelingen worden we gewoon zenuwachtige neurotische jankende hormoonmonsters ::)

En Cinthia, ook ik denk heel vaak WAAROM??!! Kan het niet leuk n ander zijn waarbij het niet lukt...Al is het natuurlijk ook niet aardig om een ander dit aan te doen...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi meiden,

 

Die relatiedruk herken ik ook wel. Wij hadden er helaas nog een aantal andere onderwerpen naast lopen. Het tweede halfjaar van 2012 stonden wij erg onder druk vanwege de behandeling, een drukke internationale baan met veel vliegen van mijn man, nieuwe internationale baan bij mij ( waar ik af en toe in tranen uitbarstte vanwege de hormonsters) en onzekerheid over waar wij in de toekomst heen gingen ( welk land). Dat we er eind november en december doorheen zaten was dus wel logisch. Dus in januari en februari veel tijd voor onszelf en onze relatie uitgetrokken: weekendjes weg, 's avonds samen wandelen en terwijl praten( dit werkt echt heel goed), naar de sauna en van elkaar genieten, aangezien mijn man weer dagelijks thuis was. Dus blijf tijd in je relatie steken en neem pauze wanneer je die nodig hebt! De meeste stress tijdens de behandelingen was voor mij, hoe ik het door mijn werkpatroon door kon weven zonder dat het opviel (zelfs met spuiten het vliegtuig in... :o )

 

Maar wat het belangrijkste is dat je niet door de behandelingen geleefd wordt, maar zelf daar duidelijk in stuurt en jouw keuzes maakt, waarbij jij je goed voelt!

 

@ jill: ik kan momenteel ook dagelijks janken! Vind dat prima, maar het is zo vermoeiend! ;)

 

@ Cynthia en Patricia: veel succes de komende tijd!

 

Lief, :love2:

 

Conny

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information