Jump to content
Sign in to follow this  
krul

ons embryo in dusseldorf

Recommended Posts

Het is alweer even geleden dat ik geschreven heb over mijn kinderwens, de vervulling ervan, en over ons overgebleven embryo.

Om precies te zijn…1 jaar geleden…ons mannetje was toen bijna 1, en ik begon heel erg na te denken over de vraag, wat te doen met ons overgebleven embryo.

Inmiddels zijn we een jaar verder, heb ik steeds keurig het invriescontract verlengt, maar ben ik er nog steeds niet uit; laten vernietigen of laten terugplaatsen…(doneren is geen optie meer voor ons…)

Met onze kleine man gaat alles super…bijna 2 en een heerlijk ventje….wat houden we veel van hem!!

Partner en ik hebben het regelmatig over wel of niet terugplaatsen van ons laatste embryo, en duidelijk is eigenlijk wel, dat we het wel goed vinden zo.

We zijn zo blij met ons ventje, en vinden het ook druk zat zo. Ik wordt in januari 44, dus dat speelt ook mee.

Maar ok, terugplaatsen mag in dusseldorf tot 46 jaar…

Vooral partner is er wel uit; het is goed zo….maar….

Ja, er komt een maar…..ik twijfel steeds zo enorm…en steeds als de rekening op de mat valt om het invriescontract weer voor een half jaar te verlengen (…en te betalen!) dan ga ik toch weer twijfelen en betaal ik maar weer netjes het bedrag zodat ik de beslissing nog niet hoef te nemen.

Een maandje terug was ik er uit…dacht ik…ik dacht, als ik het embryo nou gewoon naar huis laat komen, geen terugplaatsing, maar gewoon, bij mij….in de kast, in het rietje, blikje of wat dan ook, dan kan ik het een plek geven en afronden en is het klaar…

Misschien klinkt dit gek, maar, ook al besluit ik om het embryo niet meer terug te laten plaatsen, dan wil ik het toch ‘terug’. Alle 18 embryo’s die er tijdens de ivf-jaren na de ontdooi procedure goed uitkwamen zijn allemaal bij mij teruggekomen, dmv 13 terugplaatsingen, en daar ook weer gesneuveld…helaas, maar….wel allemaal bij MIJ…!

Even voor de duidelijkheid; ons zoontje was een spontane zwangerschap, vlak voordat we op gingen voor de allerlaatste terugplaatsing van het embryo dat nu dus nog in dusseldorf ligt.

Dus…ik gebeld met dusseldorf wat de mogelijkheden waren om dit embryo terug te krijgen….

Met bibberende stem een beetje verteld wat ik wilde, en gevraagd wat de vervoersmogelijkheden waren. Toen werd mij een aantal vervoersmogelijkheden voorgesteld (met aanzienlijke kosten…!) waarbij het embryo nog ong. 4 dagen goed blijft.(..met de bedoeling om het ergens in nederland te laten terugplaatsen..)

Tja, en toen moest ik dus toch nog iets duidelijker zijn tegen die mevrouw, en vertellen dat ik het waarschijnlijk niet terug wilde laten plaatsen en toen kwam de vraag waarom ik het dan terug wilde, als ik het toch niet liet terugplaatsen…

Tja…en toen kwamen de tranen….en boosheid…gewoon…zei ik, omdat het van MIJ is, en ik er heeeel veel voor heb moeten doen om dit embryo te maken, en ik het bij me wil hebben, net als alle andere 18!!!

Stilte…..aan de andere kant van de telefoon.

En het duurde een tijdje voordat ik doorhad dat deze mevrouw het ook moeilijk had, en nu pas begreep wat ik wilde en waarom.

Toen ik weer een beetje kon praten heb ik afgesproken met deze mevrouw dat ik nog een keer terugbel, en toen zei ze dat dat prima was, en dat we dan samen naar een passende oplossing kunnen zoeken.

Wat mij nog het meest verbaasde was het feit dat ze hier waarschijnlijk nog nooit eerder mee te maken had gehad.

Ik begon te twijfelen aan mezelf, en over hoe ik dit wilde…was het niet allemaal wat overdreven van mij? Waarom niet gewoon laten vernietigen, het is tenslotte maar een klompje cellen..hup, weg ermee, beslissing genomen…

Maar helaas…zo werkt het dus niet (meer) voor mij.

Na zoveel jaren ivf, 18 embryo’s en 13 terugplaatsingen verder zie ik een embryo niet meer als ‘een klomp’ cellen, maar als een potentieel kindje..(de kliniek ziet helaas ook alleen ‘de klomp cellen’….en de rekening die daarbij hoort..)

En zeker na de geboorte van ons zoontje, als je ziet wat er van zo’n ‘klompje cellen’ terecht komt, dan denk je niet meer in die termen.

Misschien dat het daarom nu ook zo moeilijk is om afscheid te nemen van ons embryo.

Komt nog bij, dat, als ons mannetje niet spontaan was ontstaan, we dit embryo WEL een kans hadden gegeven…ook dit knaagt aan mij….zo van…het verdiend een kans…

Alles is bij mij nu weer gaan leven…zeker na dit telefoon gesprek met dusseldorf…..ik ben weer terug bij af, en heb gisteren de rekening voor verlenging van de opslag maar weer betaald, om even rust in mijn kop te krijgen.

Steeds vaker denk ik nu weer…kom op, laten we er voor gaan, gewoon een gokje wagen en maar zien waar t schip strand. En als het dan niet blijft zitten…dan heeft de natuur besloten, en is het ook goed….maar dan is ons ‘klompje’ wel thuis…

…er moet weer veel gepraat gaan worden hier dit weekend…pfffff

 

Liefs, Krul

 

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi krul,

 

Wat een lastig dilemma, misschien moet je voor jezelf duidelijk zien te krijgen waarom je zo'n moeite hebt om de Emmy te laten vernietigen. Vindt je dit ethisch of vanuit geloofsovertuiging niet kunnen? Of heb je toch nog een verlangen naar een tweede kindje en is dit een soort laatste kans? Gezien je leeftijd snap ik dat dit nog lastiger voor je is.

 

Als een tweede kindje geen probleem is, dan kan je het ook aan de natuur overlaten om te beslissen, maar dat is natuurlijk toch wel weer een emotionele achtbaan waar je ingaat. De hoop op misschien toch een tweede kindje en dan ontdooit hij niet goed, of vindt een tp plaats zonder resultaat. Hoe ga je dan met je hoop, teleurstelling en emoties om? De kans is natuurlijk veel groter dat het niet lukt dan dat het wel lukt...

 

Veel sterkte! :love2:

 

Conny

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Krul,

 

Ik zit nog niet zo lang op dit forum. Ik ben Cindy, 39 jaar en heb 2,5 week geleden te horen gehad dat ik verouderde eierstokken heb en er is ons IVF aangeboden. Wij hebben besloten (na een hoop speurwerk op internet) ervoor te gaan en hebben maandag een gesprek in het ziekenhuis dus alles is nog nieuw voor mij maar heb een hoop aan jullie verhalen en reactie's!

 

Jeetje wat een moeilijke beslissing voor jullie! Vind het wel een heel mooi idee dat je jullie embryo terug wil hebben. Ik zie het ook absoluut niet als een "klompje cellen"!! Ik wist niet eens dat je het ook terug kan krijgen! Natuurlijk zou dat wel mogen want het is van jezelf! Vind het echt een mooi idee!

 

Zolang je twijfelt kan je het ook beter steeds verlengen. Je moet er echt vrede mee hebben voordat je het laat terughalen anders vergeef je het jezelf nooit. Is een moeilijke en zware beslissing maar je hebt nog even.

 

Liefs Cindy

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tanja1969

hey krul,

 

wat fijn om weer eens wat van je te horen, en wat gaaf dat jullie manneke alweer bijna 2 jaar is, jemig wat gaat de tijd toch snel, en ik herinner mij jou zo goed.

 

wat een moeilijke beslissing weer voor jullie zeg.

kan me wel indenken hoor, ik zou dit ook zo willen, tis toch iets van jullie samen, tis een potentieel kindje, wij zagen het ook niet als een klomp cellen, maar een kindje in wording

wij hadden het er toentertijd ook over gehad, stel dat we een kleintje hadden gekregen via de icsi en we zouden nog emmies overhebben, dan wilden we dit ook graag voor onszelf gehouden hebben.

 

ik hoop dat jullie er samen uitkomen en beslissen wat jullie willen en dat voor jullie waar kunnen laten maken.

succes ermee meid!

 

hou ons op de hoogte

 

liefs Tanja

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pff Krul, met tranen in mn ogen heb ik je verhaal gelezen. Wat een bijzonder en mooi idee zeg. Klinkt een beetje raar maar zo zie ik het ;) Ik heb na 3pogingen nog nooit van een cryo in de vriezer mogen genieten dus ik heb geen idee hoe het precies voelt. Maar idd, het is geen klompje cellen. Het zijn misschien wel de bouwsteentjes van een prachtig kindje in wording. Ik vind het echt waar een heel mooi gebaar dat ook al laat je het niet terugplaatsen je het thuis wilt hebben net zoals je de andere allemaal bij je hebt gehad. Bijzonder ook dat de assistente het ook moeilijk had.

Heel veel succes met afwegen wat je zult doen. Mn buurvrouw is spontaan zwanger geraakt van de eerste, daarna 2 ivf's gehad, gestopt omdat ze er klaar mee was en raakte daarna spontaan zwanger van de 2e. Ondertussen had ze nog een cryo en heeft net als jij keurig een paar keer verlengt en de rekeningen betaald totdat haar gevoel zij. Het is goed zo, we willen echt niet nog een kindje.

Maak een lijstje met de voor en tegens waarom wel of juist niet toch nog een TP. Lekker duidelijk en overzichtelijk en dan kun je goed afwegen welke redenen het zwaarste wegen en de uiteindelijke doorslag geven. ( was het maar zo makkelijk als ik het hierboven opschrijf :-\.

Heel veel sterkte met het maken van deze moeilijke beslissing...

 

groetjes Patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi krul,

 

ik snap je heel goed, wij gaan toch de poging doen, ik kan hem ook niet laten vernietigen.....

Heel veel succes!!!

 

Liefs Lisette

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo dames....

Even een korte reactie van mij...

We gaan ons ijsklontje halen... en wel in mijn buik!

Beslissing genomen, en we laten de natuur beslissen of het bij ons wil blijven!

Het gaat al snel gebeuren.... ik zal jullie uiteraard de uitkomst melden!

Liefs, krul

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wow Krul!

 

Ik dacht al dat je eigenlijk diep in je hart het liefste die cryopoging zelf zou willen proberen, dus ik wens jullie heel veel succes!!

 

Moet je nog medicatie gebruiken bij deze cryo poging?

 

En je weet zelf al, dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn, dus wie weet waar dit gaat eindigen....

 

Hoe gaat het verder met je? De vorige keer zat je nog helemaal in het verwerkingsproces van alles, hoop dat je alles een beetje (voor zover zoiets kan) een plekje kan geven en die cryo mag blijven plakken!!

 

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Krul,

 

Wat goed!!! Jou verhaal bleef me al bij! Echt een mooi idee dat je de natuur laat beslissen. Ik wens je heel veel sterkte en hoop voor jullie dat het gaat lukken!

 

Ik las nog even terug en zag bij mijn berichtje dat ik een typefoutjr heb gemaakt. Ik ben 29 jaar.

Is een kleinigheidje maar wil wel alles eerlijk met jullie delen.

 

Liefs Cindy

Share this post


Link to post
Share on other sites

hallo dames,

 

Alweer even geleden dat wij toch besloten om ons laatste cryootje toch terug te plaatsen...

Deze is helaas ook niet blijven zitten. Onze zoon zal dus geen broer of zus krijgen.

Maar...ik heb er vrede mee. Het was voor ons de hekkensluiter van een jarenlang gevecht, en het feit dat we na deze periode toch spontaan een zoon kregen is voor mij nu nog meer een wonder; 19 embryo's in 14 terugplaatsingen hebben allemaal niets gedaan, en onze zoon kwam zo maar even spontaan op het einde....dan kun je niet anders dan dankbaar zijn en genieten van wat je nu hebt.

We wilden het embryootje toch een kans geven, en vandaar deze laatste poging, maar het is goed zo.

Het geeft ook rust. Moet wel eerlijk zeggen dat het nog steeds raar voelt om helemaal niet meer bezig te zijn met 'zwanger worden' en dat we ons nu juist weer druk moeten gaan maken om te zorgen dat we niet meer zwanger worden! (ben nu 44 dus....)

Met onze kleine man gaat alles top....het is inmiddels een vrolijke peuter van bijna 3!

Ik wilde dit toch nog even delen met jullie en zeggen....bedankt voor alle jaren steun, info , een schouder, en een luisterend oor! liefs, krul

Share this post


Link to post
Share on other sites

Krul, wat leuk iets van je te lezen!

 

Fijn te lezen dat alles goed gaat met de kleine man. Wat een geluk dat hij zich op het nippertje spontaan aandiende!

Ik kan het me nog wel herinneren van een paar jaar terug. Je was stomverbaasd!

 

Jammer dat het niet is gelukt met de cryo, maar zo te lezen hebben jullie er vrede mee. Gelukkig maar.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh Krul,

 

Kan me best voorstellen dat je het toch nog geprobeerd hebt meid.

Jammer dat het mislukt is, maar fijn dat je er vrede mee hebt.

Dat is duizend keer belangrijker toch?

 

Fijn om je al die jaren te hebben mogen volgen, wij zijn na al die jaren ellende nu toch in blijde verwachting.

Jij ook bedankt voor jou steun en je luisterend oor.

 

Wens je alle goeds, samen met je kleine mannetje en jullie gezin.

 

Liefs Pitbull_lady :love2: :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information