Jump to content
Sign in to follow this  
Lizz31

Nieuw op deze site en behoefte om te praten met mensen die hetzelfde doormaken

Recommended Posts

Hi allemaal,

 

Mijn man en ik zijn nu ongeveer 2,5 jaar bezig om kinderen te krijgen en hebben net de tweede IUI behandeling gehad die is mislukt. Ik ga er vrij relaxed mee om, maar merk wel dat de angst dat het daadwerkelijk niet gaat lukken steeds groter wordt. Er is met ons beide medisch gezien niets mis en dat maakt het wat mij betreft nog onbegrijpelijker. Niemand in mijn omgeving heeft moeite met het krijgen van kinderen en merk dat ik toch wel de behoefte heb om erover te praten met mensen die wel hetzelfde meemaken.

 

Hoe langer het duurt, hoe meer mensen jou als slachtoffer gaan zien. Het gaat zelfs zo ver dat mensen het liever niet tegen je vertellen wanneer ze zwanger zijn. Dat vind ik misschien nog wel het ergst. Natuurlijk doet het even pijn, wanneer iemand zwanger is van haar tweede of derde kind, maar come on!

 

Anyway, ik geloof dat ik wel toe ben aan goed nieuws. Is er iemand die IUI heeft gedaan en daar zwanger van is geworden of na 6 behandelingen IVF heeft gedaan en hier zwanger van geworden is?

 

Ik hoor graag jullie reacties!

 

Groet,

 

Lizz

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Lizz,

Helemaal begrijpelijk.ik kan alleen zeggen dat jullie niet op moeten geven!

Ik ben na mijn 11 terugplaatsing ivf zwanger geraakt. 1 miskraam achter de rug en verschillende vroege miskramen. Volgende maand word ik alweer 39 jaar... dus mijn klokje tikte behoorlijk door.

Terwijl er mij ons ook geen echte oorzaak was. Behalve dan dan ik maar 1 eierstok heb die functioneert. 1x zwanger geworden op natuurlijke manier, maar na 11 weken bleek ukkepuk niet meer te leven...

Vol houden en proberen positief te blijven. Meer kun je niet doen..

Heel veel sterkte!

X

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Jill,

 

Bedankt voor je reactie. Dat klinkt heftig zeg! Knap dat je zo positief kunt blijven, maar je hebt wel gelijk.

 

Ik ben ook wel benieuwd hoe mensen er mee omgaan op hun werk? Mijn leidinggevende weet het en geeft me tijd om naar het ziekenhuis te gaan, maar ik merk wel dat ik het lastig vindt om steeds weg te gaan. Ook ben ik er echt niet 100% bij heb ik het idee. Dit komt voornamelijk door de hormonen waar ik last van heb.

 

Hoe is dat bij jullie/jouw?

 

x

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi

Ik heb ervoor gekozen om open kaart te spelen. Vooral omdat je zo vaak weg moet. En omdat ik soms aangepast werk gedaan heb. Bijv na een punctie of wat dan ook. Mensen op het werk kunnen je ook steunen. Je werkt tenslotte een hele dag met ze. Dag in,dag uit...

Ik heb begrip gekregen, niet van allemaal. Maar toch...

Het is echt belangrijk dat je even aan jezelf denkt en aan de ukkepuk die zo welkom is. Het werk gaat echt gewoon door. Ook zonder ons... is echt wel 3ven moeilijk maar oh zo belangrijk dat je aan jezelf denkt. Anderen doen dit namelijk ook. Probeer je rust te vinden. Dat helpt vaak heel goed. Stress is niet goed! (Ik ben ook een stresskip hoor! )

Ligt je arboarts in. En lucht je hart! Hij staat achter je en zal je steunen waar iekan.

Ik zou het uitleggen aan je collegas of die personen op het werk waar je een band mee hebt.

X

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Lizz31

 

Welkom op deze site!!

Stel gerust je vragen en schrijf lekker mee.

Heel veel succes met alles!!!

 

Liefs Esther xx

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tanja1969

welkom lizz

 

welkom op dit  verslavende forum, genoeg meiden hier die hetzelfde meemaken

stel al je vragen want echt niets is dom of stom en er is altijd wel iemand die

een antwoord weet.

 

wij hebben 8 pogingen gedaan, 3x zwanger geweest maar helaas miskramen

wij moesten wel stoppen omdat ik bijna 44 werd, maar een kleintje van ons

2en is er helaas niet gekomen.

maar ik heb 2 kanjers uit mijn eerste relatie en die beschouwt Koen als zijn kids

dus we gaan lekker door met zijn 4tjes.

 

wij zijn altijd open geweest naar iedereen toe, we hebben wel zowel negatieve

als positieve reacties gehad maar ach het ging uiteindelijk ons gezin aan

 

heel veel succes met jullie komende behandelingen

 

liefs Tanja

Share this post


Link to post
Share on other sites

Welkom Lizz,

 

Na vier jaar kinderwens en 1 iui, 4 icsi's ben ik nu 26 weken zwanger. Wij hadden een heel druk en stressig leven. De spermakwaliteit van mijn man was slecht. Ik heb de vier icsi behandelingen in 8 (!) maanden gehad, wat heel snel is. De laatste behandeling is volgens mij gelukt, omdat wij beide beduidend minder stress hadden. Mijn man vloog vorig jaar wekelijks voor zijn werk, ik had het niet zo naar mijn zin op het werk en onze toekomst was onduidelijk.

 

Vanaf januari was mijn man weer dagelijks thuis met een minder stressige baan, zijn we beide 4-5 kilo afgevallen, hebben veel leuke ontspannende dingen gedaan en hadden het vooruitzicht om van Duitsland weer naar Nederland terug te verhuizen dit jaar. Tel erbij op dat we een wat andere behandeling gehad hebben en het is gelukt.

 

Als er geen duidelijke oorzaak is, zou ik eens kritisch naar jullie leven kijken en kijken hoe je dit ontspannender en leuker kan inrichten. Ik heb ook twee collega's die kort na een wisseling qua baan na vele jaren proberen op natuurlijke wijze zwanger geworden zijn. Dus je zal de eerste niet zijn! ;)

 

Wat vertellen op het werk betreft. Ik heb het mijn team niet verteld, maar ik heb flexibele arbeidstijden en de kliniek was in de buurt van mijn werk. Buiten mijn afdeling heb ik het wel een paar collega's verteld, die vaak in hetzelfde pakket zaten en/of die ik erg vertrouwde of in de kliniek tegenkwam...ik vond het wel fijn om af en toe tijdens de pauzes of in het keukentje tijdens een behandeling even kort open wat te kunnen zeggen. Maar door het mijn team niet te vertellen, werd mijn werk er minimaal door beïnvloed. Wel heb ik collega's verteld dat we een keer kinderen willen, maar dit simpelweg niet altijd lukt, om de vragen te stoppen die na ons huwelijk vier jaar geleden begonnen: ben je al zwanger???

 

Tegen familie en vrienden waren wij zeer open om geen rotte vragen en opmerkingen te krijgen, maar juist steun.

 

Je met dus zelf inschatten wat de reacties overal zullen zijn en op basis daarvan te kiezen wat je wilt vertellen.

 

Ik heb trouwens 8 nichtjes en neefjes van mijn broer en zussen en ben de enige die problemen heeft om zwanger te worden. Mijn moeder en oma's hadden ook nooit problemen om zwanger te worden....

 

Veel succes, maar geef het niet op, je moet (helaas) geduld hebben!

 

Succes!

 

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi allemaal,

 

Wat fijn dat jullie reageren en ook fijn om jullie reacties te lezen.

We hebben besloten een maandje over te slaan vanwege vakantie en vanwege de hormonen die bij mij hard aankomen. Dit voelt eigenlijk best lekker, omdat je dan een maand geen hoop en teleurstelling hoeft te hebben.

 

Mijn werk weet het nu en ze gaan er heel lief mee om en geven mij de tijd om de behandelingen te ondergaan etc. Toch denk ik niet dat men weet wat voor een impact het heeft op je leven.

 

Mijn man en ik zijn niet gestresst en hebben beide een leuke baan gelukkig. Uiteraard heb ik ook weleens nagedacht over de redenen waarom het niet lukt, maar heb eerlijk gezegd geen idee!

 

Ik houd jullie op de hoogte als jullie dat ook bij mij doen :)

 

liefs

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Lizz31

 

Idd wel eens lekker een maandje rust.. geniet er dan ook van he.

Bij mij weet mijn omgeving ook hoe of wat hoor al zei ik in het begin wel meer dan nu maar goed wij gaan aan onze 5de ivfpoging beginnen dus ik weet (helaas) wat mij te wachten staat en ben er niet meer zo vol van het wordt al gewoon denk ik....

Maar met vrij nemen op mijn werk voor echos enz is het fijn dat ze het daar weten.

 

Schrijf ook gerust mee op het topic wachtbankje/broedkipjes daar schrijft iedereen die met een behandeling bezig is.

 

Liefs Esther

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Lizz,

 

Wij zijn een paar maanden geleden begonnen aan IUI behandelingen omdat ik verouderde eierstokken heb. Wij hebben net IUI poging 2 achter de rug. Helaas is het mislukt. Nu moeten wij een maandje overslaan omdat ze een keer in mijn baarmoeder willen kijken. Ze vermoeden dat er een poliep zit.

Wij hebben wel een zoontje die op de natuurlijke manier is gekomen alleen hebben wij hier ook 2,5 jaar over gedaan. Wij hebben een hoop onderzoeken gehad maar ze konden toen niks bij ons vinden. Het is zeker moeilijk als je kinderwens groot is en het wil maar niet lukken. Spookt ook vaak het "waarom!" door je hoofd.

Raar he dat mensen om je heen niet durven te vertellen dat ze zwanger zijn. Alsof wij niet meer blij kunnen zijn voor een ander! Tuurlijk is het even slikken maar dat is hun wondertje en dat van ons allemaal komt ook wel.

Wat fijn dat ze op het werk rekening met je houden! Dat scheelt ook een hoop stress.

Meid, blijf positief en als je vragen hebt kun je ze gerust stellen. Ik schrijf hier nu een tijdje mee en het heeft mij zo geholpen. De meiden hier zijn allemaal zo lief! Het is een stuk prettiger met mensen te praten die in hetzelfde schuitje zitten.

Heel veel succes!

 

Liefs Cindy

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh Lizz,

 

Wat herkenbaar allemaal.

Wij zijn inmiddels 9 jaar verder.

 

Ik heb geen moeite met mensen die zwanger raken, maar merkte voor een maand terug dat er toch wel iets is waar ik me aan erger...er zat een vrouwtje in de wachtkamer, ze vertelde dat het zo moeilijk was om zwanger te raken en dat ze er echt nog eentje bij wilde...hoever ik was, dus ik gaf aan dat ik nog met lege handen sta...zij ja dat is ook erg, maar goed wij proberen nu ons 5de!!!! kindje te krijgen en het wil maar niet lukken....*slik*

 

Tja, dat deed me dus wel iets, kijk als je een broertje of zusje wil voor je kind, alle begrip...maar mijn hemel je 5de???

 

Nouja, ik heb het maar naast me neer gelegd en ben met mijn rug naar haar toe gaan zitten...vervolgens vertelde ze de buurvrouw dat ze mij maar een zeikerd vond, nou klaar dan toch?

 

En idd, mensen die zwanger raken en dan maar wachten totdat ze meer als 3 maanden zijn, want het is zo lullig voor mij pffff dat vind ik overigens 10x erger als dat ze het meteen vertellen.

Of dat jij al merkt dat ze zwanger zijn zonder dat ze het zelf weten ;)

 

 

Ach ja, alle clichés komen voorbij meid...

 

Succes met je behandelingen!

 

liefs Pitbull_lady :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

hahaha Pittbulllady, ik zie die situatie al helemaal voor me!! Heb je die vrouw in de wachtkamer dan laten blijken dat je het onzin vond door met je rug naar haar toe te gaan zitten? hahaha, zei zij echt zeikerd?? hahaha.

Ja maar dan nog is het haar goed recht om voor haar 5de kindje te gaan, alleen is het contrast tussen jullie wel erg groot en dat moet zij toch ook vinden!!

 

Hoe gaat het nu met je? Ben je weer bezig met behandelingen?

 

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

@lief,

 

Nou ik heb gezegd, veel succes en het daar verder bij gelaten.

Opdat moment was voor mij de kous af.

 

Momenteel al 2 tp's gehad, nu middenin de beruchte ww's, nog een weekje uitzingen en hopelijk mag ik dan testen...omdat alles dan nog stabiel is ;)

 

Vandaag voor de uitslag van manlief naar het zh, wel/geen kanker en dan nog in zijn longen/ribben...

Dus spanning genoeg!

 

Liefs Pitbull_lady :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information