Jump to content
Sign in to follow this  
lievie

Lievie's ivf traject.........

Recommended Posts

hoi lieve dames,

 

Dank jullie voor jullie berichten en medeleven. JA het is een ALWEER een miskraam, kan ik gaan optellen bij de andere... Het vervelende wel dat niet zoals voorgaande miskramen het in 1 keer los kwam dit met elke keer beetje bloed komt, rood bruin, bruin rood, wisselt enorm en de krampen en hoeveelheid bloed  is ook nihil. Heel vervelend aldaar ik dinsdag voor het eerst me man alleen op vakantie ga en het eigenlijk ONZE vakantie zou moeten worden, zit er nou niet op te wachten dat het in vliegtuig gebeurt of op vakantie zelf.....  :'( :'( :'( :'( :'(.... Als vrijdag nog zo weinig is krijg ik een chemisch goedje wat miskraam op moet wekken...  :'( :'( :'(....

 

Gisterenmiddag vertrokken na Gent, om daar te overnachten en dan vervolgens vanmorgen een intake gesprek te hebben daar op de ivf afdeling. Toen ik gisteravond verwijsbrief van me huisarts doornam kwam ik daar tot een ontdekking wat zij mij nooit hebben verteld in het VUMC  :mad: :mad: :mad: Ze hebben tijdens een echo iets gezien wat lijkt op endometriose(adenomyose) ze konden het niet met 100 % zekerheid zeggen stond ook in die brief aan me huisarts maar WTF dan ga je daar toch onderzoeken na doen, maar nee hoor hoppa geven je gewoon een ivf behandeling.... Maakt me zo boos. Ook toen ik in April zwanger was en miskraam kreeg vertelde de GYN me dat we misschien beter geen ivf meer konden aangezien ik toch normaal zwanger werd.... TJA ik word zwanger maar mislukt altijd tussen de 5 en 6 weken weet het niet hoor ben geen arts maar goed is het niet.... En voor je geestelijke gesteldheid is het ook niet bevorderlijk. Ach fijn terug komend op Gent. A.S maandag moet ik terug na Gent, krijg een MRI ( om te kunnen bevestigen/uitsluiten of er sprake is van endometriose(adenomyose)) Hier willen ze dit meteen onderzoeken, wat ik ook fijn vind in Gent spreken ze wel nu van 5 miskramen en gaan daar ook onderzoek na doen voor er überhaupt sprake is van een ivf behandeling. In het VUMC zeiden ze dat 2 en misschien deze nu ook wel een schijnzwangerschap waren/is. Terwijl zij hier geen echo's van hebben gemaakt, dat zijn dus aannames en geen concrete op waarheid gebaseerde feiten.

 

A.s. maandag dus MRI en weer HCG waarde testen, vandaag was hij 32. Hopelijk maandag onder de 5 want dan kunnen ze meteen daarna me RIF batterij bloed onderzoeken gaan doen. Dit zijn bloed onderzoeken waar ze gaan kijken of idd me immuunsysteem  me eigen eitjes afstoot, ook of er afwijkingen zijn in me chromosomen en of dat me baarmoeder niet goed doorbloed is. Dit zijn allemaal zeer belangrijke onderzoeken wat ze in NL gewoon weg niet doen!!!!! En ik al vanaf begin zeg na 2e miskraam dat me lichaam het misschien afstoot. Eindelijk word ik goed onderzocht. Mocht maandag nog steeds HCG in bloed aantoonbaar zijn worden die andere bloedonderzoeken uitgesteld helaas. Maar wacht al zolang nog ff langer kan ik ook nog wel aan. 29 augustus krijgt mijn man het standaard zemen onderzoek  en ik krijg dan nog Hysteroscopie. (kijken met camera in me baarmoeder) Al met al weer een heel traject te gaan met hopelijk wat goede uitslagen, klinkt misschien stom maar als er maar iets uit komt. Dan kunnen ze met de juiste medicatie voor gaan schrijven en dan hoef ik idd misschien wel niet met IVF zwanger te worden.

 

Al met al wel heleboel centjes minder, maar we zetten er iets anders voor opzij. Dit is nu belangrijk en wil nu wel eens weten waar het aan ligt dat ik elke keer die miskramen krijg bij een spontane zwangerschap.

 

Fijne avond en tot snel

X

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi lievie,

 

Bij mij hebben ze in Duitsland ook de RIF en chromosomen onderzoek gedaan. Kijk maar eens onder medicijnen/granocyte op dit forum. Marijke heeft pas ook in dit onderzoek in Gent gehad.

 

Ben benieuwd naar jou ervaringen en uitslag in Gent. Dit ivm met ons evt toekomstige trajectkeuze....

 

Via cz krijg je een icsi behandeling in Gent vergoed, omdat ze daar een contract mee hebben. Ik weet niet hoe dit bij andere verzekeraars is en of je al door je drie pogingen heen bent...

 

Groetjes,

Conny

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Conny,

 

CZ is de enige die met bijna alle klinieken overeenkomsten heeft ;)

 

Chromosoomonderzoek heb ik overigens in Groningen gehad, daar kwam toen uit dat ik triple X heb.

 

 

Liefs Pitbull_Lady :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

He lievie, heftig allemaal hoor. Nogmaals heel veel sterkte.

Wel herkenbaar trouwens dat we hier in nederland liever behandelingen (en daarbij horende ellende) voor niks doen dan toch nog even wat extra dingen onderzoeken als blijkt dat er heel misschien nog ergens een belemmering zit... Hopelijk komt er uit de onderzoeken dan iets waar ze wat mee kunnen. Misschien andere of extra medicatie als dat nodig is. Hoop het voor je.

 

Knuffel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lieve dames,

 

@conny, ik zal mijn ervaringen blijven delen hier op het forum, voor mezelf om me hart te luchten en voor vrouwen zoals jij die er misschien wat info uit halen. Mijn verzekeraar Avero Achmea betaald ook gewoon de 3 pogingen in Gent. ( heb er nog maar 2 dus in mijn geval 2) Alleen die onderzoeken die ik nu ga krijgen misschien niet, als het onderzoeken zijn die echt in NL niet gedaan worden worden deze ook niet vergoedt, eigenlijk is het gewoon simpel, alle zorg die bij in Nederland vergoedt word krijg ik in Belgie ook. Ook omdat zij een contract hebben met Gent. Maar voor dat allemaal duidelijk is wat voor onderzoeken het zijn moet ik het vooruit betalen. Dus ja....

 

@ pitbull lady begrijp dat ze in NL dus wel chromosomen onderzoek doen dus die zal ook vergoedt worden vanuit Gent. Dat is fijn om te lezen.

 

@ Sannie dank je wel voor je reactie, ja ben erg boos op het VU voornamelijk omdat daar bij mij is voor gevallen natuurlijk... Hopelijk komt er idd iets uit deze onderzoeken en kunnen we eindelijk eens goed verder kijken...

 

Dan weer even een korte update,

Miskraam is nog steeds in volle gang ;( komt ook nog bij kijken dat ik me vandaag toch beetje koortsig voel, dus houdt me temperatuur goed in de gaten. Verloskundige had me verteld boven de 37,5 contact op te nemen en hij is nu 37,5... dus ja twijfel nog even om te bellen....

 

Als morgen nog zo is zal ik eens gaan bellen, wil voetbal niet missen hahaha ;)

 

Xx voor jullie

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh meid, let goed op jezelf. Wel bellen naar de vk hoor als je verhoging houdt!

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lieve Dames,

 

Daar was ik weer gisteren terug gekomen van vakantie, 8 dagen Turkije. Net na me laatste MK... Helemaal geen zin in maar uiteindelijk wel een fijne vakantie gehad. Heerlijk weer en toch ff bij kunnen tanken.

 

HCG is uit me bloed inmiddels en afspraak in Gent staat gepland 28 Juli, krijg dan MRI en RIF batterij onderzoek. Dit laatste duurt alleen 10 weken eer de uitslag bekend is. Dus voor poging 2 zullen we pas sept/okt starten.

 

Vrijen is voor mij nu erg eng, ben bang dat ik weer zwanger raak, en ja klinkt stom want dat wil je juist maar neeeee niet meer spontaan tot er uitsluitsel is wat ik nou mankeer..... kan niet weer een MK aan, nu 5 gehad en vind wel welletjes. Elke keer zo mega verdriet mega gat en mega teleurstelling..... NEE ik wil dat niet meer! Ook elke keer als ik mk gehad heb lees ik op fb vriendinnen /kennissen of familie dat ze zwanger zijn. Echt lijkt wel of GOD ermee speelt. Nee ben niet gelovig maar echt het voelt zo alsof ik het leed moet dragen, zodat andere het geluk mogen hebben. Zo oneerlijk maar blijkbaar denkt die GOD dat ik aan kan.... PFF.... Nou GOD nu niet meer.... Nu wil ik eens gelukkig worden en het geluk van en klein mensje in me armen te mogen krijgen mee maken.....

 

Please laat mij ook het geluk mogen ervaren....

 

Moest het ff kwijt blijkbaar.... PFF

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey meissie,

 

Ik kan me indenken dat je weinig zin in vrijen hebt, maar ik denk dat je mannetje daar best begrip voor kan opbouwen.

Wens je onwijs veel succes volgende week, ik denk aan je.

 

Heel veel sterkte, hoop dat eht nu wel goed met je gaat?

 

Knuff

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lieve meiden,

 

Hier was ik weer even met een update:

 

Gisteren had ik afspraak in Gent, eerst bloed laten prikken ( RIF BATTERIJ ). Dit duurt echter 10 weken voor deze uitslagen allemaal binnen zijn. Wel moet ik zeggen dat ik de mensen erg goed hun werk vind doen. Omdat ik meega veel buisjes moest afstaan, werd me geadviseerd de stoel na achteren (plat) te laten zetten. Ook werkte ze niet met naald en bekende klik systeem maar kreeg ik een infuus naald met draad eraan en aan draad werden de buisjes gevuld. Zodat je niet elke keer dat geklik in je aders voelt. PRIMA werk!

 

Me moeder had ik mee omdat me man moest werken, dus na het bloed prikken even net buiten de campus een lekker broodzaakje gezien en daar geluncht. Vervolgens terug na ziekenhuis melden voor MRI ... toen ik zag dat je met pacemakers etc geen mri mag schrok ik, ik heb namelijk een kastje bij me hart, eerst kreeg ik te horen dat ik geen mri kon krijgen ik dacht verdorie, toen werd ik door gestuurd na cardiologie om daar aan te horen hoe of wat, uiteindelijk mocht ik toch de MRI gaan doen, ik infuus gekregen en middel  daarin gespoten om darmen plat te leggen. ik ga liggen en ze wil me erin schuiven... GADSIE wat vind ik dat akelig zeg.... dus met man en macht hield ik me tegen hahaha ik zeg hier ga ik niet in hoor hahahaha.... Nou uiteindelijk mocht ik omdraaien met hoofd eruit :D ik blij en heb 30 min lang met zenuwen in dat ding gelegen.... PFFF wat een angsthaas ben ik zeg hahaha. .... Nou goed wel trots op mezelf dat ik het gedaan heb!

 

29 augustus heb ik een hysteroscopie en moet mijn man een zemen onderzoek doen. Dan zullen daarna alle uitslagen bij elkaar gebonden worden en hebben we 6 OKT pas de afspraak voor de uitslagen. Goed we zijn wel weer stuk verder.

 

Vandaag had ik echter hier in mijn woonplaats afspraak in het ziekenhuis bij cardioloog, eindelijk is er iets uitgekomen (kastje ingepland bij me hart) ik heb een hartritmestoornis waar ik dagelijks last van onder vindt.

AVNRT (AV-nodale re-entry tachycardie heet het en krijg hier een operatie voor :( dit was flink schrikken ondanks dat ik natuurlijk wel al wist dat ik iets mankeerde met me hart, maar als je dan bevestigd krijgt dat het daadwerkelijk ook zo is schrik je toch... Hopelijk vind die operatie op korte termijn plaats zodat ons IVF traject niet uit gesteld hoeft te worden.....

 

PFF duurt allemaal zo langgggg... maar ben blij dat er betreft me hart nu eindelijk iets is uitgekomen en hopelijk komt er ook nog iets uit de onderzoeken betreft IVF :D

 

tot snel maar weer allemaal X

Share this post


Link to post
Share on other sites

Klinkt weer spannend meid, veel info in 2 dgn.

Maar goed, hopelijk lost het iets op, zou wel mooi zijn.

Fijn dat ze serieus met je hart aan de slag gaan ,die heb je hard nodig tijdens je traject, daar je hart meer bloed rond gaat pompen.

 

Hoop zo dat er ook voor jullie iets moois uit voort mag komen....Jullie mogen terugkomen als wij zo'n beetje uitgerekend zijn. Bijzonder zeg.

 

Wens je alle goeds,

 

Liefs Pitbull_Lady :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lieve meiden,

 

Hier weer even een berichtje van mij, ik merk dat ik van me af wil schrijven en dat ga ik dus bij deze ook doen.

Wilde een gedicht of verhaal typen op FB, maar omdat je daar ook mensen tussen heb staan die het of geen ruk interesseert of mensen die niet alles hoeven te weten toch besloten om het hier te doen, ik zit hier nu een klein jaartje op dit forum, soms even tijdje weg geweest maar kom altijd terug. Ik weet dan ook dat dit het forum is voor IVF maar mensen die bezig zijn met ivf hebben natuurlijk ook een leven ernaast, wat soms ook behoorlijke spanning met zich mee brengt. En alles bij elkaar op geteld word het me soms even allemaal te zwaar!

 

Ik ervaar momenteel zo veel spanningen dat ik er ff doorheen zit, voor de buitenwereld lijkt er niks aan de hand maar van binnen trek ik het niet meer. Zoveel gezeur en zoveel ellende, ik moet dingen gaan oplossen om rust te vinden om überhaupt ook eens zwanger te mogen worden.

Misschien hebben mensen tips na het lezen van dit verhaal, maar please geen meningen waar ik niks aan heb!

Waar loop ik nou eigenlijk allemaal tegenaan.

 

Laten we beginnen bij me gezinssituatie, wij woonden samen met oudste dochter van mij partner, jongste dochter woont zijn ex en komt om de week. Dit is 6 jaar lang goed gegaan, ik was 24 toen ik de zorg volledig kreeg van een 13 jarige meid toen. Moet zeggen dat het heftig was maar verliep goed, we deden leuke dingen samen met zijn allen en ik alleen met de meiden. Niks aan de hand. Tot ik eind 2011 en 2012 zo zwaar in de put met mezelf zat, en mezelf niet meer was.(het niet zwanger kunnen worden,4 borstoperaties, agressie gevallen op werk)  Dit was voor mij een heftige tijd zo erg dat ik mezelf een tijdje heb laten opnemen om weer tot rede vatbaar te worden en rust te creëren thuis, voor die meiden en me man was het natuurlijk ook extreem zwaar.

 

Eind 2012 mezelf terug gevonden en ging het allemaal weer redelijk, zelf erg veranderd(positief) door de dingen die gebeurd waren. Zo zijn we ineens in mei 2014. Oudste dochter begon rare dingen te zeggen, ze wilde niet meer bij ons wonen, is bang voor mij en angst dat hetgeen wat inmiddels 2 jaar terug gebeurt was weer herhaalt zou worden. Ze besloot zonder pardon na moeder te verhuizen. Wat haar daartoe gezet heeft is ons nog steeds onduidelijk. Ik kan me goed voorstellen dat zij in die tijd dat niet goed ging met mij erg is geschrokken van mij! ik was mezelf niet maar om dan 2 jaar later dat de schuld te geven vind ik zo raar! Wat mij erg pijn doet ook dat ik 6 jaar lang voor haar heb gezorgd met veel plezier en in eens word het uit je leven gerukt. Ze wilt hier ook niet meer komen, ze spreekt met haar vader( mijn man) af buiten de deur. Alsof ik niet besta, het is niet mijn kind maar het voelt toch wel beetje zo dat ineens een kind van je uit je leven word gerukt, dit doet pijn en geeft mij verdriet. 

Ook hoor ik van haar zusje die overigens nergens last van heeft en ook nog steeds om de week komt dat ze bij haar moeder mij volledig zwart maakt. Er komt geen goed woord over mij uit. NIKS NADA heb ik dan echt zo slecht gezorgd voor haar, hebben de dingen we samen deden niks betekend voor haar.... Het maakt mij enorm verdrietig....

Hopelijk komt het nog eens goed maar zal ook me eigen grens moeten stellen want als dit zo blijft doe ik mezelf allleen maar pijn en het gemis hier in huis word er niet minder van.

 

Iets anders is dat wij al 6 jaar lang 2 koopwoningen hebben, mijn mans huis heeft al die tijd te koop gestaan en woonden in mijn huis. Dat huis van me man werd niet verkocht op een of andere manier, zijn ex bewoonde het en ja  je kan er allemaal theorieën op los laten maar laten we het simpel houden het werd niet verkocht nu besloten zijn ex na huurhuis te laten verhuizen wij in zijn woning en mijn koopwoning te koop te zetten, dit is gebeurt alleen werd niet verkocht, heb een vriendin van me erin gezet om toch wat compensatie te hebben. Nu kan ik het verkopen wilt die "vriendin"er niet meer uit en moet ik het via de rechter spelen. Wat natuurlijk ook de nodige stress met zich mee brengt. PFFFF HELPPPPUUH....

 

Dan me gezondheid, in januari dit jaar me eerste ivf poging gehad, mislukte en besloot even 3 mnd pauze in te lassen.

in de tijd ben ik spontaan zwanger geworden, wat helaas leidde tot een MK. Toen ik weer besloot verder te gaan in het VU werd mij verteld dat ik eigenlijk geen ivf patiënt was en dat ze me dan ook eigenlijk geen 2e poging meer wilde geven. Dit omdat ik spontaan zwanger werd meerdere keren. Ik was woest, hoe kan dat zo beslissing genomen word voor mij. Zelf niks meer over te zeggen, besloten na buitenland te gaan, Gent werd het. Duurt natuurlijk ook weer ff maar inmiddels in behandeling, tussentijds afgelopen maand Juli weer spontaan zwanger, tijdens me intake in Gent.

Dit mislukte weer, en Gent besloot in overleg met mij eerst meerdere onderzoeken te plannen voordat we starten met ivf.  Deze onderzoeken zijn in volle gang en hoop dat hier dingen uit komen waardoor zwanger worden met mogelijke hulpmiddelen wel mogelijk zal zijn. Ondertussen loop ik ook al enige tijd bij cardioloog en heb ik een reviel geplaatst gekregen dit is een kastje bij me hart die alleen maar registreert wat mijn hart doet. Dit heb ik nu ander half jaar en eindelijk zijn daar nuttige dingen uitgekomen. Wat ik hiervoor al eens schreef is bekend geworden dat ik hartritme stoornis heb en heb morgen gesprek met een nieuwe cardioloog die daarin gespecialiseerd is. En krijg dan ook te horen neem ik aan wanneer me operatie zal plaats vinden. Doodeng!

 

Goed ik ga er even een eind aan breien het lucht wat op nu ik het kwijt ben, hopelijk zullen snel oplossingen komen voor bepaalde problemen in me leven en zal ik eindelijk weer rust hebben! En dan eens een geslaagde zwangerschap mogen voldragen.

 

fijne dag meiden ! X

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi lievie,

 

Dat van je stiefdochter zou ik niet te zwaar opnemen. Ik kom uit een familie met gescheiden ouders en zo tussen je 15-25 jaar wordt je pas de scheidings situatie en al zijn details bewust. In die tijd puber je en begon je meer een eigen mening te krijgen, zelfstandiger te worden en je tegen van alkes af te zetten. Bij mij was dat ook de periode waarin ik de meeste moeite had met mijn stiefouders en ouders.in de meeste gevallen komt dat met de loop van de jaren weer goed. Leuk en fijn is het natuurlijk niet! ;)

 

Probeer een positieve houding te opzichte van haar te houden en haar wat ruimte te geven...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Meid,

 

Na het lezen van je verhaal is mij wel duidelijk waar je je de focus op moet leggen en dat is je gezondheid.

Het vervelende is wel, dat alles wat je beschrijft wel invloed heeft op je psyche en je gezondheid. Ik verbaas me er dan ook erg over, dat een vriendin, die ook van jou gezondheidssituatie af moet weten en alles eromheen ook nog een partijtje moeilijk gaat doen, onvoorspelbaar! Is ze misschien na dit verhaal wel voor rede vatbaar???

 

Je stiefdochter is waarschijnlijk nu flink aan het puberen en het kan natuurlijk best zijn dat alles wat ze toen van dichtbij heeft meegemaakt nu eruit komt en met haar gevoelens geen raad weet. En ik kan me ook voorstellen dat nu er zoveel speelt het ook teveel is voor haar om te dragen, ze krijgt het natuurlijk wel bewust mee wat er allemaal speelt..... Heb je een goed contact met haar moeder? Misschien dat zij iets kan betekenen?

Verder kan ik me heel goed voorstellen dat je hiervan verdriet hebt, maar denk eerst aan jezelf, dit komt wel en laat dit verhaal maar even bij je man....

 

Het ivf verhaal komtwaarschijnlijk na je operatie het hele revalidatieproces, hoe moeilijk ook..... Weet je al iets over de revalidatietijd?

 

Hoe gaat dit allemaal in combi met je werk? want het is wel veel wat je op je bordje hebt.

 

Misschien een idee om dit met je huisarts ook te bespreken,misschien weet hij een goede psychologe die je hierbij kan ondersteunen en waar je je hart kan luchten? Misschien kan zij alles een beetje overzichtelijk maken voor je,maarzonder je gezondheid heb je niks.

 

Liefs Lief

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Lievie,

 

Wat een roerige periode heb jij meegemaakt zeg! Ik ben benieuwd hoe het nu, een aantal weken later, met je gaat.

Ik ben, net als jij, een tijdje wat minder actief op het forum (geweest?) dus vandaar dat ik het nu pas lees.

 

Het is nu heel belangrijk om vooral goed op jezelf en je eigen gezondheid te passen en alle omliggende zaken zoveel mogelijk van je af te zetten. En dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan...

Volgens mij heeft Conny wel gelijk, je stiefdochter heeft het nu nodig om zich af te zetten en dan is het heel makkelijk om zich af te zetten tegen je stiefmoeder. Het is niet voor niks dat die het altijd gedaan hebben in sprookjes. Ik hoop dat je man je in deze periode steunt en dat hij achter je staat.

 

Heel veel sterkte met de operatie! Ik duim voor je dat alles goed gaat en dat jullie snel verder kunnen met het vervullen van jullie wens!

 

Liefs, Ditte

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi lieve meiden,

 

allereerst super bedankt voor jullie lieve reacties, @conny denk ook dat het idd haar periode is en probeer dan ook stiefdochter verhaal beetje opzij te laten liggen, neemt niet weg dat het niks met me doet maar ik moet idd eerst nu aan gezondheid denken!

 

Qua gezondheid sukkel ik maar door, de arts die mij zou opereren stond niet achter besluit van mijn cardioloog die mij doorverwees na de cardioloog die de operaties doet. Hij kon zich nog niet geheel vinden in de ondervindingen van mij toenmalige cardioloog. Inmiddels nieuwe info weer betreffende me hart. Me hart slaat soms wel tegen de 200 slagen per minuut, nu blijkt echter d.m.v uitlezen kastje( reveal) dat ik ook tijdens flauwte ( is paar weken terug voorgekomen) me hartslag 34 was en toen 0 voor 3 sec en toen weer rond 30, hierdoor krijgt cardioloog hele nieuwe kijk op mijn probleem en is maar goed idd dat ik nog geen operatie gehad heb! Aankomende dinsdag afspraak cardioloog hopelijk nu wel eens met wat meer info betreffend hoe nu verder, word moe van dat hart wat zo rot doet!

 

Tussendoor ook nog in Gent geweest voor hysteroscopie, WAUW wat viel me dat mee zeg!  Mooi gezicht je baarmoeder van binnen te zien! alles was mooi roze geen gekke dingen te zien en ook mij eileiders waren goed zichtbaar! TOPPIE :D hier nu onderzoek klaar mee :D :D en wachten op 6 okt uitslagen.

 

Ik zal af en toe ff scchrijven maar ligt ook even aan me toestand,

 

Dikke kus voor jullie allemaal :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sterkte met je hart meid, goed dat ze je zo goed in de gaten houden.

Fijn om even weer een update te lezen.

 

Tis bijna de 6de ;)

 

Dikke knuffel van mij  :love2: :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoooooiii Dames,

 

hier zit een hele blije meid :D :D dubbel blij..... ten eerste maar even de uitslagen bespreken van de onderzoeken na miskramen etc.... We hebben hoogstwaarschijnlijk probleem gevonden, heb een stollingsprobleem waardoor me baarmoeder niet goed doorbloed is. Hier krijg ik simpel aspirine voor, en een extra vit. boest... (400 mg foliumzuur,vit b6 en vit b12) dit bij elkaar moet een goede doorbloeding geven en me kans om zwangerschap te voldragen sterk vergroten. We mogen zelfs eerst weer proberen zonder ook maar enige behandeling wel in combi met medicatie :D :D :D Wel zei de arts probeer het nou niet langer als 6 mnd, kom dan terug en dan zullen we xsci doen, niet omdat we dit nodig schijnen te hebben maar meer omdat we al bijna 6 jaar bezig zijn, en zij ons misschien een klein beetje kunnen helpen als het toch nog paar maandjes zal gaan duren. Verder was ik helemaal goed gekeurd :D :D

 

Dan de problemen met me hart, ik mankeer dus niks aan me hart..... heel raar maar mijn nieuwe cardioloog die me ook evt zou gaan opereren stond helemaal niet achter de beslissing van me oude cardioloog, hij heeft het me ook gelegd waarom, echter was dit een grote schok voor mij aangezien ik al 2 JAAR leef met de gedachten hart patient te zijn....Maar natuurlijk goed nieuws, wel krijg ik nog onderzoeken na waarom mijn hart dan soms als een bezetene tekeer gaat! Dit word door een internist gedaan aangezien me cardioloog vermoed dat het is met me hormonen te maken heeft! Die STOMME hormonen ook elke x..... zal het misschien met elkaar in verbinding staan ???

zal toch geen gekke gedachten zijn.....

Maakt me ook niet uit ook, kastje word verwijderd binnenkort dus wel helaas operatie maar voor goed doel!

 

al met al allemaal goed nieuws, ik ben echt blij ..... :D

 

Groetjes en xxx voor jullie dames!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Lievie,

 

Dat is echt geweldig nieuws!!

Wat een geluk dat die cardioloog wat extra onderzoek heeft gedaan en niet 'zomaar' is gaan opereren! Al zal het inderdaad wennen zijn om opeens 'hartpatiënt af' te zijn!

 

Die rare hormonen kunnen inderdaad veel effect hebben als alles niet gaat zoals het hoort. Ik denk dat we daar op dit forum ongeveer allemaal over mee kunnen praten.

Ik hoop dat alle ingrijpende behandelingen met deze uitslagen aan je neus voorbij kunnen gaan!

 

Liefs Ditte

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Klinkt goed meid, ik hoop voor je dat het bij jou en jullie werkt. Ik heb die pillen 3 jaar lang geslikt...

Hoop echt zo dat het jullie een kleintje oplevert.

 

Alles al wat beter met je stiefdochter?

 

Dikke kussss :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pitbull, ik heb ze vier jaar geslikt, wordt standaard bij kinderwens aanbevolen! ;D gelukkig niet die aspirine!

 

Maar raar dat je nu ineens geen hartpatiënt lievie! Ik heb een minder heftige, maar soortgelijke ervaring gehad bij de oogarts. Mijn oogarts in Duitsland zei dat ik groene staar had en dat ik blind kon worden aan een oog. De oogarts in Nederland zei dat daar helemaal niets van klopte, maar hij wel snapte wat de aanleiding voor de andere oogarts was om dat te denken, iets met testmethoden...

 

Fijn dat de vooruitzichten nu beter zijn lievie!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi allemaal, ja daar was ik weer even, ik lees overigens wel nog mee af en toe hoor maar me hoofd staat er niet na om op alles te kunnen reageren.SORRY daarvoor dames.

 

UPDATE:

afgelopen donderdag heeft mijn vriend onze relatie beëindigd na 6 jaar samen geweest te zijn is de koek op voor hem. Dit valt me erg zwaar. HEEL ERG ZWAAR..... maar het is dubbel, de dag erna heb ik me getest en blijk zwanger te zijn.... ja ja wat een chaos he.. ik weet het is te bizar voor woorden. Me relatie is niet meer te redden zoals het er nu uit ziet en vind dit enorm klote  snap er niks van aangezien het voor mij zo uit de lucht is komen vallen zal dit ook nog wel ff duren voor ik me daarover heb gezet. Heb verdorie net mijn woning verkocht en zouden zijn woning gaan kopen samen. Dit is nog niet gebeurd maar wel mijn woning weg... dus ben relatie kwijt, zwanger en dakloos..... ja echt dames je leest het misschien niet zo maar het is me ergste nachtmerrie..... ben net weer terug na weekendje bij vriendin geweest te zijn. En nu dus weer bij mijn (ex) vriend.  Ben bezig met woning te vinden maar die vind je niet zo snel op korte termijn, al met al een grote chaos en klere bende om het ff zo te zeggen maar wat geeft het ik ben ZWANGER..... na jaren in ziekenhuis gelopen te hebben eindelijk de juiste diagnose en medicatie en ben ik nu zwanger.... Wel ben ik pas 4 weken en 4 dagen en is de angst voor een miskraam extreem groot, en dubbel zo grote angst, voor mij is dit een liefdes baby en hoop ook dat mijn kleine humpie blijft zitten, echter is het te vaak gebeurt dat dit anders bleek te zijn.... maar goed nu juiste medicatie dus hoop van zegen....

 

Dames die zwanger waren en of zijn, hebben jullie ook tja hoe kan je het het best verwoorden... lichte kramp menstruatie kramp , geen pijnlijke maar wel vervelende kramp.... verder heb ik last van mega veel afscheiding wit wel gelukkig vorige keren was het roze afscheiding... nu niet, alleen heb totaal geen pijnlijke borsten wat ik hiervoor wel echt had, mega pijnlijke borsten.... wie kan mij antwoorden geven of in ieder iets waardoor ik minder stress daarom, ik neem stiekem wel me progestron pillen vaginaal ik dacht dat kan geen kwaad, naast me andere medicatie natuurlijk.. ( bloedverdunners en vitaminen)

Dikke kus voor jullie en hoop wat te horen xxx

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zozo lievie,

 

Dat is nogal een verhaal! Heftig hoor!

 

De lichte menstruatiekrampen en eventuele steekjes zijn normaal hoor, dat betekent dat je baarmoeder aan het groeien is! Mega veel afscheiding ken ik, maar had tot 13 weken de protesten bolletjes voorgeschreven gekregen en die kunnen dus geen kwaad als je ze langer neemt. Ik moet er 3x twee per dag nemen. Dus smorgens smiddags en savonds. Als je ze inbrengt, kan je ook je baarmoedermond voelen groeien zegmaar. Als je kijkt onder het topic zwanger oktober, november, december 2013, daar hebben jill en ik toen onze klachten geschreven, misschien herken je er meer van! Gevoelige borsten varieert meestal, is niet zo'n goede maatstaf....

 

Meissie, ik hoop dat deze kleine lekker blijft zitten en alles goed komt voor je! :love2:

 

Conny

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lievie,

 

Jij krijgt nu vanalles op je dak zeg.

Het is voor nu het belangrijkste, hoe moeilijk ook, dat je je geluk haalt uit je zwangerschap.

Hopelijk krijg je vanuit je omgeving genoeg steun/hulp om bijvoorbeeld onderdak te vinden of te zoeken naar een nieuw plekkie om te wonen.

 

Knuffel van mij

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information