Jump to content

1e keer IVF


Recommended Posts

  • 1 month later...
  • Replies 63
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Als je deze hebt gehad en voor de volgende mag gaat de tijd al veel sneller. Heel apart. Maar die eerste 3 wkn erna. Pfffff Ik vond het vreselijk. Wens je dan ook veel succes meid. Goed rusten tussendoor. Als je je mie voelt echt je rust pakken. Ongeachte als je daardoor 2 of 3 uurtjes slaapt op de middag. Alleen maar goed. Goed op jezelf passen.

 

Liefs pitbull_Lady :love2:

Link to post
Share on other sites

Ook mijn 1e ivf na 10 IUI...

Heb pas twee keer decapeptyl gepspoten, maar voel me zo slecht!

Hoofdpijn, pijn in mijn lijf, moe maar vooral die strakke band om mijn borst is heel naar....

Is dat normaal??

 

 

Link to post
Share on other sites

Hey Mak,

 

Ja hoor, had ik ook met Deca, kon alleen maar slapen, was vreselijk moe en had hoofdpijn...mijn lijf voelde vreselijk en ik kwam 15kg aan...dok zei moet je minder eten, maar omdat ik alleen maar sliep was dat niet echt aan de orde...

 

Rustig aan doen, echt je rust nemen.

 

Sterkte meid ;)

Link to post
Share on other sites

Hoi Mak,

 

Hier ook een hoor had ook enorme bijwerkingen van deca precies wat pitbull lady al vermeld ook die hoofdpijnen enorm moe en hier toen ook 10kg aangekomen bij mij gingen die toen wel weer eraf na een tijdje niet alles natuurlijk maar we hebben er alles voor over dus nemen we dat maar voor lief :-)

 

Het belangrijkste van alles is wel dat je wel op tijd je rust moet nemen als je lichaam dat aan geeft (iets wat ik zelf dus niet deed)

 

Heel veel succes....

 

Gr Marcella

Link to post
Share on other sites

Heb nu ook de griep erbij.  :-\

Ach nog 3 weken  ;)

Geen zin om iets te eten...hopelijk blijven de kilo's me gespaard.

Lig nu plat. Gelukkig is het weekend en is mijn man ook thuis voor ons lief en druk dochtertje...

 

Link to post
Share on other sites

Mak, wat ontzettend vervelend dat je je zo rot voelt. Wat moeten we er veel voor over hebben he...

Maria, Ontzettend gefeliciteerd! Heerlijk al dat goeie nieuws. Geniet ervan.

 

Zelf ben ik weer/nog aan het wachten. De estradion lijkt heel weinig tot niets te doen. De laatste keer had ik 0.0 mm nieuw bms. Om moedeloos van te worden.

 

Ik had absoluut verwacht dat het traject zwaar zou zijn. Wat ik niet had verwacht is dat dit eerste kleine stukje zo ontzettend moeilijk zou gaan en lang zou duren. Vooral het wachten, het toeleven naar een datum en dan telkens teleurgesteld worden valt me zwaar. Het gevoel van in de startblokken staan maar niet van start kunnen gaat. Het is zo frustrerend. Vooral als je bedenkt dat het zwaarste nog moet komen.

 

Ik vind het goeie nieuws hier lezen heerlijk. Het geeft me hoop. Maar door te lezen over al die vrouwen die al in een verder stadium zitten realiseer ik me wel iets. Of het nou goed gaat of niet, en misschien juist als het goed gaat: mijn leven zal voor een nog onoverzienbare tijd bestaan uit dat wachten. Constant die periodes vol spanning angst. Ergens naartoe leven dat zo belangrijk is dat het, hoe hard je je best ook doet om het te voorkomen, je leven (deels) overneemt.

Ik had me niet gerealiseerd hoelang je na een positieve zwangerschapstest nog bezig bent met wachten.

 

Het valt me zwaar... Hoe hard ik ook zoek naar afleidingen en er positief in blijf staan. Het wachten en natuurlijk de machteloosheid zijn uitputtend...

 

XX

Link to post
Share on other sites

@hope/fear Zeer herkenbaar meid.

Na jarenlang verdriet en tegenslag op tegenslag, had ook ik verwacht dat nu ik zwanger testen en het al langere tijd goed gaat, het allemaal wel mee zou vallen. Helaas is het tegendeel waar...

Tuurlijk is het fijn, tuurlijk ben je blij, maar je hebt 9 mnd om tot een kindje te komen, 9 slopende maanden vol onzekerheid, helaas.

Maar toch is het fijn, om telkens een echo te mogen laten maken, waarop te zien is dat het boven alles GOED gaat.

Want al dat lange wachten, alle voorgaande ellende, is maar op 1 ding gebasseerd, dit kleine stukje hope ;)

dat waar we allemaal naar toe leven. Iedereen hier op het forum.

 

Liefs van mij :love2:

Link to post
Share on other sites
  • 10 months later...

Hoe gaat het nu met jullie? Ik krijg waarschijnlijk te horen dat we naar ivf gaan na 23-3. Ik ben benieuwd of de punctie erg veel pijn doet en hoe het met jullie en/of andere dames is gegaan? Ze laten ons toch niet ivf pogingen ondergaan? Ze zijn dan toch ook voornemen dat het gaat lukken, al weet je het nooit zeker en die onzekerheid maakt ook mij erg wankelig. Ik lach te weinig en ben er heel veel mee bezig. Maar goed ik blijf benieuwd naar of jullie al verder zijn moeten gaan of dat het gelukt is.

 

Groetjes, Carrie

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Announcements




×
×
  • Create New...

Important Information