Jump to content
Sign in to follow this  
patricia

Patricia

Recommended Posts

Hi Patricia,

 

Vandaag is het zover! We zijnnu in Gent. Spermiogram wordt nu gemaakt en straks hebben de de intake...

 

Ben nu 19 kilo afgevallen en dus lichter dan voor mijn zwangerschap! Mijn normale kleding begint te groot te worden.... ;D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wow conny wat spannend! ! Eindelijk is het dan zover. Een heerlijk broodje groentjes gegeten? !  ;) al uitslagen binnen en hoe nu verder?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Spermiogram van mijn man was de beste ooit, maar nog steeds icsi. Ik heb bloed moeten geven. Ze gaan mijn innesteling verder onderzoeken. Ze geloven niet in problemen met auto immuumsysteem, maar zien wel het issue innesteling. Dus dat is voor mij ok. Duitsland zei dat get auto immuuumsysteem de oorzaak was van slechte innesteling, maar Gent vindt dat daar te weinig wetenschap bewijs voor is en dat de medicatie (granocyte) teveel risico's heeft. Dus ben benieuwd naar hun analyse van de oorzaak. Verder heb ik volgende maand nog een hysteriscopie. Over zes weken horen we dan meer.

 

Ik was bij dr Peters en zij gaf aan dat ze gaan wachten tot dag vijf met terugplaatsing en er dan een terugplaatsen. Ze doen dit, omdat als de embryo's het overleven dan is de kans 50-70% op een zwangerschap. Resultaat kan natuurlijk zijn dat je dan geen tp hebt...maar zij gaf aan dat als ze eerder teruggeplaatst zouden zijn, je dan ook niet zwanger zou raken. Dus we hebben afgesproken voor de meest kansrijke behandeling te gaan. Ik wil namelijk een zo kort mogelijk traject, indien mogelijk, daarom zijn we ook meteen naar Gent gegaan.

 

Ze gaf trouwens aan dat 40% van hun patiënten Nederlands is! Is dat veel!

 

Weet je, eigenlijk ben ik in mijn koppie nog niet zo bezig met zwanger worden...vind die test dus ook prima. Zit er vooruitgang in, maar nog geen spuiten enz. Ben erg met mijn nieuwe baan bezig en we hebben een huis gezien dat we willen kopen, dus misschien komt er ook eerst nog een verhuizing tussendoor. Maar ja, ik word dit jaar wel 37....

 

Wat die broodjes groentjes betreft. Ik eet geen brood meer! Maar eet verder heerlijk hoor! Mijn collega's kijken altijd jaloers naar mijn zelf meegebrachte zeer gevulde salade! ;D dat is beter dan dat wat ze in de kantine hebben! Dus afvallen gaat vanzelf, geen frustraties, niks. Iedere maand zo'n 1-2 kilo. Heb nu nog een totaal streven van 11 kilo extra. Maar de eerste zes vind ik het belangrijkst. Stel dat het lukt, dan ben ik 30 kg afgevallen, dat had ik nooit gedacht. De 19 kg van nu al niet! ;D

 

Hoe is het met jou? Wat gaat er in jouw hoofd en leven om?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Conny,

voorlopig zijn jullie dan nog wel even bezig met onderzoeken en uitslagen ed..

Die Granocyte, stop je daar nu mee dan? In Duitsland gebruiken ze het wel gewoon toch?

Ik denk idd dat dag 5 een betere kans geeft. Waarom ze die van mij niet tot dag 5 hebben laten wachten geen idee. (had weer een ritje gescheeld want dat had hij nooit overleefd)

Fijn ook dat er niet zoveel druk opstaat en dat je zelfs eventueel een verhuizing eerst zou willen doen.

 

Bij mij alles rustig. De ups en de downs. Nog steeds dagelijks in mijn hoofd bezig met het niet zwanger kunnen worden. Voelt echt als een falen van mijn lichaam maar dit zal tijd kosten denk.

 

Eiceldonor blijft natuurlijk een optie. Ik twijfel nog steeds. Opzich hebben we het prima zo. het leven wordt alleen maar makkelijker met een zoon van 5. Wil ik nog wel terug naar weer een babytje.. Maar dan komt er weer een zwangeren langs, zucht, met zon mooie dikke buik en dan weer zon klein hompie...

Maar feit is dat ik nooit van mezelf een kindje meer zal kunnen krijgen en wat doe je een kindje aan met genen van een ander..

Lastig lastig.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Patricia,

 

Ja granocyte kan ik alleen in Duitsland krijgen. De Belgische artsen vonden het te risicovol. Je kan ik een shock raken....in Duitsland blijven ze het gebruiken. Dus ben benieuwd naar de analyse van België en hun oplossingen. Misschien komen daar ook wel goede dingen uit. We kunnen altijd nog beslissen nog weer een behandeling in Duitsland te doen... We zijn nu voorlopig even bezig en het is goed zo. Ik geniet iedere dag van onze heerlijke zoon en ben zo blij dat we hem hebben! Daarnaast ben ik zo goed aan het afvallen, dat ik ook niet aan zwanger worden denk ;D. Ik ben nu alweer 20 kg afgevallen en wil er nog 5-10 kg af. Dan ben ik helemaal tevreden! ;) ik begin alleen zo langzamerhand mijn werkkleding niet meer te passen. Ook niet de kleinere maten....

 

Ja, eiceldonatie is erg lastig. Bij mij staat dat pad niet (meer) open. Of het blijft er bij een of we hebben het geluk dat er nog een brusje komt. Is het misschien een idee voor jou om met iemand hier professioneel over te praten? Ik heb vroeger cognitieve gedragstherapie gehad bij een psycholoog over mijn kindsheid en dit hielp er goed, geeft rust. Niet dat je dingen kan veranderen, mar je koppie wordt wat relaxter en je gaat anders met dingen om. He langzaam los gaan laten en een nieuwe toekomst gaan plannen. Niet makkelijk, maar misschien wel noodzakelijk?

 

Om mij heen is iedereen zwanger. Ja, dan kriebelt het wel een beetje, maar niet zo als vroeger. Ik ben er nu veel relaxter onder, maar misschien verandert dat weer in de tijd...dat zullen we zien.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Conny,

ik ben toendertijd in Belgie geweest bij een psych en later nog een keer thuis bij meer zo'n zwever zegmaar.

Dan voel ik me wel weer even goed zegmaar, maar zij kunnen mij ook geen antwoord geven op deze vraag wat ik moet doen.

Ik ben momenteel superblij nu met ons leven en geniet, maar dat gevoel blijft gewoon knagen. En wat ik al schreef, is het niet het gevoel van falen van je eigen lichaam.

 

Ik weet niet zo goed of een psycholoog mij hier verder mee kan helpen , maar ik zou uiteraard altijd een keertje heen kunnen gaan. Je leest wel over psychologen gespecialiseerd in kinderwensen maar die zijn voor mij niet egt in de buurt.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Patricia,

 

Ik werd toen doorverwezen door maatschappelijk werk van mijn werk. Was een hele aardige mevrouw, die mij later ook met devoorbereidng van de emigratie geholpen heeft. Ik denk dat het niet belangrijk is of dat een specifieke op kinderwens georiënteerde persoon is, belangrijker is dat je die persoon vertrouwd en een klik hebt. Liever een wat oudere persoon, denk ik met meer levenservaring...

 

Ze kunnen je geen antwoord geven, maar ze kunnen wel helpen het probleem te ontrafelen waar je mee zit. Dus eruit te krijgen, wat voor jou nou echt het belangrijkste is en waarom. ( eiceldonatie, adoptie, pleegkind, ...) en voor jezelf nieuwe doelen en een nieuwe toekomst te maken. Hoe zit je man hier in?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Patricia,

 

Lastig hoor! Ik kan je dus ook geen kant en klaar antwoord geven. Jammer he! ;) zou het leven wel makkelijk maken!

 

Als het nog zo erg kriebelt bij jullie, zou ik zeker professionele hulp zoeken om die beslissing te maken, want het is geen eenvoudige beslissing en je moet er echt achter staan....plus dat je dan ook een meer zeker gevoel heb als je dat traject ingaat...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi dames,

 

Ik lees hier ook even mee. Tja aan de ene kant voel ik me ook al met 1 been vallen onder het hoofdstukje uitbehandeld. Misschien erg,  maar na deze week weer een mislukte poging heb ik weinig hoop meer.

Nog 1 cryo.......als die goed ontdooit.

 

Ik kan je gevoel heel goed begrijpen Patricia. Ik denk ook steeds aan wat nu???!!!!! Het niet los kunnen laten.

Voor jou ook onwerkelijk nadat jullie Koen wel hebben. Dat dit nu een Lucky shot moet zijn geweest. Phoe.......

 

Wat is het krijgen van een kindje toch moeilijk.

 

Over die voeding wat ik heb gelezen. Ook ik ben daar 2 jaar geleden helemaal ingedoken. Bij een orthomoleculair arts geweest, Richard de Leth ook wel bekend van Oersterk.

Goede supplementen mee als aanvulling, omdat wij uit onze voeding nooit meer halen wat er vroeger in zat.

Ook de bekende verhalen van ontgiften.

Jullie toevallig bekend met het boek inNesteling van Rica Lukac? Ook over de tekorten wat zwanger worden moeilijker maakt. Ontgiften en yoga en natuurlijk de superfoods. Maar dat zie ik als op een snelle manier vitamine en mineralen binnen kunnen krijgen.

 

Afijn.....ook dit levert mij weer stress op. Wat kan je nu nog wel eten en als ik eens chips eet of een broodje hagelslag voelt dat meteen als verkeerd bezig zijn.

Maar er zit wat in in al die verhalen.

Vooral zoeken naar oorzaken ipv op lossen met weer een pilletje hier een daar.

 

Ik heb ook in mijn topic al geschreven dat ze bij mij nu progesteron willen prikken hoe hoog dit is...of laag. Eindelijk weer ergens naar zoeken ipv het "kunstje" weer toepassen.

Hoewel ik bang ben als hier niets uitkomt dat het daar wel weer op neer gaat komen. Ze zien de meerwaarde vd medicatie niet dan.

 

Ik twijfel of we misschien ook naar Gent moeten.

Ik ben nog NOOIT 1x zwanger geraakt. Toch voelt dat vreemd.

Maar besef ook dat dit veel geld gaat kosten. Iets wat we ook niet bepaald erg ruim in zitten.  :-\

 

Ben benieuwd Conny naar jou uitslagen. Ik hoop voor jullie dat je er wijzer van wordt.

 

Liefs,  Merel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi merel,

 

Ik ben nu meer dan een jaar bezig met een ander voedingspatroon. Heb ook supplementen, maar die bouwen we nu langzaam af. Ik loop bij een diëtiste/ mesoloog sinds vorig jaar juni. Ik eet tegenwoordig weinig geraffineerd voedsel en mijdt zoveel mogelijk lactose en gluten en voel mij daar een stuk beter mee. Sorry voor de details, maar ook mijn afscheiding is veranderd en ik heb geen last meer van schimmelinfecties, waar ik vroeger wel in enige mate last van had. Verder is mijn huid enorm vooruit gegaan. Ik heb veel minder uitslag, exzeemplekjes, etc. Ook is na mijn zwangerschap mijn incontinentieprobleem voor 95% plotseling verholpen geweest zonder oefeningen etc.  Ik voel mij ook totaal fitter en ben dus nu meer dan mijn zwangerschapskilo's ontspannen kwijtgeraakt (1-2 kg oer maand). Afgelopen dagen heb ik voor mijn werk een cursus gehad wn dus alle gluten, lactose en geraffineerde suikers etc gegeten en voelde mij daar niet echt leest van. Ik voel mij niet schuldig als ik afwijk, omdat ik dat ook wel mag. Maar mijn lichaam vindt het nu niet echt prettig meer, wat op zich natuurlijk super is, want dan wil je die producten ook niet meer zo. Ik heb er dus nul stress van.

 

Mijn man is een veetje afgevallen, heeft nu veel minder stress in zijn baan en is sinds vorige week weer actief gaan sporten. Hij eet natuurlijk met mij mee en onze kasten hebben een duidelijk andere inhoud. Zijn spermiogramm een paar weken geleden was duidelijk beter dan 2-4 jaar geleden. Enige issue is nog steeds de morfologie, waardoor het toch icsi blijft.

 

Ik ben er dus echt van overtuigd, dat voeding minimaal een positieve bijdrage aan het zwanger worden kan bijdragen. Als je het echter de ivf artsen vraagt, dan vinden ze het niet zo relevant. Maar ja, dan combineer je ook oosterse met westerse geneeswijzen, die een duidelijk andere basis hebben. Oosters is meer voorkomend en westers meer genezend of oplossend.

 

Je moet trouwens wel bedenken, dat die hormonen nu nog wel door je lijf gieren en je daardoor veel emotioneler bent. Ik ben na twee jaar hormonen, nu eens een driekwart jaar zonder. Heerlijk!

 

Merel, wat is bij jullie precies het probleem? (Wat ze tot dusver aangegeven hebben?) en wat hebben jullie tot dusver gedaan!

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Grrrr, zelfde probleem.

Misschien type ik wel een veeel te lang verhaal.

 

In ieder geval denk ik dat het innestelen een probleem is. Dat is nog nooit gelukt of niet dat ik weet.

Ook nooit op bloed geprikt, op de FSH waarde.

 

Bij 1e IVF in ander zh alleen een hysteroscopie gehad, waaruit bleek dat mijn kwaliteit bms fluffy is. Maar op echo's wel mooi 3 lagig en meten ze toch vaak rond de 5-7 cm dik.

 

SHoot me, ik weet het dus niet. En in het zh komen we niet echt verder.

Meer is er eigenlijk nooit gedaan, behalve bij de eerste keer de eicelvoorraad geprikt en de nodige HIV en Chlamydia test e.d.

 

Liefs, Merel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Merel,

ik zou denk toch naar Gent gaan. Daar onderzoeken ze zoveel meer lijkt wel.. Al is de kans groot dat ze het op een eicelprobleem gooien.

Wat ik op een ander forum al eens las en waar ik me wel in kan vinden is dat Dusseldorf het probleem vooral zoekt bij het zaad en Gent bij de eicellen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

We twijfelen heel erg Patricia. Ik zou zo graag verder willen. Maar financieel........ :-[

 

Wat waren bij jullie een beetje de kosten?

 

Nu eerst bloed prikken op Progesteron. Als hier niets uit komt eis ik eerst een goed gesprek. Ik wil dat ze naar mij luisteren!

Alles gaat goed, tot aan het innestelen.

 

Hoe is het nu met jullie Patricia?

 

Liefs, Merel

Share this post


Link to post
Share on other sites

Phoe onze kosten...

Wij waren overgestapt naar PNO zorgverzekaar waar de 4e poging vergoed werd. Hierdoor hebben we het merendeel vergoed gekregen.

ICSI> 3600 euro (hebben nog een narekening gekregen, geen idee meer van hoeveel)

Medicatie> 1000

Psycholoog> 65 ofzo

MOAT> 500

En dan nog je intake en bloedtesten, zaadonderzoek.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik las in de folder van het uz Gent dat het zo'n 4000-5000 euro kost, maar dat is dan denk ik een standaard en daar kunnen nog extra's bovenop komen...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Conny,

hoe sta jij er ondertussen voor??

 

En merel? Al knopen doorgehakt?

 

Conny, ik ben ondertussen bij een psycholoog geweest. Het werd een gewone want een gespecialiseerde is hier niet in de buurt. De vrouwelijke hadden wachttijden van minimaal 8weken dus ben ik naar een man gegaan. Die was meer van de psychotherapie maar je kan er ook terecht met levensvragen of hoe staat dat op zijn site..

 

Tja, wat zal ik zeggen... Het was een man die zich totaal niet kon indenken hoe ik erin stond. die geen idee heeft van wat zwanger worden inhoudt en wat je allemaal kan doen als het niet lukt.

 

De opmerkingen die ik kreeg:

 

- of ik niet dacht dat de natuur dit besliste en dat als ik door zette ik misschien een ongezond kind zou krijgen. Dat er een reden was waarom het niet lukte :o

- ik vertelde dat ik in een babyboom zat en dat dat best heel zwaar en confronterend is.. Antwoord> dat ik niet kon wachten tot de babyboom over was. Dat ik dan ook niet steeds geconfronteerd meer werd.. ehhm nee. tegenwoordig gaat iedereen voor drie kinderen dus voorlopig zit ik er de komende jaren nog wel in. Psych>  ooh is de norm nu drie? En dat met het overschot al aan mensen :-X

- Misschien als ik alles losliet het dan wel lukte. Dat hoorde je zoooo vaak.

 

Nou volgens mij had hij nog wel meer opmerkingen maar die weet ik niet eens meer. Ik moest m alles voorkauwen betreft ivf eventueel donorschap. Nou die man zat te klapperen met zn oren wat tegenwoordig allemaal mogelijk was en volgens mij vond  hij donorschap ed maar onzin en vooral nadat ik vertelde wat het kostte. (Hij vroeg wat me tegenhield)

 

De beste man dacht evengoed dat hij me kon helpen en dat we vooral heel veel gaan praten om zo tot het punt te komen dat ik voor mezelf duidelijk heb of ik wil stoppen of voor ecd wil gaan. Mn tweede afspraak is gemaakt maar mn partenr en een vriendin zeiden allebei al, daar ga je nooit meer heen toch!

 

Het is eigenlijk wel heel erg om te lachen dit verhaal. Wat erg...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Patricia,

 

Wat een verhaal! Nee, daar hoef je niet naar terug!! Dat heeft geen zin. Wel jammer dat je zo'n idioot had. Ik heb vroeger een heel lieve vrouwelijke psych gehad, was super.

 

Tja, maar hoe nu verder? Ik geb een tijdje geleden van mijn ozo lompe schoonmama de vraag gekregen of onze zoon wel van mijn man was. Hun andere kleinzoon is namelijk duidelijk eentje uit hun familie en mijn zoon eerder richting mijn familie. Maar toen moest ik aan jou denken. Zou het een verschil zijn als hij niet van mijn man zou zijn en ik dat zou weten...ik denk dat als jij het kindje gebaard hebt, het echt jouw kindje is. Maar je moet alleen dus niet naar die familie gelijkenis gaan zoeken...maar zo makkelijk is het misschien niet...

 

Met mij gaat het hoed. Ik ben nu 21 in zo'n 15 maanden afgevallen en dat zijn er dus 6 meer dan voor mijn zwangerschap en ik ga nog effe door! Met florian gaat het goed. Hij loopt nu sinds een maandje en is een vrolijk en makkelijk kind. Ik hoor van iedereen: wat een lieverd! Wat was hij rustig! Wat een makkelijk kind...ik ben in februari naar Gent geweest en in maart voor zo'nbaarmoederonderzoek. Mijn afspraak van april is verschoven naar eind mei. Dan stellen we een plan op. Ik denk in juli weer te begonnen. Ik ben er niet zo mee bezig. Ik geniet van onze zoon, heb sinds januari weer een baan en heb geleerd dat alles op zijn tijd komt en heb daar vrede mee. Ik geniet nu van mijn leventje!

 

Nu lekker een weekje in de Spaanse zon! Florian heeft vandaag voor het eerst gevlogen en zich netjes gedragen. Hij wilde alleen zijn gordel niet om en zette het op een schreeuwen. Na 5 minuten gaf ik toe, liet hem los uit de gordel en hij was meteen zijn vrolijke zelf weer...ja, meneer kan al aardig manipuleren!

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hahahah, heerlijk die manipulatieve mannetjes :love2: Heerlijk genieten op vakantie en hou dat gevoel vast dat alles op zijn tijd komt. Ook tijdens de spannende tijden als je weer gestart bent.

Knap hoor zoveel afvallen! Wat zal je je makkelijker en lekkerder kunnen bewegen! Dat is alleen aar een voordeel met zon kleine man!

 

Wat een vraag van je schoonmoeder! Dat zeg je toch niet :-\ aan de andere kant wel lekker duiedelijk hoe ze erover denkt..

 

Wat zou ze zeggen als je idd gezegd had dat het van een ander was ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik ben niet zoveel meer op het forum, maar fijn wat van je te lezen Patricia.

 

Hoe is het met Koen?

 

Wat een lompe vent, dat dat nog geld kost zeg. Schande voor z'n vak.

Wat betreft jullie toekomst, dat zijn moeilijke keuzes. Als het nog kriebelt is het de moeite van het onderzoeken waard. Een van mijn beste vriendinnen heeft eiceldonatie gehad, en de ander een zaaddonor. Ik kan zeggen dat het moeilijke beslissingen waren, maar doorslaggevend was dat de genen van in ieder geval een partner werden doorgegeven. En het zelf kunnen dragen en bevallen was ook belangrijk. En eigenlijk is het sinds de geboorte van de kinderen geen issue meer. Het is op de achtergrond aanwezig, maar speelt geen rol. Het zijn echt hun kinderen, zo voelen zij het, en ook de omgeving.

Maar die knop moet je om kunnen zetten, en dat is een vraag die alleen jij kan beantwoorden.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey SuzyQ,

leuk van je te horen! En kriebelt het nog steeds voor nummer 4?

 

Bedankt ook voor je ervaringen, van je vriendinnen dan. Ik denk dat als het kindje er eenmaal is ik dat ook wel kan vergeten al zal het zeker in je achterhoofd blijven zitten hoor. Ik maak me nu vooral druk over als het kind gaat puberen en boos is op de manier hoe het gekomen is.... :-\

Share this post


Link to post
Share on other sites

ha Patricia,

 

nee ik ben uitgekriebeld. Beslissing is genomen en ik sta erachter. Drie is al prachtig en geweldig en enorm druk, dus het is goed zo.

 

Dat van de pubertijd hebben die vriendinnen ook wel hoor. Maar dat kun je van te voren niet inschatten. Ik denk persoonlijk dat een adoptiekindje meer op zoek zal gaan naar eigen identiteit dan een kind dat van een donor is. Die vriendinnen hebben allebei voor anonieme donoren gekozen. Dat vind ik dan wel weer een moeilijke, je hebt dan de beslissing genomen voor je kind, die krijgt niet de kans om er iets mee te doen. Mocht het dat willen.

Maar het blijven moeilijke beslissingen.

En volgens mij is de pubertijd altijd rottig...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi Patricia,

 

Hier weer even een update. Ben vorige week in Gent geweest en heb de resultaten van de onderzoeken gekregen. Mijn baarmoeder is niet overal even goed doorbloed en ik heb een licht probleem met mijn auto immuuumsysteem op het gebeid van fertiliteit. Mijn schildklier was in zeer goede staat (daar heb ik het laatste jaar met mijn diëtiste aan gewerkt en dat is nu zowel via acupunctuur als via bloed bevestigd!). Aan het einde van juni ga ik weer beginnen. Ze hebben een ander schema dan dat ik in Duitsland had, maar ik ben benieuwd. Daarnaast krijg ik na de tp prednison (ipv die andere spuiten in Duitsland). Mijn man heeft ook een antibiotica kuurtje om zijn sperma te Optimeren. 

 

Ben benieuwd. Ik ben nu aan de pil, zodat we de eerste twee afspraken al konden plannen en we een indicatie voor de punktie hebben. Nu ik aan de pil ben, ben ik er in mijn hoofd ook weer meer mee bezig...ik houd er rekening mee dat het wel weer een paar pogingen zal duren....heb mij voorgenomen, deze maand nog veel te sporten en gezond te eten....het wordt nu weer spannend...ik moet de medicatie van cz via een speciale apotheek bestellen en dan wordt het per koerier gebracht.... Erg onpraktisch, maar gelukkig werkt mijn eigen apotheek mee en kunnen ze het daarheen brengen, zodat ik het na mijn werk daar kan ophalen...ik moet de medicatie alleen erg plannen, als ik te weinig heb ivm levering van di tm vr, dan ben ik de pineut...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Spannend Conny, dat geloof ik dat je er nu weer mee bezig bent. Je moet nu alles weer regelen en plannen dus moet je er wel mee bezig zijn.

 

Volgens mij is geen een lichaam 100% goed dus volgens mij moeten je lichamelijke minpuntjes ::)  niet zon probleem zijn.

 

Het blijft gewoon mazzel hebben als het lukt! Wie weet ben je  nu na een keer wel klaar. Je hoort wel vaker toch dat als het lichaam eenmaal weet wat de bedoeling is... Zou lekker zijn voor je!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information