Jump to content
Susan

Broedkipjes en wachtbankje mei/juni 2014

Recommended Posts

Hope /fear, Sannie en Susan: Bedankt voor jullie reactie's!!!

Nog een aantal weken en dan gaan we op vakantie. Heb er zo veel zin in en ben er echt aan toe!!! Lekker genieten van ons kleine mannetje en even helemaal niks! Daarna zien we wel wanneer we weer starten met een behandeling.

 

Hope/fear: Wat een vreselijk nieuws!!! Het is natuurlijk goed dat hij zijn gevoelens uit maar hoe kan hij jou dat nu ineens aandoen!! Heel veel sterkte gewenst en een hele dikke knuffel!

 

Liefs Cinthia

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jeetje hope, ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. ..

En dan misschien een scheiding wat je niet had verwacht en dan de hoop op een kindje wat nu pats boem uit elkaar spat.

Sterkte en ik hoop nog van je te lezen hoe het gaat.

 

Groetjes patricia

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Mak

Vandaag eerste controle na 11 dagen decapeptyl.

Reageer goed. Lagen voldoende eitjes klaar...links 8 en rechts 6. Voor mijn leeftijd (38) erg goed blijkbaar. Hoef geen verhoogde dosis gonal-f maar de standaard 150. Volgende week weer controle. Ben benieuwd!!

 

@hope: zo oneerlijk en zo onredelijk. Geef het even, neem wat tijd en rust. Luister naar je hart en maak dan jouw keuze die voor jou goed voelt.

 

@ Pitbull-lady...sterkte deze dagen.

 

Groet,

Mak

Share this post


Link to post
Share on other sites

@hope, wat verschrikkelijk verdrietig en ik kan me je boosheid ook erg goed voorstellen, want buiten het feit dat scheiden al erg is, is het wel erg grof natuurlijk, want die behandelingen had je bijv anders ook met donorzaad kunnen doen, maar nu is de consequentie van zijn beslissing wel erg hard.....

Heeft hij daar zelf een verklaring voor, want het komt haast onnadenkend over en nu het te dichtbij komt, hij vluchtgedrag gaat vertonen....

 

Hoop dat je wel vriendinnen hebt waar je terecht kan, want je zal je nu vast met al je emoties geen raad weten.

Hier kan je het ook van je afschrijven, als je dat fijn vind, maar ik wens je vooral het beste toe.....

Is alle hoop op een zwangerschap nu definitief verkeken, ik hoop dat je wens alsnog in vervulling mag gaan in de toekomst. Ik voel erg met je mee, sterkte meid!

 

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb een week naar een warm land geboekt. Wat afstand zowel fysiek als emotioneel leek mij een heel goed idee.

Als hij zich echt terug zou trekken dan zou het voor mij inderdaad extreem moeilijk worden.

 

Hoewel het inderdaad gedachteloos en egoistisch lijkt en ergens ook is, is het een stuk complexer dan dat.

Het is heel veel angst. Ik ben flink ziek. En zijn prioriteit ben ik en niet een kindje. De angst, stress en verantwoordelijkheid vliegt hem naar de keel. En aangezien het een man is comuniceer je daar niet over maar laat je de ketel overkoken...

 

Het is geen excuus, en ook zeker niet oke. Ik ben er ook niet minder boos door (er zit sinds dit weekend een schitterende jam vlek op mijn witte mijr waar mijn bord met boterham tegen de muur knalde. Ik heb echt nog nooit zoiets gedaan.)

Het zou echter oneerlijk zijn voor mij ok hem af te tekenen als een onbetrouwbaar bindingsangstig mannetje (al zou het misschien wel bevredigend zijn.)

 

Verlopig voor beide dus maar wat tijd. En voor hem de realisatie dat als hij me dit op deze manier ontzegt ik het hem nooit zou kunnen vergeven. Dat klinkt heel cru en misschien als chantage maar ik denk dat als iemand die statement begrijpt jullie het zijn...

 

Het gaat even duren maar ik hou jullie op de hoogte.

 

Xx

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo allemaal,

 

Ik dacht even rustig bij te lezen en weer wat te posten, wat veel leuke berichtjes (diegene die zwanger zijn gefeliciteerd!!) en ook minder leuke...

 

@ Hope.. Mijn mond viel even open.. Wat ontzettend k*t! Ik wens je veel sterkte en wijsheid de komende tijd, ik hoop dat je bijkomt op je weekje weg...

 

Hier gaat alles zijn gangetje, as maandag heb ik eindelijk mijn MRI. Ze gaan bekijken of ik een complete baarmoeder heb. En aangezien vrouwen met een afwijkende baarmoeder 9 vd 10 x ook een afwijking hebben aan de nieren (of maar 1 nier of 1 grote en 1 kleine) gaan ze dit ook bekijken... Zit al een paar dagen in de stress.. 28 mei krijg ik de uitslag en op 8 juli weer een afspraak om het behandeltraject te bespreken..

 

En ook heb ik wat raars meegemaakt... Begin maart was ik spontaan zwanger.... Helaas ook een mk gehad, maar ik kan dus wel spontaan zwanger raken... Stond er erg van te kijken... Het kan dus blijkbaar wel... Nu maar afwachten of ik evt aan mijn baarmoeder geopereerd kan worden om het tussenschot weg te halen.. Wie weet gebeurt het nog wel een keer spontaan..

 

Groetjes Lovey

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo dames,

 

Lovey, wat een mooie tekst heb je onderaan staan! Echt mooi! Zelf geschreven?

Spannend, zo'n MRI. En dan moet je ook nog wachten tot de uitslag op 28 mei. Poeh!

 

Hope: Ik vind het knap van je, hoe je erin staat. Het klinkt heel logisch zoals je het omschrijft, maar ik kan me goed voorstellen dat je nog steeds erg boos op hem bent. Sterkte en probeer wat tot rust te komen tijdens je vakantie!

 

Mak: Volgens mij is 14 eitjes heel redelijk. Ik had er bij onze eerste poging ook zoiets en ik ben een paar jaar jonger. Hoe gaat het prikken? Spannend, hoor!

 

Pittbull_Lady: hoe gaat het met je?

 

Veel liefs,

Susan

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

@hope, wat verdrietig, maar ik begrijp je verhaal wel, dat het dus een stuk complexer is....

Mag ik vragen of je nu op dit moment ziek bent of dat je een chronische ziekte is? Stel dat je zwanger zou zijn en er zou een kleine komen, hebben jullie dan een "vangnet" waar je ook op terug kan vallen voor hulp?

Is het te doen als er een kindje komt? praktisch en emotioneel? En problemen die er op dit moment spelen wel oplosbaar?

Wens je rust, mooi weer en eigenlijk ook dat het allemaal goed komt......

 

En die jamvlek op je witte muur......we zijn allemaal mensen met emoties en als dat oplucht dan is dat maar even zo.

 

Sterkte meid en hoop nog van je terug te lezen.

 

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hee Susan,

 

Nee dat is geen zelf geschreven tekst.. Het is een liedje van Nick & Simon. Ik had hier veel steun aan tijdens de vervelende wachtweken

 

 

groetjes Lovey

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Mak

Hee Susan,

 

Prikken gaat prima.

Weinig tot geen last.

Wel van vermoeidheid...maar hoofdpijn van eerste dagen decapeptyl is weg als ik maar voldoende drink!

Zeker spannend, volgende week eerste echo. Ben benieud of ze netjes groeien.

 

X Mak

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ha Lovey, Ik herkende het liedje gelijk, maar heb blijkbaar nooit echt goed naar de tekst geluisterd. ;) Het refrein sprak mij ook gelijk aan.

 

Hoi Mak: Ik ben blij voor je, dat het prikken goed gaat. Ik vond zelf de decapeptyl geen fijne injectie. Moeite met prikken en inderdaad constant moe, maar moe ben ik ook door de Lucrin, dus weet bijna niet beter. Je raakt er aan gewend, zullen we maar zeggen. ;) We horen volgende wk graag hoe je echo is geweest!

 

Veel liefs,

Susan

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Mak

Hallo ladies,

 

Hoe is jullie ervaring met de punctie?

Het duurt nog ff maar vind het toch wel heeeeeeeel spannend.  :-[

In Maastricht dus zonder verdoving!

 

Brrrrrr

 

Lieve groet,

Mak

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tanja1969

hey Mak,

 

de 2 puncties in nederland werden verdoofd ter plaatste dmv injecties in de vagina wand

hier in belgie kreeg ik een pilletje vooraf, leek wel dronken hiervan, en kreeg ook dmv injecties

verdoving in de vagina wand

maar deze verdovingen werkten behoorlijk tegen want mijn bloeddruk steeg skyhigh en de laatste

4 puncties werden totaal zonder enige verdoving gedaan

deed uiteraard pijn maar ach in mijn achterhoofd zo van ik weet waar ik het voor doe en ik heb al 2

bevallingen gehad, die deden nog veel meer pijn dan die paar prikken van de punctie hihihihi

 

maar iedereen ervaart de pijn op een andere manier, de ene vind het totaal meevallen, en een andere

voelt enorm veel pijn en voor sommige is het gewoon een hel

 

je kan altijd vragen voor een verdoving hetzij dmv pillen of prikken of narcose

succes met je komende punctie

 

liefs Tanja

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ha Mak,

 

Ik had pijnstilling door middel van een infuus tijdens de punctie. Ik moest tijdens de punctie 3x aangeprikt worden en met name het prikken deed echt wel flink pijn. Ik ben dus wel blij met de pijnstilling. Zoals Tanja al zegt, het verschilt per persoon. Mocht je twijfels hebben, dan moet je gewoon om pijnstilling vragen.

 

Veel liefs,

Susan

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi

 

Bij mijn eerste 3 puncties kreeg een prik in me bil met morfine, kalmering en nog iets? Bij de 1e viel de pijn mee, bij de 2e was het niet te harden maar moesten ze er vaak prikken... Bij de 3e werd de dosering omhoog gedaan en voelde ik het nog.. Bij mijn 4e punctie kreeg ik een infuus met hoge dosering morfine waarvan ik helemaal van de wereld raakte voor een paar minuten. Ik lag aan een hartslagmonitor en bloeddruk monitor en die alles ging zwaar onderuit. Ik weet van mezelf dat ik een lage hartslag en lage bloeddruk heb en die apparaten begonnen te piepen dat het te laag was en ik begon te lachen. Is normaal hoor bij mij :). Er werd mij na de 4e x wel gezegd hoe vaker je een punctie krijgt hoe minder snel je herstelt na die tijd...

 

groetjes Lovey

Share this post


Link to post
Share on other sites

jeetje Hope, wat ontzettend heftig!! Ik hoop dat jullie er samen uitkomen. Probeer even flink bij te tanken op vakantie hoe moeilijk dat ook lijkt. Liefs  :love2:

 

In Utrecht geven ze ook niet standaard een 'roesje' zoals ze het daar noemen. Je moet er echt om vragen. De arts van mij gaf me geen keus omdat ik vet gestimuleerd was. Hoppa vol de morfineachtige toestand erin!! Heeeeeerlijk!! Ik voelde me goed dronken alsof ik in 10 minuten tijd een fles whiskey achterover had geslagen. Echter kunnen dronken mensen ook pijn hebben, blijkt dus achteraf. Ik heb alles gevoeld en volgens mij hebben ze me op de gang horen gillen. M'n vent uitgescholden want die zei dat ik me wat stiller moest houden (ga er dan $^&%%^zelf liggen!!)

 

Afijn, het was een gezellige dag ;) maar het was het meer dan waard!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Susan,

 

Ik ben de dagen aardig goed doorgekomen al zeg ik het zelf.

tuurlijk is het emotioneel en zwaar maar het was niet zwaarder als anders..we hebben het graf mooi op geknapt en dat maakt altijd weer veel goed.

Wel heb ik even afstand genomen van het forum omdat dat even te veel was deze dagen.

Nu werken we op de 20wkn echo/screening aan.

 

Spannend, hoop dat inwendig ook alles goed is.

Afwachten maar weer.

 

Liefs Pitbull_lady :love2:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Mak

4 eitjes die al gegroeid zijn naar 10mm, aantal kleintjes die waarschijnlijk nog gaan meedoen.

Blijkbaar normaal beeld na 7 dagen!

Vrijdag weer een echo.....

 

Hoe gaat het bij jullie?

 

X

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo dames,

 

Mak: wat fijn! Wanneer is waarschijnlijk de punctie?

 

Pittbul_Lady: Fijn, dat je naar omstandigheden de dagen redelijk door bent gekomen. Je hebt groot gelijk om af en toe even afstand te nemen. Je moet ook om jezelf denken. Wanneer is je 20 wkn echo?

Ik las op een andere topic dat je gevallen bent? Dat is wel even schrikken, zeg! Is alles weer in orde?

 

Hier gaat het wat minder. Ik heb te horen gekregen, dat ik toch weer een laparoscopie moet ondergaan, omdat het resultaat van de Lucrin niet voldoende was. :sad2: Ik heb nog geen datum, maar waarschijnlijk op korte termijn. Ik had echt gehoopt, dat het niet nodig was. Maar ja, het is niet anders. We moeten er wat voor over hebben, zullen we maar zeggen! ;)

 

Veel liefs,

Susan

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi allemaal,

Graag praat ik mee in dit topic. Ik heb nog niet al jullie berichten gelezen maar zal me even voorstellen (ook in het even voorstellen topic).

 

39 jaar, vorig jaar laparoscopie en HSG: beide eileiders proximale stop en buikholte en lever vol verklevingen.

Helaas ben ik een low responder dus heb weinig kansen per poging. 100% bevruchtingsscore maar 0% innesteling. Zkh gaat door omdat er steeds toch wat terug te plaatsen valt en er dus geen alternatief is.

Poging 1: lang protocol, Decapeptyl en 450IE Menopur: 6 follikels, 3 eitjes, 3 A-embryo's, 3x1 cryo-TP

Poging 2: kort protocol, Decapeptyl en 450IE Menopur: 5 follikels, 2 eitjes, 2 B-embryo's, 2 TP

Poging 3: kort protocol, Decapeptyl en 300IE Menopur: 5 follikels, 2 eitjes, 2 A-embryo's, 2 TP

Poging 4: kort protocol, Decapeptyl en 300IE Menopur: start waarschijnlijk begin juni. Arts geeft ons 5% kans per embryo door leeftijd. Zkh betaalt deze omdat we hebben meegedaan aan een onderzoek.

We denken eraan zonodig poging 5 bij Geertgen/Dusseldorf te doen en poging 6 in Gent. En dan houdt het wel zo'n beetje op. Ben nu dr Beers boek aan het lezen ''is your body baby friendly'' om te kijken naar immuunproblemen, dus hoop dat ze in Belgie of Duitsland wel bloedonderzoeken doen, in NL niet.

Jullie allemaal veel sterkte in de periode waar jullie nu in zitten (en de zwangeren genieten!), en ik zal wat leeswerk proberen in te halen.

 

groet, Veertje

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Mak

Hallo Veertje,

 

Je hebt al heel wat achter de rug zie ik.

 

Ik ben met mijn 1e poging bezig. Vandaag 2e echo controle hoe de boel groeit.

Volgende week ergens de punctie; daar zie ik echt tegen op.

Spuiten valt me gelukkig mee, wel veel last van vermoeidheid.

 

Groetjes,

Mak

Share this post


Link to post
Share on other sites

Welkom Veertje! :) Jij ook veel sterkte de aankomende tijd en we duimen voor je, dat alles deze keer goed gaat verlopen!

 

Mak: ik was tijdens het spuiten ook altijd erg moe en overgevoelig. Ik zou proberen wat rustiger aan te doen en luister naar je lichaam. Hoewel dat soms makkelijker gezegd is dan gedaan! ;)

Wat betreft de punctie: het prikken is vervelend, maar ze doen het wel heel snel. Het is dus even flink de kiezen op elkaar en voordat je het weet ben je al klaar. En gewoon om pijnstilling vragen, mocht je dat willen!

 

Veel liefs,

Susan

Share this post


Link to post
Share on other sites

Veertje, jij hebt net als mij heel wat meegemaakt. Ik heb al die bloedonderzoeken ondergaan waar jij over spreekt in Dusseldorf, overigens zonder duidelijk resultaat, dus dan kost het je een hoop geld en levert het je niks op.

 

Wij hebben alleen bij Geertgen nu uiteindelijk succes geboekt.

Ik raad je dokter Wissmann aan.

 

@Susan, ik heb gisteren de 20wkn gehad, alles was goed, en idd ik was van de trap gevallen tijdens het op mijn stiefzoon letten.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tja, dat ligt er natuurlijk maar net aan of er iets te vinden valt met bloedonderzoek... Bij mij kwam er uit dat mijn schildklier niet optimaal werkt, toen ik vervolgens medicijnen daarvoor kreeg, had ik voor het eerst een behandeling die verliep volgens het boekje (duur stimuleren) en met succes...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information