Spring naar bijdragen
Ditte

Update van Ditte

Aanbevolen berichten

Lieve allemaal,

 

Ik heb maar even een nieuw topic aangemaakt; aangezien ik niet goed weet waar ik anders mijn verhaal kwijt moet...

 

De afgelopen weken zijn voor ons heel vreemd geweest. Ik zal beginnen bij het begin: op de laatste echo bij de verloskundige (de 3e in totaal) was geen kloppend hartje meer te zien. Op dat moment kregen we de keuze van de verloskundige voorgelegd om na te denken over hoe nu verder. Afwachten tot het spontaan komt, of door naar de gynaecoloog.

Uiteindelijk hebben we voor het laatste gekozen.

 

Vorige week stond de curettage ingepland. Waar ik me op verkeken heb is dat een curettage toch echt wel iets anders is dan een punctie... Ik dacht echt dat het ongeveer hetzelfde zou zijn, maar een curettage lijkt meer op een operatie en vergt ook echt wel wat meer hersteltijd... Althans in mijn geval.

Op zich moet ik zeggen dat ik de ingreep minder pijnlijk vond dan een punctie. Dan heb ik op de dag zelf altijd nog behoorlijk wat pijn en dat viel me bij de curettage nog wel mee.

 

Dinsdag en woensdag had ik wel een beetje last, maar vooral wat een zeurderige pijn. Niet heel heftig. Donderdag knapte ik op, maar donderdagavond kwam de pijn opeens in alle hevigheid op. Niet te houden... Paracetamol hielp niks en ook ibuprofen erbij maakte weinig verschil.

Vrijdagmorgen het ziekenhuis gebeld, maar die scheepten me in eerste instantie af. De pijn zou normaal zijn en ik moest maar vooral doorgaan met pijnstillers slikken. Zaterdagmorgen: nog steeds heel veel pijn en ik verlies opeens bloed. Dat terwijl ik van de curettage niet vloeide.

Dus direct het ziekenhuis gebeld en ik kon per direct komen op de Spoedeisende Hulp.

 

Wat bleek: een (beginnende?) urineweginfectie en het bloedverlies blijkt mijn menstruatie te zijn. Althans dat denken ze in het ziekenhuis. Na 2 dagen bloedverlies, is het bloeden nu echter al weer bijna gestopt. Dus ik vraag me af of het echt mijn menstruatie al is geweest. In elk geval hebben ze in het ziekenhuis nog een controle-echo gemaakt en was in mijn baarmoeder alles rustig.

Helaas kan ik niet gelijk aan de antibiotica; aangezien de bloed- en urinewaarden weliswaar afwijkend waren maar niet alle waarden waren schreeuwend afwijkend. De urine staat nu op kweek en donderdag hoor ik of ik aan de antibiotica moet.

 

Door alle lichamelijke dingen van de afgelopen week, merk ik dat ik nog maar nauwelijks bezig ben met het verwerken van de miskraam op zich. Het feit dat ons kleine Frummeltje niet meer leeft en mijn buik nu leeg is...

Bij vlagen ben ik daar nu wel verdrietig over. Vooral omdat ik me inmiddels iets beter begin te voelen; lichamelijk dan.

 

Nu is het afwachten tot mijn volgende cyclus, mijn lijf even rust geven en dan beginnen we toch maar weer met een nieuwe poging. Gevoelsmatig gaat het dan gewoon wel lukken!!!

 

Liefs.

Ditte

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lieve ditte,

 

Ik vind het zo vervelend voor je! Was zooo blij dat het uiteindelijk gelukt was....en toen je miskraam en nu nog dit verhaal!

 

Ik moet zeggen dat ik erg veel respect heb voor hoe jij je hier doorheen slaat! Je geeft niet op he!  ;) ik was heel benieuwd wat voor inpact dit op jullie verdere beslissingen zou hebben en vindt het heel knap, dat je gewoon weer opstaat en naar de volgende poging doorgaat!

 

Zorg wel dat je dit emotioneel ook een plaatsje geeft he! Jezelf voorbij rennen, heeft geen zin! Het is niet niks wat jullie al voor je kiezen hebben gekregen!

 

Heel veel liefs en dikke knuffels! Ik vind je een super meid! :love2:

 

Conny

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Beste Ditte,

 

Wat ontzettend naar allemaal. Alsof het al niet heftig genoeg is dat je een miskraam hebt gekregen en dan dit nog. Ik ben het met Conny eens, dat ik het ontzettend knap van je vind, dat je gewoon weer opstaat en naar de volgende poging doorgaat. 

 

Heel veel sterkte en neem de tijd om tot rust te komen.

 

Veel liefs,

Susan

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Mak

Beste Ditte,

 

Krijg er kippenvel van.....wat vreselijk droevig: een lege buik....geen Frummeltje meer.

Heel veel sterkte. Neem de tijd om dit een plekje te geven.

Rust goed uit.

 

Liefs,

Mak

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lieve meiden,

 

Bedankt voor jullie lieve reacties!

 

Uiteraard nemen we ook echt wel de tijd om de gebeurtenissen in emotioneel opzicht te verwerken. De afgelopen week heeft vooral in het teken gestaan van lichamelijk er weer bovenop komen. Ik heb bij vlagen nu ook echt wel mijn emotionele momenten en ook aan mijn man merk ik dat hij ook wat stiller is dan normaal.

 

In principe gaat het goed en zijn we positief ingesteld, maar lijf en leden vragen ook om een beetje rust!

Tegen de omgeving (mensen die het weten dan) zeggen we steeds: naar omstandigheden gaat het goed, maar de omstandigheden zijn gewoon heel erg rot.

 

Liefs Ditte

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hey meis,

 

Sorry dat ik dit nu pas lees, ik heb zo weinig tijd momenteel.

Je was nog zo blij voor ons en ik zo blij voor jullie.

 

Wat vreselijk zeg, gaat het een beetje met je?

 

 

Wil je echt onwijs veel sterkte wensen en als ik wat voor je kan betekenen, schrijven he?

Dikke kus, Pitbull_lady  :love2:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Ditte,

 

Hoe gaat het nu met je? En wat was de uitslag van de testen, moest je aan de antibiotica.

Wat een narigheid maak jij mee, ik hoop dat je lichaam zich goed en spoedig herstelt.

 

Dikke knuffel van mij

 

xxx

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lieve allemaal,

 

Weer even een update!

 

De afgelopen week gaat het steeds beter. Uiteindelijk bleek de kweek van mijn urine schoon te zijn, dus hoefde ik niet aan de antibiotica. Ik bleef nog wel een beetje last van mijn buik houden; dus uiteindelijk maar via de huisarts.

Daar bleek uit bloedonderzoek dat de ontstekingswaarden nog wel wat aan de hoge kant waren en dat mijn HB (ook in het ziekenhuis al) iets te laag was.

 

Ik hoefde gelukkig verder geen pillen, maar probeer nu maar met enige regelmaat spinazie, pompoen en andere ijzerrijke voeding te eten!

 

Ik merk nu wel dat mijn emoties soms opspelen. Kennen jullie die nieuwe reclame van Bol.com? Nou, ik zat te janken als een malloot  ::)

Dus maar even niet teveel emo-tv voor mij. Ik sla de "All you need is love" special maar over haha.

 

Oke, nu  maak ik er een grapje van. In principe gaat het hier de goede kant op. We kijken positief terug op 2014, zijn blij dat het gelukt is om zwanger te raken. En hopen zó dat het in 2015 nog een keer mag gebeuren en dat dan alles wel goed gaat.

Al ben ik wel bang dat ik nooit meer onbezorgd zwanger ben... Hoe is dat voor meiden die dit ook ooit hebben meegemaakt?

 

Liefs Ditte

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ditte,

 

 

Ik ben bang geweest totdat ik haar in mijn armen hield...zegt genoeg denk ik?

Ik leefde van echo naar echo, slopend, maar goeie begeleiding.

Mijn arts is een grote schat, van ontelbare waarden.

 

Heel veel succes in 2015, ik hoop dat het nu ook jullie jaar wordt, ik gun het jullie zo.

 

Liefs van mij xxx  :love2:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hi meiden,

 

Zelfs ik ben tot mijn zoon een week of 8 was, bang geweest. Ik heb nooit een miskraam gehad...natuurlijk zaten er tussendoor wel momenten waarvan ik kon genieten zoals met het schoppen van de kleine in je buik. Maar ook vrouwen die op normale wijze zwanger worden maken zich zorgen, wij alleen een beetje meer...(wij kennen alle risico's...)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lieve Ditte,

 

Wil even zeggen dat ik het een mooie zin vind, dat je positief terug kijkt op 2014 en dat je blij was dat het gelukt was om zwanger te raken.

Vind dat gewoon erg knap dat je dat zo kan zeggen, ook na alle nare dingen. En het is zo belangrijk om die positieve kant vast te houden!

Ik hoop voor je dat 2015 jouw jaar gaat worden!

 

Knuffel van mij

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie