Spring naar bijdragen
Gast Elientje

BAM en 2e IVF poging

Aanbevolen berichten

Gast Elientje

Nooit verwacht dat ik mijn verhaal op een forum zou plaatsen maar daarnaast ook nooit verwacht dat ik na 2 jaar nog in een achtbaan zou leven.

Ik ben 32 jaar en heb jaren geleden besloten om BAM te worden.

Mijn traject is 2 jaar geleden begonnen in Arnhem Rijnstate waar ik kon starten met het KID traject.

Er werd mijn toen hoopvol verteld dat de kans groot zou zijn dat ik snel zwanger zou zijn maar helaas na 16 pogingen geen positief resultaat.

Na 12 keer heb ik een eileider onderzoek gehad en gelukkig ziet alles er super mooi uit dus zo positief als ik ben ingesteld ging ik het nog 4x proberen.

Na 16x heb je het gevoel dat het een bodemloze put is en ben ik samen met het Rijstate om tafel gaan zitten om te kijken hoe we verder konden gaan en hoe het ook geestelijk vol te houden is.

 

Ik heb toen besloten om het IVF traject te gaan volgen, hier komt veel meer bij kijken als het KID traject maar die uitdaging ging ik graag aan.

De eerste x IVF hebben ze 6 eicellen weggehaald (wat in hun ogen erg weinig was).

In Utrecht zijn er 3 bruikbare eicellen gevonden en ook alle 3 bevrucht  :D Uiteindelijk hebben ze er 1 teruggeplaatst en konden ze er 1 invriezen.

 

De 1e TP helaas mislukt wat een echte domper was maar daarnaast was ik  zo blij met de cryo.

Vol spanning zat ik te wachten op een telefoontje uit Utrecht.... met het slechte nieuws.. de ontdooiing was niet geslaagd.

Op dat moment is er een enorm gevoel van leegte, zo heb je nog hoop en zo heb je helemaal niks meer, althans zo voelt het van binnen.

Nu 2 maanden later mag ik starten met IVF poging nummer 2  :) en die ben ik ook vol enthousiasme begonnen!

Op dit moment zit ik op dag 3 met het spuiten van Lucrin volgende week beginnen met de hormonen GonalF (dit x een hogere dosis ivm weinig eicellen de 1e x) en 26 mei de eerst echo..

 

Mijn ouders en mijn zus staan 100% achter me en ik kan hier zeker veel steun vinden maar daarnaast ben ik toch heel erg benieuwd of er iemand in zo'n soortgelijke situatie zit.

 

En ik hou altijd maar in gedachten "Deze droom pakt niemand mij af"

 

Op naar een geslaagde ronde!

 

Liefs Elientje

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Elientje,

 

Goed dat je je verhaal opschrijft. Ik ben nu de pil aan het slikken om aan ivf poging 1 te beginnen. Na IUI is de domper ook heel groot. Dat gevoel ken ik. Je hoopt elke x weer op dat de moeite ook beloond wordt.

Je schrijft na 16x waren dit inseminaties?

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Elientje

Voor jou idd ook al een hele weg. Ik hoop voor je dat de ivf mag slagen. Ik heb bij de eerste ronde helemaal geen last gehad van hormonen of iets zelfs punctie was niet pijnlijk viel me allemaal reuze mee vandaar dat ik ook positief de tweede poging in ga. Die 16x waren idd inseminatie's daar heb ik dus alleen ovulatie testen voor moeten doen.

 

Wanneer mag jij beginnen met spuiten?

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoihoi,

 

Ik heb deze week op 21-5 een gesprek met de Gyn en krijg na het gesprek gelijk de spuitinstructie. Wanneer begin jij? Zijn het bij jou ook 3 ivf pogingen? 16x inseminatie lijkt veel. Ik had er maar 6. Ik hoop voor jou ook dat het gaat lukken. Hoe voel je je? Is het weer spannend of last je het op je afkomen? Ik weet soms niet goed ermee om te gaan moet ik blij zijn om de kansen of moet ik mij voorbereiden op het plan b gebeuren waar ik helemaal niet over wil nadenken. Ik was vorige week bij een feestje waarbij een vrouw gewoon rookte terwijl ze zwanger is, ik voelde me zo slecht want hoe kan het dat het bij haar wel lukt en dat een kindje wel daar mag groeien. Ik word er dan ook boos om maar goed ik weet dat ik het bij mezelf moet houden en vrouwen die wel gezond omgaan met hun lichaam. Ik hoor graag hoe jij erin staat en wens je natuurlijk veel geluk toe!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Elientje

Hoi Carrie, bedankt voor je berichtje  :D

Ik ben vorige week zondag begonnen met spuiten van Lucrin, daarvoor 2 maanden de pil geslikt 26 mei de eerste echo om te kijken hoeveel eicellen er zijn en of ze groot genoeg voor de punctie zijn. Dit is mijn 2e ivf poging idd de 2e van de 3 maar ivm mijn leeftijd mogen ze maar 1 bevrucht eitje terugplaatsen.

Wat ik het moeilijkste vind aan het hele traject is de tijd die er over heen gaat het zijn elke keer weken... weken de pil dan weken spuiten en dan het wachten... dat vind ik toch wel heet zwaarts. Wat ik vooral niet doe ik terugkijken op hoelang ik al bezig ben, het scheelt ook dat naast mijn ouders en zus en een goede vriendin niemand er vanaf weet wat toch erg veel rust geeft ipv dat je elke keer het slechte nieuws moet vertellen. Ik heb ook een hele tijd social media ontweken omdat ik voor mijn gevoel op FB alleen maar zwangerschappen tegen kwam en merkte dat ik dat toch erg moeilijk vind.. Ik herken het van jou ook echt dat gevoel waarom bij mij niet... ik gun het iedereen zo maar ook mezelf na 2 jaar en dat is moeilijk.

 

Als ik weer mag beginnen met een ronde voel ik me goed heb er dan ook echt weer zin in een nieuwe kans.. maar wat betreft mijn zelfbescherming en die heb ik nogal mben ik altijd bezig met plan b... dit wil ik niet maar dat gaat vanzelf, je hoopt zo een beetje de domper op te kunnen vangen, niet dat deze minder erg is maar het idee dat het zeker nog niet het einde is maakt me blij.. ook mij  zal het gegunt zijn en dat geld ook voor jou.

 

Doe jij het traject ook alleen? ben erg benieuwd. En ik wens je ook erggg veel geluk!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Elientje,

 

Vanwege je leeftijd 1 terugplaatsing? Ik heb gehoord dat ik er vanwege mijn leeftijd twee teruggeplaatst krijg indien mogelijk. Ik doe het niet geheel alleen. Ik heb een man die mij wel steunt maar er anders inzet hoe gek het ook klinkt. Voor hem zou plan b ook prima zijn. Hij doet het zeg maar voor mij en dat is ook knap want in het begin wilde hij perse geen ivf. Hij heeft zijn grenzen ook moeten oprekken terwijl hij eigenlijk geen kinderen wilde. Nu lijkt het hem leuk en is hij vooral bezig met mij. Ik snap je helemaal met het delen van je verhaal. Ik heb het ook niet gedeeld. Alleen mijn ouders, schoonouders, broer en een vriendin weeten het. Mijn schoonmoeder maakt dan nog pijnlijke opmerkingen op verjaardag maar dat is puur uit onwetendheid. Ze steunt mijn man wel goed hierin dus dat is dan fijn maar heb het er liever niet over met haar. Mijn moeder steunt en vraagt ook hoe het met mij gaat. Gaat dat bij jou ook goed? Mensen hebben vaak zo'n onbegrip. Laatst met Moederdag heeft mijn vriendin me een hart onder de riem gestoken dat is goed. Ondanks dat we nog geen moeder zijn zijn de gevoelens er wel en hopen we volgend jaar op een mooie Moederdag met spruit in onze buik toch? Of misschien al geboren. Ik vind het knap dat je het alleen doet. Ik zou dit ook doen als ik mijn man niet had. Zeker weten. Spannend dat je binnenkort al echo's krijgt. Ik hoop op een goed aantal en houd ook moed!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hi meiden,

 

Ik heb mij dit een paar jaar geleden ook afgevraagd. Wanneerben ik nu eens aan de beurt? Ik had een collega, die toe vier jaarbezig was en vroeg hoe zij dit volhield. Zij had er alle vertrouwen in dat het goedkwam. Een jaar later was ze zwAnger. Bij mij heeft hetvier jaar alles bij elkaar geduurd. Dus geef de moed niet op!

 

Nu voor onze tweede hem ik er alle vertrouwen in, ook al ben ik ouder...en kom ik langzaam in de meer risicovollere en kleinere kansen leeftijden...

 

Eileen, petje af dat je dit in je eentje allemaal wil en doet! Het is niet eenvoudig, ook niet als de kleine er eenmaal is. Ik wilde ook altijd graag moeder worden en heb jouw scenario toen overwogen. Gelukkig heb ik de juiste tien jaar geleden gevonden en kunnen we nu samen van ons kleine manneke genieten!

 

Heel veel succes!!!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hallo dames,

 

Wij zijn 11 jaar bezig geweest en in totaal ben ik 14 jaar bezig met mijn andere partner erbij.

Ik heb uiteindelijk na 11 miskramen vorig jaar een prachtige dochter gekregen. Wij hebben ook meerdere IUI's gedaan en 3x ICSI. NOOIT opgeven, ik heb altijd moed gehouden, tot mijn laatste tp, toen wist ik zeker dat het niets meer zou worden en als ik dan nu naast mij kijk zie ik het mooiste meisje ooit!

 

Liefs Pitbull_lady :love2:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Beste pitbull lady,

 

Dat is fijn om te horen want heb echt de ene teleurstelling na de andere op dit moment. Te weinig eitjes na weken spuiten dus geen punctie, geen ivf maar iui zaterdag. Er wordt dan een pauzemaand ingelast en in augustus is het Zkh dicht dus wordt september. We hopen natuurlijk op een positieve iui poging maar het wordt behoorlijk zwaar zo. Nu poging iui nummer 7! Waar haalde jij je moed vandaan? Wat heb je gedaan bij teleurstellingen? 

 

Groetjes. Carrie

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hallo Carrie,

 

Ik heb eigenlijk nooit de moed opgegeven...tot mijn laatste 3 tp's.

Ik kreeg er toen steeds minder vertrouwen in. Had een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en een mk.

Geloofde nergens meer in en wilde nog maar 1 ding, van mijn hormoon kilo's verlost worden. En dus was ik bezig met het zoeken van een sportschool, wel liet ik mijn laatste cryo terug plaatsen en geloofde er niet meer in.

dat het juist toen wel raak was, verbaasd mij nog dagelijks.

 

Ik heb 3 jaar therapie gehad, nadat ik ingestort was na bij mijn werkgever met seksuele intimidatie te maken hebben gehad. Ik ben toen bij 3 verschillende therapeuten geweest...een helpende waar je iets met creativiteit doet, hielp niks, eentje die eerste lijns psycholoog was. wel wat open deuren maar er werd niks mee gedaan, uiteindelijk bij een medisch therapeut in het zh terecht gekomen, dat beviel beter. Zij luisterde en gaf raad of liet mij gewoon praten, huilen en woedend worden.

 

Ook hebben we een jaar helemaal niks gedaan. En juist heel veel.

Ik heb ook veel steun gehad aan het forum, maar dat lijkt sinds een jaar wel uitgestorven....

 

Ik heb alles een plekje kunnen geven en ben van daaruit verder gegaan.

Je mag mij altijd prive schrijven, daar kijk ik meerdere keren per dag, hier een stuk minder vaak.

Ik heb ook altijd heel weinig eitjes gehad, dus ik herken dat wel...maar niet dat ze dan iui doen. Bij mij zette ze altijd door. Soms had ik er maar 4 en geen goede, of 6 en 2 goede en de laatste keer had ik 4 cryo's.

 

Nooit de moed opgegeven, thats for sure!

 

Liefs Pitbull_lady :love2:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie