Jump to content
Sign in to follow this  
erik j

Hoe vertel je het op het werk en hoe was de reactie? Ervaringen?

Recommended Posts

Ik heb het tijdens mijn functioneringsgesprek verteld. Mijn direct leidinggevende reageerde heel begripvol en gaf aan dat hij volledig zal meewerken. Wanneer het te druk of te stressvol wordt op mijn werk dan moet ik dat aangeven en doen ze er alles aan om de druk te verminderen. We moeten nog gaan beginnen met onze eerste ICSI. Binnenkort hebben we weer een afspraak bij de gyn. en horen we hoe de planning verder zal gaan worden.

 

Ik raad dus iedereen aan om het op je werk te vertellen, hoef je geen smoesjes te verzinnen wanneer je naar het ziekenhuis moet. Op mijn werk zijn er nu 4 mensen die het weten, mijn direct leidinggevende, een directe collega en nog 2 andere collega's met wie ik het goed kan vinden.

 

Succes met vertellen! Ik zag er erg tegen op maar het was een goed gesprek!

Liefs Louise

Share this post


Link to post
Share on other sites

Helaas werkt het niet altijd positief. Mijn laatste werkgever bijvoorbeeld was het hier alles behalve mee eens. Ik moest maar opzoek naar een man die wel goed zaad had, ze hadden er nog wel eentje in de aanbieding.

Dat soort behandelingen was volgens hun alleen maar om aandacht te krijgen en veelste duur daar betaalde iedereen aan mee. Ik ben mij des tijds rot geschrokken om deze reactie. Nu heb ik veel meer klachten omtrent dit bedrijf gehad, incl een hele zaak om alles geregeld te krijgen na mijn ontslag. En dat voor 's lands grootste en meest bekende uitgeverij  ;)

 

( iIk heb het eigenlijk gelijk aangegeven bij mijn sollicitatie, het was ook geen reden om mij af te wijzen.)

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

@ Pitbull_Lady

Wat vreselijk! Onvoorstelbaar dat een werkgever zo kan reageren! Hoe kan iemand zo doen, zo bot, zo gemeen zo ...

 

Mensen die op zo'n manier reageren hebben geen idee wat ze aanrichten, zijn gevoelloos, zijn...

 

Wat kan ik hier boos om worden!!!

 

Kan me voorstellen dat je niet meer bij deze werkgever wilt werken!

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Louise,

 

Hier bleef het helaas niet bij voor mij, deze werkgever bleek mij aangenomen te hebben om mij aan mijn directe collega te koppelen die al een aantal jaren vrijgezel was. Ik heb hierdoor te maken gehad met seksuele intimidatie op het werk, vandaar uit mijn reden tot ontslag. Manlief daar en tegen heeft gelukkig wel altijd positieve bazen gehad, want ja laten we eerlijk zijn, wij gaan vanuit het Noorden des lands naar Geertgen, dus dan moet hij ook vaak vrij hebben. ;)

 

Liefs Pitbull_lady  ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Pittbull_lady

Wat een ***! Dat kun je er nou net niet bij hebben! Je hebt het al moeilijk en zwaar genoeg en dan komt dit er ook nog eens bij...

 

Hoop dat je het een beetje hebt kunnen afsluiten (wat klinkt dat toch altijd stom) en je nu kunt focussen op de behandelingen. Ik las dat je weer een tegenvaller te verwerken hebt.

 

Zet hem op! Het is je zo gegund!

 

Liefs Louise

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Louise,

 

Ik zit er inmiddels al 3 jaar om thuis, mede door het auto ongeluk van januari vorig jaar, langer dan ik had gewild.

Maar goed, nu afwachten wat er voort komt uit de echo van de 25ste, of mijn eierstok wel of niet eruit moet...

Ze vermoeden dat ik vanaf mijn 11de al endometriose heb...

 

Grillig allemaal als je achterom kijkt..maar dat proberen we niet te doen en vooruit te kijken.

 

Liefs Pitbull_lady

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jeetje wat kan het ontzettend verschillend lopen zeg, het vertellen op je werk... Bij de 1 heel positief en bij de ander zo'n reactie... Dat iemand zo'n reactie uberhaupt kan geven zeg! Wat erg!! Sterkte Pitbull_lady met de verdere onderzoeken!

 

Ik heb het een tijdje terug ook verteld op het werk. Ik werk in de zorg dus maakte me nergens druk om. Het werd ook allemaal goed opgepakt en ik kan weg van mijn werk als dat nodig is. Geen probleem dus gelukkig ;) Ik werk alle dagen, dus probeer zoveel mogelijk te gaan plannen aan het einde van de dag, dan zou ik iets eerder weg moeten maar dat moet lukken. Dan kan mijn man ook makkelijker mee. Gezien hij tot 3 uur 's middags werkt. Hij heeft het trouwens nog niet verteld daar, ze zijn daar niet zo menselijk. Dus ben benieuwd hoe die het straks op zullen pakken en medewerking zullen verlenen... Maar hij wacht nog eventjes. De 20e moeten we naar de verpleegkundige en daarna zal hij wel het een en ander gaan vertellen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Kleppie,

 

Wat mij heel erg opvalt is dat het taboe er een beetje meer af is, het komt vaker voor in de omgeving als je zou verwachten. Vooral onder mannen speelt het ook vaker, dat heb ik de afgelopen jaren al verscheidene keren meegemaakt. Manlief heeft het er een stuk gemakkelijker mee gehad dan ikzelf.

Ik kom zelf uit de techniek, wat toch weer wat anders ook reageert op vrouwen, daarnaast jaren lang in de sales op technisch front, kennelijk verwachten ze dan dat je als vrouw minder genijgd bent om kids te nemen ofzo.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Blijkbaar werkt het helaas zo inderdaad bij jouw beroep  :-\ Maar het komt zeker veel meer voor dan je verwacht. Ik werk in de zorg, dus ja 98% is nu eenmaal vrouw bij ons. En ik kan er zo al wat opnoemen waarbij het niet lukt of die door middel van de MMM zwanger zijn geworden... Ik schaam me er ook niet voor, het is alleen dat mensen uit je omgeving het altijd maar verwachten dat het zo maar even lukt of zo. Maar helaas is het in de praktijk wel eens anders ;) Gelukkig krijg ik op mijn werk veel begrip, maar kan me voorstellen dat als je in een andere richting werkt dat het niet altijd even goed begrepen wordt. Hoewel ik dat trouwens wel belachelijk vind maar ja.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh mijn god dat een werkgever zo kan reageren jemig. Wat schandalig...... Ik heb het gisteren verteld, ik zag er tegen op. Ik had geen behoefte aan de druk om elke keer een smoes te verzinnen. Gelukkig werd er positief op gereageerd. Ik zag er tegen op, eerlijk is eerlijk. Het voordeel is mss dat ik in de kinderopvang werk!  Ik hoop zo dat het allemaal, snel, gaat lukken. :-))  Lieve groetjes

Share this post


Link to post
Share on other sites

jemug wat een verhalen! ik snap niet dat werkgevers af en toe zo bot kunnen reageren!?

kunnen die zich dan niet plaatsen in een ander?!?

 

ik heb het vorige week verteld en indd werd hier ook super mee omgegaan! alleen mijn directie leidinggevende

moest er wel even bij vragen hoe ik de toekomst zag?!? nou hier kon ik niks anders op zeggen dan...

laten we eerst ma es kijken of we zwanger kunnen worden!

 

maargoed als er iets is dan hoef ik het maar aan tegeven en ik word geholpen door me collega's

door dingen over te pakken enzo...

 

ik raad het ook een ieder aan om het te vertellen het scheelt je zoveel stress om weer een nieuw excuus elke keer te verzinnen.... ( ik ken dat) en als je nu erges mee zit kan je mensen om hulp vragen :) en als je een keer een slechte dag heb weten ze wat er speelt....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ikzelf heb bij mijn sollicitatie in 2008 gelijk gemeld (ik was nog maar een paar maand moeder) dat we graag een 2e wilden. Toen ik de collega's (ca. 10 stuks) in 2011 bij elkaar geroepen heb, alle collega's in 1 keer, dachten ze dat ik goed nieuws te melden had.

Toen ik zei dat we de MMM ingingen, omdat het niet vanzelf lukte; kreeg ik van enkelen wel vragen van hoe gaat dat en zo. De meesten vroegen echter niets en wachtten gewoon totdat ikzelf weer meldingen deed. Degene die meer uitleg wilden, heb ik uiteraard meer gemeld.

 

Ik heb de collega's weer gemeld toen ik zwanger was (ik wist het net en was ca. 5 weken zwanger). Hier heb ik meer negatieve reakties op gehad. Sommigen vroegen zich af waarom ik niet de 13 weken wou afwachten. GELUKKIG heb ik het gemeld, deze keer is helaas een miskraam geworden. Nu ben ik wederom zwanger en heb het weer gemeld met 5 weken. Hier werd gelukkig WEL goed op gereageerd. Ze konden nu wel begrijpen waarom ik zo open ben, ben namelijk behoorlijk ziek geweest van de mk.

 

Ik zou iedereen willen aanraden om open kaart te spelen. Moet je weg naar het ziekenhuis, hoef je geen smoesjes te verzinnen en kun je rekenen op medewerking van collega's met bv overnemen van werkzaamheden.

Ook met de zwangerschap was ik erg blij dat ik het gemeld heb; waarom moet je zwijgen terwijl je zelf in de 7e hemel bent? :love1:

 

Groetjes,

Ro

Share this post


Link to post
Share on other sites

je wilt toch dat mensen er voor je zijn als het goed gaat, maar ook als het niet goed gaat. En dan is het wel zo handig als ze weten wat er aan de hand is!

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik het moet gaan vertellen. Ik ben leerling in de zorg, mijn 2 werkbegeleidsters weten het. Zij vonden het ook goed dat ik het ze heb verteld. Mocht ik ooit zwanger zijn mag ik van hun ook bepaalde dingen niet meer doen, alles om het dan goed te laten gaan. Ze hebben er begrip voor dat ik soms weg moet en als collega's dan zeggen; moet zij weer weg? Zullen zij mij 'verdedigen'. Maar.... Ik moet het ook nog aan mijn praktijkbegeleidster melden. Daar zie ik wel tegenop. Zij is nogal een koele kikker en vindt dat een opleiding voor alles gaat. Dus moet nog even bedenken hoe ik dat ga doen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information