Jump to content
Sign in to follow this  
Maike

1e keer ivf, bang.....

Recommended Posts

Hoewel ik blij ben, ben ik ook bang. Blij omdat er in 2010 plotseling na 2 IUi's geen zaad was gevonden, en nu wel!! Dus wij mogen het circuit van IVF in. Bang omdat ik niet weet wat er gaat gebeuren. Natuurlijk lees ik veel op internet. Hoewel je dit alleen maar banger maakt. Je leest meer boe verhalen dan verhalen waarbij je een rustiger gevoel krijgt.

Maar ook weer blij omdat wij op onze leeftijd al worden door gestuurd :) Vriend is 29 en ik 23.

 

Ik heb al eerder puregon & pregnyl moeten souiten, clomid geslikt.

 

Ben benieuwd hoe andere mensen een ivf behandeling hebben ervaren.

Share this post


Link to post
Share on other sites

hallo Maike,voor mij is het de eerste keer ivf,ik moet je bekennen dat ik het tot nu toe allemaal mee vind vallen.ik snap wat je bedoeld.Ik zag bijv heel erg op tegen het spuiten,maar ervaar dat als eigenlijk heel makkelijk

Voor iedereen is de ervaring anders,je leest zoveel ervaringen,de ene vind spuiten een horror situatie en de ander vind het te doen.zo is het met alles.Daarom denk ik dat je in je achter hoofd moet houden als je iets leest wat je bang maakt dat elke ervaring voor ieder anders is.Anders loop je je zelf gek te maken.Maar daarom is dit forum ook zo fijn,door te praten met andere op deze manier worden ook een hoop dingen duidelijker,ook voor mij ,groetjes van mij :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Maike

Voor iedereen is ivf weer anders lees niet teveel horror verhalen hoor!!

Neem het echt stap voor stap!!

Ik weet nog goed dat toen ik de 1ste keer al de spuiten binnen kreeg ik eerst even flink heb zitten janken. En bij de 1ste spuit trillend als een rietje haha maar het viel echt ontzettend mee!!!!

Na jaren proberen hadden we eindelijk een echt kans op een kindje en dat voelde zoooo fijn helaas niet zwanger geworden van onze 1ste poging en nu zijn we volop bezig met de 2de poging morgen de 1ste FM meeting spannend weer.

Bij ons is er tussendoor zoooo veel mis gegaan maar ik heb de hoop gewoon niet opgeven en we gaan er weer voor.

Dus mijn advies neem het echt stap voor stap Never lose HOPE!!!!

Heel veel succes!!

xxx

Esther

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Maike. Ik snap dat je het eng vind, ik heb hetzelfde. Ik heb morgen mijn eerste afspraak met de vertiliteitsarts. Ik heb nog geen idee wanneer ik moet/mag gaan spuiten. Daar zie ik zelf niet zo tegen op, meer tegen de punctie strx, maar ook dat komt wel goed, denk ik. Het is bij mij meer van, gaat het lukken, meteen, gaat het heel lang duren, de onzekerheid. Kan ik sowieso altijd erg slecht tegen. Heb liever, net zoals ieder ander denk ik, een garantiebewijs erbij, zucht. Er komt gewoon  erg veel op je af. Ikzelf ben 31 en mijn kerel is 42.  Ik ben erg blij met dit forum, ook omdat ik niemand ken uit mijn omgeving, die hetzelfde traject moest ondergaan.  Heb eigenlijk, ondanks de spanning, wel zin in morgen. Het begin van "alles" zeg maar. ik wens je heeeeeel veel succes en geluk alvast. Groetjes mireille

Share this post


Link to post
Share on other sites

hoi Maike,

 

Het is ook hartstikke spannend!

Ik was ontzettend bang om te beginnen, maar ook blij dat we nu eindelijk een kans hadden op een kind. Maar als die koelkast dan vol ligt met troep, dan is dat toch even slikken.

Ik heb het mentale deel altijd erger gevonden dan het lichamelijke. Spuiten is niet zo pijnlijk en de punctie..die was niet fijn ( 1e keer zonder verdoving au! ) maar zeker niet dramatisch. Is in een paar minuten voorbij, dus ik vond het te doen. Maar dat is voor iedereen verschillend.

 

Iedereen hier weet wat voor emoties er door je heen gaan, dus stel gerust al je vragen. We weten allemaal hoe het is, hoe spannend de wachtweken zijn en hoe gek je jezelf in die dagen kunt maken.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het spuiten vindt ik ook al eng. De 1e keer heb ik 1,5 uur jankend met die spuit gezeten. Terwijl ik zelf in een ziekenhuis werk en daar ook mensen moet prikken haha.

 

Zie heel erg op tegen de punctie. Ik denk dat ik het allemaal maar over me heen moet laten komen. Waar ik ook bang voor ben is dat ik niet genoeg eitjes heb. Met de Pregnyl deden er altijd wel een paar eitjes mee in de strijd maar bleef er maar 1 goede over.

 

Miems, heel veel suc6 vandaag. Ik denk aan je!

suzyQ, was er een reden voor dat je geen verdoving had?

eather23, ik zeg altijd je mag de moed verliezen maar nooit de hoop opgeven. Ondanks alle tegenslagen blijf je altijd een sprankeltje van hoop hebben!!

xeny, ook ik denk aan je...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mijn man was zo lief de spuiten bij mij te zetten. Hij zag dat ik het eng vond, en toen nam hij de spuit over en zette 'm. Vond dat ie in het hele proces weinig kon doen, als vrouw moet je toch de meeste handelingen doorstaan, en wilde op deze manier zijn bijdrage leveren. En in een potje natuurlijk haha

 

Ik zit in het Erasmus MC, en daar deden ze bij m'n eerste poging niet aan pijn bestrijding. Alleen paracetamol. Ik begreep later dat ik bij de laatsten zat die op deze manier een punctie in het emc hadden. Inmiddels doen ze wel aan pijnbestrijding, heb ik bij m'n tweede poging ook gehad. Ik vond de punctie beide keren te doen, maar had in het uur erna veel pijn. Was heel erg bezig met het moment, dus heel erg geconcentreerd ademen en afsluiten van omgeving. Dat werkte goed, alleen als het dan afgelopen is en je de spanning kwijt bent en jezelf toestaat te voelen, dan was het toch even niet zo prettig.

Veel hangt af van de plek waar ze zitten, en hoe behendig de arts is. Het duurt maar een paar minuutjes, en ze waren erg lief voor me.

 

ennuh...nooit de moed verliezen! Ik heb op dit forum, en in mijn omgeving, wonderen gezien, die bijna onmogelijk waren en toch gebeurde het!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik mag de moed verliezen maar nooit de hoop opgeven. Mijn vaste gyn gaat weg, zij was heelmlief en begripvol. Dus hopelijk is haar collega het ook. Wel heb ik gevraagd of ze mijn benen 'vast' kunnen maken, ik ken mezelf en weet dat ik dan gerust mn benen wegtrek ofzo..

 

Heb over 2,5 een afspraak over het traject en dan krijgen we gelijk ook alles mee qua medicatie. Dus zal dan okk gelijk vragen welke pijnmedicatie ze geven. Ik zelf denk een infuus. Want mag daarna niet gelijk weg. Moet minimaal 2,5 uur in bed blijven liggen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik ben een tijdjeniet geweest. Werd gek van mezelf.. Vorige week kreeg ik opeens een bloeding, was uit mezelf ongi geworden. Gyn opgebeld en gelijk lucrin op mogen halen, op die manier konden wij het proces iets versnellen. Helaas 2 dagen geleden de uitslag gehad. Deze was nuet goed. We wisten al dat IUi het niet meer zou worden, maar je schrikt als IVF ook niet meer tot de mogelijkheden behoort. ICSI durfden ze met deze uitslag ook niet aan. Maandag opnieuw inleveren en gaan ze het nogmaal onderzoeken. Dus weer 1,5 week wachten.

Weet niet echt wat ik moet doen. Ben 23 en mijn partner 29, dit hadden wij nooit verwacht.. :-(

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat meen je niet!!!

 

oh wat een schrik, dan wordt het even koud in je lijf..Dus nu nog 1,5 week in spanning zitten.

Sterkte meid, dat hebben jullie nodig!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maandag opnieuw naar het lumc op het sperma nog een laatste keer te onderzoeken. Hopelijk zit er wel iets 'bruikbaars' bij zodat wij alsnog icsi kunnen doen. Ben me nu wel voorzichtig een beetje aan het inlezen over tese en evt kid. Heb een raar gevoel, kan het niet uitleggen, maar net alsof ik er zelf niet bij ben.

 

Dankje suzyQ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mijn vriendin heeft ook geprobeerd tese te doen, volgens mij in Gent. Maar daar was het uiteindelijk ook niet goed genoeg voor. Was een enorme klap. Toen hebben ze samen meteen voor kid gekozen. Geen makkelijk proces, en ik hoop voor je dat jullie die keuze niet hoeven te maken. Niet dat kid slecht is, maar je moet een behoorlijke gedachtenswitch maken. De stap van twee IUI's naar ICSI is natuurlijk al enorm groot. Ene moment denk je aan het begin van een traject te staan, volgende moment sta je ineens aan het eind.

Meid, ik duim met je mee, en hou ons op de hoogte!

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Onze gyn zal ons dan sturen naar amsterdam of nijmegen. Denk dat hij ook wel akkoord zou gaan met België of Duitsland maar dan is voor ons niet praktisch (wonen in den haag). Zijn zij met behulp van kid zwanger geworden?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zij wonen in de buurt van Den Haag, en wilden graag Gent omdat die goed aangeschreven staat. Maar die jij noemt zijn ook goed hoor. Ze zijn bij de 5e iui zwanger geraakt via kid. Dat hebben ze overigens wel in Nederland gedaan. Waren heel snel aan de beurt. Als je zelf betaalt, dan is er nauwelijks wachtlijst. Geloof dat het rond de duizend euro heeft gekost, maar dat is vast wel terug te vinden via google.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dankje voor je snelle reactie. Geld speelt geen rol (gelukkig). Heb idd al kosten opgezocht, wat kan dat per kliniek verschillen zeg. Dan is het toch waar he, als je geld laat zien, is opeens van alles mogelijk..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, is eigenlijk wel erg he?

Mijn vriendin kon het gelukkig ook betalen ( en eerlijk gezegd vind ik de kosten nog wel meevallen als je bedenkt wat je ervoor krijgt!) en had er geen zin in om weer anderhalf jaar op een wachtlijst te staan. Op deze manier had ze zelf nog enigszins de regie in handen.

Andere vriendin gaat voor ecd naar het buitenland, ook dan geldt, als je betaalt, dan krijg je.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Maike

 

Wat is lees is wel een heel erg rot situatie!!

Ik reageer omdat je aangeeft dat je Gent of Dusseldorf te ver vind.

Je bent niet verplicht alles in die Kliniek te doen.

Wat ook als je eigen ziekenhuis tenminste mee wil werken een optie is is een samenwerking tussen Gent of Dusseldorf en een ziekenhuis in de buurt.

 

Op dit moment zijn wij bezig met IVF in Dusseldorf maar de echo's en bloedonderzoek en dergelijke vinden in Arnhem plaats. Het ziekenhuis in Arnhem werkt met Dusseldorf samen maar ook met Gent.

 

Die ziekenhuizen die wat willen leren hoe het ook anders kan doen dit. Nijmegen wilde bijvoorbeeld niet samenwerken terwijl wij daar al vanaf 2006 onder behandeling waren.

 

Nu is Dusseldorf voor ons maar net iets verder dan Nijmegen of Arnhem maar als je elk keer een dag vrij moet nemen of in een hotel moet gaan zitten dan kun je beter een IVF in Turkeije ondergaan en compleet in de watten gelegd worden.

Dit las ik toevallig op het internet zoek maar eens op: "human first Turkije".

 

Heel veel vooral geluk natuurlijk!!!

groetjes Imke

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oooh yeah 8) alsnog icsi! Zaad was dit keer iets beter waardoor ze het alsnog gaan proberen. Vandaag uitgangs echo gehad, alles zag er rustig uit. Gern cyste's (pcos) en veel primitieve eitjes. Zaterdag weer beginnen met puregon. Wilde het leuke nieuws toch even delen :-)

Share this post


Link to post
Share on other sites

na even zoeken dit forum gevonden! :D

Fijn dat er een forum is voor iets wat zoveel met een mens doet.

voor mij mijn 1e forum ervaring maar zo te lezen is hier veel steun aan elkaar.

Lezen en praten met mensen die begrijpen waar je het over hebt!

Hieronder even kort mijn verhaal

Na al weer 4 jaar bezig te zijn met mijn kinderwens en 6 mislukte iui pogingen achter de rug.

Mogen we nu gaan starten met ivf.

En hoe nuchter ik was met de iui pogingen hoe spannend ik het vind met de eerste ivf!

Ondanks heel goed voorgelicht te zijn door zowel het ziekenhuis als het mck (leidendorp) heb ik geen idee wat me precies te wachten staat.

Nu las ik laatst een artikel wat me wat verontruste.

Zelf werk ik in de zorg wat betekent onregelmatige diensten.

Nu stond er in dat artikel dat hiermee de kans dat hierbij ivf lukt minimaal is.

Omdat dit heel je hormoonhuishouding extra in de war schopt

Ziekenhuis is hier over nog in onderzoek,

Heeft 1 van jullie hiermee ervaring of kent hiervan de feiten?

 

Groetjes Renske

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ten eerste welkom paperclip!

 

Spannend hoor de 1e ivf. Het is logisch dat je dit anders ervaart. Ze gaan toch meer 'sleutelen' aan je lichaam.

Ik durf niet te zeggen dat het invloed heeft. Werk zelf ook in de zorg. Het haga ziekenhuis heeft er niets over gezegd tegen me dat het invloed kan hebben.

 

In ieder geval heel veel succes.

Share this post


Link to post
Share on other sites

He Maike, wat een goed nieuws, alsnog icsi!

 

Nu maar hopen dat je eitjes lekker gaan groeien.

 

Ik heb er nooit van gehoord dat als je in de zorg werkt ivf weinig kans van slagen heeft. Maar als ik zo lees, dan klinkt het wel plausibel. Maar dat zou dan voor al het werk in wisseldiensten gelden denk ik?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hè Renske,

 

Ik ken dat verhaal in principe wel een beetje.

 

Onze arts in Gent vroeg ook meteen of ik wisselende diensten had, nacht, avond dag enz.

En zei dat het beter was om tijdelijk, vanaf het spuiten al, dagdiensten te gaan draaien.

En na de tp rustig aan te doen.

 

Omdat je in de zorg vaak veel tilt, en hurkt en bukt en knielt, dat mocht ik niet doen.

 

Ik heb helemaal rust gehouden na de tp.

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information