Jump to content
h@nneke

Beetje verdrietig

Recommended Posts

Ik had dit topic net geplaatst onder een andere naam omdat ik niemand wil kwetsen die mij kent en meeleest, maar ik dacht 'dit is toch mijn verhaal, mijn gevoelens, waarom zou ik ze wegstoppen' Dus nu maar onder mijn eigen naam!

Waar komen die gevoelens nou ineens vandaan, voel me zo verdrietig. En dat terwijl er juist zo goed nieuws is geweest vandaag waar ik oprecht heel blij om ben. Maar toch....het maakt me verdrietig. En daar baal ik van!

 

Ik ben de trotse moeder van een zoontje welke via ICSI is geboren. We zijn bewust NOG NIET weer aan het behandelen voor een tweede, dit om allerlei prive redenen die er nu eigenlijk niet zo toe doen. Hoewel deze natuurlijk van harte welkom zou zijn mocht er een wonder gebeuren. En dat is nou net wat mij zo verdrietig maakt. Toen ik zwanger was van ons zoontje hoorde een vriendin van mij dat ze ook IVF moesten gaan doen om ooit zwanger te kunnen worden. Wel kreeg ze nog een hysteroscopie om toch nog even te kijken of ze iets konden vinden. Niets gevonden maar, je raad het al, toch de volgende maand zwanger. Een ander bevriend stel zou beginnen aan ICSI. De avond voordat ze haar eerste spuit zou zetten dacht ze 'laat ik toch nog even testen voor de zekerheid' ja; zwanger! En nu weer een vriendin die binnenkort zou beginnen met ivf, is in de rustmaanden tussen IUI en IVF spontaan zwanger geworden.

 

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik gun niemand het IVF-traject en ben zo vreselijk blij voor hun allemaal dat ze dat niet mee hoeven maken, maar nu na de derde keer zo dichtbij (allemaal in dezelfde vriendengroep) doet het me eigenlijk een beetje pijn. En daar voel ik me bijna schuldig over, dit wil ik niet voelen. Maar het is er...dat gevoel van 'waarom wel bij hun en niet bij ons' Vreselijk toch?! En dat terwijl we niet eens in het traject zitten op dit moment. De wens is er wel voor een tweede natuurlijk. En soms misschien zelfs de hoop dat er deze maand een wonder is gebeurd, maar nee, niet bij ons.

 

Sorry voor mijn klaagzang, maar ik weet even niet bij wie ik hier nu wel terecht kan en die me dan ook begrijpt  :'(

Alleen dit schrijven lucht al wat op

Share this post


Link to post
Share on other sites

He Hanneke,

 

Dit forum is een uitlaatklep voor al je gevoelens, dus gewoon blijven posten!

 

Tja en wat je schrijft herken ik niet zo. In die zin, ik heb ook enkele vriendinnen die in de molen zitten, maar bij hen gebeuren helaas geen spontane wondertjes.

Wat ik wel herken is, hoe zeg ik dit goed...een vorm van jaloezie..waarom wel bij hen, waarom niet bij ons?!? Waarom gebeuren spontane wonderen altijd bij anderen, en niet bij jou? Net als wanneer je in de molen zit. Je bent oprecht blij voor iedereen die aan het eind van de wachtweken een positieve test in handen heeft, maar wanneer is het nu jouw beurt?

 

Blijf vooral je gevoelens van je afschrijven, daar is niets mis mee!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi, Ja herkenbaar, ook een van nabij mee gemaakt. En dat was ze ook van harte gegund, maar wat ik heel vervelend vind is dan weer de denkwijze van......Ik had het helemaal geaccepteerd en daarom toch zwanger geworden via natuurlijke weg...........Sorry hoor!!! beetje onzin!! Juist die onwetendheid/onnozelheid vind ik zo kwetsend!

 

Maar eerlijk is eerlijk....hier dromen we allemaal heel stiekem van, zo van laat dit allemaal een boze droom zijn!

 

Maar ik vind het ook wel mooi om het te lezen. zo gewenst!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Hanneke,

 

Jazeker herkenbaar....

 

Ik denk dat er wel veel herkenbaar is voor veel lotgenoten.

 

En natuurlijk mag je hier klagen over dat soort dingen, daar is het forum toch ook voor ?

Je verhaal kwijt kunnen, en jij voelt dat nu zo.

 

Ik vond het in het begin ook heel erg moeilijk.....

Vooral na het verlies van onze 2-ling, dat moest al moeilijk via icsi, en dan gaat het ook nog mis met 22-24 wk. zwangerschap.

Daarna kwamen wij thuis uit het ziekenhuis zònder baby's.

En het leek of iedereen zwanger werd in die maanden erna.

 

Vrienden die toen wij zwanger waren zeiden : wij willen ècht nog geen kinderen...., of het was een ongelukje.......

 

Òòk hadden we toendertijd een stel vrienden, en zij werd na 6 maanden pil laten staan zwanger.

Begon ze erover dat het zo lang duurde, want bij een vriendin van haar was het binnen een maand raak, en deze 6 maanden was ze amper doorgekomen.

 

Lief, ook het verhaal van jou ken ik.

Een zus van een vriendin van mij.

Ze zijn na het trouwens gestopt het de pil.

En ze was iid na 6 jaar nog niet zwanger.

Afspraak bij het ZH gemaakt voor evt. ivf.

Voordat ze de 1e keer heen gingen was ze zwanger.

Ze zei : ja, er was nu geen stress meer van zwanger worden, ik had me al bij ivf neergelegd, daardoor werd ik alsnog spontaan zwanger.

 

Misschien moet jij ook maar zorgen voor minder stress zei ze.

 

Nou ik kon haar wel wat aandoen.

 

Vage mensen soms.

 

Aangezien we bezig gingen na de geboorte van onze dochter voor een brusje, waren er ook mensen die zeiden, ik zou dat niet weer doen.

Jullie hebben een gezonde dochter, wat wil je nog meer.

En het rare is dat dat meestal mensen waren die zelf meerdere kinderen hebben.

Dan zei ik, jij hebt er toch ook meer dan 1 ?

Jij stopte toch ook niet na 1 ?

Je had ook al 1 gezond kind......

 

Feit is : Je weet nooit wat je doet als je zelf niet in een bep. situatie zit.

Daar ben ik iig nu wel achter.......

 

Ik ben blij dat we wel doorgezet hebben, onze dochter lijkt het òòk erg leuk om een brusje te krijgen.

 

Het zou onze lààtste poging worden deze keer, dus toch een wondertje nog......

 

Ik ben inmiddels na al die jaren mmm wel wat gewend, en zeg het de mensen nu ook gewoon wat ik vind, of ze boos worden of niet.

Als zij iets doms zeggen zeg ik wel dat het dom is, kan me niet meer schelen, waarom moet ik alles pikken en opkroppen ?

Dacht het niet.

 

Toch heb ik ook nu nog wel eens, als iemand verteld dat ze zwanger is, zoiets van, tùùrlijk jij wel weer gelijk.......

Maar ja, daar doe je dus niets aan.

Zo hoort het eigenlijk ook.

 

Een vriendin nog.

Ik las een hele poos terug al op haar hyves dat ze gestopt was met roken en dat ze dat zo moeilijk vond.

En ik weet dat het haar niet zoveel uitmaakte na de geboorte van haar dochter dat ze weer rookte.

Haar vriend rookt ook.

We hadden het er wel eens over gehad, en ze zei dan, nee hoor, geen stress van stoppen weer.

Sinds haar dochtertje zo'n jaar was, zijn ze een eigen zaak begonnen, en ze wilde niet stoppen omdat ze dacht dat ze dan weer meer stress kreeg.

Dus toen ik las dat ze weer gestopt was, dacht ik al die is zwanger.

 

En ja gisteren krabbelde ze me op hyves, dat ze zwanger is.

Hoever weet ik niet.

 

Maar ik had wel ff zoiets van, ja hoor, zij is gestopt met de pil en het is natuurlijk meteen weer raak.

Bij de eerste was ze gestopt, en ze dacht dat de pil nog wat langer doorwerkte ofzo, omdat ze niet ongesteld werd.

Ze was dus meteen zwanger die eerste keer.

 

Maar goed, het is mijn vriendin en ik ben op zich wel blij voor haar, maar iid wel een stukje jaloezie, dat het bij hun zo gauw gewoon lukt........

 

Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi meiden,

 

Bedankt voor jullie woorden. We zitten hier allemaal wel eens mee blijkt zo...

 

En die opmerkingen van anderen maakt het soms nog wel het moeilijkst. We hebben ze allemaal nu wel gehoort. We hadden geen stress meer is inderdaad een veelgehoorde. Wat een flauwekul! Daar kan ik werkelijk niks mee, als er iemand zich niet gestressed heeft gemaakt over het zwanger worden ben ik het wel. Zeker in het begin was ik er niet zoveel mee bezig, we zagen het wel. Tja, later werd dat natuurlijk anders...

En die praatjes van; je hebt er toch 1?! Wat moet je daar nou mee? Inderdaad zijn het vaak mensen die zelf meerdere kinderen hebben, ikke niet snappe niet... Hoe kun je dan dit soort dingen zeggen. Raffie; knap dat je er gewoon wat van zegt. Ik wil anderen vaak niet kwetsen... Hoewel zij dat (onbewust) wel bij mij doen natuurlijk. Ik ga hier ook maar eens aan werken denk ik. misschien helpt dat, ben ik het direct kwijt.

 

Ik ben afgelopen September met een opleiding begonnen, hierin zitten vooral meiden die jonger zijn dan ik. Als ik ze hoor praten over wanneer ze aan kinderen willen beginnen gaan me de haren soms overeind staan. Eerst nog even dit en nog even dat en dan kan het dat jaar wel en dan weer niet. De dingen die ze dan uitkramen. Maar goed, ik laat ze maar. Ze komen er vanzelf achter.

 

Ook hadden we vrienden die zwanger werden toen wij aan het behandelen waren. Ze hebben ons het toen persoonlijk verteld. Vond ik erg fijn. Anders hoor je het op een verjaardag oid. Bij de tweede (ons zoontje was al geboren) was dit niet nodig en konden ze het met een smsje af, we hadden immers nu zelf ook een kind, dus was het geen 'probleem' meer. Tja...

 

Maar goed, we zijn een week verder sinds mijn eerste blogje en het is allemaal weer wat gezakt. Mijn zusje is volgende week uitgerekend van haar eerste zwangerschap, dus ik heb wel wat anders aan mijn hoofd. Vind het zo spannend! Een neefje of nichtje krijgen is ook heel bijzonder!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Hanneke,

 

Ik ben ook in 2009 naar school geweest om me om te laten scholen.

Daar waren wel wat jongere meiden, niet zo veel, maar wel een paar.

 

En iid uitrekenen, omdat ze nu net samenwonen enz.

 

Soms heb ik wel 'es met èèn gepraat dat het ook anders kan lopen, maar meestal trekken ze zich daar niets van aan.

 

Ik vind het nu wel best.

Als ze mij vragen van hoe en/of waarom, verteld ik het wel.

Dat ik òòk nog "maar"  "23" was toen we aan kinderen wilden beginnen.

En dat dat heel anders liep.

 

Ja, en dat vertellen van andere mensen dat ze zwanger zijn, ken ik ook.

Virenden en kennissen, vretelden het gelukkig zelf, hoewel ze dat erg moeilijk vonden, òòk na dat we toch een kindje hebben.

Het ergste was mijn broer met schoonzus.

 

Toen wij bij hun kwamen om het te vertellen dat ik zwanger was, lieten ze het ons vertellen, ik liet echo's zien.

Mijn schoonzus had ze net bekeken en nog voordat mijn broer ze in de handen had, zei ze tegen hem, laat jij ff zien wat wij willen laten zien.

Hij stond op en pakte echo foto's.

Zij was dus òòk zwanger.

 

Ik vond dat best irritant, want het gesprek van de rest van middag ging over haar en haar zwangerschap en hoe hun zoontje van 8 maand zou reageren als de baby er 1 x was.

Want die was dan net over het jaar.......

 

Ik vond dat ze het ons wel een ander keertje hadden kunnen vertellen, voor mijn part de volgende dag, of als we er al een tijdje hadden gezeten.......

 

Maar goed.

 

Hun eerste kind hoorden we pas toen ze al zo'n 18 week zwanger was.

We hadden al vermoedens, ze werd dikker, ze dronk niet meer.......

Bij de 2e was ze trouwens ook weer 16 week.

Ik vraag me af wanneer het ons verteld zou worden als wij die dag niet waren gekomen.

 

De 3e zwangerschap van hun hoorde ik op straat, van een meisje die een voormalige werknemer, van mijn ouders was.

Zij had het gehoord van haar vriendin, en daar weer een nichtje van is een collega van mijn schoonzus.

Mijn god !

Dus over 4 à 5 mensen via via, VREEMDEN !!!!

 

Ik heb haar gebeld en zei gefeliciteerd hè ?

Waarmee ? Zei ze.

 

Ik zei ik hoorde op straat van die en die dat ik wèèr tante werd.

Ik werd gefeliciteerd in de winkelstraat.

 

Oh oh zei ze, ja  eehhhhh hoe komt zij daarbij ?????

Ik zei dat weet ik niet, maar is het nou zo of niet ??????

Ja, zei ze, we wilden het jullie nog vertellen.

Ik zei hoever ben je ?

Wanneer komt het ?

Was ze alweer bijna 18 week ofzo.

 

En toen de 4e, hoorden we via mijn ouders.

Ik zei nou ook lekker dan, kunnen ze dat niet zelf vertellen ?????

Toen was ze ook alweer 18 week of iets verder, omdat ze een vruchtwaterpunctie en/of vlokkentest hadden gedaan en dat eerst wouden afwachten ofzo.

 

Nou ik was er klaar mee.

 

Ik zei ik bel hun niet, en ik ga er ook niet heen, ze komen hier maar om het te vertellen.

Dit is het 4e kind en van maar 1 hebben we het zelf gehoord, de 1e hoorden we namelijk òòk van mijn ouders.

Toen durfden ze het òòk niet vertellen omdat we icsi deden.

Toen zijn we wèl naar hun gegaan, toen we het hoorden van mijn ouders.

 

Deze keer niet zei ik, ik zei jeetje ze zijn verdorie volwassen.

Zij is verpleegster op een kinderafdeling.

Durft zij ouders wel eens slecht nieuws te brengen ????

 

Een paar week ( ja ja een paar week ) later kwamen ze het toch hier vertellen........

 

Ohh mijn god.

 

Ik heb haar trouwens wel iedere keer een kaartje gestuurd van gefeliciteerd zwanger toen ik het wist van hun.

Ik heb van hun nog gèèn kaartje gezien..........

 

Òòk zoiets, het gaat niet om het kaartje.....maar ze tonen weinig interesse..........

Als je van zoiets iets zegt, hebben ze het altijd te druk voor alles met 4 kinderen......

Nou leuk........

 

Goed je begrijpt wel die relatie is sterk aan het minderen.......

 

Ik hoef daar niet zo nodig meer heen.

Het is dat mijn man soms zoiets heeft, laten we maar gaan.

En onze dochter zegt het soms want die wil met haar neefjes en nichtje spelen.

 

Maar te vaak niet hoor.

 

De afgelopen 2 jaar hebben we hun allèèn maar gezien op onze verjaardagen.

Drie jaar geleden zijn ze niet eens op die van mijn man geweest.

Wij gingen tussendoor nog wel 'es op visite.

Maar ik zei dat doen we ook niet meer.

Laat ze hier maar 'es komen.

Het is weer een nieuw jaar, zal me benieuwen.

Mijn man is op pinkstermaandag jarig........

Dat wordt dan de 1e x dit jaar dat ze komen........

 

Leuk hè ?

Familie / vrienden.......

 

Mensen de waarheid zeggen, klinkt misschien wreed of hard, omdat zij het misschien niet zo bedoelen.

Maar anders leren ze er nooit van.

En is een ander stel het bokje bij zulke mensen in de toekomst......

 

Vandaar dat ik het nu gewoon zeg.

 

Anders zit ik er elke mee als ik die mensen zie ?

Als ik die mensen wekelijks zie, zit ik wekelijks down te zijn van hun opmerkingen ?

Geen zin meer in.

 

Ik klink wel heel erg verdorven, maar helaas.

Ik maak me er ook niet druk meer om.

 

Liever geen contact  met zulke mensen dan wel.

Als ik me door die mensen niet goed voel, hoeft het voor mij niet.

Mijn schoonzus dus ook.

 

Erg jammer, ik heb maar 1 broer, mijn man is enigst kind, vandaar dat hij het steeds probeert te lijmen en mij probeert over te halen om daar heen te gaan.

Maar die opmerkingen van mijn schoonzus kan ik ook niet altijd aan.

Ik heb wel eens iets gezegd dat ze ging huilen, iedereen boos op mij.

Ik zei en ik dan ?

Door haar opmerkingen heb ik de laatste jaren vaka genoeg gehuild thuis.......

Zij heeft niet door wat ze zegt, jij wel.......

 

Ja, toedeledokie !

 

hahahahahah lekker wrang......

 

Laat je nu niet boos worden op de wereld door mij.....

 

Ik ben nu wel vrolijk hoor, trek me er niets van aan.

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

hahaha; Raffie, ik heb met smaak je verhaal gelezen. Eigenlijk moet je er gewoon om lachen.

Laat de rest maar kletsen inderdaad. Familie heb je niet voor het kiezen, je moet het ermee doen, of niet natuurlijk.

Alleen jammer als je maar 1 broer hebt en het gaat op deze manier.

 

Mijn familie gaat gelukkig heel goed, mijn zusje had een shirtje voor ons zoontje laten drukken met de tekst; ik krijg een neefje of nichtje. Vond ik zo lief! Ook wordt er altijd heel gewoon gesproken over ons 'probleem' Dat hebben we gelukkig al vanaf het begin gedaan. Ook naar buitenstaanders. Kreeg ik de vraag wanneer we eens aan kinderen begonnen dan kregen ze het ook gewoon voor hun kiezen. En ook nu, wordt het geen tijd voor een tweede? ik zeg gewoon hoe het zit. Sommigen weten niet meer wat ze moeten zeggen, anderen zeggen rare dingen(zeg dan niks denk ik dan).

 

Ik heb gewoon vooral last van het feit dat er om mij heen zoveel mensen 'niet op de natuurlijke manier zwanger konden worden' en dan toch ineens zwanger zijn. Dat vind ik dan zo oneerlijk. 3 in onze vriendengroep en nog 2 in ons dorp. Waarom wij dan niet potdorie!

 

Maar verder ben ik heel gelukkig hoor. We hebben een heerlijk zoontje, een prachtig huis, lieve leuke mensen om ons heen, dus genoeg om van te genieten. Zolang we dat nog kunnen komt alles wel goed!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hahaha, Raffie!!! Ik moest toen ook altijd zo lachen om die verhalen over je schoonzusje, zo dreug verteld!

Maar wel jammer dat het zo moet. Familie krijg je erbij en dat is toch lastig. Situatie is ook zo verschillend, zoals ik al lees, maar moet idd pijn doen als je zoiets via via te horen kreeg.

Al moet ik eerlijk bekkenen dat ik, toen wij met icsi bezig waren, eerlijk gezegt maar wat graag het via de mail of via sms had gelezen. Ik vond het altijd behoorlijk confronterend en was achteraf gezien liever even alleen om eerst het verdriet te verwerken, ipv de hele avond je tranen inhouden na weer de zoveelste zwangerschapsverklaring en op weg naar huis flink donw en verdrietig naar huis te gaan. Bah, krijg er weer een naar gevoel van als ik er aan denk!

 

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hè Hanneke,

 

Wij zijn er ook erg open in, en leggen het aan iedereen uit wat het precies is.

Toen we het net wisten hebben we het ook verteld aan iedereen, dat scheelt iid weer vragen als, moeten jullie niet és aan kinderen beginnen?

En ook komt er geen 2e ofzo ?

Dan vertel ik het ook gewoon.

 

Vooral de laatste tijd, van moeders op school en collega's die het nog niet wisten.

Tenslotte is onze dochter al 6.

Willen jullie niet meer ?????

 

Maar goed, dan vertel ik gewoon, dan zeg ik erg graag, maar dan moet het ook lukken....

 

Dan weten ze vaak al genoeg en houden zich stil.

 

Wat lief van je zus dat ze een shirtje had gemaakt voor jullie zoontje...

Da's toch geweldig !

Zò hoort het ! :sm5:

 

Lief ; Ja, de verhalen over m'n schoonzus, hahahahaha

Da's nog niets veranderd.....

Hahahahahahaha

Ze is nog steeds zo, in die 10 jaren heeft ze schijnbaar nog niets geleerd...hahahahahaha

Vandaar dat ik er nu ook wel zat van ben.

 

Zij hebben een vruchtwaterpunctie gedaan bij de laatste omdat ze al 41 was.

En ze vond het maar raar dat wij dat niet deden ivm onze verhoogde kans op trisomie 18.

Dan wist je het nml. zeker.

 

Ik zei misschien had ik dat ook wel gedaan als ik al 3 gezonde kinderen had en als ik de pil laat staan ik binnen 2 maand steeds zwanger zou zijn, en als we geen 2 baby's hadden verloren met 22 en 24 week.

 

Voor ons ligt dat toch anders denk ik.

 

Dan is ze wel stil en kijkt een beetje raar.....  :sm36:

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

haha Raffie, moet weer zo lachen om je verhaal over die gekke schoonzus van je, dat herinner ik me nog wel van het oude forum.

Goed dat je tegenwoordig gewoon zegt wat je denkt. Mensen zijn vaak zo kortzichtig!

 

En 41e bij de 4e? Ik vind het prima hoor, een kind op je 41e, maar de 4e?!?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hè hoi SuzyQ,

 

Ja een kind op haar 41e, en iid de 4e.

 

Daar heeft haar en mijn familie òòk veel kritiek op geleverd.

 

Ik heb ook mijn eigen gedachten erover, maar heb die maar bij mezelf gehouden, iedereen moet tenslotte doen wat zelf willen.

Ik heb niet tegen hun lopen klagen.

 

Ik vind het ook irritant als mensen voor mij beslissen om wel of niet na een gezond kindje weer voor icsi te gaan.

 

Maar wel vind ik, en dat kan ik hier wel ff kwijt, hahahahahahaha, ik vind dat ze na 3 kinderen wel risico's hebben genomen op die leeftijd.

Als je door omstandigheden lààt aan kinderen begint, door ivf / icsi oid, of nog niet de ware ofzo. vind ik het toch anders.

 

Maar zij wilde graag een groot gezin, met een vriendinnen clubje hadden ze ( en dit is ècht waar ! ), afgesproken dat ze allemaal 4 kinderen of meer wilden.

Nou serieus, zij is alsnog de enige met 4 kinderen geworden.

Hahahahahahaha

Maar goed, ze hebben het dus te druk voor àlles, echt àlles.

Als er iets is bij mijn ouders ofzo. moeten wij daar altijd heen.

Ik heb wel 'es gezegd, jullie hebben ook nog een zoon.

Maar die wordt nooit gebeld voor iets.

 

Maar goed, dat weten we inmiddels.

 

Eerst was het altijd, zij hebben een kind.

Toen was het zij hebben 2 kinderen, en jullie maar 1.

 

Ik zei, dus het blijft altijd zo want wij krijgen er ècht gèèn 4.

Misschien krijgen zij nog wel een 5e zelfs !

Je weet het maar nooit !!!!!!

 

Ze doen maar lekker.

 

Hun oudste, is al erg genoeg, heeft pddnos, en gaat naar een speciale school.

Hij wordt echt redelijk onhandelbaar op het moment.

Hij scheld haar verrot en slaat en schopt en krabt haar, en ook mijn broer steeds vaker tot bloedens toe.

 

De 2e heeft spraakproblemen en blijft nu dus ook zitten op school, omdat hij niet goed duidelijk kan praten en articuleren, ook het schrijven kun je niet ontcijferen.

Hij gaat al zo'n 2 jaar naar de logopodist, de oudste is daar ook geweest, voor slissen en onduidelijk praten.

Hij slist ook, en zijn concentratie is niet goed.

Hij krijgt nu ook testjes om te kijken of hij niet alsnog iets anders heeft.

 

De 3e, een meisje, heeft òòk problemen met de spraak, ze praat gewoon eigenlijk niet.

Soms mompelt ze wat onverstaanbaars, gaat òòk naar de logopedist.

Ze is 4 wordt in november 5.

Ze zit nu dus in groep 1, maar zegt niet zoveel.

Maar dat lijkt mij wel het kind wat het snelste en makkelijkste straks beter leert praten enz.

 

Dan is er nog de 4e die is 1.

Die vertoont precies hetzelfde gedrag als de oudste deed toen die rond die leeftijd zat.

Gelukkig zien ze dat zelf ook, en hij wordt nu in de gaten gehouden.

 

Het blijkt dus dat mijn schoonzus haar zus, en het kind van haar zus òòk pddnos en add hebben.

Dat hoorde ik pas van de week.

Dus het kan best iets genetisch zijn.

 

Vaak zie je in gezinnen met meerdere kinderen ook meerdere kinderen met zulke aandoeningen.

 

De middelste 2, is gewoon met spraak denk ik, verder hebben ze denk ik niks, meer die kleine lijkt wel erg op de oudste.

 

En idd lullig, loop je met àl je kinderen bij therapeuten ed.

 

Sat is een reden waarom wij zoiets hadden van wààrom nog een 4e ?

Deze 3 kinderen hebben al extra hulp en aandacht nodig, de oudtste de speciale school, psychologen en therapeuten en de logopedist.

De 2e òòk logopedist en de 3e ook logopedist.

 

Ik denk dat ik dan niet voor een 4e had gekozen, ook nog op mijn 41e.

 

Maar goed zoals ik al zei, dat moeten ze zelf weten.

 

Ik ga gèèn medelijden met hun hebben, ze hebben er zelf voor gekozen, want ja zij konden daar zelf voor kiezen.

 

En ze klagen namelijk regelmatig.

Over hoe druk ze het hebben, toen de 3e naar de peuterspeelzaal ging, moesten ze naar 3 verschillende scholen en gesprekken e.d.

En de therapeuten afspraken enz.

Dan moesten ze weer opppas hebben voor 3 omdat 1 naar een sessie moest en mijn broer aan het werk was.

 

Als ze ècht in The Mood zijn, willen ze nog wel eens klagen / zeuren en zeggen : Wààrom hebben wìj gèèn normale kinderen ???

Dat heeft mijn broer een aantal gezegd, de 1e keer overviel het mij ook, maar nu zeg ik er wat van als hij dat zegt.

We zijn in de voorjaarsvakantie op vakantie gweest naar Centerparcs met mijn ouders en hun.

Toen klaagden ze ook erg veel.

Moest ik me echt inhouden.

 

Er waren daar van die grijpmachine's net als op de kermis, met knuffelbeesten.

Altijd prijs......

Als je goed op een bepaalde manier greep, en geluk had, kon je er meer in 1 keer grijpen.

Onze dochter had een keer 5 in 1 keer !

Dat vond ze natuurlijk geweldig !

Maar ja, geluk.......

 

Mijn broer gelijk zijn kinderen geld geven, en die hadden er maar 1 per keer.

Hij gelijk, zie je wel ?

Zulke kinderen hebben wij, wij hebben àltijd pech, overal mee.

Als onze kinderen wat winnen, hebben ze nog de pech dat het beestje zelfs nààst de opvangbak weer in de machine valt, zodat ze niks hebben.

Ons gezin is gemaakt voor pech.

 

Toen hij dat zei was ik pissed off.

Ik zei stel je niet zo aan.

Wat een pech hebben jullie.

Jullie hebben allebeide een vaste baan.

Jullie krijgen kinderen wanneer jullie willen.

Geen miskramen of vroeggeboorte's.

Een groot eigen huis, iedereen heeft een eigen slaapkamer, 2 auto's, en 2 oldtimer auto's, een motor.

Jullie zijn allemaal gezond.......

 

Wàt klaag je toch ??????

 

Toen keek hij mij aan en zei niets meer.

Iedereen zat erbij, en niemand zei wat.

Mijn ouders niet, mijn man niet en mijn schoonzus niet.

 

Sorry, hoor, ik had het wel gehad.

 

Het was ook de laatste avond voor vertrek na een week vakantie.

Dus ik had het wel gehad met hun een week lang.

 

Maar gelukkig was mijn man het later wel met me een, en mijn ouders ook zeiden ze later.

Ik dacht nog pfieuw.......

Want meestal vinden mijn ouders dat zij niet meer verstand hebben en die stomme dingen gewoon zeggen uit onwetendheid.

Nou sorry hoor, dat gaat er bij mij gewoon niet in.

 

We zijn allemaal volwassen met een normale intelligentie, zulke dingen zeg je niet.

 

Het is trouwens ook meteen de laatste vakantie samen met hun.

Ik wou al niet, maar mijn ouders hadden geboekt en betaald omdat ze dat weekend 40 jaar getrouwd waren.

Leek hun leuk om met hun kinderen en kleinkinderen eruit te gaan.

op zich heel leuk....maar niet weer.

 

Hahahahahahahahahaha

 

Ik stop weer hoor........

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Raffie,

 

Leuk he die vakantie's "gezellig"met de hele familie....terwijl niemand daar echt op zit te wachten en het maar een beetje uitzit voor de lieve vrede.....

 

Moet wel eerlijk bekennen dat ook jou broer en schoonzus het niet gemakkelijk hebben, gezien de stoornis van de oudste en de ernstige gedragsproblematiek die erbij komt. Dat moet toch een behoorlijke inpact hebben op zijn gezin.

Ieder huisje toch zijn kruisje.

Qua zwangerschap enz hebben zij geen klagen, maar wel heftig verder als ik het allemaal zo lees!

 

wel vervelend dat jij altijd naar je ouders moet als er iets is, al snap ik het wel dat een "probleemgezin"geen tijd heeft voor dat soort dingen, maar conclusie is dat wel idd dat het op jou schouders terecht komt en jij je waarschijnlijk verantwoordelijk voelt. NIet zo invoelend trouwens om tegen jou dan te zeggen van ..ja maar zij hebben bijv 2 kinderen en jij maar 1???????? Die moet wel zijn aangekomen als je in de MMM bezig bent om juist die zo gewenste 2de, 3de enz probeert van zwanger te worden, niet heel tactisch, gezien jou situatie en geschiedenis.

 

Verder ben ik ook altijd, net als jij, wat afwachtend en bedachtzamer qua uitspraken over een kinderwens wel of niet vervullen gezien de leeftijd enz, is toch een prive kwestie en voor een groot deel een gevoelskwestie.

 

Hoe gaat het nu met je en je zwangerschap? Jij voelt de beeb nu bewegen natuurlijk. Dat vond ik zo eng in het begin en later wel gaaf, toen ik eenmaal aan het idee gewend was!

 

geniet van je zwangerschap! Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

hahahah Raffie, Je bent me er een!

 

Ach ja die familie en samen op vakantie is toch ook bijna niet te doen.

Natuurlijk zijn er uitzonderingen maar er zijn altijd in elke familie van die types die het niet snappen.

Gaat het niet om op een tactische manier te praten over kinderen en alles wat daar mee te maken heeft dan gaat het wel over het hoe je het beste met opvoeding bezig kunt zijn.

 

Zo willen mijn schoonouders ook dolgraag met zijn allen op vakantie. Gezellig met hun 3 kinderen aanhang en de 3 kleinkinderen. Nu kan mijn dochter prima met haar neefjes dat is geweldig. Maar ik zie dat dus echt neit zitten.

De ouders van die neefjes kijken nergens naar om. Vinden zichzelf o zo belangrijk. Gaan lekker feeste, carnaval vieren, zuipen zuipen en zuipen. Dan worden de kids bij oma gedumpt en de dag erna rond een uur of 16uur weer spierwit en brak opgehaald. Die kids mogen bij oma alles.

 

Daar ga ik dus echt niet mee in een huis zitten. Zie het nu al voor me.

Ik wil lekker terwijl ik al weinig tijd heb met het gezin met zijn drietjes weg. Lekker rustig bijkomen van alle drukke weken. Samen op ontdekkiingtocht, hapje eten, lekker wandelen etc.

 

Niet elke avond aan het vreetbuffet met een stel krijzende apen.

 

Misschien wel heel raar maar ik heb echt het idee dat als je wens voor een kind zo groot is en het niet lukt dat mocht het wel lukken je er ook alles aan doet om te zorgen dat die wel netjes is. Fatsoenlijk "hallo"zeggen en "dankjewel"en zulke dingen.

Of zeg ik dan echt iets raars?

 

Zo ook ik heb even uitgeraasd... wie volgt..

 

liefs

imke

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo,

 

hahahahaha

 

Lief en Imke,

 

Leuk hè ?

Ff je ei kwijt...

 

Jaja, eerst hoef ik niet weer op vakantie iid met hun.

 

Lief ;  Ja het klopt, ze zullen ook wel moeilijke dagen hebben, mijn broer met zij gezin, maar  iedereen heeft iid wat.

Ieder huis zijn eigen kruis zoals je al zei.

 

Afgelopen zondag was mijn vader jarig, dus de hele clan en wij waren er ook.

Wàt een drukte....ikw as blij dat het voorbij was.

 

Mijn schoonzus heeft bij iedereen de oudste ( pddnos ) geprobeerd te dumpen om het weekend te slapen.

Dat doet ze bijna elk weekend.

Hij is een blauwe maandag weekends naar een zorgboerderij geweest, maar gaat daar nu niet meer heen.

Nu probeert ze hem elk weekend ergens anders onder te brengen.

Bij haar ouders of mijn ouders en nu probeerde ze het bij ons.

 

Ik zei nee, hoor.

Helemaal geen tijd voor en zin in.

Hij is vrij boos en agressief steeds, heb ik gèèn zin in.

Hij is ook al 8 , wat moeten wij daarmee thuis ?

Wij hebben een dochter van 6, ene meisje.

Zij vind hem al helemaal niet leuk, en wil ook nooit met hem spelen omdat hij stom doet en haar pijn doet enz.

Ook zegt hij dingen tegen haar waar zij bang van wordt.

 

Nu weet ik dat dat door die pddnos nomt, maar ik heb geen zin in een weekend of een avond en een dag om oppas te spelen voor haar kind.

 

Ze wou 'm zelf van die zorgboerderij af hebben.

Hij had het wel naar zijn zin daar.

Maar zij verwachtte dat ze hem meer dingen gingen leren enz.

Zoals op school, en veters strikken en dat hij daar een soort van therapie ( gesprekken van 1 op 1 ) met een soort van psycholoog ofzo zou krijgen.

Ik zei dààr is een zorgboerderij toch niet voor ?

Daar moet hij leuke dingen doen, en kinderen zien die net zoals hem zijn.

Hij MOET al zoveel elke dag.

Op school, en thuis leven ze met hem via een vast rooster ( als ze het opbrengen die dag ).

 

Imke ; Ja iid.

 

De volgende vakantie wil ik òòk graag met ons eigen gezinnetje.

Als het goed is zijn we dan met z'n viertjes.

 

Wij hebben van die kaarten bij de C1000 gespaard voor een midweek of weekend Centerparcs.

 

Mijn schoonzus heeft er meerdere.

Zij hadden al een vakantie geboekt afgelopen november voor a.s. zomer in een centerparcs in Duitsland.

Nu gaan z in september ofzo. nog een lang weekend met die bonnen van C1000, en ze wil nog in november en december lange weekenden naar centerparcs.

 

Nu zei ze zondag dus op de verjaardag van mij vader tegen ons, kunnen jullie ook wel mooi mee, gezeliig toch ????

Ik had ècht zoiets van : No way !

 

Ik bedacht mij, wàs jij er wel vorige keer op vakantie ?

In de auto terug naar huis zei mijn man al gelukkig dit is voorbij.

Ik zei nou iid, ik werd al bijna gek.

Toen zei hij tegen mij, denk je dat hun niet gek van ons werden ?

Hij zei je schoonzus vond het òòk niet zo leuk met jou volgens mij.

Ik zei dat zal best, dus nooit weer.

 

En nu wil ze samen met ons weer ?

Ja, dan kunnen wij weer oppas zijn zeker voor hùn kids......

Dacht het niet.

 

Ik wil graag een keer met zijn vieren, en dan hebben we nog 1 bon, dan kan mijn schoonmoeder wel mee.

Die heeft ons de laatste 2 jaar mee op vakantie genomen en alles betaald......

Mag zijn ook ff mee.

Niet dat dat helemaal koek en ei is op vakantie ........

Maar zij vermaakt zich wel allèèn, en houd ook van tijd allèèn.......

Ik ook !

Zij zegt dan zo zelfs van : Gaan jullie maar ff zònder mij weg ofzo.

 

Dusssss dat gaan we maar doen in december ofzo denk ik.

 

Hahahahahahahahahaha

 

Verder gaat het goed met de zwangerschap hier.

Weer een uitgebreide echo gehad 2 week geleden, met 25,5 week.

Dit ivm de trisomie 18.

Zag er goed uit. 

Vorige week een controle gehad die ik elke 2 week heb en binnenkort elke week.

Dan krijg ik uitwendige echo's en inwendige echo's, bloeddruk gemeten enz.

Dit zag er òòk erg goed uit.

 

Wij hebben voor die controle's toevallig het hoofd van de afd. of toevallig, die hadden we tijdens de opname van de 2-ling en de vroeggeboorte's òòk.

En bij de controle's van de zwangerschap van onze dochter wilde hij het zelf ook graag doen.

En deze keer hebben we hem zelf gevraagd.

Omdat we een goed gevoel bij hem hebben in al die jaren.

Hij werkt niet veel meer op de poli, kan niet met zijn drukke baan ......hij is er allèèn nog op woensdagochtend voor bep. vaste patiënten, of inval.

 

Maar iig ik vroeg hem deze keer, of ze gelijk ook iets van een bloedtest of zoiets dergelijks doen als de baby is geboren.

Om er zeker van te zijn als het niet duidelijk is, of als het goed lijkt om trisomie 18 uit te sluiten.

Hij zei dat ze dat gellijk na de geboorte wel kunnen zien aan het uiterlijk......en de conditie....

Maar als het ons geruststeld zou het wel kunnen.

 

Maar hij zei nu dat de kans èrg klein was dat de baby trisomie 18 heeft.

Omdat eigenlijk bij èlke baby die trisomie 18 heeft op de echo iets van een afwijking te zien is of dat er markers aanwezig zijn.

En dat heeft onze baby niet......

 

Eindelijk voor het eerst wat geruststelling hierover........

Andere artsen wilden hier eigenlijk niets over zeggen....

Òòk de arts die hierin gespecialiseerd is, die onze uitgebreide echo's steeds doet, kon niet vertellen hoe onze kansen nu lagen na alle goede echo's.

 

Maar goed, ik zei hij is het hoofd, dan moet hij zichzelf op het matje roepen als hij een uitspraak doet wat eigenlijk niet kan.

 

Maar we zijn wel erg blij met deze info.

Nu kunnen we ietsje meer genieten.......

Ik ben nog steeds wel een beetje bang, het kàn voorkomen dat valk na de geboorte alles goed lijkt en het niet goed is.

Dus ik wil wel heel erg graag een bloedonderzoek na de geboorte, om er 100 %  zeker van te zijn.

 

Groetjes Raffie 

Share this post


Link to post
Share on other sites

.whahahaha, wat heb ik heerlijk kunnen lachen om je schoonzus verhalen Raffie!! Zalig daar geniet ik even van. Wel sneu voor de oudste en ws ook de jongste in de toekomst. Ik hoop dat ze hem toch weer naar een logeerhuis of zorgboerderij oid brengt want als ik dit zo lees gaat het anders uiteindelijk uit de hand lopen. Als je al met een groot gezin bent zou je denken dat het ook juist lkkr is om even een weekendje wat "rust"te hebben en wat extra aandacht voor de andere kids...

 

Wat ik nu ookal een aantal keren gehoort heb is.. Goh, jullie moeten gewoon evenop vakantie dan raak je wel zwanger. Dat lukt bij die en die en die ook!! Grrr, wat een opmerking!! Net zo erg als je moet het zwanger worden loslaten dan lukt het wel!!

 

Ik hoor ook geregeld van mensen die dan horen dat het niet op de natuurlijke manier lukt bij ons van, goh.. gelukkig heb je er al een. Wat jullie ookal zeggen!! Hallo, ik wil er graag nog eentje als het lukt en idd dat zijn mensen die of al meerdere kinderen hebben of zwanger zijn van nummer zoveel. Wat is het toch heerlijk om hier dezelfde frustraties te lezen. Ben ik toch niet de enigste soms wat jaloerse zeur!!!;-)

Share this post


Link to post
Share on other sites

hahahah Raffie,

 

Heerlijk zo te lezen jij maakt van je hart inmiddels geen moordkuil zo hoort het!

Laat je niet op de kop zitten en al helemaal niet door een schoonzus.

 

wel jammer dat het zo gaat het kan natuurlijk ook anders.

 

Aan mijn kant van de familie heb ik ook een schoonzus. Ze is lui en een vreselijke truus de Mier heel druk doen maar uiteindelijk maakt ze niks klaar. Maar we hebben elkaar gerespecteerd om wille van onze kids. Die van hun is 3 maanden ouder en een jongetje. Het is toch zo leuk om die twee samen te zien spelen.

Daar mogen de ouders geen ruzie overheen maken.

 

Maar ook daar is het allemaal niet over rozen gegaan. Wij waren al jaren bezig in het traject en zij stopte de pil et voil; zwanger. Ik moest het van mijn moeder horen.

Dus ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en ben naar ze toe gegaan. Toevallig waren wij net zover dat de eicelpunctie geweest was. Ik denk mooi dan heb ik ze direct wat te vertellen en kunnen ze daar rekening mee houden.

 

Ik denk 3 minuten hebben ze zich geconcentreerd op mijn verhaal en toen ging het al over op haar.

En toen ik iets later zwanger bleek heb ik direct de gezinsleden gemeld. Dacht je dat ze mij feliciteerden? Nee hoor.

 

Toen mijn man en ik ons huwelijk aankondigden ging het ook zo. Ze gunden het ons niet, pure jalouzie want zij hoorden eerder te zijn omdat ze al jaren verkering hadden en wij slechts een jaartje.

Tja waar kun je in het leven druk om maken, ik vraag het me soms echt af.

 

Maar mijn probleem is het niet meer ze zijn geinteresseerd in onze dochter en we blijven beleefd tegen elkaar meer zal het nooit worden maar dat is niet erg dit is leefbaar.

 

Maareeh inderdaad gewoon lekker genieten van die C1000 bonnen en ONTSPANNEN daar is vakantie voor; even weg van huis en de bijbehorende sleur of sores.

 

groetjes Imke

Share this post


Link to post
Share on other sites

Haha Raffie, het is net alsof ik je hoor praten, moest weer zo lachen!

 

Trouwens ook om dat vreetbuffet met krijsende apen van Imke!

 

Wij hebben nu 3x een poging gedaan om op vakantie te gaan met mijn familie ( ouders en broer met gezin ) Eerste keer was een drama. Slaande ruzie met mijn broer want 'ik was jaloers op hun zwangerschap en het was m'n eigen schuld aangezien ik reizen altijd zo belangrijk vond' nou..duh..We hebben het wel weer uitgepraat, maar m'n schoonzus zat die hele vakantie verrukt over haar zeven maanden buik te wrijven. Niet zo fijn.

Tweede keer was toen zij hun tweede hadden en wij onze eerste. Daar zit maar drie maanden tussen. Maar zij hadden een huilbaby en zijn bovendien erg zacht in de opvoeding. De oudste krijste voortdurend om haar zin te krijgen, de jongste zonder reden. Wederom geen goede week.

En alsof we er nog niet van geleerd hadden, zijn we afgelopen december weer met de familie weggeweest. Moet zeggen dat dit wel de beste keer was, maar toch ga ik er heel goed over nadenken of er wel een 4e keer komt.

Ben dol op m'n broer, maar dit soort tripjes toont hoe verschillend wij zijn. Een of twee dagen gaat dat prima en hebben we de grootste lol, daarna krijg ik zin om heel hard weg te rennen.

 

Raffie, goed te horen dat je je 'favoriete' arts hebt, en dat hij iets van jullie ongerustheid kon wegnemen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

@RAffie; die schoonzus van jou heeft het dan niet goed begrepen hoe het werkt qua structuur bieden bij pddnos. NIet handig om dan voor elk weekend een ander onderkomen te zoeken voor haar zoon. Snap dat zij ook bij moeten tanken, maar vanuit de belevingswereld van iemand die pdd heeft, is dit erg onrustig en dit zou zich zeker uitten in probleemgedrag! Als dit elk weekend gebeurt dan houdt zij wel (on)bewust zijn onrust is stand. Dus niet alleen een dag schema, maar ook belangrijk dat haar zoon weet wat hij kan verwachten hoe zijn week verloopt en een "vaste" logeeradres en anders qua duidelijkheid, elke weekend thuis!

 

hahaha, moet wel lachen om al die herkenning wb op vakantie gaan met familie. Ik zit er ook niet op te wachten. Iedereen heeft toch zijn eigen gewoonten en dingen die hij of zij graag wil doen op vakantie. Zit persoonlijk niet te wachten om constand te moeten "overleggen"wat we gaan doen enz, dan is de vrijheid/blijheid van de vakantie ver te zoeken. Zit je toch de hele vakantie rekening te houden met anderen....niet mijn ding!

 

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Patricia,

 

Ja, leuk hè ?

Als mensen zeggen en ècht denken dat je met een vakantie wel zwanger raakt.

Of er niet meer aan denken.....want die en die werd toen òòk zwanger iid....

 

Ach ja, dat hoort erbij....

 

Die wèl zwanger raken alsnog hebben vaak onverklaarbare onvruchtbaarheid, of waren nog niet zover voor de MMM.

Bij ons b.v. is de kans maar 1 % ofzo dat we op de natuurlijke manier zwanger kunnen worden.....

 

Inmiddels waarschijnlijk nog wel minder, want ik ben ook weer 10 jaar ouder sinds de 1e ronde's.....

 

Ach, ja laat die mensen maar, dat zul je altijd blijven houden, van die opmerkingen.

 

Dan leg ik altijd wel uit dat wij uit onderzoeken weten dat dat gewoon niet kan......

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoi Imke,

 

Hè, het lijken wel dezelfde verhalen.......

 

Wij hadden voor ons trouwen òòk korter "verkering" , maar kondigden ons trouwens eerder aan dan hun.

Wij wilden in mei trouwen en zij in juni.

Allèèn vertelden wij het in de voorafgaande september, toen we terug kwamen van onze vakantie in Mexico, daar had mijn man mij ten huwelijk gevraagd, en hebben we meteen een Mexicaanse trouwjurk gekocht die op maat is gemaakt daar.

 

Omdat we dat òòk mee hadden en we dus groot nieuws hadden, en de jurk laten zien, hebben we het meteen verteld.

 

Werden wij dus ook niet gefeliciteerd.........

Omdat ze het belachelijk vonden want nu was hun kans om het te vertellen weg.

 

Ze hebben bij mijn ouders geklaagd, omdat ze weten dat die alles wel tegen ons zeggen, en zeiden omdat mijn broer ook ouder was, en dat zij langer bij elkaar waren, dat ze eigenlijk vonden dat wij wel een jaar konden wachten....

 

Nou ik bedoel maar......

 

Ik zei echt niet, zij zijn gèk !

 

Ik zei als ze zo graag eerder willen trouwen, trouwen ze maar vòòr mei !

 

Maar dat wilden ze niet, mijn schoonzus wou per sè op een bep. in juni......

 

Later zei mijn broer een keer als een soort smoes, het zou wel leuk zijn, ook voor onze ouders dat er wat meer tijd tussen zit.

Nu hebben ze 2 trouwfeesten binnen 2 maand, van hun 2 kinderen.

 

Oh mijn god.

 

De kinderen kunnen iid wel leuk spelen...

Maar wèèr een vakantie samen...

Nee hoor, nu ècht de lààtste x geweest...

 

Groetjes Raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

@ Raffie; Ja, dat denk ik ook, dat mensen die alsnog via de natuurlijke weg zwanger worden zijn vaak mensen die onverklaarbaar onvruchtbaar zijn of nog in de onderzoekfase zitten, al gebeurt het ook wel eens bij mensen die vaak al een heel traject erop hebben zitten, een echt wonder vind ik dat dan!! Ik weet nog dat Krul van het forum ook na een heel traject uiteindelijk zwanger raakte, dat is gewoon bijna niet te bevatten....Ik weet nog dat mijn "bek"openviel toen in dat las, Wauw!!! En dat zou ik ook graag eens mee willen maken net als zovelen hier! helaas natuurlijk.....

 

Maar die opmerkingen, daar werd en eigenlijk nog steeds echt niet goed van, zo dom! En ook zo jammer dat er dus warschijnlijk ook stellen zijn die dit "beeld"van önvruchtbaarheid"zit tussen de oren, ook echt geloven.

Andere aandoeningen gaan toch ook niet over met een vakantie!!

 

En idd, gaat het niet om verhalen wat betreft zwanger worden bij familie, dan wel hoe de opvoeding moet! TErwijl je daar net je eigen ideeen over hebt, maar respect, mee hoor!

 

Iemand nog leuke fam verhalen haha!

Liefs Lief

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bij ons is de IVF bij beide zwangerschappen meteen de eerste keer gelukt. En dan krijg je nu te horen, het lukt vast wel vanzelf, wie weet hadden jullie helemaal geen ivf nodig..nou duuuuuuuuuuh ik onderga voor m'n lol een punctie zeker?!?

Hier is er uiteraard ook de hoop op een spontaan wonder, je weet maar nooit. Waarom een ander wel en wij niet? Maar goed, met diezelfde instelling koop ik al 8 jaar iedere maand een staatslot en daar ben ik tot nu toe ook niet veel rijker van geworden haha

 

Wij zijn 3,5 week na mn broer getrouwd. Waren toen zes jaar samen, m'n broer anderhalf jaar met zijn vrouw. Zij waren toen zwanger en wilden toch nog graag trouwen voor de baby er was. We waren het al eerder van plan, maar dachten, hmm niet zo leuk om twee trouwfeesten in een jaar te hebben. Maar aangezien we niet in de winter wilden trouwen, zij een kind kregen en mijn schoonzus ook, hadden we het een jaar moeten uitstellen. Dus toen hebben we het gewoon gedaan. En eigenlijk gaf het helemaal niet, het waren twee compleet verschillende bruiloften, en mijn broer en ik zijn elkaars getuige geweest. Achteraf was het dus helemaal geen probleem, maar van te voren heb ik me er wel druk over gemaakt. Maar he, je houdt je hele leven rekening met anderen, dus mag je ook een keer doen waar je zin in hebt?!?

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hè Lief,

 

Jazeker zal er wel eens iemand alsnog spontaan zwanger worden die in de MMM zit.

 

Maar dat zijn er niet zoveel....

Je doet tenslotte niet voor niets iets in de MMM.

 

Maar goed, geweldig voor iemand die al jàren in de MMM zit dat het alsnog lukt.

 

Ik heb daar eigenlijk helemaal nooit rekening mee gehouden dat het evt. zou kunnen.

Die kans is zò klein....

 

Daar wil ik me niet nog eens druk over maken elke maand toch stiekum weer......

 

Ik ben ook blij dat ik daar niet alsnog aan gedacht heb.....scheelt weer wat stress voor de rest van het jaar als je gèèn behandeling doet.

 

Natuurlijk mag je er op hopen......

 

Zou mooi zijn toch ???

 

Groetjes Raffie

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

SuzyQ,

 

Mooi dat het 2x meteen de 1e keer raak was bij jullie.

Er mogen hier ook wel wat mensen zijn met wat geluk toch ?

 

Bij ons was het ook 2x de 1e icsi raak.

Gelukje iid.

 

Want nu duurde het toch wat langer, 5 jaar en 14 icsi's verder.

 

Omdat het de 1e 2x de 1e poging raak was, gingen we er eigenlijk ook niet van uit dat het zò lang zou duren.

Ik had wel zoiets van het zal wel niet weer de 1e x meteen raak zijn.

Maar dat het binnen 3 of 4 verse pogingen gelukt zou zijn dacht ik wel....

Nou, niet dus....

 

Groetjes raffie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey Hanneke,

Ik lees je berichtje nu pas. Ik kan me je gevoel heel goed voorstellen dat je toch een beetje jarloers bent op de mensen waarbij het toch nog spontaan wel lukt.

Een vriendin van me heeft ook tig ICSI's gedaan en is uiteindelijk zwanger geworden. Hele zwangschap in het ziekenhuis gelegen met bloedingen zoontje is met 32 weken geboren. Haar moeder overleden. Toen opnieuw ICSI voor een 2e kindje. En na de laatste poging raakte ze vorig jaar ineens spontaan zwanger terwijl ze beiden wat 'mankeren'.  Ondanks al hun sores moest ik toen ook wel slikken hoor. Tuurlijk gunde ik het haar , juist haar, maar mezelf ook.

En ik heb het eerlijk gzegt ook wel een beetje onder de forummers. Op een ander forum die allemaal ook in het UMCG 'lopen'  raakte iedereen zwanger behalve ik. Uiteindelijk ik ook. Bij iedereen ging het goed bij mij liep het fout af... Niet dat ik een ander een miskraam gun maar ik heb wel gedacht waarom ik???

 

En ja dan die geweldige opmerkingen van de omgeving. 'Nou ik ken iemand die zat ook jaren in de molen en legde zich erbij neer en was zwanger'.  ' Ga maar op vakantie dan lukt het wel'.  Nou we gaan ieder jaar op vakantie en ik kom al 8 jaar niet zwanger weer terug.

 

Een kennis van ons hebben 2 kindjes. Kregen een derde kindje en toen ging het mis tijdens de bevalling. Na 2 dagen overleed het kindje. Verschrikkelijk. Na die tijd kregen ze nog een tweeling. Laatst zegt ze tegen mij: ' een ander kan geen kinderen krijgen en ik krijg er 2 terwijl ik dat niet wil'.  Ik vind het veel te zwaar. Dan denk ik ook jeeee juist jij zal toch dankbaar moeten zijn. En bovendien vind ik dat ook geen praat tegen iemand in onze positie.

Wel stuurde ze me direct sterkte berichtjes toen wij vorige week de miskraam kregen. Maar vervolgens zegt ze: je mag mijn eicellen en baarmoeder wel hebben ik wil toch geen kinderen meer. Het is natuurlijk wel goed bedoeld maar toch....

 

Wij zijn ook tegen over vrijwel iedereen open over het behandelen. Maar krijgen ook de meest lullige reactie's. Toen ik zwanger bleek te zijn ook zeiden sommige mensen gewoon: waar begin je wel niet aan Julian is bijna 9. Ja ik had er ook liever maar 2 jaar tussen gehad. Of jullie willen zeker geen kinderen meer omdat JUlian altijd zo druk enzo is ( JUlian heeft ADHD). Makkelijk toch als iemand de dingen voor je invult :-\

 

En over schoonfamilie gesproken. Wij hebben na dat bekend is geworden dat het een miskraam zou worden niks meer van mijn schoonfamilie gehoord. We hebben vorige week de miskraam dmv medicatie op moeten wekken. Dat was heftig. Maar ze hebben geen idee!! Ze hebben niks van zich laten horen. En het boeit mij niet hoor ik heb mijn familie en vrienden die er WEL voor me zijn maar mijn vriend kan zijn verhaal niet bij iemand kwijt. En dat vind ik triest !! De meeste 'gekke' mensen bellen of sturen via hyves of facebook berichtjes. Mensen waar we niks mee hebben maar die je via via vaag kent die leven met ons mee en je schoonfamilie is het al lang weer vergeten.

 

Nou ik kan nog wel uren door gaan maar ik zou jullie niet langer lastig vallen met mijn geneuzel.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information